ไก่เป็นๆมีชีวิต ที่อยู่ในกรง ตรงตลาดคลองเตย คนซื้อเอาไปทำอะไร?

สมัยก่อน ตรอกซุง ตรงข้ามโรบินสันบางรัก มีไก่แบบนี้ขายกันหลายร้านเลยค่ะ เป็นไก่พันธุ์พื้นเมือง คอยาว ขายาว มันสีเหลืองจัด เนื้อหนึบ สู้ฟัน
รสชาติจัดกว่าไก่ฟาร์ม เอามาทำอาหาร เช่น แกง ผัดกะเพรา ผัดพริก ผัดขิง อร่อยนักแล แม่เราจะสับเป็นชิ้นทั้งกระดูก นัยว่าหวานอร่อยกว่าแล่เอาแต่เนื้อ แล้วเวลากินต้องมาแทะๆดูดๆน้ำหวานจากกระดูกไก่ด้วย
อีกอันหนึ่ง คือ ซื้อมาตุ๋นเข้าเครื่องยาจีน โดยซื้อมาแล้วให้ล้างให้น้อยที่สุด ถ้าล้างก็ต้องซับให้แห้ง สับเป็นส่วนใหญ่ๆ เอาสันบังตอสับให้กระดูกในเนื้อป่นแตก ลอกหนังทิ้งทั้งหมด แล้ววางเรียงทับเครื่องยาจีนในหม้อตุ๋นไฟฟ้า ไม่ต้องใส่น้ำ กดสวิตช์เปิดทิ้งไว้ น้ำในไก่จะไหลตกลงมาเข้ากับเครื่องยาจีนเอง จนได้ที่ก็เทรินเอาน้ำซุปออกมา อร่อยหอมยอดเยี่ยมกว่าซุปไก่สกัดที่ขายเป็นขวดๆ ใช้บำรุงคนป่วย เด็กผอมแห้งแรงน้อย(อย่างเรา) ส่วนเนื้อไก่ที่เหลือจะเป็นกาก เพราะหมดความหวานหอมแล้ว บางทีก็เอามาฉีกจิ้มซีอิ๊วกินเล่น ไม่ก็เอาไปทำไก่หยองค่ะ แต่จะติดกลิ่นยาจีนหน่อยๆ
ส่วน Process การฆ่าก็อย่างที่ คคห.บนๆบอกค่ะ คนขายจะมีหม้อแบบหม้อต้มก๋วยเตี๋ยวสูงๆใหญ่ๆอยู่หลังร้าน มีน้ำเดือดจัดตลอดเวลา พอเราเลือกไก่ ซึ่งจะเลือกจากน้ำหนักที่ต้องการ คนขายจะหยิบไก่ตัวตามขนาดน้ำหนักที่ลูกค้าบอก (ในขั้นตอนนี้ ขณะที่คนขายเอามือล้วงลงไปในสุ่ม ไก่ทุกตัวเหมือนรู้ชะตา มันจะแตกตื่นวิ่งกระจายตัวไปหลบรอบๆ แต่ก็นั่นแหละค่ะ ตัวใดตัวหนึ่ง ไม่พ้นหรอก) เอามาชั่งน้ำหนัก ต่อรองราคา เมื่อตกลงกันได้ คนขายจะนำไก่เข้าไปหลังร้าน จับมัดเท้า แขวนห้อยหัว เชือดคอ แล้วเอาชามรองเลือดไว้ จนเลือดออกหมด ตอนนั้นวิญญาณไก่น่าจะออกจากร่างไปเรียบร้อย ก็จะจับขาแล้วจุ่มลงในน้ำเดือด แป๊บเดียว..เอาขึ้นมา ถลกขนออก เหลือไก่ตัวโล่งโจ้งที่มีขนอ่อนติดตามตัวนิดหน่อย ยัดใส่ถุง แล้วส่งให้คนซื้อ พอคนซื้อนำกลับมา ก็จะต้องเอาแหนบมานั่งถอนขนย่อยๆที่ยังหลงเหลืออยู่ออกก่อน (หากต้องการใช้หนังด้วย)