เราเพิ่งเลิกกับแฟนค่ะ... รู้สึกว้าเหว่เอามากๆ
แต่การคบกับแฟนคนนี้มันทำให้เราทรมานใจ
เราเลยเลิกกับเค้า บล็อคไลน์และเบอร์ เราคิดว่าเราจะอยู่คนเดียวได้ อย่างน้อยก็มีแม่คอยปลอบแต่มันไม่ใช่ แม่เรากำลังตัดสินใจไปอยู่ตจว.เพื่อหาที่ทำกินเป็นของตัวเอง ตอนนี้แม่ไป1อาทิตย์กว่าๆแล้วอยู่คนเดียวโดยสมบูรณ์แบบ(เราอยู่กับแม่2คนค่ะ) ตอนแรกก็คิดว่าพอแม่ไปแล้วเราก็คงยังมีแฟนที่คอยมาหามาดูแล แต่เราดันเลิกไปซะและแล้วเรื่องนี้แม่ก็ยังไม่รู้ด้วยว่าเราเลิกกับแฟน แม่เราคิดว่าเรายังรักกันดีแต่เราไม่คิดจะบอกถ้าบอกไปแล้วท่านจะห่วงกลัวท่านจะละทิ้งความตั้งใจที่จะตั้งรกรากทำมาหากินทุกอย่างที่นั่นเพื่อกลับมาหาเรา เราก็เลยอยู่คนเดียว ทุกวันนี้มีเพื่อนสนิทที่ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆแค่คนเดียว ค่ะ คนเดียว เราเป็นคนมนุษสัมพันธ์แย่ปรับตัวยาก เกลียดการเปลี่ยนแปลง การจะเจอและอยู่กับผู้คนมากหน้าหลายตาจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่ายสำหรับเรา(ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นผญ.ประเภทไหนไปเที่ยวผับยังไม่ครึกครื้นเลยมีคนจีบเราก็เบื่อไม่อยากมีแฟนใหม่ซะงั้น แล้วเราก็ไม่ได้เหลวเเหลกติดเหล้าติดยาค่ะ ทั้งที่ก็ทำงานกลางคืนด้วยแถมอยู่ตัวคนเดียว) มีเพื่อนคนเดียวแต่เพื่อนดันมีแฟนและอยู่ด้วยกัน แฟนมันก็เป็นเพื่อนรักเราอีกคน เราสามคนจึงไปไหนด้วยกัน ด้วยความสงสารของพวกมันมั้งที่เห็นเราอยู่คนเดียว ยิ่งเห็นมันดูแลกันนะ อิจฉาขึ้นมาเชียวแหละ เลยเลี่ยงที่จะอยู่คนเดียวมากกว่า ตอนกลางคืนคิดถึงอะไรเก่าๆที่แฟนเคยทำให้ร้องไห้เงียบๆคนเดียว มันเหงามากค่ะ
อยากจะง้อแฟนแต่อีกใจ ก็ไม่อยากให้โอกาสเค้าอีกแล้วเราเลยเลือกอยู่แบบนี้ ตื่นมาเราก็ไปทำงาน อ้อลืมบอก เราน่ะหาเงินใช้เอง อยู่ด้วยตัวเองลำพังถ้ารวยมีรถมีไรเป็นของตัวเองก็คงจะไม่คิดมากอยากไปไหนก็ไป แต่นี้เราอายุ20 กิ้กก้อกเหลือเกิน หาเงินพอใช้พอกินไปวันๆ มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่มากมายค่ะเรารู้ว่าต้องมีคนที่เค้าย่ำแย่กว่าเราท้อแท้กว่าเรา ที่ตั้งกท.นี้ขึ้นเพราะอยากระบายความเหงา ขอซักคห.นึงก็ได้ที่เหมือนเรา หรือใครมีไอเดียที่เราสามารถอยู่ได้อย่างเข้มแข็งกว่านี้ก็บอกทีค่ะ ตอนนี้เหงาไปหมด โดดเดี่ยวมากๆ เงินก็ไม่ค่อยจะมี แต่ไม่ได้มีหนี้สินนะ แค่ชีวิตตอนนี้ไม่มีเป้าหมายเลยค่ะ(ไม่ได้เรียนค่ะว่าจะลงเรียนปี1ต้นปี58นี้) ชีวิตเราดูเลื่อนลอยชอบกล เหงา คิดถึงแฟนที่เลิกไป คิดถึงแม่ แต่อยากอยู่คนเดียวอยากปิดกั้นตัวเอง ความรู้สึกนี้มันคืออะไร บอกเราที.....
