ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนนะครับ
ผมชื่อ โจ๊ก แต่เพื่อนๆสมัยเรียนมันเรียกเพี้ยนไปจากเดิม บางคนเรียกโจ้บ้าง โจบ้าง เรื่องชื่อผมไม่ถือครับเรียกแบบไหนก็ได้
ส่วนอายุ 25 ย่าง 26 ครับ
ผมเพิ่งสมัคร และโพสกระทู้นี้เป็นกระทู้แรก ถ้าผิดพลาดประการใดโปรดขออภัยจากเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว Pantip ด้วยนะครับ
และได้โปรดแนะนำชี้ทางให้ผมทราบบ้างนะครับ ขอบคุณครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่า.........สมัยตอนเด็กๆ ผมอายุน่าจะราวๆ 6-7 ขวบ ผมจำความไม่ค่อยได้ (ขี้ลืม) แต่เท่าที่ผมจำได้คือตอนนั้นอยู่ รพ.
น่าจะป่วยเป็นอะไรสักอย่างแต่ผมจำไม่ค่อยได้ ผมนอนฝันเห็นตัวเองนั้นนอนอยู่บนเตียง (ดวงจิตวิญญาณออกจากร่าง) เห็นพ่อแม่นั่งดูทีวีอยู่ เรียกเขาเท่าไรพวกเขาก็ไม่หันไม่ตอบมาสักที (ผมมันก็ตามภาษาเด็กซน) เดินไปไกล้ๆ แล้วเอามือปัดตรงหน้าของพวกเขาแต่ก็ยังเฉยเหมือนมองไม่เห็นว่าผมยืนอยู่ตรงหน้า จากนั้นผมจึงเดินไปตรงประตู เพื่อที่จะออกไปวิ่งเล่น เดินเล่น ดูนั้นดูนี่ (ตามภาษาเด็กซนอยากรู้อยากเห็น) พอจับจะเปิดประตูแต่มือมันดันทะลุลูกบิดประตู (เลยยืนงง) แปลกใจทำไมเป็นแบบนี้ เลยลองเดินผ่านประตูดู ปรากฏว่ามันเดินผ่านทะลุได้ จึงเดินไปเล่นข้างนอกห้อง เดินผ่านไปตรจุดที่คุณพยาบาลนั่งอยู่ที่ห้องเวร (ผมด้วยความอยากรู้ว่าคุณพยาบาลนั่งทำอะไร) เลยไปแอบยืนดูตรงกระจกเห็นว่ากำลังอ่านหนังสืออยู่ ผมจึงเดินเล่นต่อไป(ตามภาษาเด็กซน) อยู่ๆก็เหมือนมีวาป (อาจจะพิลึกไปหน่อยนะครับ) ผมก็ได้ไปสถานที่ที่ไม่เคยไป หรือสถานที่ที่รู้จักมาก่อน หลายที่มาก แล้วจู่ๆ ก็เหมือน (วาป) ตกเหวเวียนหัวมาก จากนั้นผมก็ตื่นขึ้นพร้อมกับอ๊วกแตก พอผมเล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองได้เจอให้พ่อกับแม่ผมฟัง และผมถามพ่อกับแม่ว่าผมเรียกพวกเขา (ตะโกนดังๆ) และไปยืนตรงหน้าพวกเขาไม่เห็นหรอ เขาบอกไม่ได้ยิน และก็ไม่เห็นผมที่ไปยืนตรงหน้าพวกเขาด้วย ผมก็งงกับสิ่งที่เกิดขึ้นทุอย่างเหมือนจริงมากครับแต่ด้วยความที่เป็นเด็กเลยไม่ได้สนใจหรือใส่ใจอะไรมาก พ่อกับแม่ก็บอกว่าผมนั้นคิดไปเองหรือจินตนาการไปเอง
