เสียใจ เจ็บใจ ตัวเองที่เซ้งร้านมาแบบโง่ๆ

เซ้งมาในราคาแพง  เพราะตอนนั้นหน้ามืดตามัว หลงคารมของคนให้เซ้ง  ไม่มองตามสภาพจริงว่าทำเล สภาพร้าน  อุปกรณ์ต่างๆ และสินค้าที่เค้าให้เซ้งต่อ มันไม่น่าจะมีมูลค่า 2-3 แสน   มาตอนนี้เปิดร้านไป คนแทบไม่เข้าร้าน ลูกค้าเดิมๆ ที่เค้าโม้ไว้ จริงๆ แทบไม่มี   พอรู้สึกตัวอยากเซ้งต่อแสนเดียวคนก็แทบไม่สนใจ  บทเรียนครั้งนี้ราคาแพงจริงๆ จะเปิดต่อก็รายรับแทบไม่พอค่าสินค้าที่นำมาขายกับค่าเช่า  ดีไม่ดีไม่มีใครมาเซ้งต่อ เท่ากับสูญเงินไปฟรีๆ ด้วยซ้ำ

พูดไปพูดมาผมเป็นคนเชื่อคนยาก ทำอะไรก็ชอบมองรอบด้านนะ  แต่ทำไมรอบนี้พลาดขนาดนี้  คงเพราะกรรมเก่า + ความโง่บังตาจริงๆ

เฮ้อออ