ดิฉันทำธุรกิจนี้เหมือนกันค่ะ หากสงสัยว่าไปได้ดีไหมก็คงต้องตอบว่าเรื่อยๆ แต่จะเอาดีเลิศแบบหน้ามหาลัย มันไม่ใช่ค่ะเรียกว่าทำแก้เบื่อจะดีกว่า ได้พบได้เห็นผู้คน ได้ทำงานดีกว่านั่งๆ นอนๆ เล่นกะหมา อยู่บ้านเฉยๆ จะเอาร่ำรวยมันไม่ใช่ค่ะ
โชคดีที่ไม่ต้องเสียค่าเช่าที่ สถานที่ตั้งเป็นที่ดินของบ้านตัวเองตั้งอยู่ในทำเลตลาดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่ดังใช้ได้
ที่ดินตรงตลาดนี้เป็นของครอบครัวดิฉันค่ะ ให้เจ้าของตลาดเช่าทำตลาดอีกที ถามว่าทำไมไม่ทำตลาดเองใช่ไหมถ้าเป็นเจ้าของที่โดยตรง ตอบตรงๆ ว่ารับมือกับพวกพ่อค้าแม่ค้าไม่ไหวค่ะ บางคนนิสัยดีก็ดีเลยนะคะ บางคนนี่อย่างแย่ เลวได้แบบเสือสิงห์กระทิงสิบเอ็ดรอดอ นึกจะฉี่ตรงไหนก็ฉี่ ฉี่ใส่ร้านต้นไม้ของน้าดิฉันยังมี สันดานเป็นหมาเลยค่ะ ฉี่ได้ทุกที่เมื่อเผลอ
ไม่ไหวจะเคลียร์ การดูแลระบบในตลาดยุ่งยากซับซ้อน หลังจากมานั่งเห็นกับตาว่าปัญหามันมีอะไรบ้าง ค่อนข้างจุกจิก มันไม่ได้จบแค่มีพื้นที่ให้ตั้งแผง ตั้งร้านแล้วเดินเก็บค่าแผง
สภาพคนเละเทะ ไม่เคารพกติกา ไร้มารยาทไม่เกรงอกเกรงใจ สกปรก ถ่อย สะถุน มีการนัดส่งยาเสพติด ตีกัน เน้นปริมาณไม่เน้นคุณภาพมีแต่ต้องจ่ายค่าปิดปากเจ้าหน้าที่ ฯลฯ
ดูสภาพแล้วเมื่อหมดสัญญาเช่า ดิฉันทำเองไม่ไหวแน่ๆ ค่ะ จะหาสมุนคู่ใจได้จากไหน พวกนักเลงหน้าดิบเถื่อน แล้วจะไว้ใจได้ป่าว
พื้นที่ใหญ่คนเยอะขนาดนี้ ขนาดที่นี่คนคุมหน้าตามาเฟีย พวกพอค้าแม่ค้าบางคนยังร้ายมากๆ สุดบรรยายค่ะ
และนี่คือเหตุผลของการตัดสินใจทำร้านถ่ายเอกสาร เพราะไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆไงคะ
ดิฉันมีคำถามมาถาม คุณๆ ที่ทำร้านถ่ายเอกสารกันอยู่ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ดิฉันสงสัยมานานแล้วค่ะหลังจากเห็นปัญหาและอุปสรรคหลังการเปิดร้าน
1. เวลามีลูกค้ามาขอ print งาน แบบว่าขอ print จากอีเมล์ เฟซบุ๊ค มาขอใช้เครื่องคอมพ์ ใช้อินเทอร์เน็ตของเรา พวกคุณคิดเงินค่าบริการในส่วนนี้ไหมคะ พวกค่าเสิร์ช ค่าอินเทอร์เน็ตไรแบบนี้ ?
