สวัสดีค่ะ พี่ๆ เพื่อนๆ วันนี้เราอยากตั้งกระทู้ระบาย และลองถามความเห็นในหลายมุมมองจากทุกคนค่ะ
เรื่องอาจยาวสักหน่อยนะค่ะ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เรามีแฟนที่คบกันมาประมาน 3 ปี แล้วเราก็เจอผู้ชายคนหนึ่งที่เขามาจีบ ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกลำบากใจมาก ทั้งที่ปกติก็มีเรื่องแบบนี้เขามาบ่อยๆ (ไม่หลงว่าตัวเองสวยนะ คงเพราะเราเป็นพูดมากแล้วพูดเอาฮามากกว่า) แต่คนนี้พิเศษกว่าคนอื่น
เริ่มจากแฟนเรา เราเป็นแฟนที่ค่อนข้างสนิทกันมากค่ะ เรารู้จักกันเพราะเขาเป็นเพื่อนกับพี่แถวบ้านในตอนนั้นเขาเรียนมหาลัย ในขณะที่เราเป็นเด็กม.ปลายใกล้จบ เขาเป็นผู้ชายที่ตรงสเปคทุกอย่างอ่ เขาเย็นชา นิ่งเงียบ กวนโอ๊ยสุดๆ เด็ดขาด นักเลงนิดๆ ตอนแรกก็คุยเล่นๆ (ช่วงนั้นพึงอกหักยังไม่เปิดใจ) คุยกันนานเกือบปีเลยละค่ะกว่าจะเป็นแฟนกัน แถมพอกว่าจะรู้ว่ารักกันก็เกือบจะปล่อยมือกันสะแล้ว จากนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยๆ เราชอบเล่นอะไรแพลงๆ ด้วยกัน มีอะไรก็แชร์กันตลอด มีเรื่องน้อยใจหรือซีจากใครมา ก็เขานี้แหละค่ะค่อยให้เราระบาย อาจเพราะเราอายุไล่เลี่ยกัน อยู่ในช่วงวัยรุ่นเหมือนกันเลยมีอะไรหลายๆ อย่างที่ค่อนข้างไปกันได้ แต่มันก็ไม่สวยราบเรียบขนานนั้นหรอกค่ะ อย่างที่บอกเขาเป็นคนเย็นชา มันค่อยใส่ใจกันเลยค่ะในบ้างครั้ง ชอบพูดอะไรที่เย็นชาแบบเฉือนใจกันเลยละ โทรไปก็ไม่ค่อยรับ พอถามว่าทำก็บอกลืมไว้ห้อง ไม่ได้บ้างละ ไม่ว่างบ้างละ อยู่หอเพื่อนไม่ก็ร้านเกม เราเรียนมาเหนื่อยๆ ขอคุยแค่ 1-2 ชม. ก็ให้ไม่ได้ มาเจอกันเย็นมันก็ขี้เกรียจ-_- เดี๋ยวก็เมาละ สัญญาอะไรไม่เคยทำได้ มีครั้งหนึ่งมันทิ้งเราไว้งานจังหวัด บอกจะมารับ 2 ทุ่ม พอเราโทรไป มันบอกให้กับไปก่อนเลย มันไปทำธุระเป็นเพื่อนพี่ที่ต่างจังหวัด -_-+++ เล่นเอาเราช็อคไปเปนชั่วโมง สงการก็ทิ้งเราไว้หนีไปจ่อย พอเราบ่นด่ามัน มันก็ยกเหตุผลร้อยพันมาอ้างจนกลายเป็นว่าเราผิดสะงั้น-o- !!
