เรื่องต่อไปนี้ ไม่ใช่นิยายที่แต่งมา แต่เป็นสิ่งที่จขกท.เจอเอง วันนึงหลังจากเปิดเทอม ไม่กี่อาทิตย์ นร.ม.3 จะต้องเข้าค่ายคุณธรรม ค่ายปีนี้เป็นที่จปร. นครนายก ก่อนที่จะถึงวันเข้าค่าย ก็จะมีการจับกลุ่มแยกกลุ่มก่อน โดยในกลุ่มของเราก็มีชายคนนึง ซึ่งเป็นพระเองของเรื่องนี้เอง
วันแรกที่เราเริ่มคุยกัน ก็เป็นตอนที่ เราสองคนนั่งตรงข้ามกันในโรงอาหารของจปร. แล้วก็มีการคุยกันเล็กน้อย ในความรู้เราตอนนั้นแบบ เริ่มอาการแล้ว แล้วเราก็เริ่มคุยด้วยกันมา...
วันที่2ของการเข้าค่าย วันที่2นั้นจะต้องมีการปีนเขาชะโงกและจะต้องปีนขึ้นไปบนจุดสูงสุดของ ชายคนนี้จูงมือพาฉันขึ้นไป เมื่อฉันล้มเขายืนมือให้ฉันจับ เมื่อฉันปีนขึ้นไม่ได้ เขาส่งมือมาให้ฉันจับ เราสองคนเดินไปด้วยกัน จนถึง บนจุดสูงสุดของเขาชะโงก และนั้นก็กลับกลายเป็นสิ่งที่ฉันคิดมากกว่าคำว่ามิตรภาพของ"เพื่อน" บางที่ฉันก็เคยคิดว่า เขาจะแอบชอบเราบ้างไหมน้าา ... หลังจากกลับมาจากค่าย 2-3เดือนที่ผ่านมา ฉันก็คอยแอบมองเขาอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ ยิ้เวลาเจอหน้าเขา แล้ววันนึงก็มาถึง ฉันคิดว่าจะสารภาพรักต่อเขา แต่แล้วก็ไม่กล้า เพราะเขาเป็นเด็กห้องคัด ถ้าเราทำอะไรแบบนี้เขาคงคิดว่าเราเป็นผู้หญิงหน้าไม่อาย เราจึงส่งเพื่อนเราไปถามว่า 'มีคนแอบชอบอยู่เปล่า' เราบอกให้ไปถามแค่นี่ แต่ว่าสิ่งที่เพื่อนเราพูดออกไปมันมากกว่านั้น เพื่อนเราเผลอ(หรือตั้งใจ)พ฿กิอกไปว่า เราแอบชอบเขาอยู่ เมื่อเราได้รู้ข่าวอย่างงั้นจึงเศร้ามากๆ คิดหนักเลยว่า เขาคงไม่ชอบเรา แต่เพื่อนเราบอกว่า มันฝากมาบอกว่าให้ทักแชทมันไป เมื่อเรากลับบ้าน เราก็ตั้งสินรวบรวมความกล้า ทักเขาไป แล้วเราก็เล่าทุกอย่างให้ฟังจนหมดว่า เอ่อเนี่ยเราชอบนายตั้งแต่นี่น่ะ ...
บลาๆๆๆ พอเราคุยกับไป จนถึงวันที่6 กันยายน 2557 เวลา2ทุ่ม54นาที เขามาขอเราเป็น"แฟน" เราดีใจอย่างตัวลอยอ่ะ แบบปลื้มมากดีใจสุดๆ น้ำตาเกือบไหล เรากลับเจาคบกันนี้ดังทั้งชั้น เพราะมันเป็นข่าวที่ไม่น่าเป็นไปได้เพราะเด็กห้องคัดมาคบกับเด็กห้องคัดออกอย่างเรา อิอิ คบกันไป ก็ไม่หมายความว่าจะมีความสุข เราทะเลาะกันบ่อย ไม่เข้าใจกันบ่อย มีการเอาเรื่องของเราที่เขาเคยชอบมาเป็นเรื่องทะเลาะ จนในที่สุด วันศุกร์ที่3กันยา 2557 เวลา 7โมง เราสองคนได้เลิกเหตุเพราะ ผู้ใหญ่?? 1.เราแม่เขาบอกให้เขาเลิกกันเรา เหตุที่ว่า เรามีเงิน แต่เขาไม่มี คงไปกันไม่ได้?? เอิ่มคือเหตุผล เราได้ยินเรายัง แทบ .. คือทำไมต้องเอาเรื่องแบบนี้มาเลิกกับเราอ่ะ ทุกคนคงเข้าใจเราน่ะว่า กว่ามันจะมายืนจุดนี้ได้ยากแค่ไหน เราเสียน้ำตาไปกี่หยด ทุกวันนี้เรา ทำตัวว่าเรามีความสุขแต่ที่จริงไม่เลย เลยจริงๆ เราได้แต่มองเขา อยู่ห่าง อีกครั้ง และพรุ่งนี้(พรุ่งนี้ของวันที่จขกท.ตั้งกระทู้นี้ขึ้น)ม.3จะกลับไปที่เดิม คือจปร.เพื่อไปค่ายลูกเสือ และได้ปีบเขาชะโงกอีกครั้ง และหวังว่า การปีกเขาครั้งนี้คงจะทำให้มิตรภาพของเราทั้งหมดกลับมาน่ะ ..
