นี่เป็นกระทู้แรกของผมนะคับ ถ้าหากมีข้อผิดพลาดประการใดก้ขออภัยด้วยนะคับ
ผมขอใช้นามสมมุตนะคับโดยผมจะใช้ชื่อแทนว่า ก้อง
ส่วนแฟนผมจะใช้ชื่อแทนว่า บี นะคับ
เริ่มเรื่องเลยละกัน
ผมกับแฟนอยุ่รร.ชื่อดังแห่งหนึ่งคับ เราทั้งคู่ก้อยุ่ ม.ปลาย ด้วยกัน คบกันมาได้ปีกว่าๆ ตอนเริ่มคบกันนั้น
แฟนผมอยู่ ม.4 ส่วนผมอยุ่ ม.5 ตอนคบกันแรกๆก้ไม่ได้มีปัญหาไรกันหรอกคับ ก้รักกันดี แต่พอบีขึ้น ม.5 ก้เริ่มเจอกับเพื่อน ผช คนอื่นๆในห้องเข้ามาจีบ(ด้วยความที่แฟนผมค่อนข้างหน้ารักและนิสัยดี) ซึ่งบีเป็นคนบอกเองเลยว่า มีแต่คนมาคุยด้วย ทักมาตอนจะนอนตลอด ผมก้เลยถามไปว่า "แล้วได้ตอบกลับรึเปล่าล่ะ" บีก้บอกว่า "ก้คุยแต่กะเตงน่ะแหละจะเอาเวลาไหนไปตอบ"
ซึ่งภายหลังผมรู้ว่าแอบคุยกันเลยบอกไปว่าคุยกันได้แต่อย่าบ่อยนักล่ะ) ผมก้ไม่ได้คิดไร ก้เลยปล่อยๆไป
ถัดจากเรื่องเพื่อนก้เป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้วตามจีบตั้งแต่บีอยุ่ม.4 ชื่อว่าพี(สมมุต) พี่พีตามจีบทั้งในเฟสและไลน์ ซึ่งผมไม่ชอบให้คุยกับรุ่นพี่ (แต่ถ้าผมสนิทด้วยผมก้ให้คุยนะ) ผมเลยบอกไปว่า "รำคานพี่คนนี้อ่า บล็อกได้มะ" บีก้ไม่ได้ว่าอะไรก้บล็อกไป
ช่วงแรกที่บีอยุ่ม.5 ผมก้ไปหาที่ห้องเรียนได้นะคับ แต่พอผ่านไปซักพักก้ไม่ให้ผมไปโดยบอกว่ากลัวโดนเพื่อนนินทา ซึ่งผมสงสัยมาก กลัวโดนนินทาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม ผมเลยถามไปว่า
ผม : แล้วจะโดนนินทาเรื่องไรล่ะ
บี : ไม่รู้สิ
ผม : เพื่อนในห้องรู้มะว่าคบกัน
บี : รู้
ผม : รู้แล้วกลัวไรล่ะ
บี : พี่ก้อง!!! อย่าถามหนูมากเถอะ หนูก้มีเหตุผล
ของหนูแหละน่า
ผม : แล้วเหตุผลที่ว่าน่ะคืออะไร
บี : ..........
