ไปต่อหรือพอดี
เพิ่งคุยตกลงจะเลิกกันกับแฟนวันนี้เสียใจมาก. เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างที่คิดไว้มันพังยับเละไม่เป็นท่า
18 พ.ย . 57 ที่ผ่านมา. เป็นวันครบรอบที่เราคบกันกับแฟนเก่า 3 ปี เราแอบทำการ์ด อวยพรให้เขา. เขียนว่า ขอให้รักกันแบบนี้ตลอดไปนะ.แล้วเอาให้เขา พูดมาล่ะน้ำตาไหล เราอายุ 24 ปี นิสัยร่าเริง ชอบเอาแต่ใจเพราะ แฟนเอาแต่ใจจนเสียนิสัย เราเป็นคนหลายอารมณ์. อยากด่าก็ด่าอยากตีก็ตี. อยากตบก็ตบ แต่แฟนก็ไม่เคยว่าอะไร บางครั้งหัวเราะด้วยซ้ำบอก รับอารมณ์ไม่ทันผู้ชายคนนี้อายุห่างจากเรา 3 ปี เค้าเป็นผู้ชายที่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเราหลายๆอย่างๆ เราคบกันเขาตั้งแต่เรียนอยู่ปี3.เราเป็นคนตจว ทั้งคู่ ส่วนตัวเขาก็มาทำงานที่กทม. หลังจากเราเรียนจบก็ย้ายมาทำงานที่กทม. เรารักกันมาก ก็เลยอยู่ด้วยกันก่อนตั้งใจว่าจะทำงานเก็บเงินไว้เยอะๆพร้อมเมื่อไหร่จะแต่งงานกัน. อาจจะข้ามขั้นตอนไปบ้างแต่จะพยามทำให้ดีที่สุดคิดกันไว้แบบนี้. เริ่มตั้งแต่รู้จักกัน เขาก็มีอดีตมากมาย ทั้งที่เล่าให้เราฟังบ้าง รู้เองบ้าง แต่เราก็ได้มองข้ามสิ่งเหล่านั้นไป อาจจะมีรู้สึกบ้างแต่มันก็เป็นอดีตของเขา ซึ่งเราเข้าใจว่าคนเราก็มีทั้งดีและไม่ดี ตัวเราเองก็เช่นกัน เขาเป็นผู้ชายที่อยากให้เป็นทั้งคนแรกและคนสุดท้ายของชีวิต เราจึงตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับเขา ทั้งๆที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน. พ่อแม่เราทั้งสองฝ่ายก็รู้เรื่องนะแต่แม่เราเข้าใจแล้วก็ให้เวลาเราสองคนสร้างเนื้อสร้างตัว
หลังจากอยู่ด้วยกันมา ปีกว่า
ความรักกับกับความไม่เข้าใจมันก็เริ่มเกิดขึ้น😞
ตอนแรกทำงานคนละที่ นานๆที่จะได้หยุดพร้อมกันไปเที่ยวกินข้าวดูหนังเพราะวันหยุดไม่ตรงกัน แต่ก็อยู่เห็นหน้ากันทุกวันนะค่ะแต่ก็ยังคิดถึงกันอยู่ดีช่วงที่ทำงานคนละที่เราไม่เคยทะเลาะกันเลยค่ะ อาจมีงอลบ้างตามประสาผู้หญิงแต่เค้าก็จะมาง้อมาเอาใจเสมอ วันนึงที่บริษัทเค้าต้องการพนักงานพอดี แฟนเลยให้ลองมาสัมภาษดู. สุดท้ายคือได้ทำงานที่เดียวกัน. ตอนนั้นก็แอบดีใจนะ. มันมีน้อยคู่ที่จะได้ทำงานที่เดียวกัน ไปพร้อมกัน ทานข้าวพร้อมกันกลับพร้อมกัน แถมประหยัดค่าใช้จ่ายเรื่องการเดินทางด้วยคิดว่าโชคดีจังเลย. เวลาอยู่ที่ทำงานเราก็ค่อนข้างสำรวมนะ ไม่ได้แสดงความรักหรือทำให้เสียงาน. ต่างคนต่างทำงานหน้าที่ตัวเอง. เราทำงานคนละแผนก