ต้องบอกก่อนนะคะว่าพึ่งเขียนกระทู้แรก
เป็นเรื่องระหว่าง เราเองกับผู้ชายคนหนึ่ง
คือไม่รู้จะหาทางออกยังไง เก็บไว้คนเดียวอยากระบายนะคะ
ขอเล่าเรื่องเลยนะ
ตัวเราเองเป็นเด็กต่างจังหวัดคะ พึ่งเข้ามาเรียนมหาลัยได้ไม่นาน รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งคะ (ขอแทนชื่อว่าพี่ A ละกัน) เรารู้จักกันผ่านโปรแกรมแชทคะ พี่Aเป็นคนนิสัยดีคะ เรา2คนอายุห่างกันเยอะมาก พี่Aทำงานแล้วคะ เปิดบริษัทเป็นของตัวเอง ทำงานเอง พี่แกเป็นคนขยันคะ
รู้จักกันประมาณ 1 อาทิตย์ แล้วก็เลยนัดเจอกันเลย พี่แกเป็นคนขาวมากคะ ตัวเล็ก แต่มีกล้าม พี่A ขับรถมารับคะ แล้วก็ไปนั่งคุยกันต่อ
เราคุยกันไปเรื่อย หลายเรื่องเลยคะ การเมือง การใช้ชีวิต ทัศนะคติในเรื่องต่างๆ วันนั้นก็ดึกเลยว่าจะได้กลับห้อง (คือเราอยู่หอนอกคะ)
หลังจากนั้นเราก็คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ คุยทุกวัน วันไหนที่ไม่ว่างอย่างน้องพี่A ก็ส่งข้อความมาบอกว่าคิดถึงตลอด
คือตอนนั้นเราแบบรู้สึกดีมาก เหมือนเป็นคนพิเศษ โลกใบนี้มีแต่สีชมพู จากที่ไม่เป็นคนติดโทรศัพท์เราก็เล่นโทรศัพท์ตลอดเพื่อที่ว่าจะได้คุยกับพี่แก (พี่A ทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์คะ เล่นอินเตอร์เน็ตทั้งวัน) เราติดโทรสับมาก จนเพื่อนๆนี่ทักเลยคะ เริ่มไม่สนใจการเรียน คือแบบเรียนบ้างไม่เรียนบ้าง สาขาที่เราเรียนอยู่เป็นสาขาที่ยากมากคะ เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ คำนวณตลอด ยากมาก ไม่รู้จะเรียนจบรึป่าว (ขอบ่นหน่อย 555)
เราคุยกันผ่านมาประมาณครึ่งเดือน แต่จากวันนั้นก็ไม่ได้เจอกันเลย มีแต่คุยกัน คุยผ่านแชท โทรคุยบ้างแต่ถ้าโทรนี่คุยไม่นาน คืองานพี่เค้าเยอะมาก
เราก็นัดเจอกันอีก แต่ละครั้งกว่าจะได้เจอกันคือดึกมาก ชาวบ้านชาวช่องเขานอนหลับกันหมดแล้วคะ ก็ต้องรอให้พี่A เคลียงานเสร็จอะคะ (งี้ละเนาะบริษัทตัวเองก็ต้องทำงานหนักหน่อย และส่วนตัวเราเองเป็นคนเที่ยวอยู่แล้วค่ะ เลยไม่ซีเรียสกับเรื่อกลับหอดึก) วันนั้นพี่Aชวนไปห้องเลยค่ะ เราตกใจมากแต่ก็ยังนิ่งไว้ไม่แสดงท่าที่อะไร ก็มีแซวแกบ้าง แต่เราก็ปฏิเสธเลยคะพึ่งรู้จักกันจะชวนเข้าห้องแล้ว