ผม : เงียบทำไมล่ะ ไหนว่ามีเหตุผล
บี : พอเถอะ วันนี้หนูเหนื่อยมามากแล้ว อย่าเพิ่งมา
ทะเลาะกันเหอะ
ผมเลยปล่อยไปโดยพยายามคิดว่าคงมีเหตุผลจิงๆยน่ะแหละ ทะเลาะกันไปก้มีแต่เหนื่อยเปล่าๆ ไม่ได้มีไรดีขึ้มาหรอก ก้เลยไม่ไปหาก้ได้ แล้วหลังจากนั้นก้ได้ไปเข้าค่ายของจุฬาด้วยกันคับ ไปอยุ่ 4 วัน ซึ่งตอนแรกทั้งคู่ก้ดีใจนะคับว่าจะได้ไปด้วยกัน ไปถึงวันแรกก้คุยกันปกตินะคับ พอผ่านคืนแรกไปบีเริ่มจะเมินๆผม พอผมไปหาก้จะมำเหมือนกำลังหาใครอยุ่ แต่พอผมถามว่าหาใครหรอ บีก้บอกว่าเปล่า แค่มองรอบๆเฉยๆ ผมก้ไม่ได้คิดไร แต่พอลองสังเกตุทั้ง 3 วันที่เหลือแล้ว บีเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ผมอยุ่ใกล้ และวันสุดท้ายก้ได้มีการแลกเฟสกัน และผมจะขอบีถ่ายรูปคู่ด้วยกัน ซึ่งบีก้บอกว่าได้ แต่พอถึงเวลาจิงๆ บีได้แต่วิงถ่ายรูปกับคนอื่นไปทั่วจนผมหาตัวไม่เจอ พอเจอกันอีกทีก้บอกว่าแม่มารับแล้ว ขอโทษด้วยนะ ตอนนั้นผมก้โกรธนะ ที่ทำไมไม่มาถ่ายกับเราก่อน หรืออันดับความสำคัญของเราอยุ่ท้ายสุด
หลังจากกลับจากค่ายผมก้ลองทักแชทไปก้ไม่ตอบ โทรไปก้ไม่รับ แต่พอใช้เบอร์พ่อโทรไป เสือกรับได้ว่ะ ผมก้เลยถามว่าทำไมไม่รับสายเค้า บีก้เลยตอบว่า "ทำงานอยู่ แค่นนี้นะ" หลังจากวางสายไปแล้วเฟสของบีที่ผมลอกอินทิ้งไว้ก้เด้งว่ามีคนตอบแชทมา ผมเลยแอบเข้าไปดู ปรากฎว่า บีกำลังคุยกับเพื่อนค่ายอยุ่!!! โดยที่ไม่ตอบแชทผม ผมเลยแคปหน้าจอแล้วก้ส่งให้ดูพร้อมกับบอกว่ท "นี่หรอทำงาน??? " แต่บีก้ยังตอบกลับมาว่า "ทำงานอยุ่จิงๆ แต่ตอบแชทเฉยๆ จะจับผิดไรนักหนา" "แล้วทีเค้าไมไม่ตอบ"ผมถามกลับด้วยอารมณ์ที่โมโหมาก บีเลยบอกว่า "แม่อยุ่เลยตอบไม่ได้ จะรับสายก้ไม่ได้เนี่ย แค่นี้นะทำงานต่อละ" แล้วก้ปล่อยให้ผมงงอยุ่กับตัวหนังสือที่ส่งมาแล้วก้นั่งคิดว่า
"ทีแชทกะ ผช คนอื่นยังได้ แล้วไมตอบแชทเราแค่นี้ไม่ได้วะ" ตอนนั้นทะเลาะกันแรงมาก และพอผ่านไปซักพักก้เลิกกัน ซึ่งในวันที่บีขอเลิกนั้น ตอนนั่งคุยอยุ่กับผมก้พูดประมานว่า ของหนูแหละน่าพี่ก้องชอบบังคับหนูเกินไป ไม่มีอิสระให้หนูบ้าง อะไรประมานนั้น แล้วก้ขอเลิก พอบีกำลังจะลุก โทรสับก้เข้ามา(ผมมารู้ทีหลังว่าคนนี้คือเพื่อนในห้องที่มาจีบในตอนแรก และปัจจุบันรู้ว่าเป็นแฟนกันผมแต่ก้ยังไม่หยุดพยายาม) แล้วบีก้ลุกไปคุย ส่วนผมได้ยินไม่ค่อยชัด แต่ได้ยินบีพูดประมานว่า กำลังไป วันนี้คงคุยด้วยไม่ได้นะ อะไรประมานนี้ ซึ่งผมก้คิดในใจ "เลิกกับกูเพราะไอ___นี่ป่าววะ" แล้วหลังจากนั้นไม่กี่วันบีก้ขอผมคืนดีพร้อมกับประโยคที่ว่า "หนู้รู้แล้วว่าหนูขาดพี่ไม่ได้ หนูขอโทด เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย" แน่นอนว่าผมตอบตกลง แต่ผมมีข้อแม้ว่าถ้าผมอยากค้นโทสับต้องได้ค้น อยากรู้ไรต้องได้รู้ ยกเว้นเรื่องส่วนตัวจิงๆผมจะไม่ยุ่ง