แต่บางครั้งมันก็เกี่ยวข้องกัน. เวลาเราทำงานเราเป็นคนค่อนข้างซีเรียสกับงานมากค่ะ คือถ้าได้รับมอบหมายมาแล้วไม่ว่างานเล็กงานใหญ่คือต้องเสร็จและเรียบร้อยไม่งั้นก็จะห่วงแล้วก็พะวงอยู่ตลอด. แต่บางครั้งก็ต้องพึ่งแฟนที่อยู่คนละแผนก ในเรื่องการเดินทางทำธุระต่างๆเพราะเค้ามีรถซึ่งรถเราก็หาเงินดาวช่วยกันแต่เขาเป็นคนส่ง เวลาทำงาน ก็มีใช้เค้าบ้าง. เค้าเป็นผู้ชายที่น่ารัก ขี้อ้อน. ชอบเอาใจ. ชอบดูแลเราเป็นอย่างดี.ตื่นมาหอมแก้มกันทุกวัน. ตอนนอนก็หอมแก้ม บอกรักกันทุกวัน อยากได้ไรทำไรเที่ยวไหนพาไปไม่เคยขัดใจ เข้าปีที่ 2 ที่คบกัน ก็คิดถึงอนาคตเรื่องครอบครัวฉันก็ชอบพูดวางแผน อยากแต่งงาน เขาบอกจะเก็บเงินแต่งงานกันวันที่ 18 พ.ย. 58 เขาจะทำให้ได้. แค่ได้ฟังก็ชื่นใจล่ะ ฉันชอบแพลนว่าอย่างมีบ้าน. หลังใหญ่ๆ. มีลูกกี่คนคิดกันไป แต่ภาระเราทั้งสองคนก็เยอะค่าห้อง. ค่ารถ. ส่งให้ทางบ้าน ค่าใช้จ่ายต่างๆ เงินเก็บก็ไม่ค่อยมี เริ่มมีปัญหาบ้างแรกๆเราก็บ่นบ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้คิดไรมาก. ขอแค่พอใช้ไปเดือนชนเดือน. แต่พักหลังๆปัญหาก็เริ่มเยอะขึ้น. อีกทั้งประกอบกับปัญหาความไม่เข้าใจกัน ตอนนี้แฟนเวลาอยู่ด้วยกันดีๆ เขาเริ่มทำตัวเหมือนมีความลับ โทรศัพท์มือถือ. เฟชบุ๊ค. ไลน์ เราไม่สามารถไปจับของเขาได้เลยๆ. ทั้งๆที่แต่ก่อนเราก็ดูก็เช็คปกติ ของคนเป็นแฟนกัน. เขาเคยพูดว่าต้องการความเป็นส่วนตัว. ไม่อยากให้เราไปยุ่งกับเขา. เราได้ฟังแบบนั้นก็คิดไปต่างๆนาๆ. เขามีคนอื่นหรือป่าว ทำไมคนรักกันอยู่ดีๆถึงเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ เรารักเขามากแต่เขากลับรักเราน้อยลงทุกวันๆหรอ. เลยไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น มีคนอื่นหรอ ถ้ามีโต๊ะทำงานใกล้กันเลยเอาเวลาไหนคุย? ก็คิดไป😞ด้วยนิสัยก็ต้องสืบต้องรู้ให้ได้ทำทุกอย่างสารพัด ใครเคยเจอแบบนี้บ้างมั๊ย. เราไม่ยุ่งกับโทรศัพของเขาอยู่สักพักแต่ในสมองยังสงสัยตลอดเวลา. และไม่มีความสุขเลย 🙇แต่ที่ทะเลาะกันไม่ใช่เราไม่รักเขานะค่ะรัก แต่ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรทำไมถึงเปลี่ยนไป พักหลังๆมาเขาไม่ง้อเราเหมือนแต่ก่อนเบื่อแล้วแน่ๆ😫😫😫 3 วันก่อนที่ผ่านมาเราเพิ่งได้รับมอบหมายให้ไปทำงานที่ต่างจังหวัด ส่วนแฟนเราให้ตามไป วันที่สองของงาน. วันที่เราไม่อยู่. แฟนเราเขาแอบไปเที่ยวแต่ไม่บอกเรา