สวัสดีค่ะ เพื่อนๆชาวพันทิป เราอายุ 19 ปีนะคะ จะใช้แทนตัวเองว่า เรา แล้วกันค่ะ
เริ่มจากตอนแรกเลยนะคะ แม่ของเราอายุ 44 ปี ป่วยเป็นมะเร็งเต้านม ระยะที่ 3
ย้อนไปเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว แม่เราคลำเจอก้อนเนื้อขนาดเท่าไข่ไก่ จึงไปตรวจที่ รพ.กรุงเทพ
ตรวจพบว่าเป็นเชื้อมะเร็งและหมอแนะนำให้แม่ทำการรักษาโดยการทำคีโม พอแม่เริ่มทำ
อาการโดยปกติของคนที่เข้ารับทำคีโมก็ออกค่ะ ผมแม่ร่วงจนหมด เล็บหลุด ปวดกระดูกมากๆ
ประจำเดือนขาดหาย แต่แม่เราร่างกายยังอ้วนท้วมสมบูรณ์ดี ผิวไม่แห้งกระด้าง หน้าตาสดใส
จนบางคนแทบไม่เชื่อว่าแม่เราป่วยเป็นมะเร็ง ซึ่งแม่เราทำงานหนักมาก
คือหนักมากจริงๆค่ะ แม่เราแบกรับภาระทั้งหมดภายในบ้าน และครอบครัวเราก็เป็นครอบครัวค่อนข้างใหญ่
มีกันทั้งหมด 10 คนค่ะ เป็นเด็กที่อยู่ในวัยเรียนรวมเราด้วยเป็น 3 คน ต้องบอกไว้ตรงนี้ก่อนว่า
คนที่อยู่ในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นพี่ชาย ตัวเรา น้องสาว หรือพี่สะใภ้ ลูกติดของพี่สะใภ้ รวมทั้งพ่อของเราเอง
แม่เราเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดของพวกเรา แม่เราทำธุรกิจค่อนข้างใหญ่และล้มละลายมา 2 ครั้งแล้ว
แม่เราติดชื่อแบล็คลิสต์ ทำให้ไม่สามารถทำอะไรได้ หมอบอกว่า มะเร็งมีอาหารโปรดคือความเครียด
แต่แม่เราก็เครียดมาก เพราะต้องบริหารเงินจำนวนหลายหลัก ทุกคนในบ้านก็ค่อนข้างเป็นกังวลนิดๆ
เพราะแม่คือเสาหลักของบ้าน แต่ก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่โต เพราะหน้าตาแม่สดใส และไม่เหมือนคนป่วยเลย
ซึ่งต่างจากเรา ที่เห็นอาการปวดกระดูกของแม่ทุกคืน เวลาเรานอนกับแม่ (เราอยู่หอและนานๆทีจะกลับบ้านค่ะ)
กลับมาที่เรื่องอาการป่วยของแม่นะคะ เมื่อแม่ให้คีโมมาครบจำนวนครั้งแล้ว จนก้อนเนื้อเหลือเพียง 1 ซม.
หมอแนะนำให้ผ่าออก แต่ตอนนั้นแม่เราไม่ได้เข้ารับการผ่าตัด เพราะมีคนมากมายมาพูดกรอกหูแม่ว่า
"ถ้าผ่าจะทำให้เกิดโรคแทรกซ้อนบ้างล่ะ" " โอ้ย เหลือเท่าก้อนมะยมเอง กินยาคุมๆไปก็ไม่เป็นไรแล้ว"
ซึ่งเราอยากให้แม่ผ่าตัดมาก ถึงแม้เราจะไม่รู้ผลกระทบทางการแพทย์ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
แต่เราคิดว่าก็ดีกว่าให้เนื้อร้ายมันอยู่ในร่างกายแม่ จนถึงตอนนี้ผ่านมา 1 ปีแล้วที่แม่เราไม่ได้รับคีโมและรักษาต่อ
แต่กินอาหารเสริมอย่างดี ซึ่งก้อนเนื้อมันก็กลับมาใหญ่เท่าไข่ไก่เหมือนเดิม แม่เราปวดกระดูกมาก
และลมในร่างกายเยอะ จนต้องบรรเทาด้วยการนวด ผมแม่เริ่มงอกและยาวเท่าบ่า เล็บก็งอก
บางทีประจำเดือนก็มา (ซึ่งเยอะมากแต่ไม่มีกลิ่น) เราไม่รู้เลยว่ามะเร็งมันลามไปถึงไหนแล้ว
เพราะแม่เราเข้มแข็งมาก จนคนในบ้านก็พูดกันว่า แม่อาจเป็นแค่ซีส ไม่ใช่มะเร็งเพราะถ้าคนเป็นมะเร็งจะไม่แข็งแรงขนาดนี้
แต่เราก็เป็นกังวลอยู่ดี ใครพอจะมีประสบการณ์หรือมีความรู้เรื่องนี้ ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยนะคะ
ว่าเราควรพาแม่ไปรักษาแบบไหนดี แต่ที่เราคิดคือ ถ้าแม่ต้องทำคีโมอีกครั้ง ร่างกายแม่คงไม่ไหวแน่ๆค่ะ
ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ
