มหากาพย์พันทิป ขอเขียนบ้างสิ
เราไม่รู้จะทำยังไง
เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นผู้หญิงคนนึงที่หวังจะได้มีความรักที่มั่นคงกับผู้ชายดีๆซักคน ไม่รักๆเลิกๆเหมือนคู่อื่นๆ
เรามีตัวอย่างที่ดีคือพ่อ-แม่ของเรา และเราตั้งมั่น(หรือจะมากไป)ว่าจะต้องมีคู่ที่มั่นคงยั่งยืนไปตลอด
เริ่มจากมัธยมเราเริ่มโต เริ่มมีเรื่องหนุ่มสาว แซวๆกันไปเรื่อย จิงๆมีเรื่องแซวๆแบบนี้ตั้งแต่ป.ปลายแล้วแหละ(เราคิดมาตลอดว่าเราดูดีแบบแปลกๆอะ)
ตอนมัธยมเราก็มีคนมาจีบบ้างนะ ตอนนั้นเราผมสั้นใส่แว่น ดูแบบเรียบร้อยมั้ง
พอม.ปลาย ผมเราเริ่มยาวเราใส่คอนแทคเลนส์ ดัดฟัน เริ่มมีคนทักว่าเปลี่ยนไป ดูดีขึ้น
มีคนมาชอบเรานะ ตลอดช่วงที่เราเรียน แต่เราคิดว่ามันเร็วเกินไปที่จะคบใคร เพราะไม่อยากคบแล้วต้องเลิกกัน และยิ่งต้องแยกไปมหาลัยแล้วยิ่งยากที่จะมั่นคง
ช่วงนั้นคุยไปเรื่อยๆกับทุกคน มีคนคุยกับเราเอาจริงๆพร้อมกันประมาณ6-7คน
เราไม่ให้ความหวังแต่ก็ยังไม่ตัดและยังไม่เลือกใคร หลายครั้งที่สายโทรศัพท์ซ้อนกัน คนที่แต้มน้อยก็ต้องถูกให้รอก่อน แต่ถ้าเขาถามว่าซ้อนกับใครเราก็บอกนะ เราบอกเกือบทุกคนว่าตอนนี้มีใครคุยด้วยบ้าง และเราก็ยังไม่เลือกใคร(แย่มั้ย)
>>>>>>>จนเราเข้ามหาลัย บอกเลยมันแบบอัดอั้นนะ คืออยากมีคู่กับเขาอะ เห็นเพื่อนมีกันเราอยากมีบ้าง และเราก็คิดว่ามันพร้อมแล้ว(แต่เราว่าเราคิดผิด!!)
เรายังคุยกับคนเดิมๆที่คุยมาตั้งแต่ม.6 และยังไม่เจอใครถูกใจ แต่เข้ามหาลัยไม่กี่วัน ก็มีคนมาเล็ง มาจีบนะ (เราไม่แรดนะ แต่งตัวถูกระเบียบเรียบร้อย) แต่แต่งหน้านะ ไม่แต่งก็ศ๊พศพ
...จนเราเจอเขาโดยบังเอิญวันนั้น ซึ่งมันเซอไพรส์จนเราใจเต้นทุกครั้งที่นึกถึง
เราเองเข้าไปแอบหวังจะเป็นดาวนะ(คิดว่าตัวเองสวยแปลกๆ แต่เราชอบกิจกรรมโชว์ๆอะ) แต่ไม่ได้จ้า มารู้ที่หลังว่าคะแนนเราเยอะสุด แต่พี่ดาวปีที่แล้วบอกว่าเราสะโพกใหญ่ไป(แป่ววว!!)
ตอนนั้นเรายังไปกลับบ้าน-มหาลัย พ่อที่น่ารักของเรามารับ(ตอนนี้คิดว่าเค้าดูแลเราดี และเข้าใจสิ่งที่เค้าทำมากกว่าเมื่อก่อนเยอะ)
แต่ตอนนั้นนะเหรอ อยากได้อิสระมาก อยากได้ใจจะขาด จนปี1เทอม2เราก็ได้อยู่หอพักมหาลัย(แต่จิงๆเราอยากอยู่หอนอกมากกว่า)...