สำหรับดิฉัน ดิฉันคิดค่ะ ดิฉันเห็นว่าตัวเองต้องเสียค่าบริการอินเทอร์เน็ตให้เอไอเอสทุกเดือนเป็นพัน (แบบแอร์การ์ด) ดิฉันขออินเทอร์เน็ตมาก็เพื่อเอามาอำนวยความสะดวกให้ลูกค้า ขอมาเพื่อให้ลูกค้าได้ใช้ บางคนมาขอ print แต่ไม่ได้เอาแฟลชไดรฟ์ หรือยูเอสบีการ์ดมา ชอบเก็บงานกันไว้ในอีเมล์ เฟซบุ๊ค (จริ๊งงงง)
เราก็หาเน็ตมาเพื่อการณ์นี้ ลูกค้าบางคนก็ยอมจ่ายให้นะคะ ดิฉันคิดค่าใช้เน็ตใช้เครืองของดิฉัน 20 บาท ไม่ว่าจะใช้แค่นาทีเดียว ดิฉันก็คิดเงินในส่วนนี้ค่ะ
นาทีเดียวก็ต้องคิด เพราะดิฉันจ่ายค่าเน็ตให้เอไอเอสเดือนเป็นพันเพื่อลูกค้า ลูกค้าจะมาใช้ของดิฉันก็ควรต้องช่วยแชร์กันบ้างสิ ถามหน่อยเถอะ ถ้าดิฉันใช้เน็ตของเอไอเอสเดือนนึงแค่นาทีเดียว เอาแบบเร็วๆ แรงๆ เลยนะ เอไอเอสจะยอมไม่เก็บตังค์ดิฉันไหม คำตอบคือไม่ค่ะ ใช้มากน้อยแค่ไหนดิฉันก็ต้องจ่ายให้เอไอเอสเดือนเป็นพัน ดังนั้นในมุมมองนี้ ลูกค้าก็ต้องช่วยจ่ายค่ะ บางคนก็ยอมจ่ายค่ะเพราะเข้าใจ แต่บางคนไม่ยอมจ่าย ต่อรองว่าขอใช้แค่นาทีเดียวเอง ดิฉันก็ไม่ยอมหรอกค่ะ ไม่ยอมจ่ายก็ไม่ต้องทำ ไปทำร้านอื่นเหอะ นาทีเดียวดิฉันก็ต้องจ่ายให้เอไอเอสเป็นพัน ไม่รู้คิดกันได้ไง นาทีเดียวไม่เห็นน่าต้องเก็บตังค์ ของฟรีไม่มีในโลก
ก็อัญเชิญคนที่คิดแบบนี้ไปร้านอื่น มาใช้เน็ต ใช้เครื่องตั้งหลายนาที บางคนเป็น สิบหรือครึ่งชั่วโมง ค่าไฟอะไรเท่าไหร่เพื่อพรินต์หน้าละ 3 บาท แค่แผ่นเดียว ดิฉันยอมไม่ทำค่ะ ยอมไม่ได้เงิน 3 บาท ถ้าจะต้องเสียเปรียบขนาดนี้
ให้น้องเขาไปร้านอื่นเถอะถ้าแค่นี้จะช่วยแชร์ค่าเน็ตให้ไม่ได้ จะเอาแต่ได้แบบนี้
2. เคยเจอขโมยในคราบลูกค้ากันบ้างไหมคะ ?
สำหรับดิฉันเจอค่ะ เปิดร้านแค่เดือนเดียว ขโมยมาในมาดผู้ดี พูดจาอ่อนหวาน
หลอกให้ทำงานให้ พอเราง่วนกับงานยืนหันหลังให้ มันขโมยโทรศัพท์มือถือและกระเป๋เงินไปเลยค่ะ บัตรหายเกลี้ยง
เปิดร้านใหม่ โลกยังสวยงามอยู่ ไม่เชื่อว่าโจรจะมาแบบนี้ และเร็วขนาดนี้ ตำรวจก็ช่วยไรไม่ได้ค่ะ บอกว่าอยากไม่ติดกล้องวงจรปิดเอง อะไรว้า หาจากรอยนิ้วมือไม่ไดเหรอไง
รำคาญค่ะ ไปโรงพักเพื่อเอาเอกสารไปทำบัตรใหม่ ไม่รอสเก็ตภาพหรอกค่ะ ไงก็จับไม่ได้หรอก ไม่ได้ยัดใต้โต๊ะให้งานเดินยาก ถึงยัดก็คงหาแพะมาอยู่ดีแหละ
3. เวลาลูกค้าต่อรองราคา คุณยอมไหมคะ แบบว่าต่อรองแหลกลาน คุณขาดทุนย่อยยับวายป่วง?
สำหรับดิฉันเจอค่ะ มันต่อรองแบบชนิดที่ว่า แทบจะไม่อยากเสียสักบาท บอกว่าถ้าเอกสารแผ่นแรกๆ จะ 1 บาทนะ
โวยลั่นยังกับถูกเหยียบหาง ทั้งๆ ที่ร้านแถบนี้ไม่ค่อยจะมีคนทำธุรกิจนี้ เพราะมันแทบไม่ได้อะไร ไม่ใช่หน้ามหาลัยที่งานล้นมือ คนมาป้อนงานเรือยๆ ถ้าคิดต่ำกว่าบาทปิดร้านแล้วค่ะ ทำไปทำไม
แค่ 1 บาทยังต่ออีกค่ะ ถ่ายเยอะก็มีส่วนลดแล้ว
มันไม่ยอมค่ะ เจอแบบนี้ดิฉันก็ไม่ทำให้หรอกค่ะ ลดตามใจ ทำแล้วไม่ได้กำไรจะทำไปทำไมคะ
สังเกตนะพวกที่โวยจะชอบเป็นพวกมนุษย์เงินเดือน ในชีวิตไม่เคยทำธุรกิจใดๆมาก่อน ถนัดแต่มีเจ้านายจิกใช้งานไปวันๆ รอรับเงินเดือนสิ้นเดือน มันย่อมไม่เข้าใจว่าคนทำธุรกิจต้องลงทุนอะไรยังไงบ้าง กว่าจะได้แต่ละบาทยากขนาดไหน
พวกนี้ดิฉันยอมตัดออกจากความเป็นลูกค้า และดิฉันจะไม่ยอมเสียเวลาและให้ความสำคัญกับคนประเภทนี้ค่ะ ช่างมัน
ผิดกับคนที่ทำธุรกิจส่วนตัวนะคะ บอกแค่ไหนก็สู้ค่ะ จ่ายเงินง่ายมาก
4. เคยเจอลูกค้าขี้โกงต่อหน้าต่อตาไหมคะ ? เคยทะเลาะกะลุกค้าไหมคะ ? และเคยไล่ให้ลูกค้าไปร้านอื่นไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีกไหมคะ ?
