อันนี้เป็นกระทู้แรกนะคะ อยากแชร์เรื่องราวในชีวิตตัวเองด้านสุขภาพพร้อมทั้งอยากได้คำแนะนำค่ะ
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ขอใช้ชื่อว่า น้อยหน่าละกันค่ะ เราทำอาชีพที่เกี่ยวกับการออกภาคสนามอะค่ะ ซึ่งเป็นอาชีพที่ไม่เหมาะกับเราอย่างยิ่งค่ะ เพราะเราเป็นมนุษย์ป่วยค่ะ!
ขอเล่าแบคกราวสักนิกละกันค่ะ ตั้งแต่เราจำความได้ เราเป็นคนร่างกายอ่อนแอมากๆค่ะ ติดเชื้อง่ายมาก เป็นหวัดทุกๆเดือน ท้องเสียง่าย เลยทำให้เป็นคนอารมณ์ไม่ดี เครียดง่ายค่ะ และอีกอย่างเป็นคนนอนหลับยากค่ะ ดังนั้นตอนเด็กๆจึงเข้าออกคลินิกหมอ และโรงบาลเป็นเรื่องว่าเล่นเลยค่ะ โตมาหน่อยก็เลือกมาเรียนอาชีพที่ต้องออกภาคสนามเป็นประจำ ตากแดด ตากลม ตากฝน ตอนนั้นคิดเพียงว่า อุ้ยเงินเดือนดี ออกภาคสนามก็คงไม่ยากหรอก อันนี้น้อยหน่าสอบติด มหาลัยชื่อดังเลยนะคะ (ไม่อยากบอกชื่อค่ะ กลัวคนรอบข้างรู้) ในระหว่างเรียนก็ป่วยออดแอดๆตลอดค่ะ แต่ก็ทนๆไปค่ะ คิดเสมอว่าเรื่องสุขภาพก็ไม่อยากให้เป็นเรื่องบั่นทอนอนาคตค่ะ
ต่อมา กีมีโอกาสรับทุนไปเรียนต่อเมืองนอกค่าาาา และที่นั่น ก็เรียนหนักมากกกกกถึงมากที่สุดค่ะ แต่ก็ไม่ยอมแพ้ค่ะ ถึงแม้ว่าไปแล้วจะป่วย ติดเชื้อไปถึงไต ท้องเสีย ภูมิแพ้ สาระพัดค่ะ ก็ยังฮึบๆๆๆไปเรียนต่อไปค่าาา จนมาถึงขั้นสุดท้ายยยย ก็ตั้งใจไว้ว่า ช้านนนนจะขอhonour มาเชยชมจร้าาาา และในที่สุด ฮึบๆๆๆๆๆ ก็ป่วยค่ะ อีกแล้วววว อันนี้หนักมากเลยค่ะ ถึงขั้นต้องกลับมารักษาตัวกันเลยทีเดียว ต้นเหตุจากการที่นั่งท่าเดียวนานเกินไปค่ะ เลยกินยานั่นนี่โน่น ซึ่งเป็นยาแก้ปวด ยาคลายกล้มเนื้อ ประมาณนี้ค่ะ ก็กลับไปเรียนต่อ ฮึบๆๆๆจนจบมาด้วย เกียรตินิยมค่ะ พอกลับมาทำงาน ก็เผชิญกับโรคอีกโรคนอกเหนือที่ได้เล่าไปแล้วคือ กินข้าวแล้วถ่ายค่ะ ไปหาหมอ หมอก้บอกว่าลำไส้แปรปรวนค่ะ
