เหนือ...ตะวัน บทที่ 18

ตอนที่ 12 ศัตรูคือ คู่ชีวิตที่แท้จริง

มาพบกันในวันจันทร์ที่ 27 เพราะอะไรนะถึงได้มีเรี่ยวแรงออกมาเขียนบทนี้ออกมา เสี่ยแค่คิดว่า ถ้าตนเองต้องกลายเป็นนายหิรัญแล้วจะต้องเลวร้ายแค่ไหน เสี่ยบอกเลยว่าคงเป็น เจ้าพ่อสาย อะโนเนะ กิ๊กกุ น่ารัก วัยหว

มาแล้วจ้า หลังจากเสี่ยคร่ำเคร่งเขียนบทบู๊ที่ดุเดือด จนเสี่ยจิตตกไปหลายชั่วโมง เป็นความชอบส่วนตัวสำหรับเด็กชายที่วัยกำลังน่ารัก ชอบเล่นปืนผาหน้าไม้ ตั้งแต่ตอนโน้น เลยอดไม่ได้ที่จะมีบทที่โหดๆ แบบนี้ครับ

มาตามสัญญา มาตามเสียงหัวใจเรียกหา แม้เพลงจะเก่าไปหน่อยแต่ก็บ่งบอกถึงความรู้สึกของเสี่ยเป็นอย่างดี เพราะความรักถึงมีพลังทำอะไรมากมาย อย่างเช่น เขียนนิยายให้จบ เป็นต้น บทนี้มาพบกับความรักสามรสสามแบบ ขอ

นิยายเรื่อง โคมตะวัน เมื่อ‘นาชา’ต้องเดินทางไปทำสารคดีในดินแดนเปนาเซ ที่ครั้งหนึ่งเคยพรากบุคคลอันเป็นที่รักในครอบครัวของเธอ ทว่าการไปครั้งนี้.,,,,หญิงสาวกลับได้พบกับคามินชายหนุ่มที่จะมา

ในวันอาทิตย์ที่ไม่เงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว เดินไปลำพังคนเดียว (กลายเป็นเพลงซะงั้น) เสี่ยมาในวันนี้ก็เพราะ เพิ่งเขียนเสร็จเมื่อตะกี๊ หลังจากการต่อสู้ในเรื่องบู๊ล้างผลาญจากบทที่แล้ว ก็มาถึงบทบู๊แบบเบาๆ ให้

กลับมาอีกครั้งหลังจากที่เสี่ยเกียจคร้านมานาน จนตัวเป็นขนปุยและฟูเหมือน ปอมปอม เมื่อมีไฟ ก็เลยลุกขึ้นมาเขียนสานต่อความเดิมของความเดิมตอนที่แล้ว (นานหลายเดือนกว่าจะปลุกให้ไฟลุกพรึบขึ้นมา^^) เสี่ยไม่อยาก

หายไปนานเหลือเกิน จะแก้ตัวว่าอะไรดีล่ะเนี่ย ไม่แก้ตัวดีกว่า เสี่ยขอบอกตรงๆว่า เสี่ยคิดไม่ออก มาหลายอาทิตย์ เพิ่งมาตั้งใจอย่างจริงจังเมื่อวันที่เผลอรับปากคุณซูซี่ เลยมานั่งเขียนเพื่อสานต่อความเป็นไปของ