จนเพื่อนเราหลายคนสงสารเรา แม้แต่เพื่อนมันยังแอบปลอบใจเราเลย จนกระทั้งมีผู้ชายคนหนึ่งที่รับรู้เรื่องนี้ของเรามาตลอดเขามาในชีวิตเรา เขาเป็นแฟนเก่าของเพื่อนเราเอง เขาชื่อว่าซี เป็นรุ่นน้องเราหนึ่งปี เรารู้จักกับซีตั้งแต่เรียนที่ร.ร เก่าแล้วเลยค่อนข้าวสนิทกัน ตอนแรกเราก็ไม่เคยคิดอะไรนะ เพราะเรามีแฟนแล้ว อีกทั้งซีเป็นแฟนเก่าของเพื่อนเรา ขนานตอนมันเลิกกันเรายังไปช่วยคุยให้มันดีกัน แต่ดูเหมือนฝ่ายเพื่อนเราจะทำตัวให้ซีไม่อยากกลับไปคบด้วยสะแล้ว เราเป็นแค่คนนอกเลยไม่อยากยุ่งมาก เลิกก็เลิก ไม่ว่าอะไร พอพวกมันเลิกกันได้ประมาณเกือบปี จู่ๆ ซีก็มาบอกชอบเรา แอบรู้สึกห่วงมานานแล้ว ทั้งๆ ที่รู้ว่าเรามีแฟนแล้ว ตอนแรกเราก็ว่ามันแค่ล่อเล่นไม่ก็หาเรื่องสร้างประเด็นไปงั้น แต่ไม่เลย...ตั้งแต่ที่ซีบอกเรื่องนั้นกับเรา มันก็ดูแลเราดีมาก ปลอบใจเราเวลาทะเราะกับแฟน พอเราทุกข์ก็อยู่ข้างๆ พอเราสุขก็ยิ้มให้ ซีไม่เคยสร้างความกดดันให้ว่าจะเลือกเขามั้ย ? จะเลิกกับแฟนมั้ย? ไม่เคยก้าวข้ามเส้นระหว่างเรากับแฟนเราเลย มันยิ่งทำให้รู้สึกแย่ ถึงซีจะไม่พูดแต่เราก็รู้อยู่ใจว่าศีต้องการอะไร เราเคยคิดว่าเดี๋ยวก็ท้อจนไปเอง แต่ไม่เลยตลอด1 ปี เขาทำแบบไหนก็เป็นอยู่แบบนั้น หลายครั้งอยากบอกให้เขาตัดใจ เขาก็แค่สายหน้าแล้วบอกว่า "ไม่มีทาง" เราเลยมานั่งคิดเราไม่ใช่คนสวย ไม่ใช่เจ้าหญิงจะได้มีใครมาทำแบบนี้นะ นับวันยิ่งรู้สึกแย่ ยังโชคดีที่ตอนนั้นเขาเรียนม.6 เลยพอหลบหน้าไดบ้างครั้ง แต่ตอนนี้เขามาเรียนที่ม.เดียวกับเรา คณะเดียวกัน เอกเดียวกัน แถวแม่เขายังฝากให้เราดูแลเขาให้ตอนอยู่เดียวกันอีก ทุกอย่างมันเลยดูเลยเถิดไปหมด แฟนเขาก็ละแคะละคายเรื่องงนี้นะ แต่ก็ไม่อะไร
ว่าไงค่ะ เราควรทำไงดี เรารักแฟนเรานะ แต่ก็เหนื่อย แต่กับซีเราก็รู้สึกดีๆ ด้วย ถึงจะถึงขั้นรักก็เถอะ อย่างน้อยเขาก็ยังไม่เคยทำให้เราร้องไห้ (แค่ตอนนี้รึเปล่า-o-) เพือนๆ ว่าเราต้องทำไงดี กับปัญหานี้ ช่วยหน่อยนะค่ะ
เขาที่เจอ กับเธอที่ฉันเหนื่อยใจ จะเลือกใครไม่ได้เลยหรอใจเรา ??
เรื่องอาจยาวสักหน่อยนะค่ะ คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เรามีแฟนที่คบกันมาประมาน 3 ปี แล้วเราก็เจอผู้ชายคนหนึ่งที่เขามาจีบ ซึ่งมันทำให้เรารู้สึกลำบากใจมาก ทั้งที่ปกติก็มีเรื่องแบบนี้เขามาบ่อยๆ (ไม่หลงว่าตัวเองสวยนะ คงเพราะเราเป็นพูดมากแล้วพูดเอาฮามากกว่า) แต่คนนี้พิเศษกว่าคนอื่น
เริ่มจากแฟนเรา เราเป็นแฟนที่ค่อนข้างสนิทกันมากค่ะ เรารู้จักกันเพราะเขาเป็นเพื่อนกับพี่แถวบ้านในตอนนั้นเขาเรียนมหาลัย ในขณะที่เราเป็นเด็กม.ปลายใกล้จบ เขาเป็นผู้ชายที่ตรงสเปคทุกอย่างอ่ เขาเย็นชา นิ่งเงียบ กวนโอ๊ยสุดๆ เด็ดขาด นักเลงนิดๆ ตอนแรกก็คุยเล่นๆ (ช่วงนั้นพึงอกหักยังไม่เปิดใจ) คุยกันนานเกือบปีเลยละค่ะกว่าจะเป็นแฟนกัน แถมพอกว่าจะรู้ว่ารักกันก็เกือบจะปล่อยมือกันสะแล้ว จากนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยๆ เราชอบเล่นอะไรแพลงๆ ด้วยกัน มีอะไรก็แชร์กันตลอด มีเรื่องน้อยใจหรือซีจากใครมา ก็เขานี้แหละค่ะค่อยให้เราระบาย อาจเพราะเราอายุไล่เลี่ยกัน อยู่ในช่วงวัยรุ่นเหมือนกันเลยมีอะไรหลายๆ อย่างที่ค่อนข้างไปกันได้ แต่มันก็ไม่สวยราบเรียบขนานนั้นหรอกค่ะ อย่างที่บอกเขาเป็นคนเย็นชา มันค่อยใส่ใจกันเลยค่ะในบ้างครั้ง ชอบพูดอะไรที่เย็นชาแบบเฉือนใจกันเลยละ โทรไปก็ไม่ค่อยรับ พอถามว่าทำก็บอกลืมไว้ห้อง ไม่ได้บ้างละ ไม่ว่างบ้างละ อยู่หอเพื่อนไม่ก็ร้านเกม เราเรียนมาเหนื่อยๆ ขอคุยแค่ 1-2 ชม. ก็ให้ไม่ได้ มาเจอกันเย็นมันก็ขี้เกรียจ-_- เดี๋ยวก็เมาละ สัญญาอะไรไม่เคยทำได้ มีครั้งหนึ่งมันทิ้งเราไว้งานจังหวัด บอกจะมารับ 2 ทุ่ม พอเราโทรไป มันบอกให้กับไปก่อนเลย มันไปทำธุระเป็นเพื่อนพี่ที่ต่างจังหวัด -_-+++ เล่นเอาเราช็อคไปเปนชั่วโมง สงการก็ทิ้งเราไว้หนีไปจ่อย พอเราบ่นด่ามัน มันก็ยกเหตุผลร้อยพันมาอ้างจนกลายเป็นว่าเราผิดสะงั้น-o- !!
