ลูกคนที่สองน่าสงสารหรือไม่

ดิฉันมีบุตร 2 คนคะ คนแรกเป็นผู้หญิง คนที่สองเป็นผู้ชาย อายุ8.6ปีกับ1.9ปี ที่ตั้งคำก่อนอื่นต้องขออภัย ผปค.ท่านอื่นอาจไม่เห็นด้วยนะคะ.. แต่ดิฉันรู้สึกผิดไปเองคะเนื่องจากตอนลูกคนแรกทุกอย่างที่ให้คือให้ทุกอย่างจริงๆคะ.. โดยเฉพาะเรื่องเวลา อาหาร ส่งเสริมพัฒนาการรอบด้าน สังคม..ฯลฯ
แต่คนที่สองทั้งหมดที่พูดมาแทบจะไม่ได้จากเราเลย เหตุผลคือให้อยู่กับพี่เลี้ยงตลอดเวลา เนื่องจากดิฉันต้องไปดูแลลูกสาวคนโต เริ่มจาก รับ-ส่งที่โรงเรียนบวกกับทุกสิ่งอย่างตามที่กล่าวมาเบื้องต้น รวมเรื่องการบ้านด้วย..อยู่กับเค้าไม่ถึง2-3ชม./วันเลย..วันนี้ที่จิตตกได้ขนาดนี้ก็เพราะว่า เราเกิดการเปรียบเทียบระหว่างเค้ากับพี่สาวเค้า เมื่ออายุเท่าเค้าพี่สาวเค้าร้องเพลงชาติจบเพลงแล้ว เพลงต่างภาษาได้สองภาษาแล้วแต่อาจไม่จบเพลง  รู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษ สี สัตว์ สิ่งของ ได้มากกว่า50คำแล้ว ดูกาตูน เทศไทย(ช่อง ยูบีซี) เสริมจากแผ่น DVD ค่อนข้างเยอะเลย สำคัญที่สุดเรื่องเวลา... ที่แย่ไปกว่านั้นเค้าติดพี่เลี้ยงมากกว่าเราอีก...และยิ่งกว่านั้นกลัวว่าเค้าขาดความรัก ความอบอุ่นหรือเปล่า เพราะเค้าเอาแต่ใจมาก และไม่ค่อยมีพัฒนาการเลยคะ..ผปค.ท่านอื่นมีความคิดดีๆ พอที่จะแชร์ประสบการณ์หรือแนะนำบ้างมั้ยคะ