จนเราสงสัยและถามจี้จนรู้เราก็งอลเขาก็ขอโทษเราทีหลัง เฮ้อ. บอกเลยว่าเหนื่อย เราไปทำงานตจว. แทนที่จะถามว่าเหนื่อยมั๊ยให้กำลังใจกัน เรารอเขาโทรหาแต่ไม่มีวี่แววว่าจะโทรมาเลย เราก็ยิ่งคิดไปใหญ่ หลังจากกลับทำงานที่ตจว. ทำงานมาเหนื่อยๆ. อยากมีคนมาดูแลใส่ใจ ถามว่าเหนื่อยมั๊ยแต่เขาก็ไม่อยู่ ไม่รู้ไปไหนมา. กลับมาก็ไม่บอกสักคำว่าไปไหนทำไร. จนวันนี้เขาออกไปทำงาน แล้วเราหยุดชดเชย. แอบเล่นเฟซเขาเห็นเขาคุยกับใครไม่รู้. เราก็เลยไลน์หาเขา. โวยวายใหญ่เลยว่าแอบมีคนอื่น. เขาก็บอกว่าไม่ได้เป็นแบบที่เราเข้าใจ แต่จะไม่อธิบายอะไร บอกว่าเขาเคยทำเรื่องไม่ดีไว้แล้วถ้ารู้เราคงรับไม่ได้ สุดท้ายก็ได้รู้ความจริงว่า เขาเคยคบกันเมื่อ 5 ปีก่อนและมีลูกด้วยกัน. เขาเคยทำไม่ดีกับพี่สาวผู้หญิงคนนี้ไว้จะฝากไปขอโทษ.พี่สาวผุหญิงคนนี้แต่ไม่อยากคุยในเฟซ หลังจากนั้นจึงทำให้เรารู้เรื่องราวและเข้าใจเขาทั้งหมด.และคุยกับเขา ไม่ใช่เพราะเขามีใครใหม่. แต่เขาคงยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตใครจริงๆเหมือนการมีครอบครัวที่ล้มเหลวในวัยรุ่นของเขาทำให้เขาไม่อยากที่จะมีครอบครัวอีกเขาคงกลัวจะเหมือนอดีตที่ผ่านมา. (ซึ่งเค้าเคยบอกแล้วว่าเคยมีตัวเล็กตั้งแต่สมัยเรียนอายุ19ปี เขายังเด็กและทำไรไม่คิด ตอนคบกันใหม่ๆเราโอเครรับได้)
เค้าก็บอกว่าที่ยื้อกันมาถึงวันนี้เค้าก็ยังรักเราอยู่ตัดเราไม่ขาด ขอโทษที่เป็นผู้ชายที่ไม่ดีไม่อยากให้เราไปจมอยู่กับเขา พยามยามจะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี สร้างครอบครัวกับเราแต่ทำยังไง อยู่ด้วยกันมายังไม่มีอะไรเลย. ไม่รู้ว่าจะได้แต่งงานกันตอนไหน พักหลังเราไม่กินยาคุมถ้ามีน้องขึ้นมาไม่รู้ว่าเราจะทำยังไง.จะสามารถดูแลได้หรือป่าว (ทำไมมาพูดแบบนี้). เราร้องไห้เสียใจมาก. เหมือนที่บอก ว่าทุกอย่างมันพังยับ แต่กลั่นใจคุย ตกลงที่จะเป็นแค่พี่น้องกัน. แล้วแยกห้องกันอยู่สิ้นเดือน. เวลาทำงานเราต้องเห็นหน้าเขาเกือบทุกวัน. เราจะตัดใจจากเขาได้จริงๆตอนไหน? มันไม่ง่ายที่จะลืมใบหน้า รอยยิ้ม ความรู้สึกรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ เรายังรักและเป็นห่วงเขาอยู่ เราเองก็คิดนะว่าเคยพูดกดดันเขามากไปอีกอย่าง. เขาจะไม่ทนกับการกระทำเดิมๆที่เราทำกับเขาอยากทำไรกับเขาก็ทำ. เราก็เข้าใจและรู้สึกผิดที่เคยทำไม่ดีกับเค้าสารพัดจนเค้าระเบิดมันออกมาโดยที่เราตั้งตัวไม่ทัน หักดิบเลย