โดนพี่ตื้อมากๆก็แถต่อไม่ไหว สรุปคืนนั้นก็ไปที่ห้องพี่เค้าคะ ที่ห้องที่ว่าคือเป็นบ้านเช่าที่ใช้เปิดบริษัทแล้วก็พักที่นั่นเลยคะ พี่แกพักอยู่กับเพื่อนอีกคน 1 ค่ะ แยกห้องกันคะ ตอนนั้นความรู้สึกมันเริ่มไม่เหมือนเดิมแล้วค่ะ เหมือนแอบเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน แบบว่าต้องแอบย่องเข้าบ้าน คุยเสียงดังก็ไม่ได้เรากลัวเพื่อนพี่Aได้ยินอะคะ พอไปถึงพี่Aพาเข้าห้องเลยคะ เราก็ไม่รู้จะทำอะไร ทำเป็นนั่งเล่นโทรศัพท์ในหัวนี่ตีกันวุ่นเลย มือไม้อยู่ไม่สุข เริ่มสั่นแล้วคะ จากนั้นเขาก็รุกเลยคะ พี่Aขอมีอะไรด้วย เราอึ้งเลยคะ ไม่รู้จะตอบยังไง อายมาก ก็พูดแต่ว่าอยากกลับห้องอย่างเดียว กลัวมากคือจะร้องไห้แล้ว พอเห็นเราไม่ยอม พี่Aก็พูดกล่อมเลยคะ สาระพัดจะหามาพูด สุดท้ายก็มีอะไรกันคะ ตอนเช้าพี่แกก็มาส่งที่ห้อง เราก็ยังไปเรียนปกติ
พอมีอะไรกันแล้วความรู้สึกเราตอนนั้นคืออยากจบทุกอย่างเลยคะ ทั้งกลัวว่าพี่แกจะฟันแล้วทิ้ง กลัวมีเด็กด้วยแต่เราก็ป้องกันนะคะ ก็ครั้งแรกเนาะ เรากลัวไปหมดทุกอย่าง พอตอนเที่ยงพี่แกก็ทักในแชทมาถามว่าเป็นไงบ้าง โอเครึป่าว เรียนไหวมั้ย อยากกลับห้องมั้ยเดี๋ยวพี่แกมารับที่มอ คือถามแบบเป็นห่วงเรามาก ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่กลับไปคุยแล้ว แต่ใจนี่อ่อนละลายไปหมดแล้ว
ปัจจุบันนี้เรากับพี่A ก็ยังคุยกันอยู่นะคะ เราไปที่ห้องพี่เขาอาทิตย์2วัน จันทร์อังคาร แต่ว่าวันไหนที่มีเรียนสายก็ไปตลอดเกือบทุกครั้งที่ไปเราจะมีอะไรกัน
เรารู้สึกอึดอัดทุกครั้งที่ไปนะเหมือนเป็นแค่ที่ระบาย
เรากับพี่A ก็ไม่ได้คุยกันแบบหลบๆซ่อนๆนะ พี่เขาแนะนำให้รู้จักเพื่อน พาไปดูหนัง กินข้าวบ้างแล้วแต่สะดวก เวลาเราไปที่บ้านหรือที่ไปห้องพี่แกนั่นแหละ เราก็จะชอบเอางานไปทำทั้งที่เพื่อนพี่แกก็นั่งทำงานอยู่ด้วยกัน ไปนั่งดูหนัง เดินไปมาในบ้านพี่Aก็ไม่เคยว่า เวลาพี่แกไปไหนมาก็โทรบอกเราตลอด ถ้าวันไนไม่เจอกันก่อนนอนก็โทรคุยด้วย ถามว่าทำไรอยู่ เล่าเรื่องของแต่ละวันให้ฟังว่าไปทำอะไรบ้าง คือทำทุกอย่างเหมือนแฟนกัน แต่เราก็รู้สึกลึกๆว่ามันไม่ใช่