สำหรับดิฉัน เจอค่ะ แก่หัวหงอกขาว รุ่นคุณตา แต่ทำจ๊าบเป็นวัยสะรุ่น เสื้อผ้าหน้าผม ขัดกับวัยอย่างแรง ผู้ชายด้วยนะคะ
แบบว่าเราไม่ยอมลดให้ ถ่ายเอกสารไป 6 แผ่นแต่บอกว่ามี 5 แผ่น (จำนวนเงินไม่กี่สิบบาท แค่นี้ไม่ยอมจ่าย อะไรนักหนา ไม่มีเงินแล้วจะขึ้นมาทำไมไม่ทราบ ดิฉันไม่ใช่คนชอบแจกทานนะคะ)
ดิฉันบอกมี 6 นับซึ่งๆ หน้าเลย มันหาว่าเราถ่ายเกินด่าเรานั่นนี่ ชี้ให้มันดูเลขหน้า มันถึงยอมจำนน บ่นอุบ
แล้วระหว่างทีทำ มันก็นั่งโทรศัพท์ด่าความแพงให้เพื่อนมันฟัง คนวัย 70 สาบานได้นะ นี่คือคนวัย 70 อุบาดได้ยิ่งกว่าคนหนุ่ม ด่าเผาขน
เลวมาก เรายอมรับว่าฟิวส์ขาดกะคำพูดคำจา เรายอมรับว่าเราไม่ได้แร้นแค้นนึงขนาดจะต้องมารองรับอารมณ์คนสะถูลแบบนี้
ทำเป็นมาดสถาปนิกวัยดึก เครื่องประดับเต็มตัวยังกะลิเกหลงโรีง แต่ขี้โกงมากกกกกกกก
เราไม่ยอมลดราคาให้ มันเล่นวิธีตุกติกเอง ขอบอก หลังจากนั้นเราบอกให้มันไปร้านอื่นเลย
คราวหน้าไม่ต้องมาแล้วถ้าเห็นว่าถ่ายเอ 3 แค่นี้แพง เราคิดแผ่นละ 5 หาว่าแพง มันบอกว่ามีตังค์จ่าย ผมมีตังค์จ่าย ถ้ามีตังค์จริงจะต่อทำไม
ให้ไปบ่นไป ด่าไปจนเราโมโห แถมโทรไปด่าให้เพื่อนฟังทางโทรศัพท์ต่อหน้าเราอีก ด่าร้านเราคิดดูสิ ไม่พอใจก็ไม่ต้องทำสิ
พอเราพูดว่าคราวหน้าไม่ต้องมาอีก ไปหาร้านอื่นเถอะ มันก็เน้นว่ามันมีตังค์จ่าย
... ถ้าดิฉัน
ได้คงจะดีเพราะเป็นสิ่งที่ดิฉันอยากทำมากๆ
ดิฉันทำได้แค่ปิดประตูใส่หน้าแล้วบอกว่าคราวหน้าไปทำทีอื่น ถ้ามาให้เห็นอีกดิฉันสาบานจะไม่ทำให้ตาแกนี่แน่ๆ สันดานขี้โกงมาก
5. เคยเจอลุกค้าที่ไม่รู้จักการรอแต่จะเอาให้ได้ดั่งใจราวเนรมิตไหมคะ และที่สำคัญมาขู่เราว่าถ้าเราทำให้ไม่ได้มันไปร้านอื่นก็ได้ คุณจะยอมตาลีตาเหลือกทำงานให้กับคนแบบนี้ไหมคะ?
สำหรับดิฉัน โนว์ ค่ะ เมื่อขึ้นมาบนร้านดิฉันแล้ว หากพูดคำว่าร้านอื่นแค่คำเดียว ดิฉันอัญเชิญมันไปร้านอื่นเลยค่ะ อย่างเช่นให้ เสริ์ชข้อมูลให้ ดิฉันติดงานอื่นอยู่ มันไม่รู้จักการรอและคำว่าคิว จะเอาให้ได้ค่ะ ขู่ดิฉันว่าถ้าทำให้ไม่ได้จะไปร้านอื่น ดิฉันไม่ปล่อยให้มันพูดเกิน 5 วินาทีหรอกค่ะ หลังจากมีคำว่าร้านอื่นหลุดปากออกมา ดิฉันยื่นใบงานและบอกมันให้ไปร้านอื่น เลย เคยเจอประเภทอึ้งค่ะ พอดิฉันเอาจริงขึ้นมา ลุกค้ากลับง้อค่ะ แต่ดิฉันไม่สนแล้วค่ะ
ดิฉันนั่งไขว่ห้างและบอกว่า ไปร้านอื่นเถอะ ดิฉันไม่ชอบทำไรลนๆ เหน่ื่อย พวกชอบขู่เอาจริงๆ ก็แค่อยากได้เร็วๆ ไม่อยากให้เราถามไรมาก จะเอาให้ได้แต่แบบไม่ยอมตอบเช่นจ้างทำการบ้านเด็ก ชอบขู่ว่าจะไปทำร้านอื่น ไปร้านเก่าที่พวกมันเคยทำ ถ้าเราทำให้ไม่ได้ เจอแบบนี้นะคะ ดิฉันให้เขาไปทำร้านเดิมเลยค่ะ
รำคาญ เกลียดจริงๆ คนพูดประเภทนี้ พูดปุ๊บดิฉันก็ไล่ปั๊บเลย คำต้องห้ามค่ะคำว่า "ร้านอื่น" แหม... ทำยังกะแถวนี้มีร้านแนวนี้เยอะนักแน่ะ เชิญไปตระเวนหาเถอะ
พวกนี้มันทำเหมือนเราเป็นขี้ข้ารองรับอารมณ์ คิดว่ามีเงินจ้างจะพูดหมาๆ ใส่เรายังไงก็ได้ อาสจจะได้สำหรับที่อื่นนะคะ แต่สำหรับร้านดิฉัน ไม่ง้อค่ะ
6. รับทำการบ้าน รายงาน ของเด็กไหมคะ?
