เพิ่งตั้งกระทู้แรกค่ะ.............อยากระบาย
ฉันคบกะแฟนคนนี้มาประมาณเกือบสองปีแล้วค่ะ เราอายุเท่ากันค่ะ 24 ปี ตอนคบกันใหม่ๆเค้าดีกับเราทุกอย่าง ดูแลเทคแคร์ตลอด จนคบไปได้สักระยะหนึ่ง เค้าเปลี่ยนไปค่ะ อย่างว่าค่ะ ช่วงเวลาโปรโมชั่น
เราชวนไปทานข้าวด้วยกันเค้าก็อ้างว่าไม่ว่าง เลี่ยงตลอดเลยค่ะ จนวันนึง เราจับได้ว่าเค้านอกใจ พอเราถามถึงเหตุผล เค้าบอกว่าเรานิสัยเด็กเกินไป ที่เราดูแลเทคแคร์เค้าเนี่ย เค้าอึดอัด เค้าเลยแอบไปมีคนอื่น คนมันจะไป หาเหตุผลสารพัดที่จะเลิกกะเรา แล้วเราก็เลิกกันค่ะแต่เรื่องมันไม่จบแค่นั้นค่ะ ผู้หญิงคนนั้นยังมาราวีเราอยู่ โทรมาหลอกให้เราออกไปหา เพื่อที่จะหลอกไปทำร้ายค่ะ แต่เราก็ตั้งสติได้ จึงตัดสินใจบอกพ่อกับแม่ค่ะ เพื่อไม่อยากให้เค้ามายุ่งกะเราอีก ผ่านไปได้สักพัก สองคนนั้นเค้าเลิกคบกันค่ะ เพราะปัญหาทางบ้านเค้า ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่เห็นด้วยที่เค้าคบกันค่ะ แฟนเก่าฉัน กลับมาขอคืนดีค่ะ โทรมาหาทุกวัน พยายามหาเรื่องที่จะเข้ามาคุยกะเราอ่ะค่ะ (เราทำงานที่เดียวกันค่ะ ต้องเจอหน้ากันทุกวัน มันเจ็บค่ะ) จนเราใจอ่อนยอมกลับไปคบกับเขา ทั้งๆที่รู้ค่ะ ว่ากลับไปคบกัน ความรู้สึกคงไม่เหมือนเดิมแล้ว พอกลับมาคบกัน เค้าก็ไปเกณฑ์ทหาร เค้าไปเป็นทหารประมาณหกเดือนค่ะ ช่วงเวลาที่เราห่างกัน เค้าปรับปรุงตัวดีขึ้นค่ะ แล้วมันก็ดีขึ้นเรื่อยๆ จนเค้าปลดทหารออกมา เค้าไปทำงานต่างจังหวัดค่ะ เราแทบไม่มีเวลาคุยกันเลย เพราะเค้าทำงานหนัก ได้คุยกันแค่ก่อนนอน 5 นาที ค่ะ เราทะเลาะกันทุกครั้งที่คุยกัน ฉันพูดอะไรก็ไม่เค้าหูเค้า ด่าเราด้วยคำหยาบต่างๆ ทำร้ายกันด้วยคำพูดทุกวัน จนเราชินค่ะ นานวันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันจับได้ค่ะว่าเค้าคุยกะผู้หญิงอื่น พอเราถาม เค้าก็บอกว่าแล้วไง? มันก็แค่ข้อความ ผู้ชายก็ต้องมีเฉไฉกันบ้าง คนเราก็ต้องทำพลาดกันบ้าง เค้าไม่แคร์ความรู้สึกเราเลยค่ะ เราถามว่าเพราะอะไร ทำไมถึงทำแบบนี้ เค้าก็ตอบเราไม่ได้ พอเราถามว่าไม่คิดที่จะรักกัน แล้วกลับมาคบกันทำไม เค้าบอกว่าเพราะผูกพันธ์ ยังมีความรู้สึกดีๆให้อยู่ รักก็ยังรัก แต่ที่คบอยู่ตอนนี้เพราะสงสาร เค้าบอกถ้าเลิกกันแล้ว กลัวเราจะอยู่ไม่ได้ แต่เค้ายังไงก็ได้ เลิกก็ได้ ไม่เลิกก็ได้...... ตอนนี้ทำใจค่ะ พยายามทำใจ ตัดใจ บอกกับตัวเองทุกวัน ว่าเราต้องรักตัวเองให้มากๆ อยู่คนเดียวไม่ได้เลยค่ะ นึกถึงแต่คำพูดรุนแรงของเค้า ร้องไห้ตลอด เหนื่อยใจค่ะ
