นิยายของ ดังตฤณ ทำไมไม่มีใครเอามาทำละครเลยเหรอคะ

เวลาเขียนนิยาย แม้ไม่ใช่เชิงปรัชญา100% แต่มันก็ต้องมีสอดแทรกสาระเข้าไปบ้างเพื่ออรรถรสใช่ไมครับ แต่บางทีผมเองก็รู้สึกว่าตัวตนผู้เขียน(ผมเอง) มันไม่ใช่แบบนั้น เหมือนเราเสแสร้งเขียนไปเพื่อให้นิยายสนุกเท่

ชื่อนิยาย: โปรดอยู่เป็นโสดให้คนทั้งโลกโกรธเล่น นักเขียน: ฝันเอ้อระเหย หลังจากเห็นข่าวเรื่องแสร้งว่าเป็นน้องรักแต่พี่เกิดมาเพื่อรักน้องและสาวเอยจงอยู่จนกว่าศัตรูจะตาย มีโอกาสได้ทำเป็นละครแล้ว เลยมาขาย

หรือมีบทนักการเมืองเด่นๆในเรื่อง