สำหรับดิฉันเมื่อก่อนรับทำค่ะ ขูดรีดเต็มที่ค่ะ เอาทุกหยาดหยด อยากขี้เกียจดีนัก คิดพวกนี้แพงๆ เว่อร์ๆ ให้สะใจ
แต่พักหลังๆ เริ่มเบื่อ ว่าจะไม่ทำแล้ว เสียอารมณ์
เด็กเดี่ยวนี้ทำไรกันไม่เป็นเลยนิ เกิดมาเป็นลูกคนดีๆไม่ชอบ แต่อยากมีพัฒนาการเป็นคะวาย
ตลกดี ที่น่ารำคายจนไม่อยากรับงานนี้อีกก็คือถามห้าแหวอะไรไม่รู้เรื่องสักอย่าง นางผู้ปกครองก็พอกันสักแต่ว่ามีเงินจ้างอย่างเดียว พอถามมากๆ เข้า
คำนำล่ะน้องจะเอาไงก็ไม่ตอบ ปกล่ะจะเอาแบบไหนคะ หันหน้าไปทางอื่นบ้าง เกิดเป็นใบ้กะทันหันบ้าง ไม่ยอมตอบ พูดอะไรไม่รู้เรื่อง พอจ้องตาก็หลบตา ดิฉันไม่ได้จะกินน้องนะคะ แค่จะถามเอาความ
จะเอาอะไรแบบไหน ขอบข่ายไหน ไม่ตอบ ไม่รู้เรื่องแต่จะให้ทำอย่างเดียว
รำคาญจริงๆค่ะ แทนที่นางผู้ปกครองจะบอกหลานให้ตอบพี่เขา กลับบอกว่า งั้นเราไปร้านอื่นเถอะ (ว่าแล้วว่าเด็กทำไมมันงี้เง้า ที่แท้มันได้ความงี้เง๋ามาจากผู้ปกครองนี่เอง สักแต่ว่าตกลูกกันแต่ไม่รู้จักเลี้ยงให้ดี โตจนป่านนี้ไม่ยอมทำการบ้านเอง แล้วก็ให้ท้ายเสริมส่งนิสัยขี้เกียจ จนเด็กมันเคยตัว เด็กมันโตกว่านี้แน่ใจเหรอว่าจะมีเงินมากขนาดจะจ้างให้คนนั้นคนนี้ทำนั่นทำนี่ให้ได้ทุกอย่าง)
แล้วลูกค้าประเภทนี้ไม่ค่อยจะยอมรับด้วยนะคะ
ว่ามาจ้างเราทำการบ้านหรือรายงาน จะชอบมาพูดว่ามาปริ้นงาน มาปริ้นงานอะค่ะ
ปริ้นงานก็ต้องมีเนื้อหาสิคะคุณ แต่นี่ไม่มีไรมาสักอย่าง มีแต่ตัว มาทำหน้าเอ่อๆ ถามไรก็ไม่ยอมตอบ
คำว่าจ้างทำการบ้าน ทำรายงาน กะคำว่าพริ้นต์งานมันคนละอย่างนะ อายอะไรนักหนา
บอกมาตรงๆ เลยทำการบ้าน ทำรายงานให้หน่อยสิ หลานฉัน ลูกฉันขี้เกียจ ฉันเองก็ทำไม่เป็นและแอบขี้เกียจ
ขอทำนายเลยพวกไม่ยอมทำการบ้านเองแล้วเป็นลักษณะนี้นะ เด็กพวกนี้อีกสองสามปีข้างหน้า
คงได้เดินท้องป่อง11รอดอไป11รอดอมาอยู่หน้าร้านดิฉันนี่แหละ ขีเกียจเกินเหตุ
ผู้ปกครองก็ให้ท้าย ดิฉันไม่อยากสนับสนุนให้เด้กไทยกลายเป็นคะวาย รู้สึกมับาป ต่อไปว่าจะปริ้นงานอย่างเดียวแล้ว
ไม่รับเสิร์ชข้อมูล แล้ว รู้สึกเหมือนสนับสนุนคนให้โง่ไงไม่รู้
นี่แค่ยกมาบางจุดที่เห็นว่าเจอบ่อยและทำให้หงุดหงิดนะคะ พวกคุณเคยเจอความน่ารำคาญแบบนี้กันบ้างไหมคะ มาแชร์กันหน่อย
ขอสอบถามเจ้าของธุรกิจถ่ายเอกสารหน่อยค่ะ
โชคดีที่ไม่ต้องเสียค่าเช่าที่ สถานที่ตั้งเป็นที่ดินของบ้านตัวเองตั้งอยู่ในทำเลตลาดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่ดังใช้ได้
