เรื่องมีอยู่ว่า เธอกับผมเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันที่มหาลัยแห่งนึงคับ โดยที่ผมอายุน้อยกว่าเธอ ถามว่าใครจีบใครก่อนนะหรอ ตอบแบบแมนๆเลย ก็ผมนั่นแหล่ะชอบไปป้วนแปี้ยนกับเธอบ่อยๆ เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กน่ารักคับ เวลาว่างๆก็มักจะกดโทรศัพท์ ตามประสาโซเชียลเกิลยุคปัจจุบัน เข้าทางผมเลย ผมมักชอบจะโทรหากับไลน์หาเธอบ่อยๆ ชวนไปโน่นไปนี่ กินข้าวบ้าง ดูหนังบ้าง ตอนนั้นผมแทบจะไม่สุงสิงกับใครเลย เวลาที่ไปไหนด้วยกันนะ ผมก็มักจะแอบถ่ายรูปเธอเก็บไว้เสมอๆ จะได้เก็บไว้ทำอัลบั้มรูปน่ะ นอกจากนั้นถ้ามีเวลาก็ทำซึ้งเซอไพร์บ้าง ก็รักกันดีเหมือนกับคู่รักปกติทั่วไป แต่พอไปๆมาๆ ดูเหมือนว่า เราจะไปกันไม่ได้คับ ดูเหมือนว่ามันจะหมดโปรโทรศัพยังไงอย่างงั้น เลยจนถึงขั้นบอกเลิกกัน ประเด็นอื่นผมขอมาพูดทีหลังนะคับ
พอดีเป็นคนเล่าเรื่องไม่เก่ง.
หลังจากที่เธอบอกเลิกผม บ่อยๆครั้งผมง้อเธอด้วยคำพูดมาตลอด โดยคุยไลน์กับเธอโทรศัพท์ในช่วงแรกๆแล้วก็ตัดสายเพราะอะไรน่ะหรอ น้ำตาแตกคับ
แต่เธอก็ยืนยันว่าจะไม่กลับ พอรู้ว่าเธอไม่มีทางกลับมาหาผมอีกแล้วผมก็เลยถอดใจ หยุดง้อเธอ เหตุผลที่ทำให้ผมทำแบบนั้นก็คือ
กลัวว่าเธอจะรำคาญ เพราะเธอทำงานแล้วส่วนผมยังเรียนเวลาผมว่างเธอก็ไม่ว่าง อีกอย่างตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าผมรักเธอจริงๆหรือเปล่า
ผมเคยถามตัวเองอยู่บ่อยๆนะ ว่าผมยังรู้สึกกับเค้าอยู่มั๊ย ในใจบอกกับผมว่า เธอยังคงเป็นคนที่ผมรักและไม่มีวันลืมได้ แต่อีกใจก็บอกกับผมว่า ลืมเธอซะ ปล่อยเธอไปเจอกับคนที่ดีกว่าผม เค้าคงทำให้เธอมีความสุข ตอนนี้ก็ผ่านมา2ปีแล้วคับ นับจากวันที่เราเลิกกัน เราไม่ได้เลิกแบบมีคนใหม่นะคับ แต่ที่เลิกกันเพราะนิสัยเราต่างกันคับ ผมนิสัยเด็กๆขี้กวนขี้เล่นส่วนเค้านิสัยผู้ใหญ่จริงจังขี้หงุดหงิด เธอมักบอกว่าเป็นอยู่กับผมแค่คนเดียว ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไร ไม่เคยคิดแม้จะปรับปรุงนิสัยขี้แกล้งขี้กวน แล้วช่วงนั้นก็มีเหตุหลายๆเรื่องที่ทำให้ทะเลาะกันบ่อยๆคับ ผมมองความหวังดีของเธอเป็นคำชวนทะเลาะ
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ผมเข้าใจทุกๆอย่างแล้วว่า เธอหวังดีและรักผมมากแค่ไหน แล้วผมก็รักเธอมากเช่นกัน ตอนนั้นมีแต่ผมต่างหากที่ไม่เคยคิดที่จะปรับเข้าหาเธอ จนเธอรับผมไม่ได้ ผมมักจะฝันถึงเธออยู่บ่อยๆในช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน อยากให้เธอกลับมาเสมอ ผมเลยคิดได้ว่าถ้าผมนั่งนอนฝันอยู่แบบนี้คนที่ผมรักจะกลับมามั๊ย สิ่งนึงที่ผมคิดมาตลอดคือการขอเริ่มต้นใหม่กับเธอคับ แต่ก็มีเหตุผลหลายๆอย่างที่ผมกลัว
คือ กลัวทำให้เธอคนที่ผมรักเสียใจคับ กลัวว่าจะพาเค้ามาเสียใจอีก เธออาจจะเจอคนที่ดีกว่าผม คนคนนั้นอาจจะทำให้เธอมีความสุขมากกว่าผมก็ได้
แล้วก็กลัวว่าผมจะเสียใจมากกว่าเดิมถ้าเธอไม่ให้โอกาสผม ผมเพิ่งคิดได้ว่านั่นไม่ใช่ประเด็น ผมคิดว่าผมน่าจะไปเจอเธอซึ่งๆหน้าแล้วขอให้เธอให้โอกาสกับผมอีกสักครั้ง แล้วก็ทำทุกวิถีทางอย่างสุดความสามารถให้เธอใจอ่อน เพราะอย่างน้อยผมก็ได้ลองทำอย่างสุดความสามารถแล้ว
เลยมีคำถามอยากจะให้เพื่อนๆชาวพันทิปช่วยตอบน่ะคับว่า
"ถ้าผมตามไปขอเริ่มต้นใหม่กับเธอที่บริษัท 2 ปี ที่เราห่างหายไป ตอนนี้ยังทันมั๊ยคับ เป็นไปได้มั๊ยที่เธอจะตกหลุมรักผมอีกครั้ง?."