นี่เป็นเพียงแค่บางส่วนที่ผมย่อมาเท่านั้น ถ้าให้เล่าวีรกรรมตลอดปีเศษๆคงไม่ได้นอนกันพอดี ผมจะขอข้ามมาเหตุการณ์ล่าสุดเลยนะคับ
ช่วงยี้เป็นช่วงกีฬาสีน่ะคับ ซึ่งบีได้เป็นเชียร์หลีด และต้องไปซ้อมทุกวันตอนเย็น ตอนแรกก้ซ้อมไม่ดึกมาก แต่พอผ่านไปซักพักก้เริ่มเพิ่มเวลาซ้อมจากเลิก
6 โมงไปเป็นเลิก 1 ทุ่ม ทุ่มครึ่ง ผมคิดว่ามันคงดึกเกินไปที่จะกลับเอง(เพราะช่วงนั้นซ้อมนอกสถานที่ และอยุ่ห่างจากหอพักพอสมควร) ผมเลยมาคุยกับบีว่า
ผม : ช่วงนี้เลิกดึกทุกวันเลยหรอ
บี : ช่ายยย เหนื่อยมากกกกก
ผม : งั้นตอนซ้อมเสดเค้าไปรับ เอามะ
บี : ไม่!!! (ตอบทันทีที่ถามเสด)
ผม : อ่าว ไมอ่าา แล้วจะกลับไง
บี : เกรงใจอ่า เดวให้แม่เพื่อนไปส่งที่หอ
ผม : งั้นเดวเค้าไปส่งตอนซ้อมก้ได้
(คิดในใจ เกรงใจกูแต่ไม่เกรงใจแม่เพื่อน คือไรวะ)
บี : ไม่ต้อง เดวไปกับแม่เพื่อน
(อืมมมมมม ไม่เห็นหัวกูเลยเนาะ)
ผม : อ่าๆ แล้วแม่เพื่อนมารับอยุ่ไหนล่ะ
บี : เดวมารับอยุ่หน้าหอ เพราะเค้าต้องไปเก็บของ ก่อนอ่า
ผม : เครๆ เดวเค้าอยุ่รอเป็นเพื่อนนะ
บี : เครค่ะ
หลังจากที่บีขึ้นไปเก็บของข้างบนผมก้ยืนรออยุ่ข้างล่าง ผ่านไปซักพักก้ลงมาพร้อมกับบอกว่า "เดวพ่อเพื่อนมารับอยุ่หน้ารร.อ่า พี่ก้องกลับก่อนเลยก้ได้นะ "
(ตอนแรกบอกแม่ตอนนี้บอกพ่อ ตอนแรกบอกหน้าหอตอนนี้บอกหน้ารร. ประเด็นคือ ไมต้องไล่กูวะ กลัวใครเห็นรึไง) ผมก้ตามไปส่งนะ แต่เหมือนบีจะทำหน้าเซ็งนิดๆ ผมก้ไม่ได้พูดอะไร จนถึงตอนก่อนอนบีก้โทรมาหาผม ก้คุยกันตามปกติ แต่ผมยังข้องอยุ่เลยที่ว่าไม่ให้ผมไปรับไปส่ง
ผม : เตง ไมถึงไม่อยากให้เค้าไปส่งล่ะ ข้องใจนะนิ่
บี : หนูก้มีเหตุผลของหนูแหละน่าาาาา
ผม : เหตุผลที่าว่าคือไรล่ะ อายที่เค้าไปส่งหรอ
บี : ป่าว
ผม : กลัวโดนเพื่อนนินทาหรอ
บี : ป่าว
ผม : แล้วกลัวไรล่ะ
บี : ป่าว
ผม : กลัวคัยเห็นรึไง ถึงไม่ให้เค้าไป
บี : ถ้าคิดงี้ก้เลิกกันเหอะ
ผม : แล้วมันคิดอย่างอื่นได้ป่ะล่ะ
บี : พอเหอะ วันนี้หนูเหนื่อยมามากแล้ว ที่หนูห้ามไรไปหนูก้มีเหตุผลของหนูน่ะแหละ แต่นี้นะ บาย
ตรู้ด ตรู้ด ตรู้ด ......
