สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิปทุกคน เรื่องที่เราจะเล่าในวันนี้มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเราเมื่อไม่กี่เดือนนี่เองค่ะ เราคิดอยู่นานพอสมควรว่าจะเอามาลงในพันทิปดีมั้ย จนวันนี้เราตัดสินใจที่จะเอามาลง เผื่อว่าเรื่องที่เอามาลงมันจะช่วยเป็นบทเรียนหรือตัวอย่างในเรื่องของความรัก เวลาที่เราตัดสินใจเลือกที่จะรักใครสักคน ว่าเรารู้จักเขาดีพอหรือยัง แล้วเรารักกันจริงหรือไม่นะคะ จะได้ไม่เกิดเรื่องแบบที่เราได้เจอมา
เรื่องมันมีอยู่ว่าเราได้รู้จักกับผู้ชายคนนึงมาเกือบสิบปี รู้จักกันมาตั้งแต่เรายังเป็นเด็กตัวๆคนนึง และเขาก็รู้จักกับพ่อแม่ของเราเป็นอย่าง ครอบครัวเรากับเขารักกันมาก ใกล้ชิดสนิทสนมกันดี และความใกล้ชิดนี่แหละที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้!!
คุณเคยได้ยินคำว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิดมั้ยคะ เรากำลังเป็นแบบนี้ในตอนนั้น เขาเป็นคนที่ใจดีกับเรา เป็นคนที่เรารักและไว้ใจมาก (เขาไม่มีครอบครัวนะคะ แฟนของเขาที่เคยอยู่ด้วยกันมาเกือบสิบปีก็เริ่มห่างๆเขาไปพอรู้อีกทีก็แต่งงานมีลูกไปแล้ว)
เพราะความที่เราใกล้ชิดกันมากมันเลยเกิดเป็นความรักขึ้นมาค่ะ เราเริ่มรักเขามาได้ 3 ปีกว่าๆ ซึ่งเป็นการแอบรักตลอดระยะเวลานี้เขาดีกับเรา คอยเป็นห่วงเป็นใย ทำเหมือนว่ารักเราเหมือนลูก ถ้าเราบอกพวกคุณจะเชื่อมั้ยคะว่ามันเป็นความรักที่ไม่เหมาะสมเอาซะเลย คนอายุ 53 จะมารักกับเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานอายุแค่ 18 ปีไปได้ยังไง ถ้าคนอื่นมาเล่าเราก็คงไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่นี่มันเกิดกับเราเองจริงๆ
เรื่องมันก็เกิดขึ้นเมื่อวันเกิดของเรานี่แหละค่ะ เขาก็เป็นคนจัดงานให้เรา ดูแลให้ทุกเรื่อง เรารู้สึกดีใจมากๆวันเกิดในปีนี้มันเป็นวันที่พิเศษกว่าทุกๆปีที่ผ่านมา และหลังจากวันเกิดเราเสร็จไป ในตอนเช้าเราก็ไปช่วยเก็บของที่ฟาร์ม เราจัดงานที่ฟาร์มเลี้ยงกุ้งของเขานะคะ ก็ปกติไม่มีอะไร หลังจากนั้นแม่เราก็ฝากเราไว้ที่นั่น เพราะแม่จะไปทำธุระ แล้วก็ไม่คิดว่าจะมีอะไเกิดขึ้นเพราะไว้ใจกันมาก วันนั้นเราง่วงมาก เขาก็มาถามว่าเข้าไปนอนในห้องมั้ย ซึ่งที่ฟาร์มจะมีห้องนอนของเขาอยู่ แต่เขาไม่ได้นอนแล้วเพราะเขาไปปลูกบ้านหลังใหม่อยู่แล้ว เราก็เลยเข้าไปนอนก็ไม่มีอะไร พอเราหลับไปก็หลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน
เขาก็เดินเข้ามาถามในห้องว่า "หิวมั้ยเย็นแล้ส นอนยาวเลย"
เราก็ตอบว่า "ยังไม่หิวเลย"
