เราก็เป็นคนนึงที่ยังจำเรื่องราวความประทับใจในอดีตจนถึงทุกวันนี้ แม้จะผ่านมานานแล้ว..
สมัยตอนเราเรียนจบม.6กำลังจะเรียนมหาลัยก็จะมีการรับน้องโดยทั่วไป จังหวัดที่เราอยู่ก็จะมีการรับน้องจังหวัดคือรับน้องจากรร.ต่างๆในจังหวัดนั้นที่สอบเข้ามหาลัยได้ เราก็จะได้เจอกับเพื่อนใหม่แต่ต่างรร.จากจังหวัดเดียวกัน ตอนรับน้องเราก็ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เรียนคณะต่างกันมาจากอีกรร.หนึ่ง เราเห็นว่าน่ารักดี เห็นครั้งแรกก็รู้สึกชอบ คือเขาไม่ได้หล่อมากนะคะ หน้าตาถือว่าค่อนข้างดี แต่ไม่ได้ว่าหล่อสะดุดอะไรค่ะ บางคนก็ว่าธรรมดา แต่เป็นคนมีเสน่ห์ สูง ไม่ขาว ผอม ดูเป็นสุภาพบุรุษ ดูเก่ง ดูเป็นผู้นำ ประมาณนั้นค่ะ เราเจอครั้งแรก ตอนเขาเอาน้ำมาแจกให้แต่ละคน ชอบเวลาเค้ายิ้มมากเลยค่ะ ละเค้าก็เป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ คุยเก่งด้วย ก็ได้เจอกันบ่อยๆ เพราะรับน้อง 2-3วัน ต้องไปค้างคืนด้วย ก็เจอยิ้มให้กันบ้าง คุยกันเล็กน้อย น้อยมากๆค่ะ แต่เราก็ชอบมากค่ะ ปลื้ม มาถามเพื่อนว่าคนนั้นคือใคร ชื่ออะไร พอคืนสุดท้ายมีการประกวดดาวเดือนจังหวัดค่ะ เราก็ตั้งใจจะโหวดเค้านั้นแหละ แต่ตอนนั้นนี่ไม่คิดว่าจะมีคนชอบเค้าเยอะขนาดนั้นนะคะ แต่ผลปรากฎว่าเค้าได้ที่2ของเดือนจังหวัดค่ะ ในเมื่อมีคนชอบเค้าขนาดนี้เลยคิดว่าเรากับเค้าคงไม่มีทางมาเจอกันได้
พอได้เข้ามาเรียนมหาลัยก็จะมีการนัดประชุมจังหวัดกันอยู่ค่ะ เรากับเค้าก็จะได้เจอกันบ่อยๆ ยิ้มให้กัน ทักทายกัน แต่ไม่ได้มากมายไรค่ะ เขาก็เป็นเหมือนตัวหลักๆในจังหวัด เป็นคนเก่งค่ะ เป็นผู้นำ ต่างจากเราเลย ยิ่งเจอเราก็ยิ่งชอบ ปลื้มมากๆค่ะ จนวันนึงเรากำลังจะไปเรียนวิชาทางสายวิทย์กับเพื่อน แล้วเราหาอาคารเรียนไม่เจอ คือไปไม่เป็นค่ะ มหาลัยเรากว้างมาก เราเดินผ่านโรงอาหารของมหาลัย เราเจอเค้ากำลังถือจานข้าวกำลังจะไปกินข้าวกับเพื่อนเค้า เพื่อนเรามันเลยบอกให้เราไปถามว่าตึกนี้มันอยู่ตรงไหน เพราะเพื่อนเรามันก็รู้ว่าเราชอบ และเค้าก็เรียนทางสายวิทย์พอดี เราเลยรวบรวมความกล้าไปถามค่ะ ปรากฎว่าเขาเดินไปส่งเรากับเพื่อนไปตึกนั้นเลยค่ะ ฝากข้าวไว้ที่เพื่อนเค้าเลย โหยเรานี่โคตรมีความสุขเลยค่ะ วันนั้นนี่แฮปปี้มากกก ก็ได้คุยกันเยอะขึ้นในระหว่างเดินด้วยเนอะ วันนั้นนิเรียนไม่รู้เรื่องค่ะ55