คือท้อมากๆเลยนะคะ คือเราเป็นคนชอบความสำเร็จค่ะ แต่รู้สึกว่าสุขภาพกายเป็นปัญหาหลักและหนักมากๆค่ะสำหรับเรา น้อยหน่ายังรู้สึกว่าตัวเองยังทำไรได้อีกตั้งเยอะค่ะ แต่ไม่รู้จะทำยังไงค่ะ คือ รักตัวเองมากนะคะ กินอาหารสุขภาพ ออกกำลังกายบ้างตามโอกาส แต่แบบท้อมากเลยว่าทำไมไม่หายซะที ไม่ได้เป็นไรร้ายแรง แต่มันบั่นทอนในชีวิตมากๆเลยค่ะ จะไปไหนไหนทำไร ก็ลำบากค่ะ เช่น จะไปปาร์ตี้กะเพื่อน กลับมา ป่วยไปเป็นอาทิตย์ ค่ายาค่าหมอไม่คุ้มค่ะ ทำงานก้ต้องรีบๆทำให้เสร็จ เพราะต้องการเวลาพักผ่อนเยอะๆ เลยทำให้ทำไรเร็วค่ะ(ได้รับคำชมบ่อย)
ตอนนี้คืออยากได้คำแนะนำค่ะว่าควรจะทำยังไงดี ให้มีสุขภาพที่ดีขึ้นกว่านี้ คือเงินหามาได้เท่าไรหมดกับการรักษาตัวจริงๆเลยค่ะ และยังกลายเป็นมนุษย์ที่ไม่มีสังคมอะค่ะ และในสังคมไทยน้านนนนน การเข้าสังคมค่อนข้างสำคัญ เวลาไม่ไปบอกว่า เฮ้ยยยย กุไม่สบายว่ะ เพิ่ลๆที่น่าร๊ากกกกส์ก้จะบอกว่า อีกละ แล้วก็บ่นว่าเมิงอะตลอดเลยย
งงงไรว๊าาา ที่ทำงานก้จะหาว่ามีปัญหาเยอะจังคนๆนี้ไรงี้อะค่ะ อัดอั้นมากกก คือก็อยากจะบอกว่า เห้ยย ป่วยจิงงงงง ไม่ได้แกล้ง และอีกแล้วค่ะสังคมไทยที่ทำงาน ก็จะแบบ คนทำงานจริงๆแต่กลับบ้านตรงเวลา ไม่ได้นั่งเลยล่วงเวลาและไปสังสรรต่อ จะกลายเป็นคนที่ถูกลืม!!!! แต่น้อยหน่าก็ไม่แคร์นะคะ อยู่ได้ค่ะ(เป็นคนไม่คิดมากกะคำว่าคำกล่าวค่ะ หรือเรียกอีกอย่างว่าการนินทานั่นเอง) คือรู้ตัวเองค่ะ ว่าเราทำดีรึยัง คือทำทุกอย่างเต็มที่เท่าที่สารร่างจะไหวค่ะ ซึ่งมันก็จะออกมาดีพอให้เชิ่ดได้ค่ะ แต่คือในใจ อยากจะบอกว่าช้านนนมีความสามารถกว่าน้านาา และช้านควรจะไปได้ไกลกว่านี้ แต่!!! กุเพลีย....
อยากคำแนะนำสำหรับมนุษย์พันทิพค่ะ ว่าพอจะมีทางไหนมั้ยที่ทำให้สุขภาพดีขึ้นค่ะ (ไปหาคุณหมอ คุณหมอก็แนะนำปกติค่ะ กินน้ำเยอะๆ ออกกำลังกาย ทานผักและวิตามินนะคะ......กุก้ทำแล้นนนนน แต่มันไม่ดีขึ้นอ่าาาา ก็ยังติดเชื้อง่ายเหมือนเดิม) หึๆๆๆชีวิตมันเศร้าค่ะ
มนุษย์ป่วย
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ขอใช้ชื่อว่า น้อยหน่าละกันค่ะ เราทำอาชีพที่เกี่ยวกับการออกภาคสนามอะค่ะ ซึ่งเป็นอาชีพที่ไม่เหมาะกับเราอย่างยิ่งค่ะ เพราะเราเป็นมนุษย์ป่วยค่ะ!
