ก่อนอื่นบอกก่อนเลยว่าเรา ไม่เคยเขียนกระทู้ กระทู้อาจออกมาแบบงงๆต้องขออภัยนะคะ
คือเราพึ้งบอกเลิกแฟน เหตุเพราะทะเลาะกันบ่อยเกินไป ถามว่ารักเค้าไหม เรารักนะ รักมากด้วย แต่มันก็หลายๆปัจจัยแฟนเรา ไม่ยอมทำงาน ฐานะทางบ้านเค้าไม่ค่อยดี แต่เค้าอยากเป็นนักดนตรี พักหลังเค้าออกงานบ่อยแต่เราคิดๆดูแล้ว มันก็ไม่พอกินสำหรับเค้าอยู่ดี เราเคยพูดคุยเรื่องนี้กับแฟนหลายครั้งพูดต่อว่าเค้าก็เยอะ เหมือนเค้าจะฟังแต่เค้าก็ไม่ยอมทำงาน เราบอกเลยเรารับไม่ได้ตรงนี้ เพราะเค้ามาขอเงินเราใช้ประจำ และเราก็ยังอยู่ในวัยเรียนที่ยังทำงานไม่ได้และยังต้องขอเงินพ่อแม่ใช้ เราสงสารพ่อแม่เรานะ แต่สงสารเค้าเราก็สงสาร เค้าเป็นคนเอาใจใส่ดีมาก ใส่ใจเราในทุกๆเรื่อง แต่เค้าก็มีข้อเสียหลายอย่าง ทั้งกินเหล้าสูบบุหรี่ พูดไปเหมือนประจาร แต่เราไม่ได้มีเจตนาอย่างนั้น เราอึดอัด จะเล่าให้พ่อให้แม่ฟังก็ไม่ได้ ถ้าเล่าให้เพื่อนฟังมีหวังได้โดนตอกย้ำแน่ๆ ส่วนตัวเรา กำลังจะเข้ามหาลัย เอาจริงๆเราก็เริ่มอยากจะโฟกัสกับเรื่องเรียน เราเคยมีแฟนมาไม่กี่คน และยังไม่รู้แน่ชัดว่าความรักมันเป็นยังไง พอมีคนมาค่อยดูแลเอาใจใส่ เราก็เคลิ้มตามเค้าไปก่อนหน้านี้เรา รักกันดีมาก และ บ้านเค้ากับบ้านเราอยู่ไกลกันมากๆ แต่ทุกๆเย้นหลังเลิกเรียนเค้าคอยไปรับไปส่งเราเสมอ ไม่เคยทำหน้าที่ขาดตกบกพร่อง แต่พักหลังมานี้ เราทะเลาะกันบ่อยมาก เราบอกเลิกกันไม่รุ้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแต่ก้อกลับไปคืนดีกันทุกที มีครั้งนี้ที่เราบอกกับแฟนว่า ถ้าเลิกกันไม่มีการรีเทิร์นแล้วนะ เพราะถ้าเลิกกันมันคงไม่ไหวจิงๆ แล้วมันก็เป้นอย่างที่คิด สุดท้ายก็เลิกกันจนได้ เรารู้สึกจุกอย่างบอกไม่ถูก มันทั้งเหงาทั้ง ไม่เหลือใคร เวลาทะเลาะกัน เราไม่รู้จะหาคำพูดสวยหรูที่ไหนมาพูดให้เค้ารู้สึกดีเพราะเราเองก็เป็นคนตรงๆคิดแบบไหนก็พูด บางทีพูดไป ก็เหมือนไม่รักษาน้ำใจเค้า แต่เราเหนื่อยกับความรักที่ต้องมางอนง้อกัน เราพูอะไรไปเค้าไม่เคยจะเชื่อ ไม่เคยเชื่อใจเราหาว่าเราโกหกตลอดทั้งๆสิ่งที่เราพูดไป มันจริงที่สุดแล้ว เวลามีเพื่อนผู้ชายมาคุยกับเรา เค้าก้อหึงจนไม่ฟังอะไรๆเลย เราเหนื่อย และตอนนี้ก้อเริ่มสับสนตัวเองว่าที่เลิกกันไปเราเองทำถูกรึเปล่า ปล.เราเป้นคนบอกเลิกเค้า เรารู้ว่าเราเองก้อนิสัยไม่ดี แต่เค้าก็ยังรับได้ในหลายๆเรื่อง สุดท้าย แค่อยากจะบอกว่า ถ้าก้อบได้อ่านปอขอให้ก้อบโชคดี ปอรักก้อบนะ ถ้าเราโตไปต่างคนต่างมีงานมีการทำ มีรากฐานชีวิตที่มั่นคงเราก้อยังเป็นเพื่อนกันยังกลับมาคุยกันได้นะ รักก้อบเสมอ และขอโทษในทุกๆสิ่งที่ปอทำให้ก้อบเสียใจ ทำก้อบร้องให้ ขอบคุณที่ก้อบทำให้ปอมีความสุข ปอรักก้อบ โชคดี.
