เราทำงานด้านศิลปะที่อยู่ในวงการอุตสาหกรรมค่ะ
คือมีการเร่งเรื่องเวลาตลอด
แต่อารมณ์ทำงานเราไม่คงที่ มีบ้างไม่มีบ้าง
บางครั้งเลยอึดอัดเวลาต้องฝืนตัวเองมานั่งทำงาน
เค้นสมองที่ไม่พร้อมมาออกไอเดีย
คือระหว่างทำงานมันออกแนวขี้เกียจ
เดี๋ยวก็แสบตา เดี๋ยวก็อยากนอน
หลายๆครั้งก็ถามตัวเองว่า "หรือนี่อาจจะไม่ใช่ทางของเรา เราไม่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองรัก"
แต่เมื่อชิ้นงานเสร็จ (ซึ่งเรารู้สึกเหมือนถอดวิญญาณทั้งร่างใส่ลงไป
ในงานมันมีรายละเอียด มีความตั้งใจใส่ไปเท่าที่เราจะใส่ลงไปได้)
เรารู้สึกอิ่มเอมกับผลงาน
เต็มอิ่มในความรู้สึก
ภูมิใจกับชิ้นงานเหลือเกิน
ความคิดที่ว่า "สิ่งนี้คือสิ่งที่เรารัก" ก็กลับเข้ามาอีก
แล้วพอเริ่มงานชิ้นใหม่ ความทรมาน ความอึดอัดก็วนเวียนเข้ามาอีก
กลายเป็นวัฏจักรซ้ำๆไป
เลยอยากรู้ว่า จริงๆแล้ว
สิ่งที่เราทำ เรียกได้ว่าทำในสิ่งที่เรารักรึเปล่า?
รู้สึกมีความสุขกับผลงาน แต่ไม่มีความสุขระหว่างทำผลงาน นี่คือทำในสิ่งที่รักรึเปล่าคะ?
คือมีการเร่งเรื่องเวลาตลอด
แต่อารมณ์ทำงานเราไม่คงที่ มีบ้างไม่มีบ้าง
บางครั้งเลยอึดอัดเวลาต้องฝืนตัวเองมานั่งทำงาน
เค้นสมองที่ไม่พร้อมมาออกไอเดีย
คือระหว่างทำงานมันออกแนวขี้เกียจ
เดี๋ยวก็แสบตา เดี๋ยวก็อยากนอน
หลายๆครั้งก็ถามตัวเองว่า "หรือนี่อาจจะไม่ใช่ทางของเรา เราไม่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองรัก"
แต่เมื่อชิ้นงานเสร็จ (ซึ่งเรารู้สึกเหมือนถอดวิญญาณทั้งร่างใส่ลงไป
ในงานมันมีรายละเอียด มีความตั้งใจใส่ไปเท่าที่เราจะใส่ลงไปได้)
เรารู้สึกอิ่มเอมกับผลงาน
เต็มอิ่มในความรู้สึก
ภูมิใจกับชิ้นงานเหลือเกิน
ความคิดที่ว่า "สิ่งนี้คือสิ่งที่เรารัก" ก็กลับเข้ามาอีก
แล้วพอเริ่มงานชิ้นใหม่ ความทรมาน ความอึดอัดก็วนเวียนเข้ามาอีก
กลายเป็นวัฏจักรซ้ำๆไป
เลยอยากรู้ว่า จริงๆแล้ว
สิ่งที่เราทำ เรียกได้ว่าทำในสิ่งที่เรารักรึเปล่า?