เพื่อนบางคน ทำขนม,อาหาร ครับ แล้วก็ไปฝากตามร้านของเพื่อนคนอื่น
ทีนี้ พอฝากเพื่อนขาย เค้าชอบขอร้องแกมกดดัน แบบเพื่อนกันอะไรแบบนี้ ให้เค้าซื้อขาดเลย
ผมไปถามคนที่จำต้องรับของมาขายโดยการซื้อขาดว่า ทำไมไม่รับมาขายก่อน แล้วขายได้ให้เงิน ทำไมต้องซื้อขาดล่ะ
เพื่อนก็บอกว่า ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เลยต้องซื้อขาดมา
ผมรู้สึกเหมือนว่า คนทำขนมหรืออาหาร ผลักภาระให้คนรับฝากอย่างไรไม่ทราบ
ถ้าขายหมดก็แล้วไป แต่ถ้าไม่หมด คนรับมาขายต้องขาดทุนเองเฉยเลย
ทั้งที่ไม่ได้ขอให้มาวางขายสักหน่อย คนทำขนมมาขอวางเองต่างหาก
แต่คนรับฝากที่อยู่ๆต้องมารับภาระ ที่ผมรู้จัก 2 คน บอกตรงกันว่า จะรับแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่เอาแล้ว
สรุป เสียความรู้สึกอีก
คนขายบางคน ทำไมเป็นแบบนี้ครับเนี่ย
การฝากอาหาร,ขนม ขายตามร้าน ทำไมต้องกดดันให้ร้านเค้าซื้อขาดไม่รู้
ทีนี้ พอฝากเพื่อนขาย เค้าชอบขอร้องแกมกดดัน แบบเพื่อนกันอะไรแบบนี้ ให้เค้าซื้อขาดเลย
ผมไปถามคนที่จำต้องรับของมาขายโดยการซื้อขาดว่า ทำไมไม่รับมาขายก่อน แล้วขายได้ให้เงิน ทำไมต้องซื้อขาดล่ะ
เพื่อนก็บอกว่า ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เลยต้องซื้อขาดมา
ผมรู้สึกเหมือนว่า คนทำขนมหรืออาหาร ผลักภาระให้คนรับฝากอย่างไรไม่ทราบ
ถ้าขายหมดก็แล้วไป แต่ถ้าไม่หมด คนรับมาขายต้องขาดทุนเองเฉยเลย
ทั้งที่ไม่ได้ขอให้มาวางขายสักหน่อย คนทำขนมมาขอวางเองต่างหาก
แต่คนรับฝากที่อยู่ๆต้องมารับภาระ ที่ผมรู้จัก 2 คน บอกตรงกันว่า จะรับแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่เอาแล้ว
สรุป เสียความรู้สึกอีก
คนขายบางคน ทำไมเป็นแบบนี้ครับเนี่ย