▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ภาพยนตร์
ไม่ได้ไปดูหนังโรงนานมากๆ ตั้งแต่มีลูก ราวเจ็ดปีได้ ได้ไปดูมากสองเรื่อง ต่อมน้ำตาแตก ทั้งสองเรื่อง ใครเป็นบ้างครับ
interstellar ในฉากที่พระเอกอยากกลับบ้านเพื่อไปหาลูกให้ได้ (จำไม่ค่อยได้นะ หลายวันมากแล้ว)
begin again กับฉาก ที่ลูกสาวลุกขึ้นมาโซโล่กีตาร์
นั่งดูน้ำตาไหลเลย
ผมอ่อนไหวไปมั้ย หรือ พัฒนาการทางอารมณ์ของภาพยนตร์เดี๋ยวนี้ทำได้ดีมากขึ้น
รู้สึกแปลกใจตัวเองมาก ใครมีประสบการณ์แบบผมบ้างครับ