เราเคยถามพี่A ว่าได้คบกับใครอยู่มั้ย พี่แกก็ตอบว่าไม่ เราดีใจนะ อย่างน้องเราก็รู้สึกว่าตอนนี้เราสำคัญสุดแล้ว
เคยขอพี่แกคบด้วย แต่พี่A บอกว่าไม่อยากมีแฟน ไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากเลิกกับใคร แล้วพี่แกก็รีบพูดเรื่องอื่นเลย
เราผิดมั้ยอะที่ต้องการความชัดเจน เราไม่อยากรู้อึดอัด
พี่เขาไม่ค่อยชอบเล่าส่วนตัวหรือเรื่องที่บ้านให้ฟัง แต่ถ้าเราถามพี่แกก็ตอบนะ
เฟสบุ๊คพี่A เราก็ไม่เคยยุ่ง กดไลค์อย่างเดียว ไม่เคยโพส ไม่เคยถามว่าผู้หญิงคนนู้น นี่ นั่น เป็นใคร (เฟสพี่แกสาวเยอะมาก) บางครั้งเราก็หึงนะ แต่ก็ไม่อยากถาม กลัวว่าจะต้องทะเลากัน เราเคยอัพรูปว่าไปดูหนังกับผู้ชายเผื่อพี่Aจะหึง พอพี่แกเห็นก็โทรมาหาถามว่าไปไหนมา ไปกับใคร กับห้องรึยัง แล้วก็บอกว่าหึงนะ แต่พูดแบบฮ่าๆ เราเลยไม่รู้ว่าพี่แกหึง ไม่ชอบจริงรึป่าว แอบหวังเล็กๆว่าพี่Aจะชอบเราบ้าง เราไม่เคยโทรหา ไม่เคยทักแชทพี่Aเลย เพราะคิดว่าพี่แกคงงานยุ่ง ไม่อยากกวน ส่องเฟสพี่แกทุกวันรึแทบจะทุกชั่วโมงเลยแหละ เคยมีอยู่คืนหนึ่งไปค้างที่ห้องพี่A นั่งดูหนังกันก่อนนอน ดูจนจบละก็มีผู้หญิงคนหนึ่งทักแชทพี่Aมา เราก็มองนะแต่คือเราสายตาสั้นมองไม่เห็นว่าคุยรัยกัน พี่Aก็รู้ว่าเรามองอยู่ เขาก็ตอบแชทนะตอบแบบธรรมดาไม่ช้าไม่เร็ว เราก็นึกในใจนะว่าที่ทำตัวเฉยนี่คือมันไม่อะไรรึว่าไม่แคร์กันเลย แต่เราก็ไม่ถามนะว่าใครเลือกที่จะเงียบ ตอบเสร็จก็ปิดคอมนอนทำตัวปกติทุกอย่าง
เคยเกือบทะเลาะกันอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเรางอแงมาก แบบรู้สึกเบื่อๆไม่อยากอยู่ห้องอยากไปหาพี่A คือพูดประชดประชันพี่แกไปเยอะมาก งี่เง่ามากด้วย คือดูแล้วจะต้องทะเลาะกันแรงมากแต่พี่Aก็พยายามใจเย็น แบบพูดด้วยเหตุผล แล้วพี่แกก็พูดเล่นพูดแบบฮ่าๆมาว่าเรานะดื้อ กวนตีนเก่ง งี่เง่าแต่ก็เป็นชอบเอาใจ แถมเอาใจเก่งด้วย พอพูดมาแบบนี้ เรากลับอารมณ์ดีขึ้นมาเฉยเลย รู้สึกเหมือนว่าอย่างน้อยๆพี่แกก็ยังค่อยสังเกตว่าเราเป็นคนยังไง
พี่Aเคยบอกว่าจำได้หมดว่าแต่ละวันเราเรียนอะไรบ้าง เรานี่แบบดีใจมาก ยิ้มจนปากจะฉีกละ