ยังทันมั๊ย กับการขอเริ่มใหม่กับแฟนเก่าที่เลิกกันมาแล้ว2ปี
พอดีเป็นคนเล่าเรื่องไม่เก่ง.
หลังจากที่เธอบอกเลิกผม บ่อยๆครั้งผมง้อเธอด้วยคำพูดมาตลอด โดยคุยไลน์กับเธอโทรศัพท์ในช่วงแรกๆแล้วก็ตัดสายเพราะอะไรน่ะหรอ น้ำตาแตกคับ
แต่เธอก็ยืนยันว่าจะไม่กลับ พอรู้ว่าเธอไม่มีทางกลับมาหาผมอีกแล้วผมก็เลยถอดใจ หยุดง้อเธอ เหตุผลที่ทำให้ผมทำแบบนั้นก็คือ
กลัวว่าเธอจะรำคาญ เพราะเธอทำงานแล้วส่วนผมยังเรียนเวลาผมว่างเธอก็ไม่ว่าง อีกอย่างตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าผมรักเธอจริงๆหรือเปล่า
ผมเคยถามตัวเองอยู่บ่อยๆนะ ว่าผมยังรู้สึกกับเค้าอยู่มั๊ย ในใจบอกกับผมว่า เธอยังคงเป็นคนที่ผมรักและไม่มีวันลืมได้ แต่อีกใจก็บอกกับผมว่า ลืมเธอซะ ปล่อยเธอไปเจอกับคนที่ดีกว่าผม เค้าคงทำให้เธอมีความสุข ตอนนี้ก็ผ่านมา2ปีแล้วคับ นับจากวันที่เราเลิกกัน เราไม่ได้เลิกแบบมีคนใหม่นะคับ แต่ที่เลิกกันเพราะนิสัยเราต่างกันคับ ผมนิสัยเด็กๆขี้กวนขี้เล่นส่วนเค้านิสัยผู้ใหญ่จริงจังขี้หงุดหงิด เธอมักบอกว่าเป็นอยู่กับผมแค่คนเดียว ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดอะไร ไม่เคยคิดแม้จะปรับปรุงนิสัยขี้แกล้งขี้กวน แล้วช่วงนั้นก็มีเหตุหลายๆเรื่องที่ทำให้ทะเลาะกันบ่อยๆคับ ผมมองความหวังดีของเธอเป็นคำชวนทะเลาะ
จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ผมเข้าใจทุกๆอย่างแล้วว่า เธอหวังดีและรักผมมากแค่ไหน แล้วผมก็รักเธอมากเช่นกัน ตอนนั้นมีแต่ผมต่างหากที่ไม่เคยคิดที่จะปรับเข้าหาเธอ จนเธอรับผมไม่ได้ ผมมักจะฝันถึงเธออยู่บ่อยๆในช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน อยากให้เธอกลับมาเสมอ ผมเลยคิดได้ว่าถ้าผมนั่งนอนฝันอยู่แบบนี้คนที่ผมรักจะกลับมามั๊ย สิ่งนึงที่ผมคิดมาตลอดคือการขอเริ่มต้นใหม่กับเธอคับ แต่ก็มีเหตุผลหลายๆอย่างที่ผมกลัว
คือ กลัวทำให้เธอคนที่ผมรักเสียใจคับ กลัวว่าจะพาเค้ามาเสียใจอีก เธออาจจะเจอคนที่ดีกว่าผม คนคนนั้นอาจจะทำให้เธอมีความสุขมากกว่าผมก็ได้
แล้วก็กลัวว่าผมจะเสียใจมากกว่าเดิมถ้าเธอไม่ให้โอกาสผม ผมเพิ่งคิดได้ว่านั่นไม่ใช่ประเด็น ผมคิดว่าผมน่าจะไปเจอเธอซึ่งๆหน้าแล้วขอให้เธอให้โอกาสกับผมอีกสักครั้ง แล้วก็ทำทุกวิถีทางอย่างสุดความสามารถให้เธอใจอ่อน เพราะอย่างน้อยผมก็ได้ลองทำอย่างสุดความสามารถแล้ว
เลยมีคำถามอยากจะให้เพื่อนๆชาวพันทิปช่วยตอบน่ะคับว่า
"ถ้าผมตามไปขอเริ่มต้นใหม่กับเธอที่บริษัท 2 ปี ที่เราห่างหายไป ตอนนี้ยังทันมั๊ยคับ เป็นไปได้มั๊ยที่เธอจะตกหลุมรักผมอีกครั้ง?."