ที่ดินตรงตลาดนี้เป็นของครอบครัวดิฉันค่ะ ให้เจ้าของตลาดเช่าทำตลาดอีกที ถามว่าทำไมไม่ทำตลาดเองใช่ไหมถ้าเป็นเจ้าของที่โดยตรง ตอบตรงๆ ว่ารับมือกับพวกพ่อค้าแม่ค้าไม่ไหวค่ะ บางคนนิสัยดีก็ดีเลยนะคะ บางคนนี่อย่างแย่ เลวได้แบบเสือสิงห์กระทิงสิบเอ็ดรอดอ นึกจะฉี่ตรงไหนก็ฉี่ ฉี่ใส่ร้านต้นไม้ของน้าดิฉันยังมี สันดานเป็นหมาเลยค่ะ ฉี่ได้ทุกที่เมื่อเผลอ
ไม่ไหวจะเคลียร์ การดูแลระบบในตลาดยุ่งยากซับซ้อน หลังจากมานั่งเห็นกับตาว่าปัญหามันมีอะไรบ้าง ค่อนข้างจุกจิก มันไม่ได้จบแค่มีพื้นที่ให้ตั้งแผง ตั้งร้านแล้วเดินเก็บค่าแผง
สภาพคนเละเทะ ไม่เคารพกติกา ไร้มารยาทไม่เกรงอกเกรงใจ สกปรก ถ่อย สะถุน มีการนัดส่งยาเสพติด ตีกัน เน้นปริมาณไม่เน้นคุณภาพมีแต่ต้องจ่ายค่าปิดปากเจ้าหน้าที่ ฯลฯ
ดูสภาพแล้วเมื่อหมดสัญญาเช่า ดิฉันทำเองไม่ไหวแน่ๆ ค่ะ จะหาสมุนคู่ใจได้จากไหน พวกนักเลงหน้าดิบเถื่อน แล้วจะไว้ใจได้ป่าว
พื้นที่ใหญ่คนเยอะขนาดนี้ ขนาดที่นี่คนคุมหน้าตามาเฟีย พวกพอค้าแม่ค้าบางคนยังร้ายมากๆ สุดบรรยายค่ะ
และนี่คือเหตุผลของการตัดสินใจทำร้านถ่ายเอกสาร เพราะไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆไงคะ
ดิฉันมีคำถามมาถาม คุณๆ ที่ทำร้านถ่ายเอกสารกันอยู่ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ดิฉันสงสัยมานานแล้วค่ะหลังจากเห็นปัญหาและอุปสรรคหลังการเปิดร้าน
1. เวลามีลูกค้ามาขอ print งาน แบบว่าขอ print จากอีเมล์ เฟซบุ๊ค มาขอใช้เครื่องคอมพ์ ใช้อินเทอร์เน็ตของเรา พวกคุณคิดเงินค่าบริการในส่วนนี้ไหมคะ พวกค่าเสิร์ช ค่าอินเทอร์เน็ตไรแบบนี้ ?
สำหรับดิฉัน ดิฉันคิดค่ะ ดิฉันเห็นว่าตัวเองต้องเสียค่าบริการอินเทอร์เน็ตให้เอไอเอสทุกเดือนเป็นพัน (แบบแอร์การ์ด) ดิฉันขออินเทอร์เน็ตมาก็เพื่อเอามาอำนวยความสะดวกให้ลูกค้า ขอมาเพื่อให้ลูกค้าได้ใช้ บางคนมาขอ print แต่ไม่ได้เอาแฟลชไดรฟ์ หรือยูเอสบีการ์ดมา ชอบเก็บงานกันไว้ในอีเมล์ เฟซบุ๊ค (จริ๊งงงง)
เราก็หาเน็ตมาเพื่อการณ์นี้ ลูกค้าบางคนก็ยอมจ่ายให้นะคะ ดิฉันคิดค่าใช้เน็ตใช้เครืองของดิฉัน 20 บาท ไม่ว่าจะใช้แค่นาทีเดียว ดิฉันก็คิดเงินในส่วนนี้ค่ะ
นาทีเดียวก็ต้องคิด เพราะดิฉันจ่ายค่าเน็ตให้เอไอเอสเดือนเป็นพันเพื่อลูกค้า ลูกค้าจะมาใช้ของดิฉันก็ควรต้องช่วยแชร์กันบ้างสิ ถามหน่อยเถอะ ถ้าดิฉันใช้เน็ตของเอไอเอสเดือนนึงแค่นาทีเดียว เอาแบบเร็วๆ แรงๆ เลยนะ เอไอเอสจะยอมไม่เก็บตังค์ดิฉันไหม คำตอบคือไม่ค่ะ ใช้มากน้อยแค่ไหนดิฉันก็ต้องจ่ายให้เอไอเอสเดือนเป็นพัน ดังนั้นในมุมมองนี้ ลูกค้าก็ต้องช่วยจ่ายค่ะ บางคนก็ยอมจ่ายค่ะเพราะเข้าใจ แต่บางคนไม่ยอมจ่าย ต่อรองว่าขอใช้แค่นาทีเดียวเอง ดิฉันก็ไม่ยอมหรอกค่ะ ไม่ยอมจ่ายก็ไม่ต้องทำ ไปทำร้านอื่นเหอะ นาทีเดียวดิฉันก็ต้องจ่ายให้เอไอเอสเป็นพัน ไม่รู้คิดกันได้ไง นาทีเดียวไม่เห็นน่าต้องเก็บตังค์ ของฟรีไม่มีในโลก
