ไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ชายที่ ทั้งรัก ทุ่มเท แรงกาย แรงใจ ยอมง้อทั้งๆที่ไม่ได้ผิด ไม่เฟรนลี่จนเกินไป เกรงใจแฟนมากกว่าใคร
หน้าตาห่วย
ทำผิดพลาดบ่อยครั้งเพราะนิสัยงี่เง่าของตัวเอง ก็คนมันรัก ห่วง หวง
แต่ก่อนโทรจิกก็บ่นว่าจะโทรอะไรนักหนา คนทำงาน เหนื่อย บลาๆๆ พอเริ่มไม่โทรก็บ่นว่าเดี๋ยวนี้ไม่เห็นโทรจิกเหมือนเมื่อก่อนเลย ทำไม?
ขอโทษที่ทั้งๆไม่ได้ผิด ยอมรับผิดทุกครั้งที่ผิดและไม่ได้ผิด กลายเป็นตัวรกหูรกตา
ไม่เคยทิ้งผู้หญิงคนนี้เลยตั้งแต่คบกันมา โดนบอกเลิกก่อนตลอด ก็ตามไปง้อทุกครั้ง คำขอโทษแทบจะไม่ได้ยินจากเจ้าตัว
พอเราทนจนไม่ไหว สุดท้าย บอกแค่ว่า ขอห่างกันซักพักนะ กลายเป็นว่า เธอไปแล้ว ไปคุยกับคนอื่นที่ทั้งๆที่รู้จักไม่กี่วัน
ทำไม? เราผิดเหรอ เกือบ 2 ปี ที่เราทำแบบนั้นมาตลอด ผิดไม่ผิดก็ขอโทษ เห้ย ตอนนี้เรากลายเป็นแค่ลมว่ะ
เป็นเพื่อนกันได้ไหม ไม่ได้ ปากบอกไม่มองใคร ไม่มีแฟนใหม่ แต่คุยกับคนโน้นคนนี้ไปทั่ว อยากเลว อยากเลวให้คนนี้จำไปจนตาย
แต่ไม่กล้า คนแรก ทำไมมันลืมยากขนาดนี้ เธอเลิกไปมีคนมากมายเข้ามา แล้วเราล่ะ หน้าตาเราไม่ดี ไม่มีใครสน แถมจน
ไม่มีไร ระบาย อยากเลว เลวขนาดติดคุกได้ แต่ไม่กล้าทำ แค้นผู้หญิงคนนี้มากๆ ให้น้ำตาหยดเป็นสายเลือด ก็ยอม
ผิดพลาดครั้งใหญ่ครั้งเดียวเพราะนิสัยเดิมๆของเจ้าตัว เห็นคนอื่นสำคัญกว่าเรา นี่เรายังดีไม่พอหรือไง ทำให้ไปหวังแค่รักกันอยู่ด้วยกัน
ไม่มองใคร แค่นี้ ทำไม่ได้ พอเราพูดหาว่าเรายุ่งเรื่องส่วนตัวบ้าง รำคาญบ้าง อะไรวะ เรามีอะไรไม่เคยปิดบัง
รักก็รักแค้นก็แค้น อยากทำให้มันจบ แต่ไม่กล้า ไม่มีไรครับ ระบาย
ไม่เข้าใจเลย ขอระบายหน่อย
หน้าตาห่วย
ทำผิดพลาดบ่อยครั้งเพราะนิสัยงี่เง่าของตัวเอง ก็คนมันรัก ห่วง หวง
แต่ก่อนโทรจิกก็บ่นว่าจะโทรอะไรนักหนา คนทำงาน เหนื่อย บลาๆๆ พอเริ่มไม่โทรก็บ่นว่าเดี๋ยวนี้ไม่เห็นโทรจิกเหมือนเมื่อก่อนเลย ทำไม?
ขอโทษที่ทั้งๆไม่ได้ผิด ยอมรับผิดทุกครั้งที่ผิดและไม่ได้ผิด กลายเป็นตัวรกหูรกตา
ไม่เคยทิ้งผู้หญิงคนนี้เลยตั้งแต่คบกันมา โดนบอกเลิกก่อนตลอด ก็ตามไปง้อทุกครั้ง คำขอโทษแทบจะไม่ได้ยินจากเจ้าตัว
พอเราทนจนไม่ไหว สุดท้าย บอกแค่ว่า ขอห่างกันซักพักนะ กลายเป็นว่า เธอไปแล้ว ไปคุยกับคนอื่นที่ทั้งๆที่รู้จักไม่กี่วัน
ทำไม? เราผิดเหรอ เกือบ 2 ปี ที่เราทำแบบนั้นมาตลอด ผิดไม่ผิดก็ขอโทษ เห้ย ตอนนี้เรากลายเป็นแค่ลมว่ะ
เป็นเพื่อนกันได้ไหม ไม่ได้ ปากบอกไม่มองใคร ไม่มีแฟนใหม่ แต่คุยกับคนโน้นคนนี้ไปทั่ว อยากเลว อยากเลวให้คนนี้จำไปจนตาย
แต่ไม่กล้า คนแรก ทำไมมันลืมยากขนาดนี้ เธอเลิกไปมีคนมากมายเข้ามา แล้วเราล่ะ หน้าตาเราไม่ดี ไม่มีใครสน แถมจน
ไม่มีไร ระบาย อยากเลว เลวขนาดติดคุกได้ แต่ไม่กล้าทำ แค้นผู้หญิงคนนี้มากๆ ให้น้ำตาหยดเป็นสายเลือด ก็ยอม
ผิดพลาดครั้งใหญ่ครั้งเดียวเพราะนิสัยเดิมๆของเจ้าตัว เห็นคนอื่นสำคัญกว่าเรา นี่เรายังดีไม่พอหรือไง ทำให้ไปหวังแค่รักกันอยู่ด้วยกัน
ไม่มองใคร แค่นี้ ทำไม่ได้ พอเราพูดหาว่าเรายุ่งเรื่องส่วนตัวบ้าง รำคาญบ้าง อะไรวะ เรามีอะไรไม่เคยปิดบัง
รักก็รักแค้นก็แค้น อยากทำให้มันจบ แต่ไม่กล้า ไม่มีไรครับ ระบาย