เหนือ...ตะวัน บทที่ 18

ตอนที่ 12 ศัตรูคือ คู่ชีวิตที่แท้จริง

มาพบกันในวันจันทร์ที่ 27 เพราะอะไรนะถึงได้มีเรี่ยวแรงออกมาเขียนบทนี้ออกมา เสี่ยแค่คิดว่า ถ้าตนเองต้องกลายเป็นนายหิรัญแล้วจะต้องเลวร้ายแค่ไหน เสี่ยบอกเลยว่าคงเป็น เจ้าพ่อสาย อะโนเนะ กิ๊กกุ น่ารัก วัยหว

มาแล้วจ้า หลังจากเสี่ยคร่ำเคร่งเขียนบทบู๊ที่ดุเดือด จนเสี่ยจิตตกไปหลายชั่วโมง เป็นความชอบส่วนตัวสำหรับเด็กชายที่วัยกำลังน่ารัก ชอบเล่นปืนผาหน้าไม้ ตั้งแต่ตอนโน้น เลยอดไม่ได้ที่จะมีบทที่โหดๆ แบบนี้ครับ

มาตามสัญญา มาตามเสียงหัวใจเรียกหา แม้เพลงจะเก่าไปหน่อยแต่ก็บ่งบอกถึงความรู้สึกของเสี่ยเป็นอย่างดี เพราะความรักถึงมีพลังทำอะไรมากมาย อย่างเช่น เขียนนิยายให้จบ เป็นต้น บทนี้มาพบกับความรักสามรสสามแบบ ขอ

1.บุษราคัมหายไปไหน ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว 2.ตุ๊กตุ่น เอ๊ย! แก้วตะวัน ท้องได้อย่างไร 3.วังโกไสยอยู่ดี ๆ ก็ระเบิดเนี่ยนะ แต่ก็สะใจกับจุดจบชื่นอารมณ์ 4.เสียดาย น่าจะมีฉากที่เทพทั้งเก้ามาหากันอีกครั้งหนึ่ง 5

ในวันอาทิตย์ที่ไม่เงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว เดินไปลำพังคนเดียว (กลายเป็นเพลงซะงั้น) เสี่ยมาในวันนี้ก็เพราะ เพิ่งเขียนเสร็จเมื่อตะกี๊ หลังจากการต่อสู้ในเรื่องบู๊ล้างผลาญจากบทที่แล้ว ก็มาถึงบทบู๊แบบเบาๆ ให้

พบกันก่อนกำหนด เพราะเสี่ยเพิ่งเขียนเสร็จใหม่ๆ ก็เลยเอาลง โดยไม่สนว่าวันนี้คือวันอะไร (นิสัยเหมือนตัวละครตัวไหนเอ่ย) บทนี้มีความเป็นละครไทยมากกว่าทุกตอน เพราะเสี่ยศึกษาแต่ในฟรีทีวี เลยติดทำเนื้อเรื่อง

ตามหัวข้อเลยค่ะ ทางนี้กำลังฝึกแต่งนิยายแต่เขียนไปได้สักพักหัวก็ไม่แล่นเลย รวมทั้งบทพูดยังดูแข็ง ๆ อีก ดังนั้นจึงอยากทราบว่านักเขียนแต่ละท่านมีวิธีการยังไงในการแก้ปัญหาเหล่านี้คะ