ก็อัญเชิญคนที่คิดแบบนี้ไปร้านอื่น มาใช้เน็ต ใช้เครื่องตั้งหลายนาที บางคนเป็น สิบหรือครึ่งชั่วโมง ค่าไฟอะไรเท่าไหร่เพื่อพรินต์หน้าละ 3 บาท แค่แผ่นเดียว ดิฉันยอมไม่ทำค่ะ ยอมไม่ได้เงิน 3 บาท ถ้าจะต้องเสียเปรียบขนาดนี้
ให้น้องเขาไปร้านอื่นเถอะถ้าแค่นี้จะช่วยแชร์ค่าเน็ตให้ไม่ได้ จะเอาแต่ได้แบบนี้
2. เคยเจอขโมยในคราบลูกค้ากันบ้างไหมคะ ?
สำหรับดิฉันเจอค่ะ เปิดร้านแค่เดือนเดียว ขโมยมาในมาดผู้ดี พูดจาอ่อนหวาน
หลอกให้ทำงานให้ พอเราง่วนกับงานยืนหันหลังให้ มันขโมยโทรศัพท์มือถือและกระเป๋เงินไปเลยค่ะ บัตรหายเกลี้ยง
เปิดร้านใหม่ โลกยังสวยงามอยู่ ไม่เชื่อว่าโจรจะมาแบบนี้ และเร็วขนาดนี้ ตำรวจก็ช่วยไรไม่ได้ค่ะ บอกว่าอยากไม่ติดกล้องวงจรปิดเอง อะไรว้า หาจากรอยนิ้วมือไม่ไดเหรอไง
รำคาญค่ะ ไปโรงพักเพื่อเอาเอกสารไปทำบัตรใหม่ ไม่รอสเก็ตภาพหรอกค่ะ ไงก็จับไม่ได้หรอก ไม่ได้ยัดใต้โต๊ะให้งานเดินยาก ถึงยัดก็คงหาแพะมาอยู่ดีแหละ
3. เวลาลูกค้าต่อรองราคา คุณยอมไหมคะ แบบว่าต่อรองแหลกลาน คุณขาดทุนย่อยยับวายป่วง?
สำหรับดิฉันเจอค่ะ มันต่อรองแบบชนิดที่ว่า แทบจะไม่อยากเสียสักบาท บอกว่าถ้าเอกสารแผ่นแรกๆ จะ 1 บาทนะ
โวยลั่นยังกับถูกเหยียบหาง ทั้งๆ ที่ร้านแถบนี้ไม่ค่อยจะมีคนทำธุรกิจนี้ เพราะมันแทบไม่ได้อะไร ไม่ใช่หน้ามหาลัยที่งานล้นมือ คนมาป้อนงานเรือยๆ ถ้าคิดต่ำกว่าบาทปิดร้านแล้วค่ะ ทำไปทำไม
แค่ 1 บาทยังต่ออีกค่ะ ถ่ายเยอะก็มีส่วนลดแล้ว
มันไม่ยอมค่ะ เจอแบบนี้ดิฉันก็ไม่ทำให้หรอกค่ะ ลดตามใจ ทำแล้วไม่ได้กำไรจะทำไปทำไมคะ
สังเกตนะพวกที่โวยจะชอบเป็นพวกมนุษย์เงินเดือน ในชีวิตไม่เคยทำธุรกิจใดๆมาก่อน ถนัดแต่มีเจ้านายจิกใช้งานไปวันๆ รอรับเงินเดือนสิ้นเดือน มันย่อมไม่เข้าใจว่าคนทำธุรกิจต้องลงทุนอะไรยังไงบ้าง กว่าจะได้แต่ละบาทยากขนาดไหน
พวกนี้ดิฉันยอมตัดออกจากความเป็นลูกค้า และดิฉันจะไม่ยอมเสียเวลาและให้ความสำคัญกับคนประเภทนี้ค่ะ ช่างมัน
ผิดกับคนที่ทำธุรกิจส่วนตัวนะคะ บอกแค่ไหนก็สู้ค่ะ จ่ายเงินง่ายมาก
4. เคยเจอลูกค้าขี้โกงต่อหน้าต่อตาไหมคะ ? เคยทะเลาะกะลุกค้าไหมคะ ? และเคยไล่ให้ลูกค้าไปร้านอื่นไม่ต้องกลับมาเหยียบที่นี่อีกไหมคะ ?
