คือดิฉันรู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง เขาก็ดีแหละ ค่อนข้างมีฐานะ อายุมากกว่าเรา ๒๒ ปี ตอนแรกก็คุยกันดี ช่วงนั้นดิฉันมีปัญหาด้วย เราก็เราปัญหาของเราให้เขาฟัง แต่เขากลับบอกว่า "ปัญหาของเธอ เธอสร้างมันมา เธอก็ต้องแก้ปัญหานั้นเอง" เราก็เงิบ เสียใจ เสียความรู้สึก แต่ทุกครั้งที่เขาโทรมา เขาจะชวนเราไปโรงแรม แต่เราก็ปฏิเสธเขา (เขามีความต้องการเรื่องอย่างนั้นสูง) เรารู้สึกเบื่อทุกครั้งที่เขาพูดถึงเรื่องอย่างนั้น ไม่อยากคุยด้วย
วันหนึ่งเขาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่บ้านเขาให้ฟังว่า
เพื่อเขาชวนไปดื่ม แต่เขาไม่ไป ต่อมาเพื่อนเขาเอาเพื่อนผู้หญิงมาฝากที่บ้านเขา ๒ คน เขาว่าเพื่อนผู้ชายไปเที่ยวต่อ แล้วเพื่อนผู้หญิงเขานอนห้องเดียวกับเขา
เราก็ถามว่า "แล้วมีอะไรกันป่าว" เขาก็บอกว่า "ไม่มี" เราก็ย้ำอีก"มีไหม" (ในใจคิดว่าคนอย่างคุณคงไม่ปล่อย ขนาดแค่คุยโทรศัพท์ ยังชวนเราเลย)
ต่อมา เขาสารภาพ "เมื่อคืนพี่ไม่มี แต่พอตอนเช้า เพื่อนพี่คุณหนึ่งกลับไป แล้วเหลืออีกคนเป็นเพื่อนรุ่นน้อง เขาอายุสามสิบกว่าแล้ว แต่เขาขาวมาก หุ่นดี แล้วเขาก็มีความต้องการอย่างนั้นด้วย เขาไม่มีแฟน แล้วเขาไม่เคยด้วย เขายอมพี่ เขาไม่กลัวด้วย ไม่เหมือนเธอ ที่กลัวโน่นกลัวนี่ นี่มันยุคไหนแล้ว แล้วพี่ก็มีความสุขกับเขามากด้วย แต่พี่ไม่รักเขา พี่รักเธอ" (ตอนเขาสารภาพ เราก็น้ำตาไหลเลย ไม่ได้ซึ้งที่เขาบอกรักนะ แต่เจ็บใจ ปวดใจ)
เราก็ถามว่าเลือกใคร เขาก็บอกเลือกเรา แต่มีครั้งหนึ่ง เขาไปหาผู้หญิงคนนั้น เราโทรไปเขาบอกว่ากำลังกินข้าวกันอยู่ แล้วเราโทรไปเขาก็ไม่รับสายปิดเครื่อง
นับตั้งแต่วันนั้นเวลาก็ผ่านล่วงไป เราก็คุยกันปกติ แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม เรากลัว รู้สึกเขาเป็นคนอันตราย ในสุดเราก็บอกเลิกเขา เราว่าเราไปกันไม่รอดแน่ๆ ทัศนคติไม่ตรงกันในเรื่องของความรัก คำว่าแฟน เขารักในแนวฝรั่ง แต่รักเราเป็นแบบไทยๆ
****จึงอยากถามว่า ผู้ชายเป็นแบบนี้หมดไหม หรือเราผิดปกติเอง อืมผู้ชายแบบเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ ให้เกียรติผู้หญิงไม่มีแล้วหรอ
ผู้ชายแบบนี้โรคจิต หรือเราผิดปกติเอง
วันหนึ่งเขาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่บ้านเขาให้ฟังว่า
เพื่อเขาชวนไปดื่ม แต่เขาไม่ไป ต่อมาเพื่อนเขาเอาเพื่อนผู้หญิงมาฝากที่บ้านเขา ๒ คน เขาว่าเพื่อนผู้ชายไปเที่ยวต่อ แล้วเพื่อนผู้หญิงเขานอนห้องเดียวกับเขา
เราก็ถามว่า "แล้วมีอะไรกันป่าว" เขาก็บอกว่า "ไม่มี" เราก็ย้ำอีก"มีไหม" (ในใจคิดว่าคนอย่างคุณคงไม่ปล่อย ขนาดแค่คุยโทรศัพท์ ยังชวนเราเลย)
ต่อมา เขาสารภาพ "เมื่อคืนพี่ไม่มี แต่พอตอนเช้า เพื่อนพี่คุณหนึ่งกลับไป แล้วเหลืออีกคนเป็นเพื่อนรุ่นน้อง เขาอายุสามสิบกว่าแล้ว แต่เขาขาวมาก หุ่นดี แล้วเขาก็มีความต้องการอย่างนั้นด้วย เขาไม่มีแฟน แล้วเขาไม่เคยด้วย เขายอมพี่ เขาไม่กลัวด้วย ไม่เหมือนเธอ ที่กลัวโน่นกลัวนี่ นี่มันยุคไหนแล้ว แล้วพี่ก็มีความสุขกับเขามากด้วย แต่พี่ไม่รักเขา พี่รักเธอ" (ตอนเขาสารภาพ เราก็น้ำตาไหลเลย ไม่ได้ซึ้งที่เขาบอกรักนะ แต่เจ็บใจ ปวดใจ)
เราก็ถามว่าเลือกใคร เขาก็บอกเลือกเรา แต่มีครั้งหนึ่ง เขาไปหาผู้หญิงคนนั้น เราโทรไปเขาบอกว่ากำลังกินข้าวกันอยู่ แล้วเราโทรไปเขาก็ไม่รับสายปิดเครื่อง
นับตั้งแต่วันนั้นเวลาก็ผ่านล่วงไป เราก็คุยกันปกติ แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม เรากลัว รู้สึกเขาเป็นคนอันตราย ในสุดเราก็บอกเลิกเขา เราว่าเราไปกันไม่รอดแน่ๆ ทัศนคติไม่ตรงกันในเรื่องของความรัก คำว่าแฟน เขารักในแนวฝรั่ง แต่รักเราเป็นแบบไทยๆ
****จึงอยากถามว่า ผู้ชายเป็นแบบนี้หมดไหม หรือเราผิดปกติเอง อืมผู้ชายแบบเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ ให้เกียรติผู้หญิงไม่มีแล้วหรอ