ไม่เคยมีแฟนเลยไม่เคยจีบและสับสนตัวเอง...ขอคำปรึกษาครับ
ตามหัวเรื่องกระทู้เลยนะครับ ผมก็ไม่แน่ใจจะตั้งชื่อว่าอะไรดี...ผมมีเรื่องอยากจะระบายก็เลยขอเขียนลงตรงนี้เลยแล้วกันครับ
จหกท.เรียนอยู่ต่างประเทศ ตั้งแต่ม.1 ตอนนี้อยู่ปี1แล้วครับ.
ผมเองเป็นผู้ชายที่ถือว่าเรียบร้อยนะครับ นิสัยก็คงขี้เล่นหละมั้งครับ แต่ไม่ค่อยจะชอบเข้าหาไครก่อนเท่าไหร. ปกติตอนอยู่ม.ปลายห้องเรียนนึงคนมันน้อยก็เลยใกล้ชิดกันง่าย. ตอนผมอยู่มอปลายเพื่อนๆส่วนใหญ่ที่รู้จักอยู่กันเป็นคู่ๆครับ เวลาออกไปไหนมาไหน ส่วนใหญ่ไปกับแฟนเพื่อน ไม่ก็ออกไปด้วยเลยอารมณ์คล้ายๆกขค.หนะครับ แต่เพื่อนๆผมก็ไม่ได้อะไรผมซักเท่าไหร หลายคนก็ถามนะว่าทำไมไม่มีแฟนกับเค้าบ้าง?.ผมอยากมีครับ แต่ก็ยังไม่มีความรู้สึคอะไรแบบนั้นเลย? ไม่รู้ซิ? มันพูดยากยังไงไม่รู้? คือผมเอง “ไม่เคย” มีแฟนเลย ไม่เคยคุยกับผู้หญิงเลยครับ และก็ยังไม่มีไครเข้ามาคุยกับผม ที่สำคัญผมไม่เข้าใจกว่าการที่รู้สึคชอบอะ มันคือยังไง รัก? แบบไหน? มันยังไง?... ผมเคยรู้สึคชอบรุ่นพี่คนนึง แต่ความรู้สึคที่ได้คือเป็นเหมือนพี่สาวมากกว่าครับ ยังไม่รู้เหมือนกันว่ามันใช่แบบนั้นหรือปล่าว?
เข้าเรื่องปัจจุบันนะครับ
ตอนนี้อยู่ปี1ครับ ก็ยังคงโสคเหมือนเดิมครับ แต่ว่าก็เหมือนจะมีคนอยากคุยกับเรา เพื่อนๆก็คอยจิ้นให้ครับ เอาไลน์มาให้เราคุย อะไรทำนองนี้? ผมก็ลองคุยกับเค้าคนนั้นแต่ผมบอกตรงๆเลยว่าผมยังไม่รู้สึคอะไรเลยซักนิด แต่จะว่าผมคุยไม่เป็นก็ได้? หรือบางทีผมอาจจะไม่ได้ชอบผู้หญิงก็ได้? แต่ผมก็ไม่เคยคุยกับผู้ชาย? ผมควรจะทำยังไงดีครับ? ควรคุยกับเค้ามั๊ย? แล้วถ้ามันไม่ใช่หละ? ผมเองก็ยังไม่ค่อยจะแน่ใจเลยจริงๆว่าผมเพศอะไรกันแน่ ผมไม่อยากทำร้ายไคร คือผมรู้สึคสับสนกับตัวเองมากๆครับ ผมเครียดมาก ไม่รู้จะทำยังไงดี...ผมไม่อยากเป็นเกย์แต่ผมก็ไม่ได้รังเกียจหรือเหยียดเลย แน่นอนผมว่าไครที่เป็นแบบผมถ้าเลือกได้ก็คงไม่อยากเป็นหรอกครับ...ผมอยากทำให้ผมมั่นใจที่สุด ถ้าผมเป็นมันก็คงเป็นหละ คงเปลี่ยนไม่ได้...เรื่องความต้องการทางเพศผมบอกได้เลยว่าผมมีทั้งหญิงและชาย...คือมันฟังดูงงๆนะครับ...เอาเป็นว่าสับสนมากๆครับ...
ความคิดเห็นของผมคือ...มันดีนะครับถ้ามีไครซักคนที่คอยอยู่ข้างๆเรา ผมเห็นเพื่อนๆที่มีแฟนผมอิจฉาเค้าครับ แต่ก็คิดไปคิดมาบางครั้งแค่ "เพื่อน" คบกันไม่ถึงปีเจอปัญหานิดหน่อย แค่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย แล้วแฟนหละ? แล้วอะไรคือตัวตนที่แท้จริงของผม? ผมต้องการอะไรกันแน่? ผมจะเอาตัวรอดจากสังคมยังไงถ้าผมสับสนแบบนี้? ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะยังไงต่อ?
คำถามที่ผมอยากจะถามก็คือว่า
1.ถ้ามีผู้หญิงมาคุยกับผมแล้วผมควรจะคุยกับเค้ามั๊ย? ในขณะที่ผมกำลังสับสนอยู่?
2.และถ้าใช่ผมไม่ชอบผู้หญิงผมต้องทำยังไงต่อไปครับ?
