วันนี้เป็นวันพ่อ
เรากับครอบครัวก็ไปนั่งทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันตามธรรมเนียม
แต่ที่เราเลือกไปไม่ใช่ร้านอาหารในห้าง หรือภัตราคารหรู แต่เป็นร้านเย็นตาโฟ
รถเข็นธรรมดาๆ ข้างถนน รสชาติเย็นตาโฟก็ทั่วไป แต่ที่มีความสุขกว่านั้นคือเราอยู่
กันเกือบครบ ยกเว้นคุณแม่ ท่านมีขึ้นวอร์ดเลยไม่ได้มาทานกับเรา แต่ยังมีพ่อ พี่ และน้อง
เนื่องจากเรานานๆครั้งกลับบ้านที มาได้ทานแค่นี้ก็ปริ่มสุดๆแล้วค่ะ
เราทานไปได้สักพัก เหลือบไปเห็นชายชราเร่ร่อนนั่งอยู่ตรงสะพานตรงข้ามกับร้านเย็นตาโฟ
ที่เรานั่งทาน ชายชราคนนั้นค่อนข้างผอม ข้างๆมีถุงอะไรก็ไม่รู้วางเต็มไปหมด มีสุนัขจรจัด
นอนหลับอยู่ข้างๆ ตอนนั้นเราพกเงินแค่ 20 บาท กะไปซื้อพวงมาลัยไปไหว้พ่อทำเซอร์ไพรส์
เราคิดอยู่นานว่าจะขอเงินพ่อซื้อบะหมี่ไปให้เขาทานดีไหม? แต่ก็ไม่อยากขอเงินพ่อ
พี่สาวก็ไม่ได้พกเงินมา จนตัดสินใจว่าไม่ซื้อหรอก เราไม่มีเงินนี่นา
แต่สุดท้ายเราเหลือบไปเห็นร้านลูกชิ้นนึ่งอยู่หัวมุม เราจึงใช้เงิน 10 บาทซื้อลูกชิ้นนึ่ง
สองไม้ แล้วฝากคนขายไปให้ชายชราคนนั้น
เราไปต่อที่ตลาดเพราะเราอ้อนคุณพ่อให้แวะไป พอดีกับท่านอยากทานเต้าทึงจึงลง
ไปซื้อ ท่านให้เงินมา 100 บาท เราจึงเดินไปซื้อเต้าทึงให้ท่าน พร้อมเงินอีก 10 บาท
ของเราหมายจะซื้อพวงมาลัย แต่ร้านตรงข้ามกับร้านขายเต้าทึงนั้นเป็นร้านไก่ย่าง
มีสุนัขสองตัวท่าทางหิวโซ ยืนจ้องไก่ที่ร้านไม่วางตาเลย ดิฉันเป็นคนเลี้ยงสุนัขค่ะ
พอเห็นแบบนี้แล้วอดไม่ได้ เงิน 10 บาทนี่แหละ ดิฉันซื้อตูดไก่ย่างให้เจ้าน้องหมาทั้งสองกิน
มีอยู่สี่ชิ้นแบ่งให้ตัวละสองชิ้น มันทานอย่างมีความสุขค่ะ ถึงแค่นี้จะไม่ได้ครึ่งกระเพาะมัน
แต่สีหน้าตอนมันกินนี่แหละทำให้ดิฉันมีความสุข
สุดท้ายแล้วพวงมาลัยให้คุณพ่อก็เป็นแค่พวงมาลัยเหี่ยวๆ 1 พวง พวงละ 30 บาท
ที่มาจากเงินที่คุณพ่อท่านให้มาเอง ฮ่าๆ
เราก็บอกคุณพ่อไปตามตรงว่า ยืมเงินหน่อยนะ 30 บาท เดี๋ยวอีก 10 ปีคืนให้นะ ^_^
พี่สาวเราก็แซวขำๆ เงินแค่นี้ต้องอีก 10 ปีเลยเหรอ ฮ่าๆ
เราก็ตอบไปว่า ตอนนั้นก็คง 25 ปีมีเงินมีงานทำให้พ่อได้ใช้แล้วแหละ ฮ่าๆ
ทุกคนอาจสงสัยว่า แค่นี้เหรอ?