วันต่อมาผมก้ไปขอโทดที่ชวนหาเรื่องเมื่อวานทั้งๆที่มันยังคาใจอยุ่ แต่ผมยังอยากอยุ่ด้วยกันต่อไปแบบไม่มีไรต้องระแวงกันและกันก้เลยลืมๆเรื่องที่มันผ่านๆมาแล้วก้อยุ่กันไปเรื่อยๆ
แต่ว่าช่วงนี้บีมีเรื่องอะไรผมจะรับรู้จากคนนอกหรือคนรอบตัวเท่านั้นคับ ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกว่า "กูยังมีค่าในสายตาป่าววะ" อารมประมานนี้ มันทำให้ผมค่อนข้างเซ็งอ่านะ
สุดท้ายนี้ ผมอยากจะถามหน่อยว่า ผมควรทำไงดี ไม่รู้ว่าเขาคบซ้อนคนอื่นอีกรึเปล่า ไม่รู้ว่าตนเองอยุ่ในสถานะอะไร ไม่รู้กระทั่งว่าเค้าคุยกันกี่คนตั้งแต่คบกัน (เพราะช่วงหลังๆไม่เคยให้ผมแตะโทสับเลย) ไม่รู้ว่าผมยังมีค่าในสายตาเค้ารึเปล่า แต่รู้อย่างเดียวคือผมรักเค้ามาก
ผมควรทำไงดีคับ???
ปล.ถ้าแท็กผิดห้องตัองขออภัยด้วยนัคับ อิอิ
ผมควรทำไง เมื่อแฟนออกอาการแบบนี้
ผมขอใช้นามสมมุตนะคับโดยผมจะใช้ชื่อแทนว่า ก้อง
ส่วนแฟนผมจะใช้ชื่อแทนว่า บี นะคับ
เริ่มเรื่องเลยละกัน
ผมกับแฟนอยุ่รร.ชื่อดังแห่งหนึ่งคับ เราทั้งคู่ก้อยุ่ ม.ปลาย ด้วยกัน คบกันมาได้ปีกว่าๆ ตอนเริ่มคบกันนั้น
แฟนผมอยู่ ม.4 ส่วนผมอยุ่ ม.5 ตอนคบกันแรกๆก้ไม่ได้มีปัญหาไรกันหรอกคับ ก้รักกันดี แต่พอบีขึ้น ม.5 ก้เริ่มเจอกับเพื่อน ผช คนอื่นๆในห้องเข้ามาจีบ(ด้วยความที่แฟนผมค่อนข้างหน้ารักและนิสัยดี) ซึ่งบีเป็นคนบอกเองเลยว่า มีแต่คนมาคุยด้วย ทักมาตอนจะนอนตลอด ผมก้เลยถามไปว่า "แล้วได้ตอบกลับรึเปล่าล่ะ" บีก้บอกว่า "ก้คุยแต่กะเตงน่ะแหละจะเอาเวลาไหนไปตอบ"
ถัดจากเรื่องเพื่อนก้เป็นรุ่นพี่ที่จบไปแล้วตามจีบตั้งแต่บีอยุ่ม.4 ชื่อว่าพี(สมมุต) พี่พีตามจีบทั้งในเฟสและไลน์ ซึ่งผมไม่ชอบให้คุยกับรุ่นพี่ (แต่ถ้าผมสนิทด้วยผมก้ให้คุยนะ) ผมเลยบอกไปว่า "รำคานพี่คนนี้อ่า บล็อกได้มะ" บีก้ไม่ได้ว่าอะไรก้บล็อกไป
ช่วงแรกที่บีอยุ่ม.5 ผมก้ไปหาที่ห้องเรียนได้นะคับ แต่พอผ่านไปซักพักก้ไม่ให้ผมไปโดยบอกว่ากลัวโดนเพื่อนนินทา ซึ่งผมสงสัยมาก กลัวโดนนินทาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม ผมเลยถามไปว่า
ผม : แล้วจะโดนนินทาเรื่องไรล่ะ
บี : ไม่รู้สิ
ผม : เพื่อนในห้องรู้มะว่าคบกัน
บี : รู้
ผม : รู้แล้วกลัวไรล่ะ
บี : พี่ก้อง!!! อย่าถามหนูมากเถอะ หนูก้มีเหตุผล
ของหนูแหละน่า
ผม : แล้วเหตุผลที่ว่าน่ะคืออะไร
บี : ..........
