สวัสดีค่ะ
มาแชร์ประสบการณ์เบาๆสมองให้ฟัง ออกจะเหมือนสาระน้อยด้วย5555
เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้วเรากับแม่ได้ไปทำธุระที่ห้างชื่อดังแห่งนึงแถวแครายตอนไปนี่จอดหน้าประตูทางเข้าเลยเพราะมาเวลาเปิดพอดี
ตอนกำลังจะกลับพบว่ามีรถจอดขวางติดๆๆกันยาวเลยหาช่องให้เลื่อนรถเองไม่ได้ เลยพยายามมองหาพี่รปภ สิบกว่านาที เดินหายังไงก็ไม่เจอ
จนไปบอกพี่รปภ. ที่อยู่หน้าประตูห้าง (ซึ่งจริงๆคือพี่แกมองสักพักแล้ว)
เรา:พี่คะพี่ช่วยวอหาพี่รปภช่วยเลื่อนรถได้ไหมคะมันติดยาวมากเลย
พี่รปภ : (ถอนหายใจหนึ่งที) ไม่รู้มันไปไหนของมัน..
แล้วพี่แกก็หันกลับไปในห้าง เราก็โลกสวยไว้ก่อน เออช่างเหอะเวลาคนเยอะๆเจ้าหนัาที่ก็คงไม่ว่างแหละ
ปรากฏว่าตอนเราเดินกลับมามีพี่ผู้ชายท่านนึงเขามาเลื่อนรถตรงสุดปลายแถวเลยค่ะ แล้วก็เลื่อนคันถัดๆมาเรื่อยๆ จนมาใกล้ๆคันเราเราก็ถามพลางชี้ไปคันที่ติดๆไปสามคันว่า
พี่จะออกคันนี้รึเปล่าคะ? พี่เค้าหันมาบอกว่าเปล่าๆ แล้วก็เลื่อนต่อไปจนสุดท้ายพี่เค้าก็เดินกลับเข้าห้างไปเลยค่ะหน้ามึนๆอึนๆสุดๆ
เรางงๆคือสรุปพี่เค้าเห็นตอนเราเดินหายามเลยมาช่วยเลื่อนรถให้ เราเลยวิ่งไปขอบคุณเค้ามากๆเลย พี่คนนั้นเหงื่อซกเลยแหละ--
คือเราไม่คิดเลยไงว่าในเมืองยังงี้จะมีคนใจดีขนาดนี้ด้วย คิดว่าเค้าจะออกรถของเค้าเราก็ถามแล้วแต่พี่แกไม่สนใจอะไรเลยไม่กล้าตอแยต่อ
เล่าสู่กันฟังเฉยๆเห็ช่วงนี้มีคนโพสเกี่ยวกับผู้ชายไม่มีน้ำใจไม่ช่วยผู้หญิงไรงี้เยอะ เราอยากจะบอกว่าคนใจดีมีอยู่เยอะนะคะแต่เราต้องพึ่งตัวเองให้สุดก่อน
อย่าใช้ข้ออ้างมาแลกความช่วยเหลือ มองในมุมกลับกันก็ต้องมองในแง่คนอื่นด้วยว่าอยู่ดีดีจะให้คนแปลกหน้ามาช่วย สมัยนี้คงไม่ใช่...
ป.ล. แต่แอบเคืองยามนะ แค่ช่วยวอหน่อยก็ไม่ได้ ดีที่ไม่ได้กินเวลามากอะไรเลยไม่ได้แจ้งประชาสัมพันธ์
ใช้แท็กไม่เป็นอ่ะ --
ผู้ชายใจดีมีเยอะนะ:)
มาแชร์ประสบการณ์เบาๆสมองให้ฟัง ออกจะเหมือนสาระน้อยด้วย5555
เมื่อประมาณอาทิตย์ที่แล้วเรากับแม่ได้ไปทำธุระที่ห้างชื่อดังแห่งนึงแถวแครายตอนไปนี่จอดหน้าประตูทางเข้าเลยเพราะมาเวลาเปิดพอดี
ตอนกำลังจะกลับพบว่ามีรถจอดขวางติดๆๆกันยาวเลยหาช่องให้เลื่อนรถเองไม่ได้ เลยพยายามมองหาพี่รปภ สิบกว่านาที เดินหายังไงก็ไม่เจอ
จนไปบอกพี่รปภ. ที่อยู่หน้าประตูห้าง (ซึ่งจริงๆคือพี่แกมองสักพักแล้ว)
เรา:พี่คะพี่ช่วยวอหาพี่รปภช่วยเลื่อนรถได้ไหมคะมันติดยาวมากเลย
พี่รปภ : (ถอนหายใจหนึ่งที) ไม่รู้มันไปไหนของมัน..
แล้วพี่แกก็หันกลับไปในห้าง เราก็โลกสวยไว้ก่อน เออช่างเหอะเวลาคนเยอะๆเจ้าหนัาที่ก็คงไม่ว่างแหละ
ปรากฏว่าตอนเราเดินกลับมามีพี่ผู้ชายท่านนึงเขามาเลื่อนรถตรงสุดปลายแถวเลยค่ะ แล้วก็เลื่อนคันถัดๆมาเรื่อยๆ จนมาใกล้ๆคันเราเราก็ถามพลางชี้ไปคันที่ติดๆไปสามคันว่า
พี่จะออกคันนี้รึเปล่าคะ? พี่เค้าหันมาบอกว่าเปล่าๆ แล้วก็เลื่อนต่อไปจนสุดท้ายพี่เค้าก็เดินกลับเข้าห้างไปเลยค่ะหน้ามึนๆอึนๆสุดๆ
เรางงๆคือสรุปพี่เค้าเห็นตอนเราเดินหายามเลยมาช่วยเลื่อนรถให้ เราเลยวิ่งไปขอบคุณเค้ามากๆเลย พี่คนนั้นเหงื่อซกเลยแหละ--
คือเราไม่คิดเลยไงว่าในเมืองยังงี้จะมีคนใจดีขนาดนี้ด้วย คิดว่าเค้าจะออกรถของเค้าเราก็ถามแล้วแต่พี่แกไม่สนใจอะไรเลยไม่กล้าตอแยต่อ
เล่าสู่กันฟังเฉยๆเห็ช่วงนี้มีคนโพสเกี่ยวกับผู้ชายไม่มีน้ำใจไม่ช่วยผู้หญิงไรงี้เยอะ เราอยากจะบอกว่าคนใจดีมีอยู่เยอะนะคะแต่เราต้องพึ่งตัวเองให้สุดก่อน
อย่าใช้ข้ออ้างมาแลกความช่วยเหลือ มองในมุมกลับกันก็ต้องมองในแง่คนอื่นด้วยว่าอยู่ดีดีจะให้คนแปลกหน้ามาช่วย สมัยนี้คงไม่ใช่...
ป.ล. แต่แอบเคืองยามนะ แค่ช่วยวอหน่อยก็ไม่ได้ ดีที่ไม่ได้กินเวลามากอะไรเลยไม่ได้แจ้งประชาสัมพันธ์
ใช้แท็กไม่เป็นอ่ะ --