เขาก็ชวนเราคุยไปเรื่อยๆ ตอนนั้นเราก็นอนคุย เค้าก็มานั่งพิงกำแพงคุยกับเรานั่นแหละ แล้วเค้าก็เดินออกไปค้นหนังสือมาให้เรา จากนั้นก็เรียกเราให้ลุกมานั่ง ในตอนนั้นเราก็กลัวๆเหมือนกันนะ อยู่กันสองต่อสอง แต่คิดว่าเค้าคงไม่ทำอะไรหรอกมั้ง หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มถามเราค่ะ
"วันเกิดบอกให้ชวนแฟนมาด้วยทำไมไม่เห็นพามาเลย"
เราก็ตอบไปว่า "แฟนที่ไหนมีล่ะ วันๆอยู่แต่ในบ้านจะไปเจอใครได้ไง"
จากนั้นเค้าจับมือเราค่ะ เราก็ตกใจอยู่ แล้วก็พูดว่า
"วันเกิดปีนี้พอใจมั้ย อาทำให้เต็มที่ได้แค่นี้เรามีความสุขมั้ย"
เราก็ตอบไปว่า "แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว ขอบคุณมากๆเลยนะคะ"
แล้วก็คุยๆกันไปเรื่อยเปื่อย จนมาถึงคำนี้ค่ะ
"อามีเรื่องอยากจะบอก"
เราก็ถามว่าเรื่องอะไรหรอ เขาก็ไม่ยอมบอกค่ะ เราก็เขาอยู่หลายรอบ เค้าก็ไม่บอก ได้แต่พูดว่ากลัวบอกไปแล้วคิดไม่ตรงกัน อาเสียคนตายเลย
เราก็ถามว่า "เรื่องอะไรล่ะ บอกมาสิ!!"
เขาก็อ้ำๆอึ้งอยู่นานมากๆ แล้วก็พูดว่า
"อยากรู้จริงๆหรอ งั้นเดินตามมาในห้องนี่ แล้วจะบอก"
เราก็เดินตามเขาไปในห้องตรงที่เรานอนนั่นแหละ แล้วก็ถามเขาว่า
"อาจะบอกอะไรหรอ??"
เขาก็จับที่ไหล่เราค่ะ จากนั้นก็จูบเรา แล้วก็พูดว่า
"อารักเรานะ แต่วัยมันต่างกันมาก"
แล้วเขาก็กอดเราไว้อย่างนั้น
ตอนนั้นเราตกใจมากแล้วก็ดีใจไปด้วยที่เขารู้สึกเหมือนกับเราที่รู้สึกกับเขา แล้วเขาก็พูดว่า"ถ้าพ่อกับแม่ของเรารู้จะว่ายังไง เอาอาตายแน่ๆเลย"
แล้วก็ถามเราว่า "แล้วเราล่ะคิดกับอายังไง"
เราก็ตอบไปว่า "เราก็รักอาเหมือนที่อารักเรานั่นแหละ"
จากนั้นเขาก็กอดเรา มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก
เราก็ถามเขาว่า "รักเรามานานหรือยัง" เขาก็บอกว่า "แอบรักมาหลายปีแล้ว แต่ไม่กล้าแสดงออกกลัวคนอื่นจะมองไม่ดี"
หลังจากวันนั้นเขาก็โทรหาเราทุกวัน เวลาเจอกันก็ทำตัวเหมือนเดิม แต่มีความาขมากกว่าที่เคย แต่เรายังไม่กล้าบอกพ่อแม่เรื่องนี้ ได้แค่แอบๆคุยกัน จนแม่เราเริ่มสงสัยแล้วก็จับได้ แม่เราก็เลยเรียกเขามาคุย ว่าจะเอายังไง แล้วก็ได้ข้อตกลงว่าให้เรากับเขาหมั้นกันเอาไว้ก่อน รอเรียนจบแล้วค่อยแต่ง ก็ตกลงกันด้วยดี แต่เขาขอเวลาสองเดือนเพื่อเตรียมเงิน และขอให้แม่เราอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้ให้พ่อเรารู้ แม่เราก็ไม่มีปัญหาอะไร เรากับเขาก็ใช้ชีวิตกันตามปกติ วันไหนเขาคิดถึงก็จะมารับเราที่บ้าน ตอนเช้าก็มาส่ง เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆเกือบสองเดือน แต่แล้วมันก็มีจุดเปลี่ยนค่ะ ทำให้คนที่เคยรักกันต้องกลายมาเป็นคนที่เกลียดกัน ไว้เดี๋ยวเราจะมาเล่าต่อนะคะ เราพิมพ์ในโทรศัพท์ รอกันหน่อยนะ
เมื่อคนที่เคยรักกันมาก มีจุดแปรผันให้ความรักนั้นเปลี่ยนเป็นแค้น !!!
