สวัสดีค่ะ เป็นครั้งแรกที่มาลงในพันทิปหลังจากที่เผือกเรื่องชาวบ้านมานาน ผิดพลาดอะไรก็อย่าเพิ่งด่ากันนะคะ หนูอ่อนไหว (555) ขอเริ่มนะคะ เมื่อไม่นานมานี้ได้ไป music festival ยิ่งใหญ่แห่งปีที่มีวัวเป็นมาสคอต มีหุบเขาเป็นแลนมาร์ค ปีนี้คิดว่าไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เพราะมีการขายบุหรี่ภายในงาน ทำให้พวกเด็กหัวโปกสูบกันอย่างกับไม่เคยสูบมาก่อน คือเราก็ไม่ได้กระแดะขั้นได้กลิ่นไม่ได้จะเป็นจะตายแต่คือแบบมันเยอะมากอะ เยอะเกิ้นนน สูบกันในคอนเสิตจนท้องฟ้ามีแต่ควันสีขาว อารมณ์แบบเหมือนปอดเราจะพังกันไปข้าง เข้าเรื่องคือ เรากับเพื่อนไปเวทีๆนึง ก็เอาผ้าพลาสติกไปปูสร้างแลนมาร์คเล็กๆกันพอเป็นพิธีให้พอนั่งได้ หญ้าไม่บาดตูด เรื่องของเรื่องคือมีกลุ่มเด็กมัธยมหัวโปกกลุ่มใหญ่มาอยู่ข้างหน้าพวกเรา แล้วสูบบุหรี่กินเหล้า ทำตัวกร่างเหมือนพ่อเป็นพระเจ้ากันอย่างเมามัน เราก็เอือมๆแต่ท่องไว้ในใจ เด็กหนอเด็ก อย่าไปวีนใส่ เราก็ไม่ได้อะไร หันไปข้างๆก้มีกลุ่มวัยรุ่นอีกกลุ่ม ซึ่งแอบสแกนเจอผู้ชายหน้าตาดีพอเป็นอาหารตา 555 ก็ดื่มด่ำกับการดูคอนเสิตสักพักมีพี่ผู้หญิงที่สร้างแลนมาร์คข้างๆเข้ามาคุย ประมาณชื่ออะไร อายุเท่าไหร่มีแฟนรึยัง ด้วยความที่หัวช้า มโนว่าชั้นชอบผู้ชาย ไม่เอาชะนีด้วยกันหรอกนะ (พอตอนนี้ละอยากเอาหัวไปโหม่งกับพื้นที่ซื่อบื้อขนาดคิดว่าชะนีด้วยกันจะมาชอบ) เลยกันsene ตัวเองตอบส่งๆไป พอเริ่มดึก เด็กหัวโปกกลุ่มข้างหน้าที่เริ่มเมาเต็มที่ก้เริ่มรุกล้ำแบนมาร์คเรา เราก้ขยับหนีไปเรื่อย จนพวกนางเข้ามาล้อมแลนมาร์คเรา เราก็แบบนิ่งไว้ๆ ยิ้มสวยๆ ยุบหนอพองหนอ เด็กเอ๋ยเด็ก แล้วจู่ๆผู้ชายที่เรากรี๊ดกร๊าดๆไว้ตอนแรกมายืนเต้นกันอยู่ข้างๆเรา ขอแทนชื่อว่าพี่จ.นะคะ คือพี่จ.โคดพระเอกขี่ม้าขาวอะในสายตาเราตอนนั้น คือพี่จ.เข้ามาข้างๆคอยกันไม่ให้เด็กพวกนั้นใกล้เราเลย ก็ถามชื่อ ถามอายุ คุยกันเล็กๆน้อยๆ พอให้ได้เคอะเขิน คือแบบตอนนั้นเริ่มมโนเริ่มฉลาดเข้าข้างตัวเองว่า เห้ย! หรือพี่จ.วะคือคนที่ให้พี่ผู้หญิงคนนั้นมาขอเบอร์เรา แต่ก็ได้แค่แอบคิดเพราะหล่อๆอย่างพี่เขาคงไม่มาสนใจชะนีเตี้ยล้ำสันอย่างชั้นแน่นอน เหมือนเด็กหัวโปกก็ยังไม่ลดละ พี่จ.ก็เริ่มแสดงออกมากขึ้น ประมาณ น้องอย่ามายุ่ง อย่าใกล้มากยิ่งตัวเล็กๆเดี๋ยวจะล้มเอา (เรียกชั้นตัวเล็ก? คือแบบเขิน 5555) แล้วก็เป็นจริงจ้า ชะนีเตี้ยศูนย์ถ่วงต่ำล้มจ้า หน้าจะฟาดพื้น ดีที่พี่จ.คว้าตัวเราไว้ ( ไม่ได้อ่อยนะคะ คงไม่ลงทุนอ่อยขั้นจะเอาหน้าไปฟาดกับโลกหรอกค่ะ 555 ) แล้วยังมีเด็กหัวโปกยื่นเหล้ายื่นเบียให้เรา แล้วพี่จ.ก็มากระซิบกับเราว่าไม่ต้องกินนะ ถ้ามันให้เดี๋ยวพี่กินให้เอง คือตอนนั้นนี้ซึ้งน้ำตาจิไหล อารมณ์เหมือนมีผีเสื้อบินวนในท้อง 555 เด็กๆพวกนั้นก็ไม่ได้มาเกาะแกะอะไรมากมาย จนคอนเสิตใกล้จบ พวกเพื่อนๆพี่จ. ก็คอยเทคแคร์ชวนคุย คือดีกับพวกเรามากทั้งๆที่ไม่รุ้จักกันมาก่อน คือปริ่มมาก ดีใจที่เจอพี่ๆกลุ่มนี้ ละก็ดีใจที่ได้รู้จักพี่จ.แม้แค่วันเดียวก็ตาม คอนเสิตจบพอดีพี่จ.คุยโทรสับบวกกับพวกเรารีบกลับเลยไม่ได้ลาอะไรเลย อยากจะขอไลน์ติดต่อไว้นะแต่ตอนนั้นเอ๋อลืมคิด เลยมาเวิ่นเวอในพันทิป คือผ่านมาสักพักละแต่หน้าพี่จ.ยังวนๆเข้ามาเรื่อยๆ ถ้าพี่จ.หรือพี่ๆกลุ่มนั้น ได้มาอ่าน หนูอยากจะขอบคุณที่คอยช่วยเหลือพวกหนู พี่
โคดเท่ห์อะ จะดีใจมากถ้าพันทิปจะทำให้หนูติดต่อพี่ได้ อยากขอบคุณ อยากเลี้ยงข้าวสักมื้อ ไม่ได้อ่อยนะจริงจริ้งงงง (หราาาชะนี 555) ขอบคุณนะคะทุกคนที่ตามอ่านมายืดยาว จุบุ ปล.ไม่รุ้นะคะว่าพี่จ.คือคนที่มาขอรึเปล่า แต่แอบกรี้ดเลยมโนเอาเองว่าใช่ 5555
ถึงพี่ผู้ชายคนนั้น ที่ BMMF6 ...