ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน เอาเป็นว่า ดิฉันมีเรื่องอึดอัดใจมาก พุดกับคัยก้อไม่ได้ เรื่องเกี่ยวกับครอบครัวดิฉันเองค่ะ
เรื่องมันเกิดขึ้น เมื่อ ปี 2555 ดิฉันมีปัญหากับแฟนทะเลาะหนัก(แฟนเรายังไม่ได้แต่งงานกันนะค่ะ)แต่เราก้ออยู่ด้วยกันที่บ้านแฟนไปๆๆมา บ้านแฟน ตจว.กับ กทม เรามีแพลนจะแต่งงานเมื่อเราเรียนจบ เมื่อทะเลาะกันเราก้อขึ้นมา กทม ทำเรื่องขอ จบ พอดี เราห่างกันได้สักประมาณ 2 อาทิต ดิฉันก้อมาทราบทีหลังว่ากำลังตั้งท้อง ดิฉันก้อดีใจมากที่รู้ว่าตัวเองท้อง ดิฉันก้อมีความหวังว่าถ้ากลับไปของ้อขอคืนดีกับแฟนเขาคงจะคืนดีเมื่อรู้ว่าเรากำลังมีลูกของเขา แต่ทุกอย่างที่ตั้งใจไวก้อดับวูบลง เมื่อเขาไม่ยอมรับเรากับลูก เราตัดสินใจบอกเรื่องนี้กับ ทางพอแม่เขา
สิ่งที่ได้คำตอบกลับมาคือ แม่เขาบังคับให้ไปทำแท้ง ดิฉันเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาก ไม่รู้จะทำอย่างไรดี มันมืดแปนด้านไปหมด ด้วยความที่เรารักเขามากเราก้อขอร้องเขาทุกอย่าง ไม่คิดเลยว่าเขาจะหมดรักเราได้ง่ายขนาดนี้ทั้งที่รู้ว่าเราก้อท้องลูกของเขาอยู่.....เมื่อเราได้คำตอบจากแม่เขาว่ายังไม่พร้อม ให้ทำแท้ง..เราเลยตัดสินใจเลิกกับเขาโดยเด็ดขาดนับจากนั่น......เรื่องเริ่มเกิดเมื่อเราหาทางออกเรื่องนี้ไม่ได้ เราได้มีการปรึกษากับเพื่อนชายเพื่อนสนิทคนแรกที่รู้ สมุติให้เป็น นาย ก ละกันค่ะ เราร้องให้แทบเป็นแทบตาย นาย ก ก้อค่อยปลอบใจเรามาโดยตลอด และอยู่มาวันหนึ่ง นาย ก. บอกกับเราว่า ขอเป็นพ่อของลูกในท้องเราได้ไหม สิ่งที่เราได้ยินมันทำให้เราทั้งอึ่งและ งง มาก เราก้อไม่รู้ว่า นาย ก.ทำไหมถึงพุดแบบนี้ รึว่า นาย ก. แอบชอบเรา เราจึงเกิดการสนากันเกิดขึ้น
เรา....ทำไหมนายคิดแบบนี้
นาย ก.....เราสงสารเทออะ...เราแค่รับเป็นพ่อเฉยๆๆก้อได้
เรา....แน่ใจหรอที่จะทำแบบนี้
นาย ก.....เราจะไปแต่งงานกับเทอ ให้ พ่อ แม่ เทอสบายใจ หลักจากนั้นถ้าเทอไม่สบายใจเราค่อยเลิกกันก้อได้ เราไม่อยากใหเเทออายคนแถวบ้านว่าท้องไม่มีพ่อ พ่อแม่เทอก้อจะอายคนนะ
เรา....นายเป็นคนดีจริงๆๆ
เรื่องที่เราคุยกันวันนั้นเราก้อเก็บมาคิดว่าจะทำงัยดี เราก้อเลยตกลงกันไปแต่งงานกัน โดยให้ทุกคนเชื่อว่าลูกในท้องเป็นลูกของ นาย ก. (เราเป็นคนที่เห็นแกตัวมากเลยว่าไหม) เราสองคนไม่ได้เริ่มต้นอยู่ด้วยกันด้วยความรัก เราอยู่ด้วยกันเพราะความสงสาร......