พึ้งเลิกกับแฟน เราทำถูกมั้ยสับสน
คือเราพึ้งบอกเลิกแฟน เหตุเพราะทะเลาะกันบ่อยเกินไป ถามว่ารักเค้าไหม เรารักนะ รักมากด้วย แต่มันก็หลายๆปัจจัยแฟนเรา ไม่ยอมทำงาน ฐานะทางบ้านเค้าไม่ค่อยดี แต่เค้าอยากเป็นนักดนตรี พักหลังเค้าออกงานบ่อยแต่เราคิดๆดูแล้ว มันก็ไม่พอกินสำหรับเค้าอยู่ดี เราเคยพูดคุยเรื่องนี้กับแฟนหลายครั้งพูดต่อว่าเค้าก็เยอะ เหมือนเค้าจะฟังแต่เค้าก็ไม่ยอมทำงาน เราบอกเลยเรารับไม่ได้ตรงนี้ เพราะเค้ามาขอเงินเราใช้ประจำ และเราก็ยังอยู่ในวัยเรียนที่ยังทำงานไม่ได้และยังต้องขอเงินพ่อแม่ใช้ เราสงสารพ่อแม่เรานะ แต่สงสารเค้าเราก็สงสาร เค้าเป็นคนเอาใจใส่ดีมาก ใส่ใจเราในทุกๆเรื่อง แต่เค้าก็มีข้อเสียหลายอย่าง ทั้งกินเหล้าสูบบุหรี่ พูดไปเหมือนประจาร แต่เราไม่ได้มีเจตนาอย่างนั้น เราอึดอัด จะเล่าให้พ่อให้แม่ฟังก็ไม่ได้ ถ้าเล่าให้เพื่อนฟังมีหวังได้โดนตอกย้ำแน่ๆ ส่วนตัวเรา กำลังจะเข้ามหาลัย เอาจริงๆเราก็เริ่มอยากจะโฟกัสกับเรื่องเรียน เราเคยมีแฟนมาไม่กี่คน และยังไม่รู้แน่ชัดว่าความรักมันเป็นยังไง พอมีคนมาค่อยดูแลเอาใจใส่ เราก็เคลิ้มตามเค้าไปก่อนหน้านี้เรา รักกันดีมาก และ บ้านเค้ากับบ้านเราอยู่ไกลกันมากๆ แต่ทุกๆเย้นหลังเลิกเรียนเค้าคอยไปรับไปส่งเราเสมอ ไม่เคยทำหน้าที่ขาดตกบกพร่อง แต่พักหลังมานี้ เราทะเลาะกันบ่อยมาก เราบอกเลิกกันไม่รุ้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแต่ก้อกลับไปคืนดีกันทุกที มีครั้งนี้ที่เราบอกกับแฟนว่า ถ้าเลิกกันไม่มีการรีเทิร์นแล้วนะ เพราะถ้าเลิกกันมันคงไม่ไหวจิงๆ แล้วมันก็เป้นอย่างที่คิด สุดท้ายก็เลิกกันจนได้ เรารู้สึกจุกอย่างบอกไม่ถูก มันทั้งเหงาทั้ง ไม่เหลือใคร เวลาทะเลาะกัน เราไม่รู้จะหาคำพูดสวยหรูที่ไหนมาพูดให้เค้ารู้สึกดีเพราะเราเองก็เป็นคนตรงๆคิดแบบไหนก็พูด บางทีพูดไป ก็เหมือนไม่รักษาน้ำใจเค้า แต่เราเหนื่อยกับความรักที่ต้องมางอนง้อกัน เราพูอะไรไปเค้าไม่เคยจะเชื่อ ไม่เคยเชื่อใจเราหาว่าเราโกหกตลอดทั้งๆสิ่งที่เราพูดไป มันจริงที่สุดแล้ว เวลามีเพื่อนผู้ชายมาคุยกับเรา เค้าก้อหึงจนไม่ฟังอะไรๆเลย เราเหนื่อย และตอนนี้ก้อเริ่มสับสนตัวเองว่าที่เลิกกันไปเราเองทำถูกรึเปล่า ปล.เราเป้นคนบอกเลิกเค้า เรารู้ว่าเราเองก้อนิสัยไม่ดี แต่เค้าก็ยังรับได้ในหลายๆเรื่อง สุดท้าย แค่อยากจะบอกว่า ถ้าก้อบได้อ่านปอขอให้ก้อบโชคดี ปอรักก้อบนะ ถ้าเราโตไปต่างคนต่างมีงานมีการทำ มีรากฐานชีวิตที่มั่นคงเราก้อยังเป็นเพื่อนกันยังกลับมาคุยกันได้นะ รักก้อบเสมอ และขอโทษในทุกๆสิ่งที่ปอทำให้ก้อบเสียใจ ทำก้อบร้องให้ ขอบคุณที่ก้อบทำให้ปอมีความสุข ปอรักก้อบ โชคดี.