ขอย้อนไปปี2005 นะครัย ลิเวอพูลเจอเอชี ครึ่งแราก 3-0 ผมปิดทีวีแล้วไปนอน คิดไว้ในใจแพ้แน่ๆ แต่นอนไม่หลับ ถามตัวเองว่าเป็นแฟนลิเวอพูลจริงรึเปล่า คิดได้มีสุขร่วมสุข มีทุกข์ร่วรมทุกข์ แลัวก็ตื่นมาดุแล้วก็โคตรสุขเลย มันเหมือนกับทีมไทยวันนี้ ผม line บอกเพื่อนที่สนิท ตอนโดนนำ 2-0 ผม line บอกเพื่อนว่ากูไปนอนแล้ว พรุ่งนี้ค่อยมาดูผล แต่ก็นอนไม่หลับเหมือนเดิม แล้วก็ลุกมาดูต่อ อยากบอกทุกคนเลย สุดยอดดดดดด สุดยอดยิ่งกว่าปี 2005 โครตรักประเทศไทยเลยยยยยย