ความรักเกิดขึ้นเมื่อไหร่ไม่รู้ เท่าที่รู้ทุกวันนี้เราสองคนขาดกันไม่ได้เลย เราว่ามันยิ่งกว่าความรัก .........
แต่ความจริงที่ว่า ลูกของเราไม่ใช้ลูกของเขา เราเคยคุยเรื่องนี้เมื่อลูกเราคลอดมาได้ 1 ขวบแล้ว ด้วยความที่ว่าเรากลัวว่าครอบครัวทางบ้าน นาก ก. จะรู้ความจริง เกิดการสนทนาเกิดขึ้น
เรา......นี่ๆๆ นาย เรานอนไม่เคยหลับเลยนะเรารู้สึกผิดมาตลอดที่ต้องโกหก พ่อ แม่ เรา และ พ่อ แม่ นาย เราควารทำงัยดีถ้าเรื่องจริงเปิดเผยมา พ่อ แม่
นายจัรับได้ไหม แล้วเทอจะทิ้งฉันไปหรือป่าว เราอยากแก้ปัญหาโดยการ นายเลิกกับเราไปซะเถอะนะ ไปหาคนดีดี
นาย ก...... ทำไหมเทอคิดแบบนี้ อะไรจะเกิดก้อต้องเกิด ..ถึงเราไม่ใช้ พ่อผู้ให้กำเนิด แต่เราเป็นพ่อผู้ที่ให้ชีวิตใหม่กับเขา ถ้าเราไม่เราเขามาเป็นลุก
เทอคงคิดจะไปทำแท้งแล้ว เทออย่าคิดมากสิ เรารักเทอกับลูกมากนะ เลิกคิดเรื่องนี้แล้วไม่ต้องมาพูดกับเราอีก
เรา.......ทำไหมนายต้องมาทนลำบากอยู่กับเรา เลี้ยงลูกเรา ด้วย นายรักเราหรือป่าว(ถามไปด้วยความยากรู้เพราะอยู่ด้วยกันมา ไม่เคยได้ยินคำว่ารักเลย)
นาย ก. ยังจะมาถามอีกนะว่ารักหรือป่าว...แล้วเขาก้อหันไปอุ้มลูกขึ้นมา พร้อมพุดว่า เรา พ่อ แม่ ลุก เราจะไม่มีวันทิ้งกันไปไหน
ซึ้งค่ะ น้ำตาไหลเลย
ปัญหามันเราเกิดเมื่อ ลุก หน้าตาไม่เหมื่อนใครเลยนิสิ มีคนเริ่มพุดขึ้นใช้ลูก นาย ก.รึป่าว ฉันก้อเริ่มคิดมากขึ้นทุกวัน เราไม่รู้จะทำงัยดี เครียดทุกวัน นอนไม่เคยหลับ
ที่สำคัญ แม่ ของ นาย ก เป้นคนมาเลี้ยงลูกให้อีก ซึ้งแม่ นาย ก ซึ้งก้อเรียกว่า ย่า นั่นแหละ ย่าเลี้ยงลุกเราในฐาะหลาน ย่ารักลูกเรามาก(คิดว่าหลานตัวเองจริงๆๆ) เราคงจะบาปมากเนอะที่โกหกคนแก เราเลยเกิดความคิกว่าไม่อยากให้ลูกของเราไปสนิทกับทาง พ่อ แม่ นาย ก
เราเลยไปพูดว่าจะเอาลูกไปให้ แม่เราเลี้ยงเอง ทางนาย ก.(ซึ้งนาย ก เป้น สามีถูกต้องตาม กฎหมายแล้วนะ จดทะบียนแล้ว) และย่า เค้าไม่ยอมกันเลย
เราจะทำงัยดีละทีนี้ เครียดมาก
ความลับที่รอวันจะเปิดเผย คือชีวิตจริงยิ่งกว่าละคร ไม่รู้จะทำงัยต่อไปดี