อีกแง่นึงเขาก็ยอมแพ้ลอยแพเราง่ายๆ เราตัดใจไม่ได้สักทียังอยากอยู่กับเขานะ แต่ ถ้าจะต้องคบกันต่อไปแบบไม่สนิทใจไม่รู้อนาคต ไม่ให้ความมั่นใจ แล้วเขาจะคิดอยากมีครอบครัวตอนไหน เราอยากมีครอบครัวที่อบอุ่น. อดีตที่ผ่านมาถ้ามัวไปจมกับมันเมื่อไหร่เขาจะมีความสุขหรือเจาอาจจะมีความสุขถ้าเขาไม่ต้องมีภาระนะ? เฮ้อไม่รู้ว่าเราจะทำไงต่อดี มาทำงานที่กทม เพราะอยากมีครอบครัวกับเขามาสร้างอนาคตด้วยกัน เค้าเคยบอกจะไม่ยอมให้เป็นเหมือนอดีตที่ผ่านมาแต่เขาก็ยอมแพ้ง่ายๆ. ตอนนี้ต้องอยู่คนเดียวดูแลตัวเอง. เราคงไม่กล้าบอกทางบ้านเพราะแม่อุส่าให้คบกันกว่าจะมีวันที่ได้อยู่ด้วยกันมันยากแค่ไหน. แม่ให้เวลาสร้างอนาคต ตั้งเนื้อตั้งตัว แต่พวกเขาต้องมาผิดหวังเสียใจ แน่ถ้ารู้. ยังไงเราก็จะเข้มแข็งใช้ชีวิตอยู่ให้ได้ดูแลทางบ้านเราให้ได้. เราต้องอยู่ให้ได้ เราอาจไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เขาลืมได้ . แต่เค้าเป็นผู้ชายคนแรกของเราที่เราจะไม่มีวันลืม ความรักจะจบยังไงมันก็สวยงามเสมอ พบกันเพื่อจากอยู่ที่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ. เราเชื่อว่าความล้มเหลวคือพื้นฐานแห่งความสำเร็จ. สู้ต่อไป
คบกันไปต่อหรือพอดี
เพิ่งคุยตกลงจะเลิกกันกับแฟนวันนี้เสียใจมาก. เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างที่คิดไว้มันพังยับเละไม่เป็นท่า
18 พ.ย . 57 ที่ผ่านมา. เป็นวันครบรอบที่เราคบกันกับแฟนเก่า 3 ปี เราแอบทำการ์ด อวยพรให้เขา. เขียนว่า ขอให้รักกันแบบนี้ตลอดไปนะ.แล้วเอาให้เขา พูดมาล่ะน้ำตาไหล เราอายุ 24 ปี นิสัยร่าเริง ชอบเอาแต่ใจเพราะ แฟนเอาแต่ใจจนเสียนิสัย เราเป็นคนหลายอารมณ์. อยากด่าก็ด่าอยากตีก็ตี. อยากตบก็ตบ แต่แฟนก็ไม่เคยว่าอะไร บางครั้งหัวเราะด้วยซ้ำบอก รับอารมณ์ไม่ทันผู้ชายคนนี้อายุห่างจากเรา 3 ปี เค้าเป็นผู้ชายที่ยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเราหลายๆอย่างๆ เราคบกันเขาตั้งแต่เรียนอยู่ปี3.เราเป็นคนตจว ทั้งคู่ ส่วนตัวเขาก็มาทำงานที่กทม. หลังจากเราเรียนจบก็ย้ายมาทำงานที่กทม. เรารักกันมาก ก็เลยอยู่ด้วยกันก่อนตั้งใจว่าจะทำงานเก็บเงินไว้เยอะๆพร้อมเมื่อไหร่จะแต่งงานกัน. อาจจะข้ามขั้นตอนไปบ้างแต่จะพยามทำให้ดีที่สุดคิดกันไว้แบบนี้. เริ่มตั้งแต่รู้จักกัน เขาก็มีอดีตมากมาย ทั้งที่เล่าให้เราฟังบ้าง รู้เองบ้าง แต่เราก็ได้มองข้ามสิ่งเหล่านั้นไป อาจจะมีรู้สึกบ้างแต่มันก็เป็นอดีตของเขา