ทุกวันนี้เราไปนอนที่ห้องพี่Aมากกว่านอนห้องตัวเองอีก เวลานอนพี่แกชอบกอดเราไว้จนเราเป็นคนติดกอดเลยแหละ วันไหนที่กลับมานอนที่ห้องแล้วไม่ได้กอดมันรู้สึกแปลกๆนอนไม่หลับ เคยนอนไม่ได้จนเกือบเช้าเลยแหละ เราชอบเวลาพี่Aยิ้ม ยิ้มแล้วเหมือนเด็ก ตาตี่ๆยิ้มทีไม่เห็นลูกตาเลย พี่Aเป็นลูกคนจีนเลยขาวมากแต่เรากลับเป็นคนผิวเข้ม คือเรา2คนเป็นอะไรที่แตกต่างกันมาก เราเคยบอกพี่Aว่าจะซิ่วจากมอนี้ไปเรียนที่อื่นแต่พี่Aก็บอกให้เราจะตัดสินใจเลยแต่ก็อยากให้เราอยู่ที่นี่ไม่อยากให้ห่างกัน ตอนแรกเราก็บอกกับตัวเองว่าแค่ชอบเฉยๆ แต่ตอนนี้เรากลับรักพี่Aแล้ว ไม่ใช่แค่รักเฉยๆนะ เราหลงพี่แกมากด้วย แต่เราก็ไม่ได้ชอบแบบที่เป็นอยู่นะมันไม่ชัดเจน เหมือนเป็นแค่คนขั้นเวลา แค่ที่ระบาย เราเคยพยายามตัดใจแล้ว ไม่โทร ไม่คุย แต่มันก็ทำไม่ได้อะ มันอาจผิดที่เราเองตอนนั้นที่ใจง่ายเกินไปก็ได้ ร้องไห้คนเดียวก็หลายครั้ง คือมันตื้อไปหมด ถ้าไม่ชอบไม่รักกันก็เลยคุยกันไปเลย ยิ่งทำแบบนี้ยิ่งรู้สึกว่ามันถลำลึกลงไปทุกที ทรมาน ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปแล้วค่ะ
ปล.อาจจะพิมพ์แล้วอ่านยากหน่อย อย่าว่ากันนะคะ
เรื่องของเราจะเป็นยังไงต่อ _ ไม่รู้จะทำไงดี
เป็นเรื่องระหว่าง เราเองกับผู้ชายคนหนึ่ง
คือไม่รู้จะหาทางออกยังไง เก็บไว้คนเดียวอยากระบายนะคะ
ขอเล่าเรื่องเลยนะ
ตัวเราเองเป็นเด็กต่างจังหวัดคะ พึ่งเข้ามาเรียนมหาลัยได้ไม่นาน รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งคะ (ขอแทนชื่อว่าพี่ A ละกัน) เรารู้จักกันผ่านโปรแกรมแชทคะ พี่Aเป็นคนนิสัยดีคะ เรา2คนอายุห่างกันเยอะมาก พี่Aทำงานแล้วคะ เปิดบริษัทเป็นของตัวเอง ทำงานเอง พี่แกเป็นคนขยันคะ
รู้จักกันประมาณ 1 อาทิตย์ แล้วก็เลยนัดเจอกันเลย พี่แกเป็นคนขาวมากคะ ตัวเล็ก แต่มีกล้าม พี่A ขับรถมารับคะ แล้วก็ไปนั่งคุยกันต่อ
เราคุยกันไปเรื่อย หลายเรื่องเลยคะ การเมือง การใช้ชีวิต ทัศนะคติในเรื่องต่างๆ วันนั้นก็ดึกเลยว่าจะได้กลับห้อง (คือเราอยู่หอนอกคะ)
หลังจากนั้นเราก็คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ คุยทุกวัน วันไหนที่ไม่ว่างอย่างน้องพี่A ก็ส่งข้อความมาบอกว่าคิดถึงตลอด