เรื่องมันเกิดขึ้น เมื่อ ปี 2555 ดิฉันมีปัญหากับแฟนทะเลาะหนัก(แฟนเรายังไม่ได้แต่งงานกันนะค่ะ)แต่เราก้ออยู่ด้วยกันที่บ้านแฟนไปๆๆมา บ้านแฟน ตจว.กับ กทม เรามีแพลนจะแต่งงานเมื่อเราเรียนจบ เมื่อทะเลาะกันเราก้อขึ้นมา กทม ทำเรื่องขอ จบ พอดี เราห่างกันได้สักประมาณ 2 อาทิต ดิฉันก้อมาทราบทีหลังว่ากำลังตั้งท้อง ดิฉันก้อดีใจมากที่รู้ว่าตัวเองท้อง ดิฉันก้อมีความหวังว่าถ้ากลับไปของ้อขอคืนดีกับแฟนเขาคงจะคืนดีเมื่อรู้ว่าเรากำลังมีลูกของเขา แต่ทุกอย่างที่ตั้งใจไวก้อดับวูบลง เมื่อเขาไม่ยอมรับเรากับลูก เราตัดสินใจบอกเรื่องนี้กับ ทางพอแม่เขา
สิ่งที่ได้คำตอบกลับมาคือ แม่เขาบังคับให้ไปทำแท้ง ดิฉันเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาก ไม่รู้จะทำอย่างไรดี มันมืดแปนด้านไปหมด ด้วยความที่เรารักเขามากเราก้อขอร้องเขาทุกอย่าง ไม่คิดเลยว่าเขาจะหมดรักเราได้ง่ายขนาดนี้ทั้งที่รู้ว่าเราก้อท้องลูกของเขาอยู่.....เมื่อเราได้คำตอบจากแม่เขาว่ายังไม่พร้อม ให้ทำแท้ง..เราเลยตัดสินใจเลิกกับเขาโดยเด็ดขาดนับจากนั่น......เรื่องเริ่มเกิดเมื่อเราหาทางออกเรื่องนี้ไม่ได้ เราได้มีการปรึกษากับเพื่อนชายเพื่อนสนิทคนแรกที่รู้ สมุติให้เป็น นาย ก ละกันค่ะ เราร้องให้แทบเป็นแทบตาย นาย ก ก้อค่อยปลอบใจเรามาโดยตลอด และอยู่มาวันหนึ่ง นาย ก. บอกกับเราว่า ขอเป็นพ่อของลูกในท้องเราได้ไหม สิ่งที่เราได้ยินมันทำให้เราทั้งอึ่งและ งง มาก เราก้อไม่รู้ว่า นาย ก.ทำไหมถึงพุดแบบนี้ รึว่า นาย ก. แอบชอบเรา เราจึงเกิดการสนากันเกิดขึ้น
เรา....ทำไหมนายคิดแบบนี้
นาย ก.....เราสงสารเทออะ...เราแค่รับเป็นพ่อเฉยๆๆก้อได้
เรา....แน่ใจหรอที่จะทำแบบนี้
นาย ก.....เราจะไปแต่งงานกับเทอ ให้ พ่อ แม่ เทอสบายใจ หลักจากนั้นถ้าเทอไม่สบายใจเราค่อยเลิกกันก้อได้ เราไม่อยากใหเเทออายคนแถวบ้านว่าท้องไม่มีพ่อ พ่อแม่เทอก้อจะอายคนนะ
เรา....นายเป็นคนดีจริงๆๆ
เรื่องที่เราคุยกันวันนั้นเราก้อเก็บมาคิดว่าจะทำงัยดี เราก้อเลยตกลงกันไปแต่งงานกัน โดยให้ทุกคนเชื่อว่าลูกในท้องเป็นลูกของ นาย ก. (เราเป็นคนที่เห็นแกตัวมากเลยว่าไหม) เราสองคนไม่ได้เริ่มต้นอยู่ด้วยกันด้วยความรัก เราอยู่ด้วยกันเพราะความสงสาร......