ซึ่งเราเข้าใจว่าคนเราก็มีทั้งดีและไม่ดี ตัวเราเองก็เช่นกัน เขาเป็นผู้ชายที่อยากให้เป็นทั้งคนแรกและคนสุดท้ายของชีวิต เราจึงตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับเขา ทั้งๆที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน. พ่อแม่เราทั้งสองฝ่ายก็รู้เรื่องนะแต่แม่เราเข้าใจแล้วก็ให้เวลาเราสองคนสร้างเนื้อสร้างตัว
หลังจากอยู่ด้วยกันมา ปีกว่า
ความรักกับกับความไม่เข้าใจมันก็เริ่มเกิดขึ้น😞
ตอนแรกทำงานคนละที่ นานๆที่จะได้หยุดพร้อมกันไปเที่ยวกินข้าวดูหนังเพราะวันหยุดไม่ตรงกัน แต่ก็อยู่เห็นหน้ากันทุกวันนะค่ะแต่ก็ยังคิดถึงกันอยู่ดีช่วงที่ทำงานคนละที่เราไม่เคยทะเลาะกันเลยค่ะ อาจมีงอลบ้างตามประสาผู้หญิงแต่เค้าก็จะมาง้อมาเอาใจเสมอ วันนึงที่บริษัทเค้าต้องการพนักงานพอดี แฟนเลยให้ลองมาสัมภาษดู. สุดท้ายคือได้ทำงานที่เดียวกัน. ตอนนั้นก็แอบดีใจนะ. มันมีน้อยคู่ที่จะได้ทำงานที่เดียวกัน ไปพร้อมกัน ทานข้าวพร้อมกันกลับพร้อมกัน แถมประหยัดค่าใช้จ่ายเรื่องการเดินทางด้วยคิดว่าโชคดีจังเลย. เวลาอยู่ที่ทำงานเราก็ค่อนข้างสำรวมนะ ไม่ได้แสดงความรักหรือทำให้เสียงาน. ต่างคนต่างทำงานหน้าที่ตัวเอง. เราทำงานคนละแผนก แต่บางครั้งมันก็เกี่ยวข้องกัน. เวลาเราทำงานเราเป็นคนค่อนข้างซีเรียสกับงานมากค่ะ คือถ้าได้รับมอบหมายมาแล้วไม่ว่างานเล็กงานใหญ่คือต้องเสร็จและเรียบร้อยไม่งั้นก็จะห่วงแล้วก็พะวงอยู่ตลอด. แต่บางครั้งก็ต้องพึ่งแฟนที่อยู่คนละแผนก ในเรื่องการเดินทางทำธุระต่างๆเพราะเค้ามีรถซึ่งรถเราก็หาเงินดาวช่วยกันแต่เขาเป็นคนส่ง เวลาทำงาน ก็มีใช้เค้าบ้าง. เค้าเป็นผู้ชายที่น่ารัก ขี้อ้อน. ชอบเอาใจ. ชอบดูแลเราเป็นอย่างดี.ตื่นมาหอมแก้มกันทุกวัน. ตอนนอนก็หอมแก้ม บอกรักกันทุกวัน อยากได้ไรทำไรเที่ยวไหนพาไปไม่เคยขัดใจ เข้าปีที่ 2 ที่คบกัน ก็คิดถึงอนาคตเรื่องครอบครัวฉันก็ชอบพูดวางแผน อยากแต่งงาน เขาบอกจะเก็บเงินแต่งงานกันวันที่ 18 พ.ย. 58 เขาจะทำให้ได้. แค่ได้ฟังก็ชื่นใจล่ะ ฉันชอบแพลนว่าอย่างมีบ้าน. หลังใหญ่ๆ. มีลูกกี่คนคิดกันไป แต่ภาระเราทั้งสองคนก็เยอะค่าห้อง. ค่ารถ. ส่งให้ทางบ้าน ค่าใช้จ่ายต่างๆ เงินเก็บก็ไม่ค่อยมี เริ่มมีปัญหาบ้างแรกๆเราก็บ่นบ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้คิดไรมาก. ขอแค่พอใช้ไปเดือนชนเดือน. แต่พักหลังๆปัญหาก็เริ่มเยอะขึ้น. อีกทั้งประกอบกับปัญหาความไม่เข้าใจกัน