ใครพอจะมีประสบการณ์หรือความรู้เกี่ยวกับโรคมะเร็งเต้านมช่วยให้คำปรึกษาหน่อยนะคะ
เริ่มจากตอนแรกเลยนะคะ แม่ของเราอายุ 44 ปี ป่วยเป็นมะเร็งเต้านม ระยะที่ 3
ย้อนไปเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว แม่เราคลำเจอก้อนเนื้อขนาดเท่าไข่ไก่ จึงไปตรวจที่ รพ.กรุงเทพ
ตรวจพบว่าเป็นเชื้อมะเร็งและหมอแนะนำให้แม่ทำการรักษาโดยการทำคีโม พอแม่เริ่มทำ
อาการโดยปกติของคนที่เข้ารับทำคีโมก็ออกค่ะ ผมแม่ร่วงจนหมด เล็บหลุด ปวดกระดูกมากๆ
ประจำเดือนขาดหาย แต่แม่เราร่างกายยังอ้วนท้วมสมบูรณ์ดี ผิวไม่แห้งกระด้าง หน้าตาสดใส
จนบางคนแทบไม่เชื่อว่าแม่เราป่วยเป็นมะเร็ง ซึ่งแม่เราทำงานหนักมาก
คือหนักมากจริงๆค่ะ แม่เราแบกรับภาระทั้งหมดภายในบ้าน และครอบครัวเราก็เป็นครอบครัวค่อนข้างใหญ่
มีกันทั้งหมด 10 คนค่ะ เป็นเด็กที่อยู่ในวัยเรียนรวมเราด้วยเป็น 3 คน ต้องบอกไว้ตรงนี้ก่อนว่า
คนที่อยู่ในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นพี่ชาย ตัวเรา น้องสาว หรือพี่สะใภ้ ลูกติดของพี่สะใภ้ รวมทั้งพ่อของเราเอง
แม่เราเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมดของพวกเรา แม่เราทำธุรกิจค่อนข้างใหญ่และล้มละลายมา 2 ครั้งแล้ว
แม่เราติดชื่อแบล็คลิสต์ ทำให้ไม่สามารถทำอะไรได้ หมอบอกว่า มะเร็งมีอาหารโปรดคือความเครียด
แต่แม่เราก็เครียดมาก เพราะต้องบริหารเงินจำนวนหลายหลัก ทุกคนในบ้านก็ค่อนข้างเป็นกังวลนิดๆ
เพราะแม่คือเสาหลักของบ้าน แต่ก็ไม่มีใครคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่โต เพราะหน้าตาแม่สดใส และไม่เหมือนคนป่วยเลย
ซึ่งต่างจากเรา ที่เห็นอาการปวดกระดูกของแม่ทุกคืน เวลาเรานอนกับแม่ (เราอยู่หอและนานๆทีจะกลับบ้านค่ะ)
กลับมาที่เรื่องอาการป่วยของแม่นะคะ เมื่อแม่ให้คีโมมาครบจำนวนครั้งแล้ว จนก้อนเนื้อเหลือเพียง 1 ซม.
หมอแนะนำให้ผ่าออก แต่ตอนนั้นแม่เราไม่ได้เข้ารับการผ่าตัด เพราะมีคนมากมายมาพูดกรอกหูแม่ว่า
"ถ้าผ่าจะทำให้เกิดโรคแทรกซ้อนบ้างล่ะ" " โอ้ย เหลือเท่าก้อนมะยมเอง กินยาคุมๆไปก็ไม่เป็นไรแล้ว"
ซึ่งเราอยากให้แม่ผ่าตัดมาก ถึงแม้เราจะไม่รู้ผลกระทบทางการแพทย์ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
แต่เราคิดว่าก็ดีกว่าให้เนื้อร้ายมันอยู่ในร่างกายแม่ จนถึงตอนนี้ผ่านมา 1 ปีแล้วที่แม่เราไม่ได้รับคีโมและรักษาต่อ
แต่กินอาหารเสริมอย่างดี ซึ่งก้อนเนื้อมันก็กลับมาใหญ่เท่าไข่ไก่เหมือนเดิม แม่เราปวดกระดูกมาก
และลมในร่างกายเยอะ จนต้องบรรเทาด้วยการนวด ผมแม่เริ่มงอกและยาวเท่าบ่า เล็บก็งอก
บางทีประจำเดือนก็มา (ซึ่งเยอะมากแต่ไม่มีกลิ่น) เราไม่รู้เลยว่ามะเร็งมันลามไปถึงไหนแล้ว
เพราะแม่เราเข้มแข็งมาก จนคนในบ้านก็พูดกันว่า แม่อาจเป็นแค่ซีส ไม่ใช่มะเร็งเพราะถ้าคนเป็นมะเร็งจะไม่แข็งแรงขนาดนี้
แต่เราก็เป็นกังวลอยู่ดี ใครพอจะมีประสบการณ์หรือมีความรู้เรื่องนี้ ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยนะคะ
ว่าเราควรพาแม่ไปรักษาแบบไหนดี แต่ที่เราคิดคือ ถ้าแม่ต้องทำคีโมอีกครั้ง ร่างกายแม่คงไม่ไหวแน่ๆค่ะ
ช่วยให้คำแนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