ใช่ค่ะ แค่นี้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เงิน 20 บาทนี่แหละที่ซื้อความสุขได้ทางใจ รู้สึกดีคับใจจริงๆค่ะ
เกิดมาก็ไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย อย่างมากก็แค่ให้เงินขอทาน 5 บาท 10 บาท
สิ่งที่ทำให้รู้สึกดีก็คือ
-รอยยิ้มจากคุณยายกับคุณตาคนขายลูกชิ้นที่ให้เราตอนเราบอกซื้อให้ชายชราท่านนั้น
-รอยยิ้มของแม่ค้าไก่ย่างที่เราซื้อไก่ร้านเขาแล้วฝากเอาให้น้องหมากิน
แล้วบอกน้องหมากินนะ ขอบคุณพี่เขาที่ซื้อให้ด้วยนะ
-รอยยิ้มขอคุณพ่อที่เห็นเรามีน้ำใจช่วยเหลือเพื่อนร่วมโลก
ปีนี้ก็เป็นปีแรกที่เรากราบเท้าพ่อด้วยแหละ เขินมากกกกกกฮ่าๆๆๆ
ได้อ่านหลายๆบทความ หนังสือ และหนังหลายๆเรื่อง
ถ้ายังมีคนรักอยู่ข้างๆตัวเอง ให้แสดงความรักกับบุคคลเหล่าน้นให้เต็มที่
ก่อนจะไม่มีโอกาส
อาจจะยาวไปหน่อยแถมยังเวิ่นเว้อ แต่อยากให้ทุกคนได้อ่าน
The world is full of nice people
If you can't find one,
Be one
ความรู้สึกดีๆที่อยากนำมาแบ่งปันกับเงิน 20 บาท :)
เรากับครอบครัวก็ไปนั่งทานอาหารพร้อมหน้าพร้อมตากันตามธรรมเนียม
แต่ที่เราเลือกไปไม่ใช่ร้านอาหารในห้าง หรือภัตราคารหรู แต่เป็นร้านเย็นตาโฟ
รถเข็นธรรมดาๆ ข้างถนน รสชาติเย็นตาโฟก็ทั่วไป แต่ที่มีความสุขกว่านั้นคือเราอยู่
กันเกือบครบ ยกเว้นคุณแม่ ท่านมีขึ้นวอร์ดเลยไม่ได้มาทานกับเรา แต่ยังมีพ่อ พี่ และน้อง
เนื่องจากเรานานๆครั้งกลับบ้านที มาได้ทานแค่นี้ก็ปริ่มสุดๆแล้วค่ะ
เราทานไปได้สักพัก เหลือบไปเห็นชายชราเร่ร่อนนั่งอยู่ตรงสะพานตรงข้ามกับร้านเย็นตาโฟ
ที่เรานั่งทาน ชายชราคนนั้นค่อนข้างผอม ข้างๆมีถุงอะไรก็ไม่รู้วางเต็มไปหมด มีสุนัขจรจัด
นอนหลับอยู่ข้างๆ ตอนนั้นเราพกเงินแค่ 20 บาท กะไปซื้อพวงมาลัยไปไหว้พ่อทำเซอร์ไพรส์
เราคิดอยู่นานว่าจะขอเงินพ่อซื้อบะหมี่ไปให้เขาทานดีไหม? แต่ก็ไม่อยากขอเงินพ่อ
พี่สาวก็ไม่ได้พกเงินมา จนตัดสินใจว่าไม่ซื้อหรอก เราไม่มีเงินนี่นา
แต่สุดท้ายเราเหลือบไปเห็นร้านลูกชิ้นนึ่งอยู่หัวมุม เราจึงใช้เงิน 10 บาทซื้อลูกชิ้นนึ่ง