ตอนนี้แฟนเวลาอยู่ด้วยกันดีๆ เขาเริ่มทำตัวเหมือนมีความลับ โทรศัพท์มือถือ. เฟชบุ๊ค. ไลน์ เราไม่สามารถไปจับของเขาได้เลยๆ. ทั้งๆที่แต่ก่อนเราก็ดูก็เช็คปกติ ของคนเป็นแฟนกัน. เขาเคยพูดว่าต้องการความเป็นส่วนตัว. ไม่อยากให้เราไปยุ่งกับเขา. เราได้ฟังแบบนั้นก็คิดไปต่างๆนาๆ. เขามีคนอื่นหรือป่าว ทำไมคนรักกันอยู่ดีๆถึงเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ เรารักเขามากแต่เขากลับรักเราน้อยลงทุกวันๆหรอ. เลยไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น มีคนอื่นหรอ ถ้ามีโต๊ะทำงานใกล้กันเลยเอาเวลาไหนคุย? ก็คิดไป😞ด้วยนิสัยก็ต้องสืบต้องรู้ให้ได้ทำทุกอย่างสารพัด ใครเคยเจอแบบนี้บ้างมั๊ย. เราไม่ยุ่งกับโทรศัพของเขาอยู่สักพักแต่ในสมองยังสงสัยตลอดเวลา. และไม่มีความสุขเลย 🙇แต่ที่ทะเลาะกันไม่ใช่เราไม่รักเขานะค่ะรัก แต่ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรทำไมถึงเปลี่ยนไป พักหลังๆมาเขาไม่ง้อเราเหมือนแต่ก่อนเบื่อแล้วแน่ๆ😫😫😫 3 วันก่อนที่ผ่านมาเราเพิ่งได้รับมอบหมายให้ไปทำงานที่ต่างจังหวัด ส่วนแฟนเราให้ตามไป วันที่สองของงาน. วันที่เราไม่อยู่. แฟนเราเขาแอบไปเที่ยวแต่ไม่บอกเรา จนเราสงสัยและถามจี้จนรู้เราก็งอลเขาก็ขอโทษเราทีหลัง เฮ้อ. บอกเลยว่าเหนื่อย เราไปทำงานตจว. แทนที่จะถามว่าเหนื่อยมั๊ยให้กำลังใจกัน เรารอเขาโทรหาแต่ไม่มีวี่แววว่าจะโทรมาเลย เราก็ยิ่งคิดไปใหญ่ หลังจากกลับทำงานที่ตจว. ทำงานมาเหนื่อยๆ. อยากมีคนมาดูแลใส่ใจ ถามว่าเหนื่อยมั๊ยแต่เขาก็ไม่อยู่ ไม่รู้ไปไหนมา. กลับมาก็ไม่บอกสักคำว่าไปไหนทำไร. จนวันนี้เขาออกไปทำงาน แล้วเราหยุดชดเชย. แอบเล่นเฟซเขาเห็นเขาคุยกับใครไม่รู้. เราก็เลยไลน์หาเขา. โวยวายใหญ่เลยว่าแอบมีคนอื่น. เขาก็บอกว่าไม่ได้เป็นแบบที่เราเข้าใจ แต่จะไม่อธิบายอะไร บอกว่าเขาเคยทำเรื่องไม่ดีไว้แล้วถ้ารู้เราคงรับไม่ได้ สุดท้ายก็ได้รู้ความจริงว่า เขาเคยคบกันเมื่อ 5 ปีก่อนและมีลูกด้วยกัน. เขาเคยทำไม่ดีกับพี่สาวผู้หญิงคนนี้ไว้จะฝากไปขอโทษ.พี่สาวผุหญิงคนนี้แต่ไม่อยากคุยในเฟซ หลังจากนั้นจึงทำให้เรารู้เรื่องราวและเข้าใจเขาทั้งหมด.และคุยกับเขา ไม่ใช่เพราะเขามีใครใหม่. แต่เขาคงยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตใครจริงๆเหมือนการมีครอบครัวที่ล้มเหลวในวัยรุ่นของเขาทำให้เขาไม่อยากที่จะมีครอบครัวอีกเขาคงกลัวจะเหมือนอดีตที่ผ่านมา. (ซึ่งเค้าเคยบอกแล้วว่าเคยมีตัวเล็กตั้งแต่สมัยเรียนอายุ19ปี เขายังเด็กและทำไรไม่คิด ตอนคบกันใหม่ๆเราโอเครรับได้)