ผม : เงียบทำไมล่ะ ไหนว่ามีเหตุผล
บี : พอเถอะ วันนี้หนูเหนื่อยมามากแล้ว อย่าเพิ่งมา
ทะเลาะกันเหอะ
ผมเลยปล่อยไปโดยพยายามคิดว่าคงมีเหตุผลจิงๆยน่ะแหละ ทะเลาะกันไปก้มีแต่เหนื่อยเปล่าๆ ไม่ได้มีไรดีขึ้มาหรอก ก้เลยไม่ไปหาก้ได้ แล้วหลังจากนั้นก้ได้ไปเข้าค่ายของจุฬาด้วยกันคับ ไปอยุ่ 4 วัน ซึ่งตอนแรกทั้งคู่ก้ดีใจนะคับว่าจะได้ไปด้วยกัน ไปถึงวันแรกก้คุยกันปกตินะคับ พอผ่านคืนแรกไปบีเริ่มจะเมินๆผม พอผมไปหาก้จะมำเหมือนกำลังหาใครอยุ่ แต่พอผมถามว่าหาใครหรอ บีก้บอกว่าเปล่า แค่มองรอบๆเฉยๆ ผมก้ไม่ได้คิดไร แต่พอลองสังเกตุทั้ง 3 วันที่เหลือแล้ว บีเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ผมอยุ่ใกล้ และวันสุดท้ายก้ได้มีการแลกเฟสกัน และผมจะขอบีถ่ายรูปคู่ด้วยกัน ซึ่งบีก้บอกว่าได้ แต่พอถึงเวลาจิงๆ บีได้แต่วิงถ่ายรูปกับคนอื่นไปทั่วจนผมหาตัวไม่เจอ พอเจอกันอีกทีก้บอกว่าแม่มารับแล้ว ขอโทษด้วยนะ ตอนนั้นผมก้โกรธนะ ที่ทำไมไม่มาถ่ายกับเราก่อน หรืออันดับความสำคัญของเราอยุ่ท้ายสุด
หลังจากกลับจากค่ายผมก้ลองทักแชทไปก้ไม่ตอบ โทรไปก้ไม่รับ แต่พอใช้เบอร์พ่อโทรไป เสือกรับได้ว่ะ ผมก้เลยถามว่าทำไมไม่รับสายเค้า บีก้เลยตอบว่า "ทำงานอยู่ แค่นนี้นะ" หลังจากวางสายไปแล้วเฟสของบีที่ผมลอกอินทิ้งไว้ก้เด้งว่ามีคนตอบแชทมา ผมเลยแอบเข้าไปดู ปรากฎว่า บีกำลังคุยกับเพื่อนค่ายอยุ่!!! โดยที่ไม่ตอบแชทผม ผมเลยแคปหน้าจอแล้วก้ส่งให้ดูพร้อมกับบอกว่ท "นี่หรอทำงาน??? " แต่บีก้ยังตอบกลับมาว่า "ทำงานอยุ่จิงๆ แต่ตอบแชทเฉยๆ จะจับผิดไรนักหนา" "แล้วทีเค้าไมไม่ตอบ"ผมถามกลับด้วยอารมณ์ที่โมโหมาก บีเลยบอกว่า "แม่อยุ่เลยตอบไม่ได้ จะรับสายก้ไม่ได้เนี่ย แค่นี้นะทำงานต่อละ" แล้วก้ปล่อยให้ผมงงอยุ่กับตัวหนังสือที่ส่งมาแล้วก้นั่งคิดว่า