รักวัยเรียน ที่ ค่ายคุณธรรม โรงเรียนน้อยร้อยพระจุลจอมเกล้า จปร. ม.3
วันแรกที่เราเริ่มคุยกัน ก็เป็นตอนที่ เราสองคนนั่งตรงข้ามกันในโรงอาหารของจปร. แล้วก็มีการคุยกันเล็กน้อย ในความรู้เราตอนนั้นแบบ เริ่มอาการแล้ว แล้วเราก็เริ่มคุยด้วยกันมา...
วันที่2ของการเข้าค่าย วันที่2นั้นจะต้องมีการปีนเขาชะโงกและจะต้องปีนขึ้นไปบนจุดสูงสุดของ ชายคนนี้จูงมือพาฉันขึ้นไป เมื่อฉันล้มเขายืนมือให้ฉันจับ เมื่อฉันปีนขึ้นไม่ได้ เขาส่งมือมาให้ฉันจับ เราสองคนเดินไปด้วยกัน จนถึง บนจุดสูงสุดของเขาชะโงก และนั้นก็กลับกลายเป็นสิ่งที่ฉันคิดมากกว่าคำว่ามิตรภาพของ"เพื่อน" บางที่ฉันก็เคยคิดว่า เขาจะแอบชอบเราบ้างไหมน้าา ... หลังจากกลับมาจากค่าย 2-3เดือนที่ผ่านมา ฉันก็คอยแอบมองเขาอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ ยิ้เวลาเจอหน้าเขา แล้ววันนึงก็มาถึง ฉันคิดว่าจะสารภาพรักต่อเขา แต่แล้วก็ไม่กล้า เพราะเขาเป็นเด็กห้องคัด ถ้าเราทำอะไรแบบนี้เขาคงคิดว่าเราเป็นผู้หญิงหน้าไม่อาย เราจึงส่งเพื่อนเราไปถามว่า 'มีคนแอบชอบอยู่เปล่า' เราบอกให้ไปถามแค่นี่ แต่ว่าสิ่งที่เพื่อนเราพูดออกไปมันมากกว่านั้น เพื่อนเราเผลอ(หรือตั้งใจ)พ฿กิอกไปว่า เราแอบชอบเขาอยู่ เมื่อเราได้รู้ข่าวอย่างงั้นจึงเศร้ามากๆ คิดหนักเลยว่า เขาคงไม่ชอบเรา แต่เพื่อนเราบอกว่า มันฝากมาบอกว่าให้ทักแชทมันไป เมื่อเรากลับบ้าน เราก็ตั้งสินรวบรวมความกล้า ทักเขาไป แล้วเราก็เล่าทุกอย่างให้ฟังจนหมดว่า เอ่อเนี่ยเราชอบนายตั้งแต่นี่น่ะ ...
บลาๆๆๆ พอเราคุยกับไป จนถึงวันที่6 กันยายน 2557 เวลา2ทุ่ม54นาที เขามาขอเราเป็น"แฟน" เราดีใจอย่างตัวลอยอ่ะ แบบปลื้มมากดีใจสุดๆ น้ำตาเกือบไหล เรากลับเจาคบกันนี้ดังทั้งชั้น เพราะมันเป็นข่าวที่ไม่น่าเป็นไปได้เพราะเด็กห้องคัดมาคบกับเด็กห้องคัดออกอย่างเรา อิอิ คบกันไป ก็ไม่หมายความว่าจะมีความสุข เราทะเลาะกันบ่อย ไม่เข้าใจกันบ่อย มีการเอาเรื่องของเราที่เขาเคยชอบมาเป็นเรื่องทะเลาะ จนในที่สุด วันศุกร์ที่3กันยา 2557 เวลา 7โมง เราสองคนได้เลิกเหตุเพราะ ผู้ใหญ่?? 1.เราแม่เขาบอกให้เขาเลิกกันเรา เหตุที่ว่า เรามีเงิน แต่เขาไม่มี คงไปกันไม่ได้?? เอิ่มคือเหตุผล เราได้ยินเรายัง แทบ .. คือทำไมต้องเอาเรื่องแบบนี้มาเลิกกับเราอ่ะ ทุกคนคงเข้าใจเราน่ะว่า กว่ามันจะมายืนจุดนี้ได้ยากแค่ไหน เราเสียน้ำตาไปกี่หยด ทุกวันนี้เรา ทำตัวว่าเรามีความสุขแต่ที่จริงไม่เลย เลยจริงๆ เราได้แต่มองเขา อยู่ห่าง อีกครั้ง และพรุ่งนี้(พรุ่งนี้ของวันที่จขกท.ตั้งกระทู้นี้ขึ้น)ม.3จะกลับไปที่เดิม คือจปร.เพื่อไปค่ายลูกเสือ และได้ปีบเขาชะโงกอีกครั้ง และหวังว่า การปีกเขาครั้งนี้คงจะทำให้มิตรภาพของเราทั้งหมดกลับมาน่ะ ..