แล้วหลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมก็ได้นอนฝันเห็นตัวเองเรื่อยๆ บ่อยครั้งขึ้น ได้ไปสถานที่ต่างๆที่ไม่รู้จัก พอโดนใครปลุกก็เหมือนจะสะดุ้งตื่นตกจากเหววูบวาปเวียนหัว (ตื่นมาอ๊วกแตกตามเคย) เป็นบ่อยมากครับ จนมาครั้งนึงที่ผมฝันและได้ไปเที่ยวเจอสถานที่ที่นึงที่ทำให้ถึงกับช็อคมากจนจำขึ้นใจ ฝังใจ สุดๆ(จริงๆแล้วก็อยู่ในบ้านนั้นแหละ) ฝันเห็นว่าตัวเองนอนหลับอยู่ที่บ้าน เห็นพ่อแม่พี่เหมือนเดิม (วิญญานออกร่างนั้นแหละ) จากนั้นผมก็เดินขึ้นบันไดเพื่อที่จะไปชั้นสองของบ้านตัวเอง (ห้องที่แอบไปเล่นประจำ) กำลังจะเดินไปห้องห้องนึงแต่ระหว่างทางเดินขึ้นบันไดไปแสงสว่างของไฟที่เปิดไว้มันค่อยๆมืด ดำลงเรื่อยๆ จนมืดสนิท (ซึ่งทางนี้ที่ผมกำลังจะไปเราจำได้ว่าห้องนั้นมันเป็นห้องที่เก็บสินค้าและผมกับพี่ชายผมชอบแอบแม่มาเล่นห้องนี้บ่อยมากจนโดนตี)พอเดินไปแล้วเห็นแสงสีแดงๆมันสว่างออกมาจากห้อง(ที่เก็บสินค้าของแม่)ยิ่งเดินเขาไปไกล้มันยิ่งสว่างขึ้นเรื่อยๆ พอผมไกล้ถึงประตูก็ได้ยินเสียงคนร้อง(เสียงมันค่อยๆดัง ยิ่งไกล้ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ บวกกับความเป็นเด็กอยากรู้อยากเห็น) ก็แอบเกาะข้างประตูแล้วค่อยๆโผล่หัวทีละนิดๆ ไปดู (แต่สิ่งที่เห็นทำให้ผมถึงกับช็อคสุดขีดกลัวจนกลั้นฉี่กลั้นอึไม่อยู่) เห็นภาพผู้คนทั้งหญิงและชาย (จริงๆแล้วผมแยกไม่ออกเพราะผมยังเด็ก)ไม่ใส่เสื้อผ้า จำนวนเยอะมาก
กำลังอยู่ในน้ำสีแดงๆ ในที่มันเป็นกลมๆ ใหญ่ๆ และร้องว่าช่วยด้วยๆ (ซึ่งตอนผมยังเด็กไม่รู้ว่ามันคืออะไร) แล้วผมก็เห็นคนตัวเล็ก(ตัวเล็กเพราะเจอคนตัวใหญ่กว่าเดี่ยวอ่านต่อครับ) ไม่ใส่เสื้อผ้าทั้งชายและหญิง กำลังโดนคนตัวโตๆร่างกายใหญ่ๆ ผิวสีดำมืดสนิท สูงมาก เห็นแล้วน่ากลัว (คนตัวโตนี่ละครับที่ผมพูดถึงเพราะเอาเทียบกับคนธรรมดานั้นเทียบไม่ได้เลย สูงกว่า ใหญ่กว่า และดำมาก 5555 และอีกเพราะความสว่างของสีแดง สว่างมากจนทำให้เห็นคนตัวใหญ่นั้นผิวดำมืดสนิทได้ชัดเจน) กำลังเอาพวกหอกพวกมีดใหญ่มากทิ่มแทงและฟันคนตัวเล็กจนขาดครึ่งตาย (เท่าที่เห็นแค่นี้เราถึงกับร้องไห้ฉี่ราด อึราดแล้ววิ่งหนีลงไปชั้นล่างผมแอบแถวตรงบันได (เสียงร้องก็ยังดังก้องถึงข้างล่างครับ ดังเหมือนตอนอยู่ข้างบน ช่วงเวลาตอนนั้นยาวนานมากครับ ประมาณ 20-30 นาทีได้) จนได้วูบตื่นแล้วอ๊วกแตกเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเข้าไปคือตื่นมาร้องไห้คราบน้ำตาเต็มหมอน อึ ฉี่ ราด