จนเพื่อนเราหลายคนสงสารเรา แม้แต่เพื่อนมันยังแอบปลอบใจเราเลย จนกระทั้งมีผู้ชายคนหนึ่งที่รับรู้เรื่องนี้ของเรามาตลอดเขามาในชีวิตเรา เขาเป็นแฟนเก่าของเพื่อนเราเอง เขาชื่อว่าซี เป็นรุ่นน้องเราหนึ่งปี เรารู้จักกับซีตั้งแต่เรียนที่ร.ร เก่าแล้วเลยค่อนข้าวสนิทกัน ตอนแรกเราก็ไม่เคยคิดอะไรนะ เพราะเรามีแฟนแล้ว อีกทั้งซีเป็นแฟนเก่าของเพื่อนเรา ขนานตอนมันเลิกกันเรายังไปช่วยคุยให้มันดีกัน แต่ดูเหมือนฝ่ายเพื่อนเราจะทำตัวให้ซีไม่อยากกลับไปคบด้วยสะแล้ว เราเป็นแค่คนนอกเลยไม่อยากยุ่งมาก เลิกก็เลิก ไม่ว่าอะไร พอพวกมันเลิกกันได้ประมาณเกือบปี จู่ๆ ซีก็มาบอกชอบเรา แอบรู้สึกห่วงมานานแล้ว ทั้งๆ ที่รู้ว่าเรามีแฟนแล้ว ตอนแรกเราก็ว่ามันแค่ล่อเล่นไม่ก็หาเรื่องสร้างประเด็นไปงั้น แต่ไม่เลย...ตั้งแต่ที่ซีบอกเรื่องนั้นกับเรา มันก็ดูแลเราดีมาก ปลอบใจเราเวลาทะเราะกับแฟน พอเราทุกข์ก็อยู่ข้างๆ พอเราสุขก็ยิ้มให้ ซีไม่เคยสร้างความกดดันให้ว่าจะเลือกเขามั้ย ? จะเลิกกับแฟนมั้ย? ไม่เคยก้าวข้ามเส้นระหว่างเรากับแฟนเราเลย มันยิ่งทำให้รู้สึกแย่ ถึงซีจะไม่พูดแต่เราก็รู้อยู่ใจว่าศีต้องการอะไร เราเคยคิดว่าเดี๋ยวก็ท้อจนไปเอง แต่ไม่เลยตลอด1 ปี เขาทำแบบไหนก็เป็นอยู่แบบนั้น หลายครั้งอยากบอกให้เขาตัดใจ เขาก็แค่สายหน้าแล้วบอกว่า "ไม่มีทาง" เราเลยมานั่งคิดเราไม่ใช่คนสวย ไม่ใช่เจ้าหญิงจะได้มีใครมาทำแบบนี้นะ นับวันยิ่งรู้สึกแย่ ยังโชคดีที่ตอนนั้นเขาเรียนม.6 เลยพอหลบหน้าไดบ้างครั้ง แต่ตอนนี้เขามาเรียนที่ม.เดียวกับเรา คณะเดียวกัน เอกเดียวกัน แถวแม่เขายังฝากให้เราดูแลเขาให้ตอนอยู่เดียวกันอีก ทุกอย่างมันเลยดูเลยเถิดไปหมด แฟนเขาก็ละแคะละคายเรื่องงนี้นะ แต่ก็ไม่อะไร
ว่าไงค่ะ เราควรทำไงดี เรารักแฟนเรานะ แต่ก็เหนื่อย แต่กับซีเราก็รู้สึกดีๆ ด้วย ถึงจะถึงขั้นรักก็เถอะ อย่างน้อยเขาก็ยังไม่เคยทำให้เราร้องไห้ (แค่ตอนนี้รึเปล่า-o-) เพือนๆ ว่าเราต้องทำไงดี กับปัญหานี้ ช่วยหน่อยนะค่ะ