ถ้าผมตั้งผิดห้องก็ขออภัยด้วยนะครับ
ผมขออนุญาติเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับผม ไม่นานให้ฟังนะครับ
วันนั้นผมได้ไปซื้อของกินในเซเว่น หลังจากออกมาก็มีกระเทยคนหนึ่ง รูปร่างอ้วนดำ ท่าทางตื่นตระหนก เดินมาขอร้องผม
”น้องคะ!! คือ พี่ไม่อายอะไรอีกต่อไปแล้ว ใครจะว่ายังไงก็ช่าง คือน้องฟังพี่นะ” เขาร้อนรนจนพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมจับความได้ประมาณนี้
ผมจึงบอกให้เขาใจเย็นและนั่งลงคุยกัน ก็ได้ทราบว่า เขาพลัดหลงกับเพื่อน แล้วบ้านเขาอยู่พัทยาทั้งมือถือและกระเป๋าเงินก็อยู่กับเพื่อนหมด
แล้วดันไม่มี เบอร์ติดต่อด้วย เขาต้องการเงินอีก90บาทเพื่อ ขึ้นรถกับบ้าน พูดจบก็ร้องไห้ฟูยฟาย ว่าไม่รู้จะทำไงดี
เขาเลยเสนอขอเงินผม 90 บาท แลกกับกางเกงยีนและนาฬิกาที่เขาใส่อยู่ ผมไม่เหลือเงินติดตัวจึง บอกเขาให้รอซักครู่
แล้วผม ไปยืมเงินป้ามาให้เขา โดยที่ไม่ได้เอาอะไรจากเขา(เอากางเกงยืนมาแล้วเขาจะไส่อะไรกลับละ- -)
เขาใจเย็นลง แล้วเขาก็ชวนผมคุย(เอาคร่าวๆนะครับ)
เขา:น้องใจดีจังเลยนะคะ พี่โชคดีจริงๆที่เจอน้อง
ผม: ไม่เป็นไรครับดูคุณเดือดร้อนจริงๆ
เขา:พี่ขอน้องอะไรอีกอย่างได้ไหมคะ
ผม:อะไรครับ
เขา:พี่พูดตรงนี้ไม่ได้อะคะ เราไปที่อื่นกันใหม
ผม: (รู้สึกชักแปลกๆ) อะไรละครับ คุณก็พูดมาสิ
เขา:พูดอย่างนี้น้องก้น่าจะรู้แล้วนะ ว่าพี่หมายถึงอะไร
ผม: ไม่รู้(ว่ะ) ครับ คุณหมายถึงเรื่องอะไร ถ้าเรื่องเซ็กผมบอกเลยผมไม่ได้ช่วยคุณเพราะเรื่องพรรค์นี้นะครับ
เขา:ไม่ใช่ๆ พี่ไม่ได้ว่าน้องเป็น พี่ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
ผม:แล้วอะไรละครับ บอกมาตรงๆเลยครับ ไม่ต้องอาย
เขา: พี่จะขออมน้องหน่อยได้ไหม เด้วยังไงพี่โอนเงินค่าตัวมาให้
ผมขอตัวกลับทันที ก่อนที่เขาจะพูดอะไรจบ
ผมโกรธและโมโหมาก!!! รู้สึกเหมือนตัวเอง มีเขางอกออกมาจากหัว ที่ช่วยเหลือคนพรรค์นี้
เจ็บใจมากกกกก และดันไปยืมเงินป้ามาอีก เพื่อช่วยเหลือคนพรรค์นี้
ขอโทษที่มาเล่าเรื่องไร้สาระให้ฟังนะครับ ผมอัดอั้นใจจริงๆ ขอบคุณที่รับอ่านนะครับ^^
คุณเคยรู้สึกแย่ หลังจากช่วยเหลือคนใหม?
ผมขออนุญาติเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับผม ไม่นานให้ฟังนะครับ
วันนั้นผมได้ไปซื้อของกินในเซเว่น หลังจากออกมาก็มีกระเทยคนหนึ่ง รูปร่างอ้วนดำ ท่าทางตื่นตระหนก เดินมาขอร้องผม
”น้องคะ!! คือ พี่ไม่อายอะไรอีกต่อไปแล้ว ใครจะว่ายังไงก็ช่าง คือน้องฟังพี่นะ” เขาร้อนรนจนพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง ผมจับความได้ประมาณนี้
ผมจึงบอกให้เขาใจเย็นและนั่งลงคุยกัน ก็ได้ทราบว่า เขาพลัดหลงกับเพื่อน แล้วบ้านเขาอยู่พัทยาทั้งมือถือและกระเป๋าเงินก็อยู่กับเพื่อนหมด
แล้วดันไม่มี เบอร์ติดต่อด้วย เขาต้องการเงินอีก90บาทเพื่อ ขึ้นรถกับบ้าน พูดจบก็ร้องไห้ฟูยฟาย ว่าไม่รู้จะทำไงดี
เขาเลยเสนอขอเงินผม 90 บาท แลกกับกางเกงยีนและนาฬิกาที่เขาใส่อยู่ ผมไม่เหลือเงินติดตัวจึง บอกเขาให้รอซักครู่
แล้วผม ไปยืมเงินป้ามาให้เขา โดยที่ไม่ได้เอาอะไรจากเขา(เอากางเกงยืนมาแล้วเขาจะไส่อะไรกลับละ- -)
เขาใจเย็นลง แล้วเขาก็ชวนผมคุย(เอาคร่าวๆนะครับ)
เขา:น้องใจดีจังเลยนะคะ พี่โชคดีจริงๆที่เจอน้อง
ผม: ไม่เป็นไรครับดูคุณเดือดร้อนจริงๆ
เขา:พี่ขอน้องอะไรอีกอย่างได้ไหมคะ
ผม:อะไรครับ
เขา:พี่พูดตรงนี้ไม่ได้อะคะ เราไปที่อื่นกันใหม
ผม: (รู้สึกชักแปลกๆ) อะไรละครับ คุณก็พูดมาสิ
เขา:พูดอย่างนี้น้องก้น่าจะรู้แล้วนะ ว่าพี่หมายถึงอะไร
ผม: ไม่รู้(ว่ะ) ครับ คุณหมายถึงเรื่องอะไร ถ้าเรื่องเซ็กผมบอกเลยผมไม่ได้ช่วยคุณเพราะเรื่องพรรค์นี้นะครับ
เขา:ไม่ใช่ๆ พี่ไม่ได้ว่าน้องเป็น พี่ไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
ผม:แล้วอะไรละครับ บอกมาตรงๆเลยครับ ไม่ต้องอาย
เขา: พี่จะขออมน้องหน่อยได้ไหม เด้วยังไงพี่โอนเงินค่าตัวมาให้
ผมขอตัวกลับทันที ก่อนที่เขาจะพูดอะไรจบ
ผมโกรธและโมโหมาก!!! รู้สึกเหมือนตัวเอง มีเขางอกออกมาจากหัว ที่ช่วยเหลือคนพรรค์นี้
เจ็บใจมากกกกก และดันไปยืมเงินป้ามาอีก เพื่อช่วยเหลือคนพรรค์นี้
ขอโทษที่มาเล่าเรื่องไร้สาระให้ฟังนะครับ ผมอัดอั้นใจจริงๆ ขอบคุณที่รับอ่านนะครับ^^