เค้าก็บอกว่าที่ยื้อกันมาถึงวันนี้เค้าก็ยังรักเราอยู่ตัดเราไม่ขาด ขอโทษที่เป็นผู้ชายที่ไม่ดีไม่อยากให้เราไปจมอยู่กับเขา พยามยามจะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี สร้างครอบครัวกับเราแต่ทำยังไง อยู่ด้วยกันมายังไม่มีอะไรเลย. ไม่รู้ว่าจะได้แต่งงานกันตอนไหน พักหลังเราไม่กินยาคุมถ้ามีน้องขึ้นมาไม่รู้ว่าเราจะทำยังไง.จะสามารถดูแลได้หรือป่าว (ทำไมมาพูดแบบนี้). เราร้องไห้เสียใจมาก. เหมือนที่บอก ว่าทุกอย่างมันพังยับ แต่กลั่นใจคุย ตกลงที่จะเป็นแค่พี่น้องกัน. แล้วแยกห้องกันอยู่สิ้นเดือน. เวลาทำงานเราต้องเห็นหน้าเขาเกือบทุกวัน. เราจะตัดใจจากเขาได้จริงๆตอนไหน? มันไม่ง่ายที่จะลืมใบหน้า รอยยิ้ม ความรู้สึกรักที่มีอยู่เต็มหัวใจ เรายังรักและเป็นห่วงเขาอยู่ เราเองก็คิดนะว่าเคยพูดกดดันเขามากไปอีกอย่าง. เขาจะไม่ทนกับการกระทำเดิมๆที่เราทำกับเขาอยากทำไรกับเขาก็ทำ. เราก็เข้าใจและรู้สึกผิดที่เคยทำไม่ดีกับเค้าสารพัดจนเค้าระเบิดมันออกมาโดยที่เราตั้งตัวไม่ทัน หักดิบเลย อีกแง่นึงเขาก็ยอมแพ้ลอยแพเราง่ายๆ เราตัดใจไม่ได้สักทียังอยากอยู่กับเขานะ แต่ ถ้าจะต้องคบกันต่อไปแบบไม่สนิทใจไม่รู้อนาคต ไม่ให้ความมั่นใจ แล้วเขาจะคิดอยากมีครอบครัวตอนไหน เราอยากมีครอบครัวที่อบอุ่น. อดีตที่ผ่านมาถ้ามัวไปจมกับมันเมื่อไหร่เขาจะมีความสุขหรือเจาอาจจะมีความสุขถ้าเขาไม่ต้องมีภาระนะ? เฮ้อไม่รู้ว่าเราจะทำไงต่อดี มาทำงานที่กทม เพราะอยากมีครอบครัวกับเขามาสร้างอนาคตด้วยกัน เค้าเคยบอกจะไม่ยอมให้เป็นเหมือนอดีตที่ผ่านมาแต่เขาก็ยอมแพ้ง่ายๆ. ตอนนี้ต้องอยู่คนเดียวดูแลตัวเอง. เราคงไม่กล้าบอกทางบ้านเพราะแม่อุส่าให้คบกันกว่าจะมีวันที่ได้อยู่ด้วยกันมันยากแค่ไหน. แม่ให้เวลาสร้างอนาคต ตั้งเนื้อตั้งตัว แต่พวกเขาต้องมาผิดหวังเสียใจ แน่ถ้ารู้. ยังไงเราก็จะเข้มแข็งใช้ชีวิตอยู่ให้ได้ดูแลทางบ้านเราให้ได้. เราต้องอยู่ให้ได้ เราอาจไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่เขาลืมได้ . แต่เค้าเป็นผู้ชายคนแรกของเราที่เราจะไม่มีวันลืม ความรักจะจบยังไงมันก็สวยงามเสมอ พบกันเพื่อจากอยู่ที่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย เป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ. เราเชื่อว่าความล้มเหลวคือพื้นฐานแห่งความสำเร็จ. สู้ต่อไป