ขอเล่าแบคกราวสักนิกละกันค่ะ ตั้งแต่เราจำความได้ เราเป็นคนร่างกายอ่อนแอมากๆค่ะ ติดเชื้อง่ายมาก เป็นหวัดทุกๆเดือน ท้องเสียง่าย เลยทำให้เป็นคนอารมณ์ไม่ดี เครียดง่ายค่ะ และอีกอย่างเป็นคนนอนหลับยากค่ะ ดังนั้นตอนเด็กๆจึงเข้าออกคลินิกหมอ และโรงบาลเป็นเรื่องว่าเล่นเลยค่ะ โตมาหน่อยก็เลือกมาเรียนอาชีพที่ต้องออกภาคสนามเป็นประจำ ตากแดด ตากลม ตากฝน ตอนนั้นคิดเพียงว่า อุ้ยเงินเดือนดี ออกภาคสนามก็คงไม่ยากหรอก อันนี้น้อยหน่าสอบติด มหาลัยชื่อดังเลยนะคะ (ไม่อยากบอกชื่อค่ะ กลัวคนรอบข้างรู้) ในระหว่างเรียนก็ป่วยออดแอดๆตลอดค่ะ แต่ก็ทนๆไปค่ะ คิดเสมอว่าเรื่องสุขภาพก็ไม่อยากให้เป็นเรื่องบั่นทอนอนาคตค่ะ
ต่อมา กีมีโอกาสรับทุนไปเรียนต่อเมืองนอกค่าาาา และที่นั่น ก็เรียนหนักมากกกกกถึงมากที่สุดค่ะ แต่ก็ไม่ยอมแพ้ค่ะ ถึงแม้ว่าไปแล้วจะป่วย ติดเชื้อไปถึงไต ท้องเสีย ภูมิแพ้ สาระพัดค่ะ ก็ยังฮึบๆๆๆไปเรียนต่อไปค่าาา จนมาถึงขั้นสุดท้ายยยย ก็ตั้งใจไว้ว่า ช้านนนนจะขอhonour มาเชยชมจร้าาาา และในที่สุด ฮึบๆๆๆๆๆ ก็ป่วยค่ะ อีกแล้วววว อันนี้หนักมากเลยค่ะ ถึงขั้นต้องกลับมารักษาตัวกันเลยทีเดียว ต้นเหตุจากการที่นั่งท่าเดียวนานเกินไปค่ะ เลยกินยานั่นนี่โน่น ซึ่งเป็นยาแก้ปวด ยาคลายกล้มเนื้อ ประมาณนี้ค่ะ ก็กลับไปเรียนต่อ ฮึบๆๆๆจนจบมาด้วย เกียรตินิยมค่ะ พอกลับมาทำงาน ก็เผชิญกับโรคอีกโรคนอกเหนือที่ได้เล่าไปแล้วคือ กินข้าวแล้วถ่ายค่ะ ไปหาหมอ หมอก้บอกว่าลำไส้แปรปรวนค่ะ
คือท้อมากๆเลยนะคะ คือเราเป็นคนชอบความสำเร็จค่ะ แต่รู้สึกว่าสุขภาพกายเป็นปัญหาหลักและหนักมากๆค่ะสำหรับเรา น้อยหน่ายังรู้สึกว่าตัวเองยังทำไรได้อีกตั้งเยอะค่ะ แต่ไม่รู้จะทำยังไงค่ะ คือ รักตัวเองมากนะคะ กินอาหารสุขภาพ ออกกำลังกายบ้างตามโอกาส แต่แบบท้อมากเลยว่าทำไมไม่หายซะที ไม่ได้เป็นไรร้ายแรง แต่มันบั่นทอนในชีวิตมากๆเลยค่ะ จะไปไหนไหนทำไร ก็ลำบากค่ะ เช่น จะไปปาร์ตี้กะเพื่อน กลับมา ป่วยไปเป็นอาทิตย์ ค่ายาค่าหมอไม่คุ้มค่ะ ทำงานก้ต้องรีบๆทำให้เสร็จ เพราะต้องการเวลาพักผ่อนเยอะๆ เลยทำให้ทำไรเร็วค่ะ(ได้รับคำชมบ่อย)
ตอนนี้คืออยากได้คำแนะนำค่ะว่าควรจะทำยังไงดี ให้มีสุขภาพที่ดีขึ้นกว่านี้ คือเงินหามาได้เท่าไรหมดกับการรักษาตัวจริงๆเลยค่ะ และยังกลายเป็นมนุษย์ที่ไม่มีสังคมอะค่ะ และในสังคมไทยน้านนนนน การเข้าสังคมค่อนข้างสำคัญ เวลาไม่ไปบอกว่า เฮ้ยยยย กุไม่สบายว่ะ เพิ่ลๆที่น่าร๊ากกกกส์ก้จะบอกว่า อีกละ แล้วก็บ่นว่าเมิงอะตลอดเลยย
อยากคำแนะนำสำหรับมนุษย์พันทิพค่ะ ว่าพอจะมีทางไหนมั้ยที่ทำให้สุขภาพดีขึ้นค่ะ (ไปหาคุณหมอ คุณหมอก็แนะนำปกติค่ะ กินน้ำเยอะๆ ออกกำลังกาย ทานผักและวิตามินนะคะ......กุก้ทำแล้นนนนน แต่มันไม่ดีขึ้นอ่าาาา ก็ยังติดเชื้อง่ายเหมือนเดิม) หึๆๆๆชีวิตมันเศร้าค่ะ