เรื่องมันมีอยู่ว่าเราได้รู้จักกับผู้ชายคนนึงมาเกือบสิบปี รู้จักกันมาตั้งแต่เรายังเป็นเด็กตัวๆคนนึง และเขาก็รู้จักกับพ่อแม่ของเราเป็นอย่าง ครอบครัวเรากับเขารักกันมาก ใกล้ชิดสนิทสนมกันดี และความใกล้ชิดนี่แหละที่เป็นต้นเหตุของเรื่องนี้!!
คุณเคยได้ยินคำว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิดมั้ยคะ เรากำลังเป็นแบบนี้ในตอนนั้น เขาเป็นคนที่ใจดีกับเรา เป็นคนที่เรารักและไว้ใจมาก (เขาไม่มีครอบครัวนะคะ แฟนของเขาที่เคยอยู่ด้วยกันมาเกือบสิบปีก็เริ่มห่างๆเขาไปพอรู้อีกทีก็แต่งงานมีลูกไปแล้ว)
เพราะความที่เราใกล้ชิดกันมากมันเลยเกิดเป็นความรักขึ้นมาค่ะ เราเริ่มรักเขามาได้ 3 ปีกว่าๆ ซึ่งเป็นการแอบรักตลอดระยะเวลานี้เขาดีกับเรา คอยเป็นห่วงเป็นใย ทำเหมือนว่ารักเราเหมือนลูก ถ้าเราบอกพวกคุณจะเชื่อมั้ยคะว่ามันเป็นความรักที่ไม่เหมาะสมเอาซะเลย คนอายุ 53 จะมารักกับเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานอายุแค่ 18 ปีไปได้ยังไง ถ้าคนอื่นมาเล่าเราก็คงไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่นี่มันเกิดกับเราเองจริงๆ
เรื่องมันก็เกิดขึ้นเมื่อวันเกิดของเรานี่แหละค่ะ เขาก็เป็นคนจัดงานให้เรา ดูแลให้ทุกเรื่อง เรารู้สึกดีใจมากๆวันเกิดในปีนี้มันเป็นวันที่พิเศษกว่าทุกๆปีที่ผ่านมา และหลังจากวันเกิดเราเสร็จไป ในตอนเช้าเราก็ไปช่วยเก็บของที่ฟาร์ม เราจัดงานที่ฟาร์มเลี้ยงกุ้งของเขานะคะ ก็ปกติไม่มีอะไร หลังจากนั้นแม่เราก็ฝากเราไว้ที่นั่น เพราะแม่จะไปทำธุระ แล้วก็ไม่คิดว่าจะมีอะไเกิดขึ้นเพราะไว้ใจกันมาก วันนั้นเราง่วงมาก เขาก็มาถามว่าเข้าไปนอนในห้องมั้ย ซึ่งที่ฟาร์มจะมีห้องนอนของเขาอยู่ แต่เขาไม่ได้นอนแล้วเพราะเขาไปปลูกบ้านหลังใหม่อยู่แล้ว เราก็เลยเข้าไปนอนก็ไม่มีอะไร พอเราหลับไปก็หลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน
เขาก็เดินเข้ามาถามในห้องว่า "หิวมั้ยเย็นแล้ส นอนยาวเลย"
เราก็ตอบว่า "ยังไม่หิวเลย"
เขาก็ชวนเราคุยไปเรื่อยๆ ตอนนั้นเราก็นอนคุย เค้าก็มานั่งพิงกำแพงคุยกับเรานั่นแหละ แล้วเค้าก็เดินออกไปค้นหนังสือมาให้เรา จากนั้นก็เรียกเราให้ลุกมานั่ง ในตอนนั้นเราก็กลัวๆเหมือนกันนะ อยู่กันสองต่อสอง แต่คิดว่าเค้าคงไม่ทำอะไรหรอกมั้ง หลังจากนั้นเค้าก็เริ่มถามเราค่ะ