คือตอนนั้นเราแบบรู้สึกดีมาก เหมือนเป็นคนพิเศษ โลกใบนี้มีแต่สีชมพู จากที่ไม่เป็นคนติดโทรศัพท์เราก็เล่นโทรศัพท์ตลอดเพื่อที่ว่าจะได้คุยกับพี่แก (พี่A ทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์คะ เล่นอินเตอร์เน็ตทั้งวัน) เราติดโทรสับมาก จนเพื่อนๆนี่ทักเลยคะ เริ่มไม่สนใจการเรียน คือแบบเรียนบ้างไม่เรียนบ้าง สาขาที่เราเรียนอยู่เป็นสาขาที่ยากมากคะ เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ คำนวณตลอด ยากมาก ไม่รู้จะเรียนจบรึป่าว (ขอบ่นหน่อย 555)
เราคุยกันผ่านมาประมาณครึ่งเดือน แต่จากวันนั้นก็ไม่ได้เจอกันเลย มีแต่คุยกัน คุยผ่านแชท โทรคุยบ้างแต่ถ้าโทรนี่คุยไม่นาน คืองานพี่เค้าเยอะมาก
เราก็นัดเจอกันอีก แต่ละครั้งกว่าจะได้เจอกันคือดึกมาก ชาวบ้านชาวช่องเขานอนหลับกันหมดแล้วคะ ก็ต้องรอให้พี่A เคลียงานเสร็จอะคะ (งี้ละเนาะบริษัทตัวเองก็ต้องทำงานหนักหน่อย และส่วนตัวเราเองเป็นคนเที่ยวอยู่แล้วค่ะ เลยไม่ซีเรียสกับเรื่อกลับหอดึก) วันนั้นพี่Aชวนไปห้องเลยค่ะ เราตกใจมากแต่ก็ยังนิ่งไว้ไม่แสดงท่าที่อะไร ก็มีแซวแกบ้าง แต่เราก็ปฏิเสธเลยคะพึ่งรู้จักกันจะชวนเข้าห้องแล้ว โดนพี่ตื้อมากๆก็แถต่อไม่ไหว สรุปคืนนั้นก็ไปที่ห้องพี่เค้าคะ ที่ห้องที่ว่าคือเป็นบ้านเช่าที่ใช้เปิดบริษัทแล้วก็พักที่นั่นเลยคะ พี่แกพักอยู่กับเพื่อนอีกคน 1 ค่ะ แยกห้องกันคะ ตอนนั้นความรู้สึกมันเริ่มไม่เหมือนเดิมแล้วค่ะ เหมือนแอบเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน แบบว่าต้องแอบย่องเข้าบ้าน คุยเสียงดังก็ไม่ได้เรากลัวเพื่อนพี่Aได้ยินอะคะ พอไปถึงพี่Aพาเข้าห้องเลยคะ เราก็ไม่รู้จะทำอะไร ทำเป็นนั่งเล่นโทรศัพท์ในหัวนี่ตีกันวุ่นเลย มือไม้อยู่ไม่สุข เริ่มสั่นแล้วคะ จากนั้นเขาก็รุกเลยคะ พี่Aขอมีอะไรด้วย เราอึ้งเลยคะ ไม่รู้จะตอบยังไง อายมาก ก็พูดแต่ว่าอยากกลับห้องอย่างเดียว กลัวมากคือจะร้องไห้แล้ว พอเห็นเราไม่ยอม พี่Aก็พูดกล่อมเลยคะ สาระพัดจะหามาพูด สุดท้ายก็มีอะไรกันคะ ตอนเช้าพี่แกก็มาส่งที่ห้อง เราก็ยังไปเรียนปกติ
