เรื่องราวนี้เกิดขึ้นจากชีวิตของผมเอง....กับคนรักคนนึงที่รักมากที่สุดและไม่เคยรักใครเท่านี้มาก่อน
จุดเริ่มต้นของรัก
ผมกับเขาพบกันในขณะเรียนอยู่ มหาวิทยาลัย ผมเป็นคนที่ไม่เคยจีบใครก่อนเลย แต่เขาเป็นคนที่ผมเลือกที่จะเข้าไปจีบเพราะเขาเป็นคน เฟรนลี่น่ารัก ขี้เล่น เขาทำผมตกหลุมรักเขาโดยที่ผมไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ... ในความจริง ตอนนั้นเขามีแฟนอยู่แล้วแต่เขามีปัญหากับแฟนเขามาก พอเราเริ่มรู้จักกันมากขึ้น เขาก็เล่าให้ฟังถึงปัญหาของเขากับแฟนเขา ผมเห็นเขาร้องไห้ทุกครั้งที่แฟนเขาโทรมา ผมรู้สึกสงสารเขามาก ในที่สุดเขาก็เลือกผม ตอนนั้นผมไม่รู้สึกผิดเลย เพราะรู้สึกสงสารเขาและอยากดูแลเขาแทนคนนั้น....
เราเริ่มคบกัน เขาน่ารักมาก เอาใจใส่ผมมาก พูดจาน่ารักอ่อนหวานกับผมมาก ผมก็เช่นกัน แต่เขาก็ยังตัดใจจากคนเก่าไม่ได้ ในช่วงแรก ผมแอบเจ็บแต่ก็พยายามเข้าใจเขา
ในที่สุดเวลาก็ผ่านไปเขาเหมือนจะลืมได้แล้ว.... เรารักกันไปไหนมาไหนด้วยกันเขาให้ความชัดเจนกับผม ผมมีความสุขที่มีเขา...
ผมไว้ใจเขาไม่เคยยุ่งวุ่นวายอะไรกับเวลาส่วนตัวของเขาเลย อยากไปเที่ยวไหนกลางคืนกลับเช้าไม่เคยวุ่นวาย โทรศัพท์ไม่เคยดู
หลายปีต่อมา ทุกอย่างเหมือนดำเนินไปเป็นปกติ...แต่ วันนึงผมนึงสงสัย ขึ้นมาในหัว จึงแอบดูโทรสับเขาตอนเขานอน ผมจึงรู้ว่าเขาคุยกับคนๆนึงแล้วบอกกับคนอื่นว่าเป็นคนๆนั้นเป็นแฟนเขา ในหัวผมทุกอย่างมืดดับ ปลุกเขาขึ้นมาทะเลาะกันจนร้องไห้กันทั้งคู่ แต่ด้วยความรักผมก็ให้อภัยเขาและทุกอย่างก็จบลงด้วยคำว่าขอโทษ และจะไม่ทำอีกมันแค่เรื่องสนุกๆ.....
เวลาผ่านไป
ผมลืมเรื่องนั้นไปเลย.... และแล้วมันก็เกิดขึ้นอีก เมื่อผู้ชายคนนั้นขึ้นสถานะเฟสบุคกับเขาว่าเป็นแฟนกัน ทั้งๆที่เขาอยู่กับผม ผมเสียใจมาก ผมถามเขาเขาก็บอกว่าแค่กดผิด ขอโทษและผมก็ให้อภัยด้วยความรัก...
หลายเดือนต่อจากนั้น
ผมแอบฟังเขาตอนเข้าห้องน้ำเพราะเขาติดโทรศัพท์มาก เขาเข้าห้องน้ำนานมาก ผมจึงรู้ว่าเขาแอบโทรหากัน T_T
ผมเสียใจมากและถามเขาน้ำตาไหลตลอดเวลา เขาสัญญาว่าจะไม่ทำอีก แต่นี่มัน 3 ครั้งกับคนเดิมนะ !!
และผลสุดท้ายเป็นไงเพื่อนๆลองคิดดู.... ผมก็ยกโทษให้เหมือนเดิม ระหว่างนั้นเขาก็สนใจผมน้อยลง ผมป่วยก็ไม่สนใจ ไม่อยากให้ผมไปไหนมาไหนด้วยเลยซึ่งแรกๆไม่เคยเป็น
แต่เพราะรักจึงทนต่อไป.....