ความรักเกิดขึ้นเมื่อไหร่ไม่รู้ เท่าที่รู้ทุกวันนี้เราสองคนขาดกันไม่ได้เลย เราว่ามันยิ่งกว่าความรัก .........
แต่ความจริงที่ว่า ลูกของเราไม่ใช้ลูกของเขา เราเคยคุยเรื่องนี้เมื่อลูกเราคลอดมาได้ 1 ขวบแล้ว ด้วยความที่ว่าเรากลัวว่าครอบครัวทางบ้าน นาก ก. จะรู้ความจริง เกิดการสนทนาเกิดขึ้น
เรา......นี่ๆๆ นาย เรานอนไม่เคยหลับเลยนะเรารู้สึกผิดมาตลอดที่ต้องโกหก พ่อ แม่ เรา และ พ่อ แม่ นาย เราควารทำงัยดีถ้าเรื่องจริงเปิดเผยมา พ่อ แม่
นายจัรับได้ไหม แล้วเทอจะทิ้งฉันไปหรือป่าว เราอยากแก้ปัญหาโดยการ นายเลิกกับเราไปซะเถอะนะ ไปหาคนดีดี
นาย ก...... ทำไหมเทอคิดแบบนี้ อะไรจะเกิดก้อต้องเกิด ..ถึงเราไม่ใช้ พ่อผู้ให้กำเนิด แต่เราเป็นพ่อผู้ที่ให้ชีวิตใหม่กับเขา ถ้าเราไม่เราเขามาเป็นลุก
เทอคงคิดจะไปทำแท้งแล้ว เทออย่าคิดมากสิ เรารักเทอกับลูกมากนะ เลิกคิดเรื่องนี้แล้วไม่ต้องมาพูดกับเราอีก
เรา.......ทำไหมนายต้องมาทนลำบากอยู่กับเรา เลี้ยงลูกเรา ด้วย นายรักเราหรือป่าว(ถามไปด้วยความยากรู้เพราะอยู่ด้วยกันมา ไม่เคยได้ยินคำว่ารักเลย)
นาย ก. ยังจะมาถามอีกนะว่ารักหรือป่าว...แล้วเขาก้อหันไปอุ้มลูกขึ้นมา พร้อมพุดว่า เรา พ่อ แม่ ลุก เราจะไม่มีวันทิ้งกันไปไหน
ซึ้งค่ะ น้ำตาไหลเลย
ปัญหามันเราเกิดเมื่อ ลุก หน้าตาไม่เหมื่อนใครเลยนิสิ มีคนเริ่มพุดขึ้นใช้ลูก นาย ก.รึป่าว ฉันก้อเริ่มคิดมากขึ้นทุกวัน เราไม่รู้จะทำงัยดี เครียดทุกวัน นอนไม่เคยหลับ
ที่สำคัญ แม่ ของ นาย ก เป้นคนมาเลี้ยงลูกให้อีก ซึ้งแม่ นาย ก ซึ้งก้อเรียกว่า ย่า นั่นแหละ ย่าเลี้ยงลุกเราในฐาะหลาน ย่ารักลูกเรามาก(คิดว่าหลานตัวเองจริงๆๆ) เราคงจะบาปมากเนอะที่โกหกคนแก เราเลยเกิดความคิกว่าไม่อยากให้ลูกของเราไปสนิทกับทาง พ่อ แม่ นาย ก
เราเลยไปพูดว่าจะเอาลูกไปให้ แม่เราเลี้ยงเอง ทางนาย ก.(ซึ้งนาย ก เป้น สามีถูกต้องตาม กฎหมายแล้วนะ จดทะบียนแล้ว) และย่า เค้าไม่ยอมกันเลย
เราจะทำงัยดีละทีนี้ เครียดมาก