คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 4
น้องอายุน้องยังน้อย เป็นช่วงเวลาอันดีที่จะค้นหาตัวเองเพื่อหาจุดที่พอดีกับตัวเราเองที่สุด พี่หมายถึง ลักษณะงาน เงินเดือน เงินเก็บ เวลาส่วนตัว อนาคต และสุขภาพจิตกับงานที่ทำ ขอให้ใช้โอกาสนี้ค้นหาตัวเองก่อนที่โอกาสจะลดลงไปเรื่อยๆในวันที่อายุมากขึ้น
ถ้าที่ทำงานใหม่มีลักษณะงานน่าสนใจ พิจารณาเงินเดือน สวัสดิการ การเดินทางแล้ว ดีกว่าที่เดิม พี่ว่าน่าลองนะคะ เพราะน้องมาโพสแบบนี้แสดงว่าเริ่มไม่ไหวกับที่นี่แล้ว อีกอย่าง บริษัทขนาดเล็กมักเป็นแบบนี้ในหลายๆแห่ง ลักษณะงานจะจับฉ่าย ไม่แบ่งแยกหน้าที่ชัดเจน รวมถึงหลายครั้งก็ไม่ได้ตัดสินไปตามกฏเกณฑ์ที่มี แต่ใช้ความสนิทสนมหรือความเห็นส่วนตัวมาตัดสิน ทำให้คนที่เข้ามาทำงานโดยไม่มีเครดิต ตกอยู่ในอาการน้ำท่วมปาก กลืนไม่เข้า คายไม่ออก
ส่วนเรื่องเหตุผลลาออก บอกอะไรก็ได้ที่เป็นการถนอมน้ำใจทั้งสองฝ่าย เช่น ไปเรียนต่อ กลับบ้านต่างจังหวัด แต่น้องต้องอย่าให้ความเกรงใจมาบดยังอนาคของหนูเด็ดขาด เพราะอายุและเวลาเป็นสิ่งที่มีจำกัด มันเดินหน้าไปเรื่อยๆ และไม่มีนายจ้างคนไหนจะอยู่ไม่ได้เพราะขาดลูกน้องคนเดียว เพราะตราบใดที่เขามีเงิน เขาหาคนใหม่มาแทนเราได้เสมอ แต่เวลาและอายุของเรามันเดินหน้าไปเรื่อยๆ ไม่มีใครมาทดแทนได้
เกรงใจหน่ะดี แต่อย่าให้มันมากเกินไป ถ้าน้องอยากก้าวไปข้างหน้า ก็ให้ก้าวต่อไปเลย ไม่ต้องห่วงนายจ้างหรอกค่ะ ถ้าเขาจะรั้งหนูไว้ ก็เพียงเหตุลที่ว่า ไม่อยากเสียเวลาสอนงานให้คนใหม่เท่านั้น เพราะน้องคล่องงานกว่าคนอื่น ส่วนเหตุผลอื่นคงไม่มี เพราะชีวิตลูกจ้าง มันคือการใช้แรงกายแรงสมองแลกเงิน (อันน้อยนิด) ของนายจ้าง
ถ้าที่ทำงานใหม่มีลักษณะงานน่าสนใจ พิจารณาเงินเดือน สวัสดิการ การเดินทางแล้ว ดีกว่าที่เดิม พี่ว่าน่าลองนะคะ เพราะน้องมาโพสแบบนี้แสดงว่าเริ่มไม่ไหวกับที่นี่แล้ว อีกอย่าง บริษัทขนาดเล็กมักเป็นแบบนี้ในหลายๆแห่ง ลักษณะงานจะจับฉ่าย ไม่แบ่งแยกหน้าที่ชัดเจน รวมถึงหลายครั้งก็ไม่ได้ตัดสินไปตามกฏเกณฑ์ที่มี แต่ใช้ความสนิทสนมหรือความเห็นส่วนตัวมาตัดสิน ทำให้คนที่เข้ามาทำงานโดยไม่มีเครดิต ตกอยู่ในอาการน้ำท่วมปาก กลืนไม่เข้า คายไม่ออก
ส่วนเรื่องเหตุผลลาออก บอกอะไรก็ได้ที่เป็นการถนอมน้ำใจทั้งสองฝ่าย เช่น ไปเรียนต่อ กลับบ้านต่างจังหวัด แต่น้องต้องอย่าให้ความเกรงใจมาบดยังอนาคของหนูเด็ดขาด เพราะอายุและเวลาเป็นสิ่งที่มีจำกัด มันเดินหน้าไปเรื่อยๆ และไม่มีนายจ้างคนไหนจะอยู่ไม่ได้เพราะขาดลูกน้องคนเดียว เพราะตราบใดที่เขามีเงิน เขาหาคนใหม่มาแทนเราได้เสมอ แต่เวลาและอายุของเรามันเดินหน้าไปเรื่อยๆ ไม่มีใครมาทดแทนได้
เกรงใจหน่ะดี แต่อย่าให้มันมากเกินไป ถ้าน้องอยากก้าวไปข้างหน้า ก็ให้ก้าวต่อไปเลย ไม่ต้องห่วงนายจ้างหรอกค่ะ ถ้าเขาจะรั้งหนูไว้ ก็เพียงเหตุลที่ว่า ไม่อยากเสียเวลาสอนงานให้คนใหม่เท่านั้น เพราะน้องคล่องงานกว่าคนอื่น ส่วนเหตุผลอื่นคงไม่มี เพราะชีวิตลูกจ้าง มันคือการใช้แรงกายแรงสมองแลกเงิน (อันน้อยนิด) ของนายจ้าง