เหงื่อท่วมตัว และฝันเป็นแบบนี้บ่อยมาก เป็นเดือนๆ จากนั้นสองสามวันก็หาย แต่ยังคงมีเหตุการณ์หลายๆอย่างเกิดขึ้นมาเรื่อยๆ เช่น เห็นวิญญานบ้าง (ตอนเด็กแยกแยะคนกับผีไม่ออกครับเพราะยังเด็ก) ได้ยินเสียงเรียก (ผีเรียกชื่อ เหมือนอาการหูแว่วอ่ะครับ) กลิ่นเน่าบ้าง (เน่าแบบศพเน่านะครับไม่ใช่เหม็นขี้ 5555) พอเริ่มโตมามันก็ค่อยๆน้อยลง พอแยกแยะได้ แต่ก็ยังเห็นบ้างเป็นบางคราว (แว็บๆ เงาดำๆ ได้ยินเสียง กลิ่น) ไปที่บ้านเพื่อน (เพื่อนไม่ได้บอกว่ามีคนตายในบ้าน) ก็จะเห็นเป็นเงาดำๆแว็บไปแว็บมา จนผมต้องถามเพื่อนจึงได้รู้ว่าบ้านหลังนั้นมีคนตาย เพื่อนผมก็แปลกใจว่าทำไมผมรู้ (รู้เพราะเห็นเงาดำแว็บไปมานี่แหละ) ทุกวันนี้ชินแล้วครับตั้งแต่เด็กจนโต โดนอำบ่อยจนชินด้วยครับ ตอนแรกผมอยู่เพชรบูรณ์ ที่นั้นไม่ได้ตั้งศาลพระภูมิ มีแต่ศาลเจ้าที่จีนครับ แต่ก็ไม่วายมาอำบ่อยครับ (ชิน) แล้วก็มานอนด้วย ผมนอนอยู่ที่เตียงรู้สึกเตียงยุบลง แล้วผ้าห่มผมมันยุบๆเหมือนมีใครมาจับมาสัมผัส ตั้งแต่เท้ามาถึง(ปิกาจู้) แล้วผมรุ้สึกว่าเหมือนมีคนจับ ปิกาจู้ผมเล่นครับ ปิกาจู้มันขยับเองทั้งที่ผมไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลย (ตอนนั้นก็ไม่มีอารมณ์ด้วยนะครับ) แต่เห็นแม่เขาเอาปลัดขิกปลอมอันโต (ใหญ่มาก) ไปห้อยตรงประตูหน้าบ้าน แต่ก็ยังเจอมาหาแบบนี้บ่อยครั้งอยู่ครับ แล้วก็หายไป จนบัดนี้ไม่เจอแล้วครับ ตอนนี้ย้ายมาสระบุรี ก็ยังเจอครับ ตอนมาใหม่ๆ ยังไม่คุ้นที่บ้าน เขามาต้อนรับเลยครับ พอดีผมยกของขึ้นไปเก็บข้างบนชั้นสามมีศาลพระภูมิ ชั้นล่างมีศาลเจ้าจีน (ตอนแรกผมไม่เห็นศาลพระภูมิ อยู่ข้างนอกตัวบ้าน) และตอนผมเดินเอาของมาวางก็ได้ยินเสียงเคาะเหล็กมาจากตรงไหนไม่รู้ พอไปชะเง้อดูข้างนอกก็เห็นศาลพระภูมิ (ผมก็คิดว่าคงมาต้อนรับผู้มาอยู่ใหม่) ผมก็ไม่ได้ไหว้หรือทำอะไรนะครับ พอตอนนอนช่วงกลางคืนก็ได้ยินเสียงไม้ลั่น เหมือนมีคนเดินอยู่ข้างนอกห้อง (นอนอยู่ในห้องนอนกับแม่ ทั้งบ้านมีกัน 2 คน) ผมก็ไม่สนใจเพราะง่วงมากอยากนอน จู่ๆเสียงประตูมุ้งลวดมันเปิดเอง ผมก็ลุกขึ้นมาดูก็ไม่มีใคร (แม่ผมก็นอนอยู่ข้างๆ แล้วใครเปิดหว่า) แล้วผมก็นอนต่อ พอเช้ามาก็คุยกับแม่ แม่เขาบอกว่าสงสัยเป็นเจ้าที่ เขามาดูตัวว่ามีใครมาใหม่ วันไหนแม่ไปธุระต่างจังหวัดอยู่แล้วผมอยู่คนเดียวเสียงมาบ่อยมาก (เสียงไม้ลั่น) แล้ววันไหนนอนดึกก็จะมีเสียงไม้เคาะดังๆ
