ทำไมสาวๆยอมให้ผู้ชายอยู่ก่อนแต่งด้วยตั้งหลายๆปีโดยไม่รู้ว่าสุดท้ายเขาจะไปขอ ไม่กลัวขึ้นคานเหรอครับ ?

การอยู่ก่อนแต่ง สมัยนี้เป็นเรื่องที่พบเห็นได้ท่ั่วๆไปใครๆก็ทำกัน อันนี้ไม่แปลก  หากข้อดีของการอยู่ก่อนแต่งคือการได้เรียนรู้ศึกษาข้อมูลกันและกัน ก่อนตัดสินใจแต่งงานกัน ข้อเสียของมันก็คงเป็นไม่มีอะไรเป็นหลักประกันว่าสุดท้ายจะได้แต่งงาน แล้วเคยคิดไหมว่าการศึกษากันก่อนนี่ต้องอยู่กันกี่ปี กี่เดือน กี่วัน ถึงจะจบหลักสูตรการศึกษากันก่อน ปีหนึ่งพอไหม สองปี สามปี สิบปี ยี่สิบปี  แค่ไหนถึงจะเรียกว่าศึกษากันจนรู้จักกันดีจนพร้อมจะแต่งงานแล้ว ?

ส่วนตัวเห็นว่า การศึกษาเรียนรู้ที่ว่าน่ะ ปีสองปี ก็พอเหลือๆแล้วมั้ง ที่จะฟันธงได้ว่าแต่งหรือไม่แต่ง เลยไปจากนั้นไม่น่าจะเรียกว่าศึกษากันแล้วล่ะ เพราะเวลาช่วงวัยสาวพร้อมแต่งงาน ของผู้หญิงมันมีแค่ประมาณ 10 ปี   (25-35) การเสียเวลากับใครไปนานๆมันก็เสียทั้งเวลา เสียทั้งโอกาสโดยใช่เหตุ หนำซ้ำสาวๆในชีวิตจริงของผม ไม่ว่าจะเป็น น้องๆ ญาติ เพื่อนสาวที่ยังโสด ที่โสดนี่ไม่ใช่โสดเพราะไม่มีใครเอานะ ส่วนมากผ่านการอยู่ก่อนแต่งกับแฟนกันมาแล้วทั้งนั้น แต่ดันมาเลิกกันตอนอายุวิกฤิต คือ 30 ต้นๆ เลยเคว้งเลยซิทีนี้ คานถามหาอีก แล้วเป็นกันเยอะด้วยนะเหลือไม่ได้แต่งงานกันบานเลยเพราะสาเหตุนี้ ไม่ใช่สาเหตุเพราะไม่สวย หรือไม่มีใครเอา

เลยอยากให้ข้อคิดว่า ถ้าสาวๆจะอยู่ก่อนแต่งกับแฟนเพื่อศึกษาเรียนรู้กันและกัน ควรซักปีสองปีพอ ต้องชัดเจนแล้ว ว่าจะไปขอเมื่อไหร่ จะแต่งเมื่อไหร่ อย่าอยู่ไปเรื่อยๆวันๆ แบบผลัดวันประกันพรุ่ง เกิดต้องเลิกกันตอนอายุเริ่มเยอะมันจะกลับไปตั้งต้นใหม่ไม่ทันเท่านั้นเอง ผู้ชายก็เหมือนกัน ถ้าจะเอาลูกสาวเขามาอยู่ด้วยฟรีๆไปวันๆนี่ก็ต้องคิดแล้ว ให้กำหนดเวลาเขาให้ชัดเจน จะได้ไม่เป็นการทำลายอนาคตชีวิตของใครเขา  ถ้ากำหนดเวลาไม่ได้ หรือ ไม่ชัดเจนก็แจ้งกันแต่เนิ่นๆ เขาจะได้กลับตัวเริ่มใหม่ได้ทัน