สองไม้ แล้วฝากคนขายไปให้ชายชราคนนั้น
เราไปต่อที่ตลาดเพราะเราอ้อนคุณพ่อให้แวะไป พอดีกับท่านอยากทานเต้าทึงจึงลง
ไปซื้อ ท่านให้เงินมา 100 บาท เราจึงเดินไปซื้อเต้าทึงให้ท่าน พร้อมเงินอีก 10 บาท
ของเราหมายจะซื้อพวงมาลัย แต่ร้านตรงข้ามกับร้านขายเต้าทึงนั้นเป็นร้านไก่ย่าง
มีสุนัขสองตัวท่าทางหิวโซ ยืนจ้องไก่ที่ร้านไม่วางตาเลย ดิฉันเป็นคนเลี้ยงสุนัขค่ะ
พอเห็นแบบนี้แล้วอดไม่ได้ เงิน 10 บาทนี่แหละ ดิฉันซื้อตูดไก่ย่างให้เจ้าน้องหมาทั้งสองกิน
มีอยู่สี่ชิ้นแบ่งให้ตัวละสองชิ้น มันทานอย่างมีความสุขค่ะ ถึงแค่นี้จะไม่ได้ครึ่งกระเพาะมัน
แต่สีหน้าตอนมันกินนี่แหละทำให้ดิฉันมีความสุข
สุดท้ายแล้วพวงมาลัยให้คุณพ่อก็เป็นแค่พวงมาลัยเหี่ยวๆ 1 พวง พวงละ 30 บาท
ที่มาจากเงินที่คุณพ่อท่านให้มาเอง ฮ่าๆ
เราก็บอกคุณพ่อไปตามตรงว่า ยืมเงินหน่อยนะ 30 บาท เดี๋ยวอีก 10 ปีคืนให้นะ ^_^
พี่สาวเราก็แซวขำๆ เงินแค่นี้ต้องอีก 10 ปีเลยเหรอ ฮ่าๆ
เราก็ตอบไปว่า ตอนนั้นก็คง 25 ปีมีเงินมีงานทำให้พ่อได้ใช้แล้วแหละ ฮ่าๆ
ทุกคนอาจสงสัยว่า แค่นี้เหรอ?
ใช่ค่ะ แค่นี้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ เงิน 20 บาทนี่แหละที่ซื้อความสุขได้ทางใจ รู้สึกดีคับใจจริงๆค่ะ
เกิดมาก็ไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย อย่างมากก็แค่ให้เงินขอทาน 5 บาท 10 บาท
สิ่งที่ทำให้รู้สึกดีก็คือ
-รอยยิ้มจากคุณยายกับคุณตาคนขายลูกชิ้นที่ให้เราตอนเราบอกซื้อให้ชายชราท่านนั้น
-รอยยิ้มของแม่ค้าไก่ย่างที่เราซื้อไก่ร้านเขาแล้วฝากเอาให้น้องหมากิน
แล้วบอกน้องหมากินนะ ขอบคุณพี่เขาที่ซื้อให้ด้วยนะ
-รอยยิ้มขอคุณพ่อที่เห็นเรามีน้ำใจช่วยเหลือเพื่อนร่วมโลก
ปีนี้ก็เป็นปีแรกที่เรากราบเท้าพ่อด้วยแหละ เขินมากกกกกกฮ่าๆๆๆ
ได้อ่านหลายๆบทความ หนังสือ และหนังหลายๆเรื่อง
ถ้ายังมีคนรักอยู่ข้างๆตัวเอง ให้แสดงความรักกับบุคคลเหล่าน้นให้เต็มที่
ก่อนจะไม่มีโอกาส
อาจจะยาวไปหน่อยแถมยังเวิ่นเว้อ แต่อยากให้ทุกคนได้อ่าน
The world is full of nice people
If you can't find one,
Be one