เพิ่งเลิกกับแฟน แม่ก็ไปอยู่ตจว. ทำไมชั้นโดดเดี่ยวแบบนี้..
แต่การคบกับแฟนคนนี้มันทำให้เราทรมานใจ
เราเลยเลิกกับเค้า บล็อคไลน์และเบอร์ เราคิดว่าเราจะอยู่คนเดียวได้ อย่างน้อยก็มีแม่คอยปลอบแต่มันไม่ใช่ แม่เรากำลังตัดสินใจไปอยู่ตจว.เพื่อหาที่ทำกินเป็นของตัวเอง ตอนนี้แม่ไป1อาทิตย์กว่าๆแล้วอยู่คนเดียวโดยสมบูรณ์แบบ(เราอยู่กับแม่2คนค่ะ) ตอนแรกก็คิดว่าพอแม่ไปแล้วเราก็คงยังมีแฟนที่คอยมาหามาดูแล แต่เราดันเลิกไปซะและแล้วเรื่องนี้แม่ก็ยังไม่รู้ด้วยว่าเราเลิกกับแฟน แม่เราคิดว่าเรายังรักกันดีแต่เราไม่คิดจะบอกถ้าบอกไปแล้วท่านจะห่วงกลัวท่านจะละทิ้งความตั้งใจที่จะตั้งรกรากทำมาหากินทุกอย่างที่นั่นเพื่อกลับมาหาเรา เราก็เลยอยู่คนเดียว ทุกวันนี้มีเพื่อนสนิทที่ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆแค่คนเดียว ค่ะ คนเดียว เราเป็นคนมนุษสัมพันธ์แย่ปรับตัวยาก เกลียดการเปลี่ยนแปลง การจะเจอและอยู่กับผู้คนมากหน้าหลายตาจึงเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่ายสำหรับเรา(ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นผญ.ประเภทไหนไปเที่ยวผับยังไม่ครึกครื้นเลยมีคนจีบเราก็เบื่อไม่อยากมีแฟนใหม่ซะงั้น แล้วเราก็ไม่ได้เหลวเเหลกติดเหล้าติดยาค่ะ ทั้งที่ก็ทำงานกลางคืนด้วยแถมอยู่ตัวคนเดียว) มีเพื่อนคนเดียวแต่เพื่อนดันมีแฟนและอยู่ด้วยกัน แฟนมันก็เป็นเพื่อนรักเราอีกคน เราสามคนจึงไปไหนด้วยกัน ด้วยความสงสารของพวกมันมั้งที่เห็นเราอยู่คนเดียว ยิ่งเห็นมันดูแลกันนะ อิจฉาขึ้นมาเชียวแหละ เลยเลี่ยงที่จะอยู่คนเดียวมากกว่า ตอนกลางคืนคิดถึงอะไรเก่าๆที่แฟนเคยทำให้ร้องไห้เงียบๆคนเดียว มันเหงามากค่ะ
อยากจะง้อแฟนแต่อีกใจ ก็ไม่อยากให้โอกาสเค้าอีกแล้วเราเลยเลือกอยู่แบบนี้ ตื่นมาเราก็ไปทำงาน อ้อลืมบอก เราน่ะหาเงินใช้เอง อยู่ด้วยตัวเองลำพังถ้ารวยมีรถมีไรเป็นของตัวเองก็คงจะไม่คิดมากอยากไปไหนก็ไป แต่นี้เราอายุ20 กิ้กก้อกเหลือเกิน หาเงินพอใช้พอกินไปวันๆ มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่มากมายค่ะเรารู้ว่าต้องมีคนที่เค้าย่ำแย่กว่าเราท้อแท้กว่าเรา ที่ตั้งกท.นี้ขึ้นเพราะอยากระบายความเหงา ขอซักคห.นึงก็ได้ที่เหมือนเรา หรือใครมีไอเดียที่เราสามารถอยู่ได้อย่างเข้มแข็งกว่านี้ก็บอกทีค่ะ ตอนนี้เหงาไปหมด โดดเดี่ยวมากๆ เงินก็ไม่ค่อยจะมี แต่ไม่ได้มีหนี้สินนะ แค่ชีวิตตอนนี้ไม่มีเป้าหมายเลยค่ะ(ไม่ได้เรียนค่ะว่าจะลงเรียนปี1ต้นปี58นี้) ชีวิตเราดูเลื่อนลอยชอบกล เหงา คิดถึงแฟนที่เลิกไป คิดถึงแม่ แต่อยากอยู่คนเดียวอยากปิดกั้นตัวเอง ความรู้สึกนี้มันคืออะไร บอกเราที.....