ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปจริงๆ

เรากับคบกันมา 2 ปี ตอนปีแรกรักกันมากชวนไปกินข้าวตลอดไปเที่ยวตลอด ใส่ใจตลอด ปีที่สองเขาได้ย้ายไปอยู่กับเพื่อนรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไปเยอะ นิสัย คำพูด บอกว่าเราบ่งการชีวิตเกินไปทั้งๆที่เราไม่ได้อยู่ด้วย เจอหน้าเฉพาะตอนกินข้าวขนาดนี้ยังว่าเรายุ่งเกินไป ส่วนมากเราจะทะเลาะกันเรื่องเพื่อน แต่คนที่ถูกคือเพื่อนของเขาเสมอ เราก็เสียดายเวลา ทุ่มเท ช่วยเรื่องต่างๆให้ เวลาไม่สบายเพื่อนๆไม่เคยถามเลยสักคำ แต่เรากลับใส่ใจ ดูแล แต่ผลที่กลับได้มา "เขาว่าเราบ่งการชีวิตเขา" ทั้งที่เราไม่ได้เจอกันตลอด เพราะเพื่อนจริงๆใช่ไหม เขาบอกว่าอยากให้เราไปกับเพื่อน ตลอดเวลาเรียนก็ต้องไปกับเพื่อน จะให้ตัวติดกันมันคงไม่ใช่

                                                    เขาเป็นผู้ชายคนแรก ที่รักมาก เราก็เป็นคนแรกของเขา

เราคงต้องออกไปจากชีวิตเขาแล้วสินะ เขายังบอกว่าเธอไม่เข้าใจเขาหรอก  แล้วทำไมเขาถึงไม่เข้าใจเราบ้าง
เราคงต้องออกจากชีวิตเขาแล้วล่ะ แต่ก็เสียดายเวลาที่เคยรักกัน
แต่ไม่เป็นไรเราคิดว่าเราเรียนจบไปคงมีคนดีดีที่เข้าใจเรา
เราเรียนสัตวแพทย์ ส่วนแฟนเรียนวิทยาศาสตร์การกีฬา