วันนึงมีข้อความส่งมาหาเราตอน4ทุ่ม จำได้เลยค่ะ ข้อความน่ารักเป็นตัวการ์ตูนประมาณว่าเธอหลับหรือยัง หลับฝันดีนะ อะไรประมาณนี้ เราก็งงว่าใคร เลยโทรกลับ คือเบอร์แปลกด้วยค่ะ โทรไปเขาก็ไม่รับ พอเราวางปุ๊บก็โทรกลับมา ปรากฎว่าเป็นเค้าค่ะ คือ อึ้ง ปน ดีใจ บอกไม่ถูก คือคนที่เราชอบ เราปลื้มโทรมาหาเรา คือมันสุขสุดๆ เราก็ถามว่าได้เบอร์เรามาจากไหนเขาก็บอก เอามาจากแฟ้มประวัติ จังหวัด โห ยังอุตส่าห์ค้นนะเนี่ย คือ หลังจากนั้นเค้าก็ส่งข้อความ โทรมาคุยกับเราทุกวัน คุยกันนานสุด 4ชม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคุยอะไรกันได้นานขนาดนั้น เค้าเป็นนักบาสของคณะด้วย แล้วก็เป็นประธานชมรมบาส ก็บอกให้เราไปดูเขาเล่น หืมไปสิคะ กับเพื่อน ขนาดยังไม่รู้ที่รู้ทางในมหาลัย กว่าจะหาสนามบาสเจอ ฝนตก กลางคืนด้วย เรายังไปเลย เพื่อนก็แสนดีไปส่งเรา เค้าเคยชวนกินข้าวแต่เราก็ยังไม่เคยไป เพราะมันเป็นช่วงที่เรามีเรียนอยู่ตลอด ละตอนนั้นก็ยังไม่กล้าไปด้วย
แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือน เขาก็เริ่มห่างๆไป วันหนึ่งเขาก็มาบอกเราว่าคงไม่ได้โทรมาบ่อยๆอีกแล้วล่ะ เหตุผลที่เค้าให้นี่จำไม่ได้จริงๆ มันฟังสับสน แต่เราก็ไม่ได้เสียใจอะไรมากในตอนนั้น เพราะเหมือนเราไม่ได้คาดหวังจากเค้ามากยังไงไม่รู้ เหมือนเราออกแนวปลื้ม แต่ก็คือชอบนั่นแหละ แต่ไม่ได้เสียใจมากมาก จนวันนึงเพื่อนบอกว่าเห็นเค้านั่งกินข้าวกับสาวคนนึง อืมแต่เราก็ไม่รู้หรอกว่าเหตุผลจริงๆมันคืออะไร หลังจากนั้นเรากับเพื่อนก็ไม่ค่อยไปประชุมจังหวัด และเหมือนเขาก็ไม่ค่อยไปด้วย แล้วยิ่งเรียนต่างคณะกันเลยห่างกันไปเลย ความจริงเค้าอาจจะแค่อยากเข้ามาคุยด้วยก็ได้ แค่อยากเป็นเพื่อน ไม่ได้ถึงกับมาจีบ เพราะเค้าก็มนุษยสัมพันธ์ดี คุยเก่ง เป็นคนที่คนรู้จักเยอะอะไรแบบนี้คะ
นี่คือหนึ่งในเรื่องที่เรายังจำ ประทับใจ ถึงจะจบแบบไม่สมหวังก็ตามค่ะ นี่คือเรื่องที่ผ่านมานานแล้วนะคะ..
อยากฟังเรื่องราวของเพื่อนๆบ้าง ถ้าว่างแวะมาเล่าให้กันฟังบ้างนะคะ.
