อันนี้เป็นประสบการ์แย่ๆส่วนตัวที่พบเจอมาค่ะ
จะไม่ลงชื่อร้านหรือชื่อคนขายเพื่อดิสเครดิต แต่แค่สงสัยตามประสาลูกค้า
เริ่มจากเมื่อสองสามวันก่อนค่ะ อยู่ดีๆเราก็ดันเกิดอยากได้เจ้าสิ่งนี้ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เมื่ออยากได้ก็ต้องซื้อ โอเค เริ่มจากหาร้านขาย เริ่มจากกูเกิ้ลนี่แหละค่ะ
หาจนไปเจอ พ่อค้าคนที่หนึ่ง ใช้คำว่าพ่อค้านะคะ เพราะเป็นผู้ชาย ไปเจอกระทู้ตั้งขาย ลงเบอร์ ลงไลน์ ถ่ายรูปของลงเรียบร้อย
เอ๊ะ ก็ดูน่าซื้ออยู่นะ ราคาสมเหตุสมผลด้วย ไอเราก็ไม่เล่นไลน์ด้วยสิ เลยโทรไปค่ะ ถามรายละเอียดตกลงกันเรียบร้อย
ความคิดตอนนั้น / หูว คนขายน่ารักจัง คุยง่าย ถามรายละเอียดอะไรอธิบายได้ไม่หงุดหงิดเลย
คะแนน +5 ค่ะ
เราก็ตกลงซื้อเลย ไม่ต่อราคา ไม่เรื่องมากสักนิด จนถึงนัดวันรับของ
โชคดี๊โชคดีที่บ้านเรากับพ่อค้าอยู่กรุงเทพเหมือนกัน จัดแจงนัดกันเลยค่ะ
พ่อค้า: พี่สะดวกพรุ่งนี้ครับ
เรา: ได้ค่ะ พรุ่งนี้ก็ได้ /จัดแจงเตรียมเงินเรียบร้อย
ค่ำๆ เราโทรไปอีกทีค่ะ ติดบ้างไม่ติดบ้าง และไม่รับสาย
เราก็รอค่ะ อะ สักพักโทรติด เราก็คอนเฟิร์มเวลา
ตืดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ผ่านมาถึงพรุ่งนี้เช้า ตามที่นัดกัน
เราก็โทรหาค่ะ สามรอบแรกปิดเครื่อง พอโทรอีกรอบติด
เรา: พี่คะ หนูกำลังไปนะคะ
พ่อค้า: ครับๆ เดี๋ยวพี่จะออกไปเลยครับ
วันนั้นเราไปกับน้องชาบค่ะ เพื่อความปลอดภัย
ขับรถไปเรื่อยๆจนถึงที่นัดหมาย เราก็โทรหาเค้าค่ะ เพื่อทีาจะบอกเค้าว่าเราถึงแล้วนะ
เพราะเค้าบอกเราว่า จากบ้านเค้ามาที่ที่นัดรับของ 5 นาทีก็ถึง
แต่กลายเป็นปิดเครื่องค่ะ เรายังใจเย็นอยู่ แบตเค้าอาจจะหมดก็ได้
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เราก็ยังรอที่เดิมค่ะ
และโทรไปก็ยังปิดเครื่องเหมือนเดิม เอ๊ะ เริ่มใจคอไม่ดี
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปค่ะ
เอ๊ะ เริ่มใจไม่ดี หรือเค้าจะไม่มา
ตอนนี้น้องชายนั่งรอเป็นเพื่อนจนหลับไปแล้วค่ะ แต่เรายังคิดในแง่ดีต่อ
พี่เค้าอาจจะมีอะไรฉุกเฉินเลยมาเลทก็ได้
สองชั่วโมงผ่านไปค่ะ
อันนี้เริ่มไม่ใช่ เราเลยลองโทรอีกทีค่ะ ก็โทรไม่ติดเหมือนเดิม