"วันเกิดบอกให้ชวนแฟนมาด้วยทำไมไม่เห็นพามาเลย"
เราก็ตอบไปว่า "แฟนที่ไหนมีล่ะ วันๆอยู่แต่ในบ้านจะไปเจอใครได้ไง"
จากนั้นเค้าจับมือเราค่ะ เราก็ตกใจอยู่ แล้วก็พูดว่า
"วันเกิดปีนี้พอใจมั้ย อาทำให้เต็มที่ได้แค่นี้เรามีความสุขมั้ย"
เราก็ตอบไปว่า "แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว ขอบคุณมากๆเลยนะคะ"
แล้วก็คุยๆกันไปเรื่อยเปื่อย จนมาถึงคำนี้ค่ะ
"อามีเรื่องอยากจะบอก"
เราก็ถามว่าเรื่องอะไรหรอ เขาก็ไม่ยอมบอกค่ะ เราก็เขาอยู่หลายรอบ เค้าก็ไม่บอก ได้แต่พูดว่ากลัวบอกไปแล้วคิดไม่ตรงกัน อาเสียคนตายเลย
เราก็ถามว่า "เรื่องอะไรล่ะ บอกมาสิ!!"
เขาก็อ้ำๆอึ้งอยู่นานมากๆ แล้วก็พูดว่า
"อยากรู้จริงๆหรอ งั้นเดินตามมาในห้องนี่ แล้วจะบอก"
เราก็เดินตามเขาไปในห้องตรงที่เรานอนนั่นแหละ แล้วก็ถามเขาว่า
"อาจะบอกอะไรหรอ??"
เขาก็จับที่ไหล่เราค่ะ จากนั้นก็จูบเรา แล้วก็พูดว่า
"อารักเรานะ แต่วัยมันต่างกันมาก"
แล้วเขาก็กอดเราไว้อย่างนั้น
ตอนนั้นเราตกใจมากแล้วก็ดีใจไปด้วยที่เขารู้สึกเหมือนกับเราที่รู้สึกกับเขา แล้วเขาก็พูดว่า"ถ้าพ่อกับแม่ของเรารู้จะว่ายังไง เอาอาตายแน่ๆเลย"
แล้วก็ถามเราว่า "แล้วเราล่ะคิดกับอายังไง"
เราก็ตอบไปว่า "เราก็รักอาเหมือนที่อารักเรานั่นแหละ"
จากนั้นเขาก็กอดเรา มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก
เราก็ถามเขาว่า "รักเรามานานหรือยัง" เขาก็บอกว่า "แอบรักมาหลายปีแล้ว แต่ไม่กล้าแสดงออกกลัวคนอื่นจะมองไม่ดี"
หลังจากวันนั้นเขาก็โทรหาเราทุกวัน เวลาเจอกันก็ทำตัวเหมือนเดิม แต่มีความาขมากกว่าที่เคย แต่เรายังไม่กล้าบอกพ่อแม่เรื่องนี้ ได้แค่แอบๆคุยกัน จนแม่เราเริ่มสงสัยแล้วก็จับได้ แม่เราก็เลยเรียกเขามาคุย ว่าจะเอายังไง แล้วก็ได้ข้อตกลงว่าให้เรากับเขาหมั้นกันเอาไว้ก่อน รอเรียนจบแล้วค่อยแต่ง ก็ตกลงกันด้วยดี แต่เขาขอเวลาสองเดือนเพื่อเตรียมเงิน และขอให้แม่เราอย่าเพิ่งบอกเรื่องนี้ให้พ่อเรารู้ แม่เราก็ไม่มีปัญหาอะไร เรากับเขาก็ใช้ชีวิตกันตามปกติ วันไหนเขาคิดถึงก็จะมารับเราที่บ้าน ตอนเช้าก็มาส่ง เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆเกือบสองเดือน แต่แล้วมันก็มีจุดเปลี่ยนค่ะ ทำให้คนที่เคยรักกันต้องกลายมาเป็นคนที่เกลียดกัน ไว้เดี๋ยวเราจะมาเล่าต่อนะคะ เราพิมพ์ในโทรศัพท์ รอกันหน่อยนะ