พอมีอะไรกันแล้วความรู้สึกเราตอนนั้นคืออยากจบทุกอย่างเลยคะ ทั้งกลัวว่าพี่แกจะฟันแล้วทิ้ง กลัวมีเด็กด้วยแต่เราก็ป้องกันนะคะ ก็ครั้งแรกเนาะ เรากลัวไปหมดทุกอย่าง พอตอนเที่ยงพี่แกก็ทักในแชทมาถามว่าเป็นไงบ้าง โอเครึป่าว เรียนไหวมั้ย อยากกลับห้องมั้ยเดี๋ยวพี่แกมารับที่มอ คือถามแบบเป็นห่วงเรามาก ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่กลับไปคุยแล้ว แต่ใจนี่อ่อนละลายไปหมดแล้ว
ปัจจุบันนี้เรากับพี่A ก็ยังคุยกันอยู่นะคะ เราไปที่ห้องพี่เขาอาทิตย์2วัน จันทร์อังคาร แต่ว่าวันไหนที่มีเรียนสายก็ไปตลอดเกือบทุกครั้งที่ไปเราจะมีอะไรกัน
เรารู้สึกอึดอัดทุกครั้งที่ไปนะเหมือนเป็นแค่ที่ระบาย
เรากับพี่A ก็ไม่ได้คุยกันแบบหลบๆซ่อนๆนะ พี่เขาแนะนำให้รู้จักเพื่อน พาไปดูหนัง กินข้าวบ้างแล้วแต่สะดวก เวลาเราไปที่บ้านหรือที่ไปห้องพี่แกนั่นแหละ เราก็จะชอบเอางานไปทำทั้งที่เพื่อนพี่แกก็นั่งทำงานอยู่ด้วยกัน ไปนั่งดูหนัง เดินไปมาในบ้านพี่Aก็ไม่เคยว่า เวลาพี่แกไปไหนมาก็โทรบอกเราตลอด ถ้าวันไนไม่เจอกันก่อนนอนก็โทรคุยด้วย ถามว่าทำไรอยู่ เล่าเรื่องของแต่ละวันให้ฟังว่าไปทำอะไรบ้าง คือทำทุกอย่างเหมือนแฟนกัน แต่เราก็รู้สึกลึกๆว่ามันไม่ใช่
เราเคยถามพี่A ว่าได้คบกับใครอยู่มั้ย พี่แกก็ตอบว่าไม่ เราดีใจนะ อย่างน้องเราก็รู้สึกว่าตอนนี้เราสำคัญสุดแล้ว
เคยขอพี่แกคบด้วย แต่พี่A บอกว่าไม่อยากมีแฟน ไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากเลิกกับใคร แล้วพี่แกก็รีบพูดเรื่องอื่นเลย
เราผิดมั้ยอะที่ต้องการความชัดเจน เราไม่อยากรู้อึดอัด
พี่เขาไม่ค่อยชอบเล่าส่วนตัวหรือเรื่องที่บ้านให้ฟัง แต่ถ้าเราถามพี่แกก็ตอบนะ
เฟสบุ๊คพี่A เราก็ไม่เคยยุ่ง กดไลค์อย่างเดียว ไม่เคยโพส ไม่เคยถามว่าผู้หญิงคนนู้น นี่ นั่น เป็นใคร (เฟสพี่แกสาวเยอะมาก) บางครั้งเราก็หึงนะ แต่ก็ไม่อยากถาม กลัวว่าจะต้องทะเลากัน เราเคยอัพรูปว่าไปดูหนังกับผู้ชายเผื่อพี่Aจะหึง พอพี่แกเห็นก็โทรมาหาถามว่าไปไหนมา ไปกับใคร กับห้องรึยัง แล้วก็บอกว่าหึงนะ แต่พูดแบบฮ่าๆ เราเลยไม่รู้ว่าพี่แกหึง ไม่ชอบจริงรึป่าว แอบหวังเล็กๆว่าพี่Aจะชอบเราบ้าง เราไม่เคยโทรหา ไม่เคยทักแชทพี่Aเลย เพราะคิดว่าพี่แกคงงานยุ่ง ไม่อยากกวน ส่องเฟสพี่แกทุกวันรึแทบจะทุกชั่วโมงเลยแหละ เคยมีอยู่คืนหนึ่งไปค้างที่ห้องพี่A