รู้สึกยังไงเมื่อถูกตัดกำลังใจ จากผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ชื่อว่า "แม่"?

คือตอนนี้ผมได้ทำงานที่ผมใฝ่ฝันมานาน เป็นงานที่ผมรัก ถึงมันจะไม่ใช่งานประจำอะไรแต่มันก็เข้ามาเรื่อยๆ ๆ ๆ จนทีนี้....ผมเริ่มรู้สึกท้อและไม่ไหว (.___. )
คือมันเหนื่อยมากๆผมต้องทำงานโต้รุ่งแทบทุกวัน T^T
แต่สิ่งที่แม่พูดคือ...."เลิกเล่นเกมส์ได้แล้ว/เมื่อไหร่จะออกห่างจากหน้าจอสักที" ....คือผมก็พยายามอธิบายให้ท่านฟังหลายรอบมากว่า "มันเป็นงานนะแม่เป็นงานที่ได้เงินจริงๆ มีคนจ้างมาจริงๆ" แต่พอพูดไปท่านก็มักจะเงียบ และก็กลับมาว่าอีกครั้งในเวลาไม่นาน... และคำด่าก็เริ่มหนักหน่วงมากขึ้นเรื่อยๆ....
แต่ผมก็มักจะเงียบเสมอไม่เถียงไม่ตอบโต้ แต่บางครั้งผมก็เริ่มรู้สึกทนไม่ไหวกับคำด่าของท่าน บางคำมันทำร้ายจิตใจผมมากเกินไปจนบางทีผมก็เริ่มมีความรู้สึกอยากตาย อยากหายไปให้ซะพ้นๆ (ซึ่งทั้งๆที่ผมรู้ว่าชีวิตมีค่าแค่ไหน) คือผมไม่ไหวจริงๆ บางทีผมจิตตกกับงานมาก็ต้องมานั่งฟังคำด่าแรงๆอีก...
จนตอนนี้สิ่งที่ผมรัก งานที่ผมเฝ้าฝันจะได้ทำ มันไม่ได้ทำให้ผมมีความสุขอีกต่อไป....
ผู้คนรอบข้างมักจะให้กำลังใจผมซึ่งผมก็รู้สึกดีมากๆเลยนะ แต่คนที่ผมอยากได้จริงๆกลับเป็นผู้หญิงที่อยู่ข้างๆผมมาทั้งชีวิต... ผมอยากให้แม่เข้าใจบ้าง ถ้าพูดถึงเรื่องเปิดอกคุย ตัดทิ้งเลยครับ ไม่มีประโยชน์ ท่านไม่รับฟังอะไรผมเลยสักนิด...

ผมควรจะทำยังไงให้รู้สึกดีขึ้นครับ? ตอนนี้งานก็เร่งเข้ามาจนแทบไม่ได้พักผ่อนสมองเลย

ปล.ที่ผมรับงานเยอะๆในช่วงนี้ ผมแค่อยากจะเก็บตังค์พาแม่ไปเที่ยวตจว.ในวันปีใหม่ก็เท่านั้นเองครับ ^_^