เหนือ...ตะวัน บทที่ 18

ตอนที่ 12 ศัตรูคือ คู่ชีวิตที่แท้จริง

มาพบกันในวันจันทร์ที่ 27 เพราะอะไรนะถึงได้มีเรี่ยวแรงออกมาเขียนบทนี้ออกมา เสี่ยแค่คิดว่า ถ้าตนเองต้องกลายเป็นนายหิรัญแล้วจะต้องเลวร้ายแค่ไหน เสี่ยบอกเลยว่าคงเป็น เจ้าพ่อสาย อะโนเนะ กิ๊กกุ น่ารัก วัยหว

มาแล้วจ้า หลังจากเสี่ยคร่ำเคร่งเขียนบทบู๊ที่ดุเดือด จนเสี่ยจิตตกไปหลายชั่วโมง เป็นความชอบส่วนตัวสำหรับเด็กชายที่วัยกำลังน่ารัก ชอบเล่นปืนผาหน้าไม้ ตั้งแต่ตอนโน้น เลยอดไม่ได้ที่จะมีบทที่โหดๆ แบบนี้ครับ

มาตามสัญญา มาตามเสียงหัวใจเรียกหา แม้เพลงจะเก่าไปหน่อยแต่ก็บ่งบอกถึงความรู้สึกของเสี่ยเป็นอย่างดี เพราะความรักถึงมีพลังทำอะไรมากมาย อย่างเช่น เขียนนิยายให้จบ เป็นต้น บทนี้มาพบกับความรักสามรสสามแบบ ขอ

หายไปอีกแล้ว แต่แค่สองอาทิตย์เอง กลับมาคราวนี้ เสี่ยมากับลมหนาวเอื่อยๆ เพราะปาบึกเพิ่งว่ายผ่านไป เมื่อผ่านวันปีใหม่ก็ถึงคราวของเด็กๆ ที่จะได้สนุกสนานกัน แต่อย่าสนุกจนลืมการเรียนนะเด็กๆ แต่บทนี้ไม่เหม

วันครู คือวันที่มีความหมายต่อลูกศิษย์ทุกคน ถึงแม้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน เรามักจะไม่ลืมครูคนแรกของเราเสมอ ครูคนแรกคือพ่อแม่ ครูคนที่สองคือคนที่ทำให้รู้จักวิชาความรู้ คนที่สามก็คือครูที่ให้เรารู้จักความรัก

ความรักในสายเลือด บวกความรุนแรงที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ อาจมิใช่แนวทางของเสี่ย เพราะชีวิตคือการเดินทางไม่สิ้นสุด เพื่อแสวงหาความเดือดที่ร้อนระอุกว่าที่เคยเป็น สิ่งใหม่ได้เกิดขึ้น แต่สิ่งเก่าก็จะคงอยู่ แ