นั่งดูหนังกันก่อนนอน ดูจนจบละก็มีผู้หญิงคนหนึ่งทักแชทพี่Aมา เราก็มองนะแต่คือเราสายตาสั้นมองไม่เห็นว่าคุยรัยกัน พี่Aก็รู้ว่าเรามองอยู่ เขาก็ตอบแชทนะตอบแบบธรรมดาไม่ช้าไม่เร็ว เราก็นึกในใจนะว่าที่ทำตัวเฉยนี่คือมันไม่อะไรรึว่าไม่แคร์กันเลย แต่เราก็ไม่ถามนะว่าใครเลือกที่จะเงียบ ตอบเสร็จก็ปิดคอมนอนทำตัวปกติทุกอย่าง
เคยเกือบทะเลาะกันอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเรางอแงมาก แบบรู้สึกเบื่อๆไม่อยากอยู่ห้องอยากไปหาพี่A คือพูดประชดประชันพี่แกไปเยอะมาก งี่เง่ามากด้วย คือดูแล้วจะต้องทะเลาะกันแรงมากแต่พี่Aก็พยายามใจเย็น แบบพูดด้วยเหตุผล แล้วพี่แกก็พูดเล่นพูดแบบฮ่าๆมาว่าเรานะดื้อ กวนตีนเก่ง งี่เง่าแต่ก็เป็นชอบเอาใจ แถมเอาใจเก่งด้วย พอพูดมาแบบนี้ เรากลับอารมณ์ดีขึ้นมาเฉยเลย รู้สึกเหมือนว่าอย่างน้อยๆพี่แกก็ยังค่อยสังเกตว่าเราเป็นคนยังไง
พี่Aเคยบอกว่าจำได้หมดว่าแต่ละวันเราเรียนอะไรบ้าง เรานี่แบบดีใจมาก ยิ้มจนปากจะฉีกละ
ทุกวันนี้เราไปนอนที่ห้องพี่Aมากกว่านอนห้องตัวเองอีก เวลานอนพี่แกชอบกอดเราไว้จนเราเป็นคนติดกอดเลยแหละ วันไหนที่กลับมานอนที่ห้องแล้วไม่ได้กอดมันรู้สึกแปลกๆนอนไม่หลับ เคยนอนไม่ได้จนเกือบเช้าเลยแหละ เราชอบเวลาพี่Aยิ้ม ยิ้มแล้วเหมือนเด็ก ตาตี่ๆยิ้มทีไม่เห็นลูกตาเลย พี่Aเป็นลูกคนจีนเลยขาวมากแต่เรากลับเป็นคนผิวเข้ม คือเรา2คนเป็นอะไรที่แตกต่างกันมาก เราเคยบอกพี่Aว่าจะซิ่วจากมอนี้ไปเรียนที่อื่นแต่พี่Aก็บอกให้เราจะตัดสินใจเลยแต่ก็อยากให้เราอยู่ที่นี่ไม่อยากให้ห่างกัน ตอนแรกเราก็บอกกับตัวเองว่าแค่ชอบเฉยๆ แต่ตอนนี้เรากลับรักพี่Aแล้ว ไม่ใช่แค่รักเฉยๆนะ เราหลงพี่แกมากด้วย แต่เราก็ไม่ได้ชอบแบบที่เป็นอยู่นะมันไม่ชัดเจน เหมือนเป็นแค่คนขั้นเวลา แค่ที่ระบาย เราเคยพยายามตัดใจแล้ว ไม่โทร ไม่คุย แต่มันก็ทำไม่ได้อะ มันอาจผิดที่เราเองตอนนั้นที่ใจง่ายเกินไปก็ได้ ร้องไห้คนเดียวก็หลายครั้ง คือมันตื้อไปหมด ถ้าไม่ชอบไม่รักกันก็เลยคุยกันไปเลย ยิ่งทำแบบนี้ยิ่งรู้สึกว่ามันถลำลึกลงไปทุกที ทรมาน ไม่รู้จะทำยังไงต่อไปแล้วค่ะ
ปล.อาจจะพิมพ์แล้วอ่านยากหน่อย อย่าว่ากันนะคะ