"ทีแชทกะ ผช คนอื่นยังได้ แล้วไมตอบแชทเราแค่นี้ไม่ได้วะ" ตอนนั้นทะเลาะกันแรงมาก และพอผ่านไปซักพักก้เลิกกัน ซึ่งในวันที่บีขอเลิกนั้น ตอนนั่งคุยอยุ่กับผมก้พูดประมานว่า ของหนูแหละน่าพี่ก้องชอบบังคับหนูเกินไป ไม่มีอิสระให้หนูบ้าง อะไรประมานนั้น แล้วก้ขอเลิก พอบีกำลังจะลุก โทรสับก้เข้ามา(ผมมารู้ทีหลังว่าคนนี้คือเพื่อนในห้องที่มาจีบในตอนแรก และปัจจุบันรู้ว่าเป็นแฟนกันผมแต่ก้ยังไม่หยุดพยายาม) แล้วบีก้ลุกไปคุย ส่วนผมได้ยินไม่ค่อยชัด แต่ได้ยินบีพูดประมานว่า กำลังไป วันนี้คงคุยด้วยไม่ได้นะ อะไรประมานนี้ ซึ่งผมก้คิดในใจ "เลิกกับกูเพราะไอ___นี่ป่าววะ" แล้วหลังจากนั้นไม่กี่วันบีก้ขอผมคืนดีพร้อมกับประโยคที่ว่า "หนู้รู้แล้วว่าหนูขาดพี่ไม่ได้ หนูขอโทด เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย" แน่นอนว่าผมตอบตกลง แต่ผมมีข้อแม้ว่าถ้าผมอยากค้นโทสับต้องได้ค้น อยากรู้ไรต้องได้รู้ ยกเว้นเรื่องส่วนตัวจิงๆผมจะไม่ยุ่ง
นี่เป็นเพียงแค่บางส่วนที่ผมย่อมาเท่านั้น ถ้าให้เล่าวีรกรรมตลอดปีเศษๆคงไม่ได้นอนกันพอดี ผมจะขอข้ามมาเหตุการณ์ล่าสุดเลยนะคับ
ช่วงยี้เป็นช่วงกีฬาสีน่ะคับ ซึ่งบีได้เป็นเชียร์หลีด และต้องไปซ้อมทุกวันตอนเย็น ตอนแรกก้ซ้อมไม่ดึกมาก แต่พอผ่านไปซักพักก้เริ่มเพิ่มเวลาซ้อมจากเลิก
6 โมงไปเป็นเลิก 1 ทุ่ม ทุ่มครึ่ง ผมคิดว่ามันคงดึกเกินไปที่จะกลับเอง(เพราะช่วงนั้นซ้อมนอกสถานที่ และอยุ่ห่างจากหอพักพอสมควร) ผมเลยมาคุยกับบีว่า
ผม : ช่วงนี้เลิกดึกทุกวันเลยหรอ
บี : ช่ายยย เหนื่อยมากกกกก
ผม : งั้นตอนซ้อมเสดเค้าไปรับ เอามะ
บี : ไม่!!! (ตอบทันทีที่ถามเสด)
ผม : อ่าว ไมอ่าา แล้วจะกลับไง
บี : เกรงใจอ่า เดวให้แม่เพื่อนไปส่งที่หอ
ผม : งั้นเดวเค้าไปส่งตอนซ้อมก้ได้
(คิดในใจ เกรงใจกูแต่ไม่เกรงใจแม่เพื่อน คือไรวะ)
บี : ไม่ต้อง เดวไปกับแม่เพื่อน
(อืมมมมมม ไม่เห็นหัวกูเลยเนาะ)
ผม : อ่าๆ แล้วแม่เพื่อนมารับอยุ่ไหนล่ะ
บี : เดวมารับอยุ่หน้าหอ เพราะเค้าต้องไปเก็บของ ก่อนอ่า