เอ๊ะ มันแปลกๆ เลยยืมเบอร์น้องชายโทรค่ะ อ่าว ทำไมมันโทรติด
แถมน้ำเสียงของพ่อค้ายังสดใสอโลฮ่าสุดๆไปเลย ไม่พอค่ะ เพื่อความชัดเจน เลยลองหยอดตู้โทรค่ะ
เอ๊ะ ก็โทรติดนี่ ลองเอาเบอร์ตัวเองโทรอีกทีสิ โอเคๆ โทรไม่ติดเหมือนเดิม
สรุปคือมีแค่เบอร์เราคนเดียวที่โทรไม่ติด น้องชายเรสเลยเดาว่าแาจจะโดนบล็อกเบอร์รึเปล่า
ก็เลยต้องพากันกลับบ้านค่ะ เสียใจ เสียเวลาสุเๆ
มาครั้งที่สอง
สินค้าเดิมค่ะ ก็มันยังซื้อไม่ได้เลยต้องหาซื้ออีก
พอเจอกระทู้โพสต์ขาย เราก็ติดต่อไปเลยค่ะ เจ้านี้อัพราคาแพงกว่าเจ้าแรกนิดหน่อย
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ เพราะเราจะซื้อ ไม่ต่อราคงราคาอะไรอีกเช่นเคย
ตกลงเรื่องนัดรับอะไรเรียบร้อย ยังมีแก่ใจคิดอีกด้วยว่าตอนเค้าเอามาส่งจะเลี้ยงกาแฟสักแก้วตอบแทน
เหมือนเดิมค่ะ นัดรับของกันจุดกึ่งกลางบ้านเรากับพ่อค้า
ตกลงกันดิบดีเลยค่ะ กี่โมงๆ ตรงไหน อะไรยังไง
เราก็นอนอย่างสบายใจค่ะ รุ่งขึ้นตื่นมา นัดกัน 10 โมง
9 โมงครึ่งเราโทรไปคอนเฟิร์มค่ะ ว่านี่เรากำลังจะออกไปแล้วนะคะ
แต่คุณพ่อค้าคนนี้ออกลายเร็วค่ะ รอบแรกโทรติด กดตัดสาย และปอดเครื่องไปเลยในที่สุด
เราก็เลยยังไม่ต้องไปรอค่ะ แต่เรายังให้โอกาสอยู่ บ่ายๆเราลองโทรไปอีกครั้งค่ะ ก็ยังคงปิดเครื่อง
เราเลยส่งข้อความไปค่ะ ว่า "ไม่โกรธนะคะที่ผิดนัด คิดว่าพี่คงมีเหตุผลและเราเข้าใจค่ะ และจะดีใจมากถ้าพี่จะติดต่อกลับมา ถ้ายังอยากขายให้เราอยู่"
แต่ก็เงียบค่ะ เลยได้แต่ทำใจว่าเค้าคงไม่อยากขายให้เราจริงๆ หรืออาจมีคนอื่นให้ราคาดีกว่า
-------------------------------
แต่ที่ไม่เข้าใจคือทำแบบนี้ทำไมคะ ถ้าไม่อยากขายทำไมไม่ปฏิเสธลูกค้าดีๆ
ก่อนจะประกาศขาย ทำไมไม่ถามตัวเองให้แน่ใจก่อนคะว่าจะขายแน่ๆใช่ไหม ทำไมทำตัวเหมือนสับสนในชีวิตค่ะ
นึกจะขายก็ขาย นึกจะไม่ขายก็ไม่แคร์ลูกค้าเลย
เราอยากเป็นลูกค้าที่ดีนะคะ เวลาซื้อของใคร ไม่เคยเรื่องมาก ไม่ต่อราคา นัดรับที่ไหนไม่เคยเกี่ยง
แต่มาเจอแบบนี้ก็ไม่เข้าใจอะค่ะ ไม่รู้ว่าทำไม ทำอะไรผิด
ถ้าคุณบอกเหตุผลเราตรงๆ ยังไม่รู้สึกแย่เท่านี้เลย
ขอให้กิจการเฮงๆซวยๆแล้วกันนะคะ บาย :<
ถ้าไม่อยากขายของจริงๆ จะมาเปิดร้านขายทำไมคะ ?