มาแชร์ประสบการณ์ความรัก ความประทับใจ รักแรกกันค่ะ..
สมัยตอนเราเรียนจบม.6กำลังจะเรียนมหาลัยก็จะมีการรับน้องโดยทั่วไป จังหวัดที่เราอยู่ก็จะมีการรับน้องจังหวัดคือรับน้องจากรร.ต่างๆในจังหวัดนั้นที่สอบเข้ามหาลัยได้ เราก็จะได้เจอกับเพื่อนใหม่แต่ต่างรร.จากจังหวัดเดียวกัน ตอนรับน้องเราก็ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง เรียนคณะต่างกันมาจากอีกรร.หนึ่ง เราเห็นว่าน่ารักดี เห็นครั้งแรกก็รู้สึกชอบ คือเขาไม่ได้หล่อมากนะคะ หน้าตาถือว่าค่อนข้างดี แต่ไม่ได้ว่าหล่อสะดุดอะไรค่ะ บางคนก็ว่าธรรมดา แต่เป็นคนมีเสน่ห์ สูง ไม่ขาว ผอม ดูเป็นสุภาพบุรุษ ดูเก่ง ดูเป็นผู้นำ ประมาณนั้นค่ะ เราเจอครั้งแรก ตอนเขาเอาน้ำมาแจกให้แต่ละคน ชอบเวลาเค้ายิ้มมากเลยค่ะ ละเค้าก็เป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ คุยเก่งด้วย ก็ได้เจอกันบ่อยๆ เพราะรับน้อง 2-3วัน ต้องไปค้างคืนด้วย ก็เจอยิ้มให้กันบ้าง คุยกันเล็กน้อย น้อยมากๆค่ะ แต่เราก็ชอบมากค่ะ ปลื้ม มาถามเพื่อนว่าคนนั้นคือใคร ชื่ออะไร พอคืนสุดท้ายมีการประกวดดาวเดือนจังหวัดค่ะ เราก็ตั้งใจจะโหวดเค้านั้นแหละ แต่ตอนนั้นนี่ไม่คิดว่าจะมีคนชอบเค้าเยอะขนาดนั้นนะคะ แต่ผลปรากฎว่าเค้าได้ที่2ของเดือนจังหวัดค่ะ ในเมื่อมีคนชอบเค้าขนาดนี้เลยคิดว่าเรากับเค้าคงไม่มีทางมาเจอกันได้
พอได้เข้ามาเรียนมหาลัยก็จะมีการนัดประชุมจังหวัดกันอยู่ค่ะ เรากับเค้าก็จะได้เจอกันบ่อยๆ ยิ้มให้กัน ทักทายกัน แต่ไม่ได้มากมายไรค่ะ เขาก็เป็นเหมือนตัวหลักๆในจังหวัด เป็นคนเก่งค่ะ เป็นผู้นำ ต่างจากเราเลย ยิ่งเจอเราก็ยิ่งชอบ ปลื้มมากๆค่ะ จนวันนึงเรากำลังจะไปเรียนวิชาทางสายวิทย์กับเพื่อน แล้วเราหาอาคารเรียนไม่เจอ คือไปไม่เป็นค่ะ มหาลัยเรากว้างมาก เราเดินผ่านโรงอาหารของมหาลัย เราเจอเค้ากำลังถือจานข้าวกำลังจะไปกินข้าวกับเพื่อนเค้า เพื่อนเรามันเลยบอกให้เราไปถามว่าตึกนี้มันอยู่ตรงไหน เพราะเพื่อนเรามันก็รู้ว่าเราชอบ และเค้าก็เรียนทางสายวิทย์พอดี เราเลยรวบรวมความกล้าไปถามค่ะ ปรากฎว่าเขาเดินไปส่งเรากับเพื่อนไปตึกนั้นเลยค่ะ ฝากข้าวไว้ที่เพื่อนเค้าเลย โหยเรานี่โคตรมีความสุขเลยค่ะ วันนั้นนี่แฮปปี้มากกก ก็ได้คุยกันเยอะขึ้นในระหว่างเดินด้วยเนอะ วันนั้นนิเรียนไม่รู้เรื่องค่ะ55