ผม : เครๆ เดวเค้าอยุ่รอเป็นเพื่อนนะ
บี : เครค่ะ
หลังจากที่บีขึ้นไปเก็บของข้างบนผมก้ยืนรออยุ่ข้างล่าง ผ่านไปซักพักก้ลงมาพร้อมกับบอกว่า "เดวพ่อเพื่อนมารับอยุ่หน้ารร.อ่า พี่ก้องกลับก่อนเลยก้ได้นะ "
(ตอนแรกบอกแม่ตอนนี้บอกพ่อ ตอนแรกบอกหน้าหอตอนนี้บอกหน้ารร. ประเด็นคือ ไมต้องไล่กูวะ กลัวใครเห็นรึไง) ผมก้ตามไปส่งนะ แต่เหมือนบีจะทำหน้าเซ็งนิดๆ ผมก้ไม่ได้พูดอะไร จนถึงตอนก่อนอนบีก้โทรมาหาผม ก้คุยกันตามปกติ แต่ผมยังข้องอยุ่เลยที่ว่าไม่ให้ผมไปรับไปส่ง
ผม : เตง ไมถึงไม่อยากให้เค้าไปส่งล่ะ ข้องใจนะนิ่
บี : หนูก้มีเหตุผลของหนูแหละน่าาาาา
ผม : เหตุผลที่าว่าคือไรล่ะ อายที่เค้าไปส่งหรอ
บี : ป่าว
ผม : กลัวโดนเพื่อนนินทาหรอ
บี : ป่าว
ผม : แล้วกลัวไรล่ะ
บี : ป่าว
ผม : กลัวคัยเห็นรึไง ถึงไม่ให้เค้าไป
บี : ถ้าคิดงี้ก้เลิกกันเหอะ
ผม : แล้วมันคิดอย่างอื่นได้ป่ะล่ะ
บี : พอเหอะ วันนี้หนูเหนื่อยมามากแล้ว ที่หนูห้ามไรไปหนูก้มีเหตุผลของหนูน่ะแหละ แต่นี้นะ บาย
ตรู้ด ตรู้ด ตรู้ด ......
วันต่อมาผมก้ไปขอโทดที่ชวนหาเรื่องเมื่อวานทั้งๆที่มันยังคาใจอยุ่ แต่ผมยังอยากอยุ่ด้วยกันต่อไปแบบไม่มีไรต้องระแวงกันและกันก้เลยลืมๆเรื่องที่มันผ่านๆมาแล้วก้อยุ่กันไปเรื่อยๆ
แต่ว่าช่วงนี้บีมีเรื่องอะไรผมจะรับรู้จากคนนอกหรือคนรอบตัวเท่านั้นคับ ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกว่า "กูยังมีค่าในสายตาป่าววะ" อารมประมานนี้ มันทำให้ผมค่อนข้างเซ็งอ่านะ
สุดท้ายนี้ ผมอยากจะถามหน่อยว่า ผมควรทำไงดี ไม่รู้ว่าเขาคบซ้อนคนอื่นอีกรึเปล่า ไม่รู้ว่าตนเองอยุ่ในสถานะอะไร ไม่รู้กระทั่งว่าเค้าคุยกันกี่คนตั้งแต่คบกัน (เพราะช่วงหลังๆไม่เคยให้ผมแตะโทสับเลย) ไม่รู้ว่าผมยังมีค่าในสายตาเค้ารึเปล่า แต่รู้อย่างเดียวคือผมรักเค้ามาก
ผมควรทำไงดีคับ???
ปล.ถ้าแท็กผิดห้องตัองขออภัยด้วยนัคับ อิอิ