ทำไมเราถึงทนได้ขนาดนี้...เหนื่อยใจ
ฉันคบกะแฟนคนนี้มาประมาณเกือบสองปีแล้วค่ะ เราอายุเท่ากันค่ะ 24 ปี ตอนคบกันใหม่ๆเค้าดีกับเราทุกอย่าง ดูแลเทคแคร์ตลอด จนคบไปได้สักระยะหนึ่ง เค้าเปลี่ยนไปค่ะ อย่างว่าค่ะ ช่วงเวลาโปรโมชั่น
เราชวนไปทานข้าวด้วยกันเค้าก็อ้างว่าไม่ว่าง เลี่ยงตลอดเลยค่ะ จนวันนึง เราจับได้ว่าเค้านอกใจ พอเราถามถึงเหตุผล เค้าบอกว่าเรานิสัยเด็กเกินไป ที่เราดูแลเทคแคร์เค้าเนี่ย เค้าอึดอัด เค้าเลยแอบไปมีคนอื่น คนมันจะไป หาเหตุผลสารพัดที่จะเลิกกะเรา แล้วเราก็เลิกกันค่ะแต่เรื่องมันไม่จบแค่นั้นค่ะ ผู้หญิงคนนั้นยังมาราวีเราอยู่ โทรมาหลอกให้เราออกไปหา เพื่อที่จะหลอกไปทำร้ายค่ะ แต่เราก็ตั้งสติได้ จึงตัดสินใจบอกพ่อกับแม่ค่ะ เพื่อไม่อยากให้เค้ามายุ่งกะเราอีก ผ่านไปได้สักพัก สองคนนั้นเค้าเลิกคบกันค่ะ เพราะปัญหาทางบ้านเค้า ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายไม่เห็นด้วยที่เค้าคบกันค่ะ แฟนเก่าฉัน กลับมาขอคืนดีค่ะ โทรมาหาทุกวัน พยายามหาเรื่องที่จะเข้ามาคุยกะเราอ่ะค่ะ (เราทำงานที่เดียวกันค่ะ ต้องเจอหน้ากันทุกวัน มันเจ็บค่ะ) จนเราใจอ่อนยอมกลับไปคบกับเขา ทั้งๆที่รู้ค่ะ ว่ากลับไปคบกัน ความรู้สึกคงไม่เหมือนเดิมแล้ว พอกลับมาคบกัน เค้าก็ไปเกณฑ์ทหาร เค้าไปเป็นทหารประมาณหกเดือนค่ะ ช่วงเวลาที่เราห่างกัน เค้าปรับปรุงตัวดีขึ้นค่ะ แล้วมันก็ดีขึ้นเรื่อยๆ จนเค้าปลดทหารออกมา เค้าไปทำงานต่างจังหวัดค่ะ เราแทบไม่มีเวลาคุยกันเลย เพราะเค้าทำงานหนัก ได้คุยกันแค่ก่อนนอน 5 นาที ค่ะ เราทะเลาะกันทุกครั้งที่คุยกัน ฉันพูดอะไรก็ไม่เค้าหูเค้า ด่าเราด้วยคำหยาบต่างๆ ทำร้ายกันด้วยคำพูดทุกวัน จนเราชินค่ะ นานวันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันจับได้ค่ะว่าเค้าคุยกะผู้หญิงอื่น พอเราถาม เค้าก็บอกว่าแล้วไง? มันก็แค่ข้อความ ผู้ชายก็ต้องมีเฉไฉกันบ้าง คนเราก็ต้องทำพลาดกันบ้าง เค้าไม่แคร์ความรู้สึกเราเลยค่ะ เราถามว่าเพราะอะไร ทำไมถึงทำแบบนี้ เค้าก็ตอบเราไม่ได้ พอเราถามว่าไม่คิดที่จะรักกัน แล้วกลับมาคบกันทำไม เค้าบอกว่าเพราะผูกพันธ์ ยังมีความรู้สึกดีๆให้อยู่ รักก็ยังรัก แต่ที่คบอยู่ตอนนี้เพราะสงสาร เค้าบอกถ้าเลิกกันแล้ว กลัวเราจะอยู่ไม่ได้ แต่เค้ายังไงก็ได้ เลิกก็ได้ ไม่เลิกก็ได้...... ตอนนี้ทำใจค่ะ พยายามทำใจ ตัดใจ บอกกับตัวเองทุกวัน ว่าเราต้องรักตัวเองให้มากๆ อยู่คนเดียวไม่ได้เลยค่ะ นึกถึงแต่คำพูดรุนแรงของเค้า ร้องไห้ตลอด เหนื่อยใจค่ะ