(ลืม)อิกนิดเมื่อก่อนไม่นานมานี้ตอนผมยังไม่ได้ย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่ผมเคยได้เลขจากตุ๊กแกร้องของคืนวันที่ 15 กค 57 ตุ๊กแกร้อง ครั้งที่1 ร้องตั๊กแก้4ครั้ง ครั้งที่2 ร้อง6ครั้ง ครั้งที่3 ร้อง8ครั้ง ครั้งที่4 ร้อง7ครั้ง ครั้งที่5 ร้อง2ครั้ง ครั้งที่6 ร้อง8ครั้ง จากนั้นก็เงียบไม่ร้องอีกเลยยันเช้า คืนนั้นไม่รู้เป็นะไรจิตมันว่าง เลยนั่งสมาธิเล่นได้ยินเสียงตุ๊กแกมันร้องเลยไม่ได้สนใจอะไรจนหลับไป พอวันรุ่งขึ้น 16 กค 57 เห็นคนที่รุ้จักในเฟสโพสกันเรื่องแทงหวยแต่ไม่ถูกเลยสักคน เลยลองค้นหาจากเว็บว่าหวยออกอะไร หวยออกวันที่ 16 กค 57 ออกเลข 468728 มุลค่า เท่าไรจำไม่ได้ แต่ที่แน่ๆมันตรงกันกับที่ตุ๊กแกร้องเมื่อตอนกลางคืนของวันที่15 กค ช่วงที่ว่างไม่มีไรทำนั่งทำจิตสมาธินิ่งๆ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยแทงหวยเล่นหวยเลย ไม่เคยคิดไม่ฝันที่ซื้อหรือหวังทางรวยรัดเลย แต่กลับได้เลขตรงๆ เหมือนกับว่าเขาอยากให้มั้งครับเห็นจนๆก้มหน้าก้มตาทำแต่งานสุจริตไม่รวยสักที เลยอยากจะให้มั้ง 5555 ถึงกับตะลึงเหมือนกันที่เห็นเลขที่ตุ๊กแกร้อง กับผลหวยที่ออกวันที่ 16 กค 57 สุดท้ายผมก็ไม่ได้ซื้อหรือคิดจะเล่นหรอกครับ เพียงแต่อยากบอกว่า การสวดมนต์ ถือศิล นั่งสมาธิ มันก็ดีนะ เผื่อเขาให้เลข
ทุกอย่างที่พิมพ์เล่ามาเป็ความจริงครับ จริงๆมันมีอีกเยอะครับ แต่ผมขี้เกียจพิมพ์ 55555 ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว Pantip นะครับที่เข้ามารับชม และเข้ามาแสดงความคิดเห็น ขอบคุณครับ
มาแชร์ประสบการณ์ขนหัวลุกในวัยเด็กยันโตให้พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ชาว Pantip ให้อ่านกันครับ
ผมชื่อ โจ๊ก แต่เพื่อนๆสมัยเรียนมันเรียกเพี้ยนไปจากเดิม บางคนเรียกโจ้บ้าง โจบ้าง เรื่องชื่อผมไม่ถือครับเรียกแบบไหนก็ได้
ส่วนอายุ 25 ย่าง 26 ครับ
ผมเพิ่งสมัคร และโพสกระทู้นี้เป็นกระทู้แรก ถ้าผิดพลาดประการใดโปรดขออภัยจากเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว Pantip ด้วยนะครับ
และได้โปรดแนะนำชี้ทางให้ผมทราบบ้างนะครับ ขอบคุณครับ
เรื่องมันมีอยู่ว่า.........สมัยตอนเด็กๆ ผมอายุน่าจะราวๆ 6-7 ขวบ ผมจำความไม่ค่อยได้ (ขี้ลืม) แต่เท่าที่ผมจำได้คือตอนนั้นอยู่ รพ.