คือผมสับสนมากไม่รู้จะถามอะไรเลย
ขอคำปรึกษาแนะนำด้วยครับ
ขอบพระคุณครับ
ไม่เคยมีแฟนเลยไม่เคยจีบและสับสนตัวเอง...ขอคำปรึกษาครับ
ตามหัวเรื่องกระทู้เลยนะครับ ผมก็ไม่แน่ใจจะตั้งชื่อว่าอะไรดี...ผมมีเรื่องอยากจะระบายก็เลยขอเขียนลงตรงนี้เลยแล้วกันครับ
จหกท.เรียนอยู่ต่างประเทศ ตั้งแต่ม.1 ตอนนี้อยู่ปี1แล้วครับ.
ผมเองเป็นผู้ชายที่ถือว่าเรียบร้อยนะครับ นิสัยก็คงขี้เล่นหละมั้งครับ แต่ไม่ค่อยจะชอบเข้าหาไครก่อนเท่าไหร. ปกติตอนอยู่ม.ปลายห้องเรียนนึงคนมันน้อยก็เลยใกล้ชิดกันง่าย. ตอนผมอยู่มอปลายเพื่อนๆส่วนใหญ่ที่รู้จักอยู่กันเป็นคู่ๆครับ เวลาออกไปไหนมาไหน ส่วนใหญ่ไปกับแฟนเพื่อน ไม่ก็ออกไปด้วยเลยอารมณ์คล้ายๆกขค.หนะครับ แต่เพื่อนๆผมก็ไม่ได้อะไรผมซักเท่าไหร หลายคนก็ถามนะว่าทำไมไม่มีแฟนกับเค้าบ้าง?.ผมอยากมีครับ แต่ก็ยังไม่มีความรู้สึคอะไรแบบนั้นเลย? ไม่รู้ซิ? มันพูดยากยังไงไม่รู้? คือผมเอง “ไม่เคย” มีแฟนเลย ไม่เคยคุยกับผู้หญิงเลยครับ และก็ยังไม่มีไครเข้ามาคุยกับผม ที่สำคัญผมไม่เข้าใจกว่าการที่รู้สึคชอบอะ มันคือยังไง รัก? แบบไหน? มันยังไง?... ผมเคยรู้สึคชอบรุ่นพี่คนนึง แต่ความรู้สึคที่ได้คือเป็นเหมือนพี่สาวมากกว่าครับ ยังไม่รู้เหมือนกันว่ามันใช่แบบนั้นหรือปล่าว?
เข้าเรื่องปัจจุบันนะครับ
ตอนนี้อยู่ปี1ครับ ก็ยังคงโสคเหมือนเดิมครับ แต่ว่าก็เหมือนจะมีคนอยากคุยกับเรา เพื่อนๆก็คอยจิ้นให้ครับ เอาไลน์มาให้เราคุย อะไรทำนองนี้? ผมก็ลองคุยกับเค้าคนนั้นแต่ผมบอกตรงๆเลยว่าผมยังไม่รู้สึคอะไรเลยซักนิด แต่จะว่าผมคุยไม่เป็นก็ได้? หรือบางทีผมอาจจะไม่ได้ชอบผู้หญิงก็ได้? แต่ผมก็ไม่เคยคุยกับผู้ชาย? ผมควรจะทำยังไงดีครับ? ควรคุยกับเค้ามั๊ย? แล้วถ้ามันไม่ใช่หละ? ผมเองก็ยังไม่ค่อยจะแน่ใจเลยจริงๆว่าผมเพศอะไรกันแน่ ผมไม่อยากทำร้ายไคร คือผมรู้สึคสับสนกับตัวเองมากๆครับ ผมเครียดมาก ไม่รู้จะทำยังไงดี...ผมไม่อยากเป็นเกย์แต่ผมก็ไม่ได้รังเกียจหรือเหยียดเลย แน่นอนผมว่าไครที่เป็นแบบผมถ้าเลือกได้ก็คงไม่อยากเป็นหรอกครับ...ผมอยากทำให้ผมมั่นใจที่สุด ถ้าผมเป็นมันก็คงเป็นหละ คงเปลี่ยนไม่ได้...เรื่องความต้องการทางเพศผมบอกได้เลยว่าผมมีทั้งหญิงและชาย...คือมันฟังดูงงๆนะครับ...เอาเป็นว่าสับสนมากๆครับ...
ความคิดเห็นของผมคือ...มันดีนะครับถ้ามีไครซักคนที่คอยอยู่ข้างๆเรา ผมเห็นเพื่อนๆที่มีแฟนผมอิจฉาเค้าครับ แต่ก็คิดไปคิดมาบางครั้งแค่ "เพื่อน" คบกันไม่ถึงปีเจอปัญหานิดหน่อย แค่มองหน้ายังไม่อยากมองเลย แล้วแฟนหละ? แล้วอะไรคือตัวตนที่แท้จริงของผม? ผมต้องการอะไรกันแน่? ผมจะเอาตัวรอดจากสังคมยังไงถ้าผมสับสนแบบนี้? ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะยังไงต่อ?
คำถามที่ผมอยากจะถามก็คือว่า
1.ถ้ามีผู้หญิงมาคุยกับผมแล้วผมควรจะคุยกับเค้ามั๊ย? ในขณะที่ผมกำลังสับสนอยู่?
2.และถ้าใช่ผมไม่ชอบผู้หญิงผมต้องทำยังไงต่อไปครับ?
คือผมสับสนมากไม่รู้จะถามอะไรเลย
ขอคำปรึกษาแนะนำด้วยครับ
ขอบพระคุณครับ