คริสต์มาส (อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑) toshare

....วารคริส(ะ)ต์มาสเยือน........สติเตือนตระหนักไซร้ ผองผู้ระทมใจ......................ปิติไร้ประโลมจริง ....วารคริสต(ะ)สมภพ.............ธ มิหลบ ฤ เฉยนิ่ง จนเจ็บ บ่ทอดทิ้ง...................พละ"ร

@ วาเลนไทน์ ใช่กุหลาบ ดอกสิบ,ร้อย ใช่หวานถ้อย เลือนราง พริบจางหาย ใช่เฮฮา หาสนุก เพียงเพื่อกาย ใช่ดูดาย ! ช่วยชน พ้นผองภัย @ วาเลนไทน์ ให้คะนึง ถึงความรัก เตือนตระหนัก รักแท้ ทั่ว !แค่ไหน รักแต่ตน มน

...สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร ...ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

เชิญชวนผอง น้องพี่ ฤดีนบ กราบพระครบ เก้าองค์ มั่นคงเสมอ ตถาคตตรัส "ปฏิบัติ- ธรรม"เลิศเลอ พระ"หนึ่ง"เธอ พึงตระหนัก เป็นหลักชัย องค์พระ"สอง" "ครองสติ" ผลิสำนึก

@ ลุปีใหม่ ไสวธรรม สงบล้ำ "กระทำ"จง กิเลสแม้ กระผีกผง สะบั้นลง มิเหลือใย @ พระพรศานติสุขมี ณ ทุกที่ ตลอดไป "ระทม"พ้น พิบัติไซร้ ผลิเมตตา ประจักษ์จริง ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒

Christmas is more than a day at the end of the year. More than a day of joy and good cheer. Christmas is really God’s pattern for living. To be followed each day by unselfish giving. Then peac

@ สิ้นปี ลุวารวัน สติพลัน พิจารณ์ตน ธรรมา ประพฤติดล ผลิ(ผะ-หลิ)ผล ฤ อย่างไร @ ฤๅหลง ระเริงสุข สิสนุก ละ"รับใช้" ผู้ทุกข์ ระทมใจ บ่ระลึก แหละเหลียวแล

@ ณ วาร เทศกาล มหาพรต คริสต์ชน ถืออด อาหาร ลดละ โลภหลง โกรธพาล เจือจาน ผองผู้ ทุกข์ระทม

...วันวาร เทศกาล มหาพรต  คริสต์ชน ถืออด อาหาร ลดละ โลภหลง โกรธพาล เจือจาน ผองผู้ ทุกข์ระทม ...สี่สิบ วันวาร "ขอโทษ" ประพฤติ ชั่วโฉด "ละเลย"ผสม หนวกบอด มิยินเห็น เข็ญระงม บัดน