น่าจะป่วยเป็นอะไรสักอย่างแต่ผมจำไม่ค่อยได้ ผมนอนฝันเห็นตัวเองนั้นนอนอยู่บนเตียง (ดวงจิตวิญญาณออกจากร่าง) เห็นพ่อแม่นั่งดูทีวีอยู่ เรียกเขาเท่าไรพวกเขาก็ไม่หันไม่ตอบมาสักที (ผมมันก็ตามภาษาเด็กซน) เดินไปไกล้ๆ แล้วเอามือปัดตรงหน้าของพวกเขาแต่ก็ยังเฉยเหมือนมองไม่เห็นว่าผมยืนอยู่ตรงหน้า จากนั้นผมจึงเดินไปตรงประตู เพื่อที่จะออกไปวิ่งเล่น เดินเล่น ดูนั้นดูนี่ (ตามภาษาเด็กซนอยากรู้อยากเห็น) พอจับจะเปิดประตูแต่มือมันดันทะลุลูกบิดประตู (เลยยืนงง) แปลกใจทำไมเป็นแบบนี้ เลยลองเดินผ่านประตูดู ปรากฏว่ามันเดินผ่านทะลุได้ จึงเดินไปเล่นข้างนอกห้อง เดินผ่านไปตรจุดที่คุณพยาบาลนั่งอยู่ที่ห้องเวร (ผมด้วยความอยากรู้ว่าคุณพยาบาลนั่งทำอะไร) เลยไปแอบยืนดูตรงกระจกเห็นว่ากำลังอ่านหนังสืออยู่ ผมจึงเดินเล่นต่อไป(ตามภาษาเด็กซน) อยู่ๆก็เหมือนมีวาป (อาจจะพิลึกไปหน่อยนะครับ) ผมก็ได้ไปสถานที่ที่ไม่เคยไป หรือสถานที่ที่รู้จักมาก่อน หลายที่มาก แล้วจู่ๆ ก็เหมือน (วาป) ตกเหวเวียนหัวมาก จากนั้นผมก็ตื่นขึ้นพร้อมกับอ๊วกแตก พอผมเล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองได้เจอให้พ่อกับแม่ผมฟัง และผมถามพ่อกับแม่ว่าผมเรียกพวกเขา (ตะโกนดังๆ) และไปยืนตรงหน้าพวกเขาไม่เห็นหรอ เขาบอกไม่ได้ยิน และก็ไม่เห็นผมที่ไปยืนตรงหน้าพวกเขาด้วย ผมก็งงกับสิ่งที่เกิดขึ้นทุอย่างเหมือนจริงมากครับแต่ด้วยความที่เป็นเด็กเลยไม่ได้สนใจหรือใส่ใจอะไรมาก พ่อกับแม่ก็บอกว่าผมนั้นคิดไปเองหรือจินตนาการไปเอง
แล้วหลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมก็ได้นอนฝันเห็นตัวเองเรื่อยๆ บ่อยครั้งขึ้น ได้ไปสถานที่ต่างๆที่ไม่รู้จัก พอโดนใครปลุกก็เหมือนจะสะดุ้งตื่นตกจากเหววูบวาปเวียนหัว (ตื่นมาอ๊วกแตกตามเคย) เป็นบ่อยมากครับ จนมาครั้งนึงที่ผมฝันและได้ไปเที่ยวเจอสถานที่ที่นึงที่ทำให้ถึงกับช็อคมากจนจำขึ้นใจ ฝังใจ สุดๆ(จริงๆแล้วก็อยู่ในบ้านนั้นแหละ) ฝันเห็นว่าตัวเองนอนหลับอยู่ที่บ้าน