มีต่อครับ..... อาจจะดูธรรมดาน่าเบื่อ แต่ถ้าอยากรู้ว่า รักแท้จะแพ้ระยะทางยังไงเดี๋ยวมาเล่าให้ฟัง
หรือรักแท้จะแพ้ ความดี และ ระยะทาง
จุดเริ่มต้นของรัก
ผมกับเขาพบกันในขณะเรียนอยู่ มหาวิทยาลัย ผมเป็นคนที่ไม่เคยจีบใครก่อนเลย แต่เขาเป็นคนที่ผมเลือกที่จะเข้าไปจีบเพราะเขาเป็นคน เฟรนลี่น่ารัก ขี้เล่น เขาทำผมตกหลุมรักเขาโดยที่ผมไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ... ในความจริง ตอนนั้นเขามีแฟนอยู่แล้วแต่เขามีปัญหากับแฟนเขามาก พอเราเริ่มรู้จักกันมากขึ้น เขาก็เล่าให้ฟังถึงปัญหาของเขากับแฟนเขา ผมเห็นเขาร้องไห้ทุกครั้งที่แฟนเขาโทรมา ผมรู้สึกสงสารเขามาก ในที่สุดเขาก็เลือกผม ตอนนั้นผมไม่รู้สึกผิดเลย เพราะรู้สึกสงสารเขาและอยากดูแลเขาแทนคนนั้น....
เราเริ่มคบกัน เขาน่ารักมาก เอาใจใส่ผมมาก พูดจาน่ารักอ่อนหวานกับผมมาก ผมก็เช่นกัน แต่เขาก็ยังตัดใจจากคนเก่าไม่ได้ ในช่วงแรก ผมแอบเจ็บแต่ก็พยายามเข้าใจเขา
ในที่สุดเวลาก็ผ่านไปเขาเหมือนจะลืมได้แล้ว.... เรารักกันไปไหนมาไหนด้วยกันเขาให้ความชัดเจนกับผม ผมมีความสุขที่มีเขา...
ผมไว้ใจเขาไม่เคยยุ่งวุ่นวายอะไรกับเวลาส่วนตัวของเขาเลย อยากไปเที่ยวไหนกลางคืนกลับเช้าไม่เคยวุ่นวาย โทรศัพท์ไม่เคยดู
หลายปีต่อมา ทุกอย่างเหมือนดำเนินไปเป็นปกติ...แต่ วันนึงผมนึงสงสัย ขึ้นมาในหัว จึงแอบดูโทรสับเขาตอนเขานอน ผมจึงรู้ว่าเขาคุยกับคนๆนึงแล้วบอกกับคนอื่นว่าเป็นคนๆนั้นเป็นแฟนเขา ในหัวผมทุกอย่างมืดดับ ปลุกเขาขึ้นมาทะเลาะกันจนร้องไห้กันทั้งคู่ แต่ด้วยความรักผมก็ให้อภัยเขาและทุกอย่างก็จบลงด้วยคำว่าขอโทษ และจะไม่ทำอีกมันแค่เรื่องสนุกๆ.....
เวลาผ่านไป
ผมลืมเรื่องนั้นไปเลย.... และแล้วมันก็เกิดขึ้นอีก เมื่อผู้ชายคนนั้นขึ้นสถานะเฟสบุคกับเขาว่าเป็นแฟนกัน ทั้งๆที่เขาอยู่กับผม ผมเสียใจมาก ผมถามเขาเขาก็บอกว่าแค่กดผิด ขอโทษและผมก็ให้อภัยด้วยความรัก...
หลายเดือนต่อจากนั้น
ผมแอบฟังเขาตอนเข้าห้องน้ำเพราะเขาติดโทรศัพท์มาก เขาเข้าห้องน้ำนานมาก ผมจึงรู้ว่าเขาแอบโทรหากัน T_T
ผมเสียใจมากและถามเขาน้ำตาไหลตลอดเวลา เขาสัญญาว่าจะไม่ทำอีก แต่นี่มัน 3 ครั้งกับคนเดิมนะ !!
และผลสุดท้ายเป็นไงเพื่อนๆลองคิดดู.... ผมก็ยกโทษให้เหมือนเดิม ระหว่างนั้นเขาก็สนใจผมน้อยลง ผมป่วยก็ไม่สนใจ ไม่อยากให้ผมไปไหนมาไหนด้วยเลยซึ่งแรกๆไม่เคยเป็น
แต่เพราะรักจึงทนต่อไป.....
มีต่อครับ..... อาจจะดูธรรมดาน่าเบื่อ แต่ถ้าอยากรู้ว่า รักแท้จะแพ้ระยะทางยังไงเดี๋ยวมาเล่าให้ฟัง