สำหรับดิฉัน เจอค่ะ แก่หัวหงอกขาว รุ่นคุณตา แต่ทำจ๊าบเป็นวัยสะรุ่น เสื้อผ้าหน้าผม ขัดกับวัยอย่างแรง ผู้ชายด้วยนะคะ
แบบว่าเราไม่ยอมลดให้ ถ่ายเอกสารไป 6 แผ่นแต่บอกว่ามี 5 แผ่น (จำนวนเงินไม่กี่สิบบาท แค่นี้ไม่ยอมจ่าย อะไรนักหนา ไม่มีเงินแล้วจะขึ้นมาทำไมไม่ทราบ ดิฉันไม่ใช่คนชอบแจกทานนะคะ)
ดิฉันบอกมี 6 นับซึ่งๆ หน้าเลย มันหาว่าเราถ่ายเกินด่าเรานั่นนี่ ชี้ให้มันดูเลขหน้า มันถึงยอมจำนน บ่นอุบ
แล้วระหว่างทีทำ มันก็นั่งโทรศัพท์ด่าความแพงให้เพื่อนมันฟัง คนวัย 70 สาบานได้นะ นี่คือคนวัย 70 อุบาดได้ยิ่งกว่าคนหนุ่ม ด่าเผาขน
เลวมาก เรายอมรับว่าฟิวส์ขาดกะคำพูดคำจา เรายอมรับว่าเราไม่ได้แร้นแค้นนึงขนาดจะต้องมารองรับอารมณ์คนสะถูลแบบนี้
ทำเป็นมาดสถาปนิกวัยดึก เครื่องประดับเต็มตัวยังกะลิเกหลงโรีง แต่ขี้โกงมากกกกกกกก
เราไม่ยอมลดราคาให้ มันเล่นวิธีตุกติกเอง ขอบอก หลังจากนั้นเราบอกให้มันไปร้านอื่นเลย
คราวหน้าไม่ต้องมาแล้วถ้าเห็นว่าถ่ายเอ 3 แค่นี้แพง เราคิดแผ่นละ 5 หาว่าแพง มันบอกว่ามีตังค์จ่าย ผมมีตังค์จ่าย ถ้ามีตังค์จริงจะต่อทำไม
ให้ไปบ่นไป ด่าไปจนเราโมโห แถมโทรไปด่าให้เพื่อนฟังทางโทรศัพท์ต่อหน้าเราอีก ด่าร้านเราคิดดูสิ ไม่พอใจก็ไม่ต้องทำสิ
พอเราพูดว่าคราวหน้าไม่ต้องมาอีก ไปหาร้านอื่นเถอะ มันก็เน้นว่ามันมีตังค์จ่าย
ดิฉันทำได้แค่ปิดประตูใส่หน้าแล้วบอกว่าคราวหน้าไปทำทีอื่น ถ้ามาให้เห็นอีกดิฉันสาบานจะไม่ทำให้ตาแกนี่แน่ๆ สันดานขี้โกงมาก
5. เคยเจอลุกค้าที่ไม่รู้จักการรอแต่จะเอาให้ได้ดั่งใจราวเนรมิตไหมคะ และที่สำคัญมาขู่เราว่าถ้าเราทำให้ไม่ได้มันไปร้านอื่นก็ได้ คุณจะยอมตาลีตาเหลือกทำงานให้กับคนแบบนี้ไหมคะ?
สำหรับดิฉัน โนว์ ค่ะ เมื่อขึ้นมาบนร้านดิฉันแล้ว หากพูดคำว่าร้านอื่นแค่คำเดียว ดิฉันอัญเชิญมันไปร้านอื่นเลยค่ะ อย่างเช่นให้ เสริ์ชข้อมูลให้ ดิฉันติดงานอื่นอยู่ มันไม่รู้จักการรอและคำว่าคิว จะเอาให้ได้ค่ะ ขู่ดิฉันว่าถ้าทำให้ไม่ได้จะไปร้านอื่น ดิฉันไม่ปล่อยให้มันพูดเกิน 5 วินาทีหรอกค่ะ หลังจากมีคำว่าร้านอื่นหลุดปากออกมา ดิฉันยื่นใบงานและบอกมันให้ไปร้านอื่น เลย เคยเจอประเภทอึ้งค่ะ พอดิฉันเอาจริงขึ้นมา ลุกค้ากลับง้อค่ะ แต่ดิฉันไม่สนแล้วค่ะ
ดิฉันนั่งไขว่ห้างและบอกว่า ไปร้านอื่นเถอะ ดิฉันไม่ชอบทำไรลนๆ เหน่ื่อย พวกชอบขู่เอาจริงๆ ก็แค่อยากได้เร็วๆ ไม่อยากให้เราถามไรมาก จะเอาให้ได้แต่แบบไม่ยอมตอบเช่นจ้างทำการบ้านเด็ก ชอบขู่ว่าจะไปทำร้านอื่น ไปร้านเก่าที่พวกมันเคยทำ ถ้าเราทำให้ไม่ได้ เจอแบบนี้นะคะ ดิฉันให้เขาไปทำร้านเดิมเลยค่ะ
รำคาญ เกลียดจริงๆ คนพูดประเภทนี้ พูดปุ๊บดิฉันก็ไล่ปั๊บเลย คำต้องห้ามค่ะคำว่า "ร้านอื่น" แหม... ทำยังกะแถวนี้มีร้านแนวนี้เยอะนักแน่ะ เชิญไปตระเวนหาเถอะ
พวกนี้มันทำเหมือนเราเป็นขี้ข้ารองรับอารมณ์ คิดว่ามีเงินจ้างจะพูดหมาๆ ใส่เรายังไงก็ได้ อาสจจะได้สำหรับที่อื่นนะคะ แต่สำหรับร้านดิฉัน ไม่ง้อค่ะ
6. รับทำการบ้าน รายงาน ของเด็กไหมคะ?