เห็นพ่อแม่พี่เหมือนเดิม (วิญญานออกร่างนั้นแหละ) จากนั้นผมก็เดินขึ้นบันไดเพื่อที่จะไปชั้นสองของบ้านตัวเอง (ห้องที่แอบไปเล่นประจำ) กำลังจะเดินไปห้องห้องนึงแต่ระหว่างทางเดินขึ้นบันไดไปแสงสว่างของไฟที่เปิดไว้มันค่อยๆมืด ดำลงเรื่อยๆ จนมืดสนิท (ซึ่งทางนี้ที่ผมกำลังจะไปเราจำได้ว่าห้องนั้นมันเป็นห้องที่เก็บสินค้าและผมกับพี่ชายผมชอบแอบแม่มาเล่นห้องนี้บ่อยมากจนโดนตี)พอเดินไปแล้วเห็นแสงสีแดงๆมันสว่างออกมาจากห้อง(ที่เก็บสินค้าของแม่)ยิ่งเดินเขาไปไกล้มันยิ่งสว่างขึ้นเรื่อยๆ พอผมไกล้ถึงประตูก็ได้ยินเสียงคนร้อง(เสียงมันค่อยๆดัง ยิ่งไกล้ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ บวกกับความเป็นเด็กอยากรู้อยากเห็น) ก็แอบเกาะข้างประตูแล้วค่อยๆโผล่หัวทีละนิดๆ ไปดู (แต่สิ่งที่เห็นทำให้ผมถึงกับช็อคสุดขีดกลัวจนกลั้นฉี่กลั้นอึไม่อยู่) เห็นภาพผู้คนทั้งหญิงและชาย (จริงๆแล้วผมแยกไม่ออกเพราะผมยังเด็ก)ไม่ใส่เสื้อผ้า จำนวนเยอะมาก
กำลังอยู่ในน้ำสีแดงๆ ในที่มันเป็นกลมๆ ใหญ่ๆ และร้องว่าช่วยด้วยๆ (ซึ่งตอนผมยังเด็กไม่รู้ว่ามันคืออะไร) แล้วผมก็เห็นคนตัวเล็ก(ตัวเล็กเพราะเจอคนตัวใหญ่กว่าเดี่ยวอ่านต่อครับ) ไม่ใส่เสื้อผ้าทั้งชายและหญิง กำลังโดนคนตัวโตๆร่างกายใหญ่ๆ ผิวสีดำมืดสนิท สูงมาก เห็นแล้วน่ากลัว (คนตัวโตนี่ละครับที่ผมพูดถึงเพราะเอาเทียบกับคนธรรมดานั้นเทียบไม่ได้เลย สูงกว่า ใหญ่กว่า และดำมาก 5555 และอีกเพราะความสว่างของสีแดง สว่างมากจนทำให้เห็นคนตัวใหญ่นั้นผิวดำมืดสนิทได้ชัดเจน) กำลังเอาพวกหอกพวกมีดใหญ่มากทิ่มแทงและฟันคนตัวเล็กจนขาดครึ่งตาย (เท่าที่เห็นแค่นี้เราถึงกับร้องไห้ฉี่ราด อึราดแล้ววิ่งหนีลงไปชั้นล่างผมแอบแถวตรงบันได (เสียงร้องก็ยังดังก้องถึงข้างล่างครับ ดังเหมือนตอนอยู่ข้างบน ช่วงเวลาตอนนั้นยาวนานมากครับ ประมาณ 20-30 นาทีได้) จนได้วูบตื่นแล้วอ๊วกแตกเหมือนเดิม แต่ที่เพิ่มเข้าไปคือตื่นมาร้องไห้คราบน้ำตาเต็มหมอน อึ ฉี่ ราด เหงื่อท่วมตัว และฝันเป็นแบบนี้บ่อยมาก เป็นเดือนๆ จากนั้นสองสามวันก็หาย แต่ยังคงมีเหตุการณ์หลายๆอย่างเกิดขึ้นมาเรื่อยๆ เช่น เห็นวิญญานบ้าง (ตอนเด็กแยกแยะคนกับผีไม่ออกครับเพราะยังเด็ก) ได้ยินเสียงเรียก (ผีเรียกชื่อ เหมือนอาการหูแว่วอ่ะครับ) กลิ่นเน่าบ้าง (เน่าแบบศพเน่านะครับไม่ใช่เหม็นขี้ 5555) พอเริ่มโตมามันก็ค่อยๆน้อยลง พอแยกแยะได้ แต่ก็ยังเห็นบ้างเป็นบางคราว (แว็บๆ เงาดำๆ ได้ยินเสียง กลิ่น) ไปที่บ้านเพื่อน (เพื่อนไม่ได้บอกว่ามีคนตายในบ้าน) ก็จะเห็นเป็นเงาดำๆแว็บไปแว็บมา จนผมต้องถามเพื่อนจึงได้รู้ว่าบ้านหลังนั้นมีคนตาย เพื่อนผมก็แปลกใจว่าทำไมผมรู้ (รู้เพราะเห็นเงาดำแว็บไปมานี่แหละ) ทุกวันนี้ชินแล้วครับตั้งแต่เด็กจนโต โดนอำบ่อยจนชินด้วยครับ ตอนแรกผมอยู่เพชรบูรณ์ ที่นั้นไม่ได้ตั้งศาลพระภูมิ มีแต่ศาลเจ้าที่จีนครับ แต่ก็ไม่วายมาอำบ่อยครับ (ชิน) แล้วก็มานอนด้วย ผมนอนอยู่ที่เตียงรู้สึกเตียงยุบลง แล้วผ้าห่มผมมันยุบๆเหมือนมีใครมาจับมาสัมผัส ตั้งแต่เท้ามาถึง(ปิกาจู้) แล้วผมรุ้สึกว่าเหมือนมีคนจับ ปิกาจู้ผมเล่นครับ ปิกาจู้มันขยับเองทั้งที่ผมไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลย (ตอนนั้นก็ไม่มีอารมณ์ด้วยนะครับ) แต่เห็นแม่เขาเอาปลัดขิกปลอมอันโต (ใหญ่มาก) ไปห้อยตรงประตูหน้าบ้าน แต่ก็ยังเจอมาหาแบบนี้บ่อยครั้งอยู่ครับ แล้วก็หายไป จนบัดนี้ไม่เจอแล้วครับ ตอนนี้ย้ายมาสระบุรี ก็ยังเจอครับ ตอนมาใหม่ๆ ยังไม่คุ้นที่บ้าน เขามาต้อนรับเลยครับ พอดีผมยกของขึ้นไปเก็บข้างบนชั้นสามมีศาลพระภูมิ ชั้นล่างมีศาลเจ้าจีน (ตอนแรกผมไม่เห็นศาลพระภูมิ อยู่ข้างนอกตัวบ้าน) และตอนผมเดินเอาของมาวางก็ได้ยินเสียงเคาะเหล็กมาจากตรงไหนไม่รู้ พอไปชะเง้อดูข้างนอกก็เห็นศาลพระภูมิ (ผมก็คิดว่าคงมาต้อนรับผู้มาอยู่ใหม่) ผมก็ไม่ได้ไหว้หรือทำอะไรนะครับ พอตอนนอนช่วงกลางคืนก็ได้ยินเสียงไม้ลั่น เหมือนมีคนเดินอยู่ข้างนอกห้อง (นอนอยู่ในห้องนอนกับแม่ ทั้งบ้านมีกัน 2 คน) ผมก็ไม่สนใจเพราะง่วงมากอยากนอน จู่ๆเสียงประตูมุ้งลวดมันเปิดเอง ผมก็ลุกขึ้นมาดูก็ไม่มีใคร (แม่ผมก็นอนอยู่ข้างๆ แล้วใครเปิดหว่า) แล้วผมก็นอนต่อ พอเช้ามาก็คุยกับแม่ แม่เขาบอกว่าสงสัยเป็นเจ้าที่ เขามาดูตัวว่ามีใครมาใหม่ วันไหนแม่ไปธุระต่างจังหวัดอยู่แล้วผมอยู่คนเดียวเสียงมาบ่อยมาก (เสียงไม้ลั่น) แล้ววันไหนนอนดึกก็จะมีเสียงไม้เคาะดังๆ
(ลืม)อิกนิดเมื่อก่อนไม่นานมานี้ตอนผมยังไม่ได้ย้ายมาอยู่บ้านหลังใหม่ผมเคยได้เลขจากตุ๊กแกร้องของคืนวันที่ 15 กค 57 ตุ๊กแกร้อง ครั้งที่1 ร้องตั๊กแก้4ครั้ง ครั้งที่2 ร้อง6ครั้ง ครั้งที่3 ร้อง8ครั้ง ครั้งที่4 ร้อง7ครั้ง ครั้งที่5 ร้อง2ครั้ง ครั้งที่6 ร้อง8ครั้ง จากนั้นก็เงียบไม่ร้องอีกเลยยันเช้า คืนนั้นไม่รู้เป็นะไรจิตมันว่าง เลยนั่งสมาธิเล่นได้ยินเสียงตุ๊กแกมันร้องเลยไม่ได้สนใจอะไรจนหลับไป พอวันรุ่งขึ้น 16 กค 57 เห็นคนที่รุ้จักในเฟสโพสกันเรื่องแทงหวยแต่ไม่ถูกเลยสักคน เลยลองค้นหาจากเว็บว่าหวยออกอะไร หวยออกวันที่ 16 กค 57 ออกเลข 468728 มุลค่า เท่าไรจำไม่ได้ แต่ที่แน่ๆมันตรงกันกับที่ตุ๊กแกร้องเมื่อตอนกลางคืนของวันที่15 กค ช่วงที่ว่างไม่มีไรทำนั่งทำจิตสมาธินิ่งๆ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยแทงหวยเล่นหวยเลย ไม่เคยคิดไม่ฝันที่ซื้อหรือหวังทางรวยรัดเลย แต่กลับได้เลขตรงๆ เหมือนกับว่าเขาอยากให้มั้งครับเห็นจนๆก้มหน้าก้มตาทำแต่งานสุจริตไม่รวยสักที เลยอยากจะให้มั้ง 5555 ถึงกับตะลึงเหมือนกันที่เห็นเลขที่ตุ๊กแกร้อง กับผลหวยที่ออกวันที่ 16 กค 57 สุดท้ายผมก็ไม่ได้ซื้อหรือคิดจะเล่นหรอกครับ เพียงแต่อยากบอกว่า การสวดมนต์ ถือศิล นั่งสมาธิ มันก็ดีนะ เผื่อเขาให้เลข
ทุกอย่างที่พิมพ์เล่ามาเป็ความจริงครับ จริงๆมันมีอีกเยอะครับ แต่ผมขี้เกียจพิมพ์ 55555 ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาว Pantip นะครับที่เข้ามารับชม และเข้ามาแสดงความคิดเห็น ขอบคุณครับ