ขับรถต่อก่อนนะคะ เริ่มทำใจได้แล้ว แวะร้องไห้ที่ปั้มน้ำมัน นานแล้ววว
มหากาพย์พันทิป ขอเขียนบ้างสิ
เราไม่รู้จะทำยังไง
เรื่องมีอยู่ว่า เราเป็นผู้หญิงคนนึงที่หวังจะได้มีความรักที่มั่นคงกับผู้ชายดีๆซักคน ไม่รักๆเลิกๆเหมือนคู่อื่นๆ
เรามีตัวอย่างที่ดีคือพ่อ-แม่ของเรา และเราตั้งมั่น(หรือจะมากไป)ว่าจะต้องมีคู่ที่มั่นคงยั่งยืนไปตลอด
เริ่มจากมัธยมเราเริ่มโต เริ่มมีเรื่องหนุ่มสาว แซวๆกันไปเรื่อย จิงๆมีเรื่องแซวๆแบบนี้ตั้งแต่ป.ปลายแล้วแหละ(เราคิดมาตลอดว่าเราดูดีแบบแปลกๆอะ)
ตอนมัธยมเราก็มีคนมาจีบบ้างนะ ตอนนั้นเราผมสั้นใส่แว่น ดูแบบเรียบร้อยมั้ง
พอม.ปลาย ผมเราเริ่มยาวเราใส่คอนแทคเลนส์ ดัดฟัน เริ่มมีคนทักว่าเปลี่ยนไป ดูดีขึ้น
มีคนมาชอบเรานะ ตลอดช่วงที่เราเรียน แต่เราคิดว่ามันเร็วเกินไปที่จะคบใคร เพราะไม่อยากคบแล้วต้องเลิกกัน และยิ่งต้องแยกไปมหาลัยแล้วยิ่งยากที่จะมั่นคง
ช่วงนั้นคุยไปเรื่อยๆกับทุกคน มีคนคุยกับเราเอาจริงๆพร้อมกันประมาณ6-7คน
เราไม่ให้ความหวังแต่ก็ยังไม่ตัดและยังไม่เลือกใคร หลายครั้งที่สายโทรศัพท์ซ้อนกัน คนที่แต้มน้อยก็ต้องถูกให้รอก่อน แต่ถ้าเขาถามว่าซ้อนกับใครเราก็บอกนะ เราบอกเกือบทุกคนว่าตอนนี้มีใครคุยด้วยบ้าง และเราก็ยังไม่เลือกใคร(แย่มั้ย)
>>>>>>>จนเราเข้ามหาลัย บอกเลยมันแบบอัดอั้นนะ คืออยากมีคู่กับเขาอะ เห็นเพื่อนมีกันเราอยากมีบ้าง และเราก็คิดว่ามันพร้อมแล้ว(แต่เราว่าเราคิดผิด!!)
เรายังคุยกับคนเดิมๆที่คุยมาตั้งแต่ม.6 และยังไม่เจอใครถูกใจ แต่เข้ามหาลัยไม่กี่วัน ก็มีคนมาเล็ง มาจีบนะ (เราไม่แรดนะ แต่งตัวถูกระเบียบเรียบร้อย) แต่แต่งหน้านะ ไม่แต่งก็ศ๊พศพ
...จนเราเจอเขาโดยบังเอิญวันนั้น ซึ่งมันเซอไพรส์จนเราใจเต้นทุกครั้งที่นึกถึง
เราเองเข้าไปแอบหวังจะเป็นดาวนะ(คิดว่าตัวเองสวยแปลกๆ แต่เราชอบกิจกรรมโชว์ๆอะ) แต่ไม่ได้จ้า มารู้ที่หลังว่าคะแนนเราเยอะสุด แต่พี่ดาวปีที่แล้วบอกว่าเราสะโพกใหญ่ไป(แป่ววว!!)
ตอนนั้นเรายังไปกลับบ้าน-มหาลัย พ่อที่น่ารักของเรามารับ(ตอนนี้คิดว่าเค้าดูแลเราดี และเข้าใจสิ่งที่เค้าทำมากกว่าเมื่อก่อนเยอะ)
แต่ตอนนั้นนะเหรอ อยากได้อิสระมาก อยากได้ใจจะขาด จนปี1เทอม2เราก็ได้อยู่หอพักมหาลัย(แต่จิงๆเราอยากอยู่หอนอกมากกว่า)...
ขับรถต่อก่อนนะคะ เริ่มทำใจได้แล้ว แวะร้องไห้ที่ปั้มน้ำมัน นานแล้ววว