สำหรับดิฉันเมื่อก่อนรับทำค่ะ ขูดรีดเต็มที่ค่ะ เอาทุกหยาดหยด อยากขี้เกียจดีนัก คิดพวกนี้แพงๆ เว่อร์ๆ ให้สะใจ
แต่พักหลังๆ เริ่มเบื่อ ว่าจะไม่ทำแล้ว เสียอารมณ์
เด็กเดี่ยวนี้ทำไรกันไม่เป็นเลยนิ เกิดมาเป็นลูกคนดีๆไม่ชอบ แต่อยากมีพัฒนาการเป็นคะวาย
ตลกดี ที่น่ารำคายจนไม่อยากรับงานนี้อีกก็คือถามห้าแหวอะไรไม่รู้เรื่องสักอย่าง นางผู้ปกครองก็พอกันสักแต่ว่ามีเงินจ้างอย่างเดียว พอถามมากๆ เข้า
คำนำล่ะน้องจะเอาไงก็ไม่ตอบ ปกล่ะจะเอาแบบไหนคะ หันหน้าไปทางอื่นบ้าง เกิดเป็นใบ้กะทันหันบ้าง ไม่ยอมตอบ พูดอะไรไม่รู้เรื่อง พอจ้องตาก็หลบตา ดิฉันไม่ได้จะกินน้องนะคะ แค่จะถามเอาความ
จะเอาอะไรแบบไหน ขอบข่ายไหน ไม่ตอบ ไม่รู้เรื่องแต่จะให้ทำอย่างเดียว
รำคาญจริงๆค่ะ แทนที่นางผู้ปกครองจะบอกหลานให้ตอบพี่เขา กลับบอกว่า งั้นเราไปร้านอื่นเถอะ (ว่าแล้วว่าเด็กทำไมมันงี้เง้า ที่แท้มันได้ความงี้เง๋ามาจากผู้ปกครองนี่เอง สักแต่ว่าตกลูกกันแต่ไม่รู้จักเลี้ยงให้ดี โตจนป่านนี้ไม่ยอมทำการบ้านเอง แล้วก็ให้ท้ายเสริมส่งนิสัยขี้เกียจ จนเด็กมันเคยตัว เด็กมันโตกว่านี้แน่ใจเหรอว่าจะมีเงินมากขนาดจะจ้างให้คนนั้นคนนี้ทำนั่นทำนี่ให้ได้ทุกอย่าง)
แล้วลูกค้าประเภทนี้ไม่ค่อยจะยอมรับด้วยนะคะ
ว่ามาจ้างเราทำการบ้านหรือรายงาน จะชอบมาพูดว่ามาปริ้นงาน มาปริ้นงานอะค่ะ
ปริ้นงานก็ต้องมีเนื้อหาสิคะคุณ แต่นี่ไม่มีไรมาสักอย่าง มีแต่ตัว มาทำหน้าเอ่อๆ ถามไรก็ไม่ยอมตอบ
คำว่าจ้างทำการบ้าน ทำรายงาน กะคำว่าพริ้นต์งานมันคนละอย่างนะ อายอะไรนักหนา
บอกมาตรงๆ เลยทำการบ้าน ทำรายงานให้หน่อยสิ หลานฉัน ลูกฉันขี้เกียจ ฉันเองก็ทำไม่เป็นและแอบขี้เกียจ
ขอทำนายเลยพวกไม่ยอมทำการบ้านเองแล้วเป็นลักษณะนี้นะ เด็กพวกนี้อีกสองสามปีข้างหน้า
คงได้เดินท้องป่อง11รอดอไป11รอดอมาอยู่หน้าร้านดิฉันนี่แหละ ขีเกียจเกินเหตุ
ผู้ปกครองก็ให้ท้าย ดิฉันไม่อยากสนับสนุนให้เด้กไทยกลายเป็นคะวาย รู้สึกมับาป ต่อไปว่าจะปริ้นงานอย่างเดียวแล้ว
ไม่รับเสิร์ชข้อมูล แล้ว รู้สึกเหมือนสนับสนุนคนให้โง่ไงไม่รู้
นี่แค่ยกมาบางจุดที่เห็นว่าเจอบ่อยและทำให้หงุดหงิดนะคะ พวกคุณเคยเจอความน่ารำคาญแบบนี้กันบ้างไหมคะ มาแชร์กันหน่อย