ความพยายามของแม่ที่ถูกทำลายโดยลูก?

สวัสดีครับตอนนี้ผมเป็นนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 1
คือเมื่อปีที่แม่ผมบอกกับผมไว้ว่า ถ้าผมสอบติดมหาวิทยาลัย แม่จะพาผมไปเที่ยวต่างประเทศ
ซึ่งเมื่อประมาณต้นเดือนธันวาคมที่ผ่านมา แม่เข้ามาถามว่า "ช่วงเวลาก่อนสิ้นปี ผมสามารถไปได้ไหม?"
ผมก็ตอบไปว่า ไปได้เพราะมหาวิทยาลัยยังไม่เปิดภาคเรียนที่ 2

หลังจากนั้นตอนกลางเดือนธันวาคม
แม่ถามผมว่า "ช่วงเดือนมกราคมว่างหรือเปล่า?"
ผมก็ตอบไปว่า "ไม่ว่าง เพราะมหาวิทยาลัยเปิดเทอม"

หลังจากนั้นผ่านมาประมาณ 1 สัปดาห์
แม่บอกว่า "จองทัวร์ไว้แล้วนะ โอนเงินไปแล้วเรียบร้อย"
ผมก็ถามแม่ว่า "ตกลงเราไปวันไหน"
แม่ตอบกลับมาว่า "สิ้นเดือนมกราคม"
ผมก็เลยรีบบอกแม่ว่า "อ้าว ผมจะไปได้ยังไง? ในเมื่อที่ ม. เปิดเทอมแล้ว ถ้าให้ไปก็ต้องหยุดเรียนประมาณ 1 สัปดาห์"
แม่ก็เลยถามว่า "เพื่อนช่วยอัดเสียงอะไรหน่อยไม่ได้หรอ?"
ผมก็ตอบไปว่า "มันไม่ได้อะ มันไม่เหมือนกัน และยิ่งหยุดเรียนก็ต้องขาดเรียนแลป ซึ่งผมต้องไปตามแลปอีก"
ในใจผมคิดว่า มันต้องเหนื่อยแน่ๆถ้าเราต้องตามงานและเนื้อหาขนาดนี้
หลังจากนั้นแม่ก็เงียบไป

จนมาถึงวันนี้แม่ก็ถามผมว่า ผมเตรียมหาเสื้อกันหนาวไว้รึยัง?
ผมก็บอกไปว่า "จะให้ผมไปยังไง ในเมื่อมันเปิดเทอมแล้ว"
หลังจากนั้นก็มีแต่คำถามเดิมๆจากครั้งที่ถามไปคราวก่อน

จากนั้นพ่อผมก็มาคุยกับผมว่าครอบครัวเราเงลาไปเที่ยวไหนแต่ละคนก็ทำพฤติกรรมแบบไม่อยากไปบ้าง ไม่ชอบบ้าง
โดยเฉพาะครั้งนี้แม่อยากให้ไปพร้อมกันทั้งครอบครัว แต่ผมกับปฏิเสธแบบนี้ ซึ่งกลายเป็นผมทำลายความพยายมของแม่ไปซะแล้ว

ถ้าถามผมว่าผมอยากไปไหม ผมตอบว่าอยากไปครับ แต่ผมมองว่าการหยุดเรียน 1 สัปดาห์ มันต้องเหนื่อยมากแน่นอนกว่าที่ผมจะเรียนให้ทันอาจารย์ที่สอนในแต่ละวิชา

ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ?

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่