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
เจอที่ทำงานแบบนี้ หยุด หรือไปต่อ รบกวนแนะนำด้วยค่ะ
คือตอนนี้เราอายุ 24 ปี เริ่มทำงานที่นี่ตั้งแต่เรียนจบทำงานที่บริษัททัวร์นี้มาเกือบ 2 ปีแล้วค่ะ
เราเรียนจบมาตรงสาย จากมหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่งและคณะที่เราเรียนจะเน้นการบริหารมากกว่าการท่องเที่ยวและโรงแรมทั่วๆไป
บริษัทที่เราทำนี้เป็นบริษัทเล็กๆ ทำงานกับแบบครอบครัวคือมีแม่และลูกเป็นคนบริหารงานค่ะ
และตอนหลังมีการรับญาติเข้ามาทำงานเพิ่มอีก 2 คน ตอนนี้ทั้งหมดมี 6 คน (รวมเราและแม่บ้าน)
การทำงานค่อนข้างอึดอัดค่ะ เพราะระบบของครอบครัว ซึ่งบริษัทนี้ไม่มีการวางเป้าหมายหรือยอดขายของแต่ละเดือนเลย
มีออกทัวร์บ้างบางเดือนก็ไม่มี เราคิดไว้ตั้งแต่แรกว่าเราจะทำงานให้เต็มที่และด้วยความที่จบมาตรงสายและได้ไปฝึกงานต่างประเทศ
ทำให้เรามีโอกาสค่อนข้างมาก ได้นำทัวร์ออกไปและได้ไปประชุมหลายๆที่ค่ะ เพราะได้ภาษาด้วยและเป็นคนจัดทำโปรแกรมทัวร์เอง
แต่ปัญหามันมีอยู่ว่า พอเจ้านายเห็นว่าเราทำงานได้ ทีนี้หนักเลยค่ะ งานมารุมอยู่ที่เรา ตั้งแต่ จัดทำโปรแกรม, ขายทางโทรศัพท์, ออกไปพบลูกค้าบ้าง, รับเอกสารจากลูกค้า, ทำวีซ่า, ส่งลูกค้าที่สนามบิน และอื่นๆอีกมากมายที่เราจะสามารถทำได้ ทั้งที่เจ้านายให้ทำ และเราอาสาทำเอง
ส่วนหน้าที่ของคนอื่นๆ (ไม่ต้องพูดถึง 2 ผู้บริหารนะคะ เพราะทั้ง 2 ทำงานบ้าง พักผ่อนบ้าง) ญาติ 2 คน ทำบัญชีและอัพเดตเว็บไซต์ค่ะ
ทำให้เรารู้สึกว่างานมาโหลดที่เรา เพราะ 2 คนนี้ไม่มีประสบการณ์ทัวร์มาก่อน จึงช่วยงานด้านการจัดทำโปรแกรมไม่ได้มากมาย และบางทีด้วยความเป็นญาติกับเจ้านายเรา เขาก็พูดจาไม่ค่อยดีกับเราค่ะ แต่ต่อหน้าเจ้านายเค้าพูดดีนะคะ
เราเลยมีความคิดว่าอยากเปลี่ยนงาน แต่ด้วยรู้สึกเหนื่อยและเริ่มเบื่อกับการทำทัวร์ เพราะความไม่มั่นคงในบริษัท และคิดว่าที่อื่นก็เหมือนๆกัน
ไม่มีสวัสดิการอะไรมากนอกจากประกันสังคม
ตอนนี้เราได้เรียกสัมภาษณ์จากบริษัทใหญ่ที่หนึ่ง แต่เป็นงานไม่เกี่ยวกับทัวร์นะคะ เป็นงานออฟฟิศทั่วๆไป แต่สวัสดิการมีเพิ่มมากขึ้น
มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ, ค่ารักษาพยาบาล, ค่าทำฟัน และอื่นๆอีกนิดหน่อย
ทุกท่านคิดว่าเราควรจะทำอย่างไรดีคะ
1. ควรอดทนอยู่ต่อ เพราะว่าเรื่องที่เราเจอไม่ได้หนักหนาอะไร
2. ควรลาออกจากที่นี่และไปทำบริษัททัวร์อื่น
3. ควรลาออกจากที่นี่และไปทำงานที่บริษัทใหญ่ที่มั่นคง แต่ไม่ตรงสายกับที่เรียนมา
พร้อมทั้งช่วยแนะนำวิธีการลาออกหน่อยนะคะ เพราะอยากออกแบบดีๆ ไม่อยากให้มาผิดใจกันค่ะ
รบกวนชี้แนะด้วยค่ะ เพราะนี่คือครั้งแรกของการทำงานจริงๆค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