วันนึงมีข้อความส่งมาหาเราตอน4ทุ่ม จำได้เลยค่ะ ข้อความน่ารักเป็นตัวการ์ตูนประมาณว่าเธอหลับหรือยัง หลับฝันดีนะ อะไรประมาณนี้ เราก็งงว่าใคร เลยโทรกลับ คือเบอร์แปลกด้วยค่ะ โทรไปเขาก็ไม่รับ พอเราวางปุ๊บก็โทรกลับมา ปรากฎว่าเป็นเค้าค่ะ คือ อึ้ง ปน ดีใจ บอกไม่ถูก คือคนที่เราชอบ เราปลื้มโทรมาหาเรา คือมันสุขสุดๆ เราก็ถามว่าได้เบอร์เรามาจากไหนเขาก็บอก เอามาจากแฟ้มประวัติ จังหวัด โห ยังอุตส่าห์ค้นนะเนี่ย คือ หลังจากนั้นเค้าก็ส่งข้อความ โทรมาคุยกับเราทุกวัน คุยกันนานสุด 4ชม ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคุยอะไรกันได้นานขนาดนั้น เค้าเป็นนักบาสของคณะด้วย แล้วก็เป็นประธานชมรมบาส ก็บอกให้เราไปดูเขาเล่น หืมไปสิคะ กับเพื่อน ขนาดยังไม่รู้ที่รู้ทางในมหาลัย กว่าจะหาสนามบาสเจอ ฝนตก กลางคืนด้วย เรายังไปเลย เพื่อนก็แสนดีไปส่งเรา เค้าเคยชวนกินข้าวแต่เราก็ยังไม่เคยไป เพราะมันเป็นช่วงที่เรามีเรียนอยู่ตลอด ละตอนนั้นก็ยังไม่กล้าไปด้วย
แต่หลังจากนั้นไม่กี่เดือน เขาก็เริ่มห่างๆไป วันหนึ่งเขาก็มาบอกเราว่าคงไม่ได้โทรมาบ่อยๆอีกแล้วล่ะ เหตุผลที่เค้าให้นี่จำไม่ได้จริงๆ มันฟังสับสน แต่เราก็ไม่ได้เสียใจอะไรมากในตอนนั้น เพราะเหมือนเราไม่ได้คาดหวังจากเค้ามากยังไงไม่รู้ เหมือนเราออกแนวปลื้ม แต่ก็คือชอบนั่นแหละ แต่ไม่ได้เสียใจมากมาก จนวันนึงเพื่อนบอกว่าเห็นเค้านั่งกินข้าวกับสาวคนนึง อืมแต่เราก็ไม่รู้หรอกว่าเหตุผลจริงๆมันคืออะไร หลังจากนั้นเรากับเพื่อนก็ไม่ค่อยไปประชุมจังหวัด และเหมือนเขาก็ไม่ค่อยไปด้วย แล้วยิ่งเรียนต่างคณะกันเลยห่างกันไปเลย ความจริงเค้าอาจจะแค่อยากเข้ามาคุยด้วยก็ได้ แค่อยากเป็นเพื่อน ไม่ได้ถึงกับมาจีบ เพราะเค้าก็มนุษยสัมพันธ์ดี คุยเก่ง เป็นคนที่คนรู้จักเยอะอะไรแบบนี้คะ
นี่คือหนึ่งในเรื่องที่เรายังจำ ประทับใจ ถึงจะจบแบบไม่สมหวังก็ตามค่ะ นี่คือเรื่องที่ผ่านมานานแล้วนะคะ..
อยากฟังเรื่องราวของเพื่อนๆบ้าง ถ้าว่างแวะมาเล่าให้กันฟังบ้างนะคะ.