จะไม่ลงชื่อร้านหรือชื่อคนขายเพื่อดิสเครดิต แต่แค่สงสัยตามประสาลูกค้า
เริ่มจากเมื่อสองสามวันก่อนค่ะ อยู่ดีๆเราก็ดันเกิดอยากได้เจ้าสิ่งนี้ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เมื่ออยากได้ก็ต้องซื้อ โอเค เริ่มจากหาร้านขาย เริ่มจากกูเกิ้ลนี่แหละค่ะ
หาจนไปเจอ พ่อค้าคนที่หนึ่ง ใช้คำว่าพ่อค้านะคะ เพราะเป็นผู้ชาย ไปเจอกระทู้ตั้งขาย ลงเบอร์ ลงไลน์ ถ่ายรูปของลงเรียบร้อย
เอ๊ะ ก็ดูน่าซื้ออยู่นะ ราคาสมเหตุสมผลด้วย ไอเราก็ไม่เล่นไลน์ด้วยสิ เลยโทรไปค่ะ ถามรายละเอียดตกลงกันเรียบร้อย
ความคิดตอนนั้น / หูว คนขายน่ารักจัง คุยง่าย ถามรายละเอียดอะไรอธิบายได้ไม่หงุดหงิดเลย
คะแนน +5 ค่ะ
เราก็ตกลงซื้อเลย ไม่ต่อราคา ไม่เรื่องมากสักนิด จนถึงนัดวันรับของ
โชคดี๊โชคดีที่บ้านเรากับพ่อค้าอยู่กรุงเทพเหมือนกัน จัดแจงนัดกันเลยค่ะ
พ่อค้า: พี่สะดวกพรุ่งนี้ครับ
เรา: ได้ค่ะ พรุ่งนี้ก็ได้ /จัดแจงเตรียมเงินเรียบร้อย
ค่ำๆ เราโทรไปอีกทีค่ะ ติดบ้างไม่ติดบ้าง และไม่รับสาย
เราก็รอค่ะ อะ สักพักโทรติด เราก็คอนเฟิร์มเวลา
ตืดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ผ่านมาถึงพรุ่งนี้เช้า ตามที่นัดกัน
เราก็โทรหาค่ะ สามรอบแรกปิดเครื่อง พอโทรอีกรอบติด
เรา: พี่คะ หนูกำลังไปนะคะ
พ่อค้า: ครับๆ เดี๋ยวพี่จะออกไปเลยครับ
วันนั้นเราไปกับน้องชาบค่ะ เพื่อความปลอดภัย
ขับรถไปเรื่อยๆจนถึงที่นัดหมาย เราก็โทรหาเค้าค่ะ เพื่อทีาจะบอกเค้าว่าเราถึงแล้วนะ
เพราะเค้าบอกเราว่า จากบ้านเค้ามาที่ที่นัดรับของ 5 นาทีก็ถึง
แต่กลายเป็นปิดเครื่องค่ะ เรายังใจเย็นอยู่ แบตเค้าอาจจะหมดก็ได้
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เราก็ยังรอที่เดิมค่ะ
และโทรไปก็ยังปิดเครื่องเหมือนเดิม เอ๊ะ เริ่มใจคอไม่ดี
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปค่ะ
เอ๊ะ เริ่มใจไม่ดี หรือเค้าจะไม่มา
ตอนนี้น้องชายนั่งรอเป็นเพื่อนจนหลับไปแล้วค่ะ แต่เรายังคิดในแง่ดีต่อ
พี่เค้าอาจจะมีอะไรฉุกเฉินเลยมาเลทก็ได้
สองชั่วโมงผ่านไปค่ะ
อันนี้เริ่มไม่ใช่ เราเลยลองโทรอีกทีค่ะ ก็โทรไม่ติดเหมือนเดิม
เอ๊ะ มันแปลกๆ เลยยืมเบอร์น้องชายโทรค่ะ อ่าว ทำไมมันโทรติด
แถมน้ำเสียงของพ่อค้ายังสดใสอโลฮ่าสุดๆไปเลย ไม่พอค่ะ เพื่อความชัดเจน เลยลองหยอดตู้โทรค่ะ
เอ๊ะ ก็โทรติดนี่ ลองเอาเบอร์ตัวเองโทรอีกทีสิ โอเคๆ โทรไม่ติดเหมือนเดิม
สรุปคือมีแค่เบอร์เราคนเดียวที่โทรไม่ติด น้องชายเรสเลยเดาว่าแาจจะโดนบล็อกเบอร์รึเปล่า
ก็เลยต้องพากันกลับบ้านค่ะ เสียใจ เสียเวลาสุเๆ
มาครั้งที่สอง
สินค้าเดิมค่ะ ก็มันยังซื้อไม่ได้เลยต้องหาซื้ออีก
พอเจอกระทู้โพสต์ขาย เราก็ติดต่อไปเลยค่ะ เจ้านี้อัพราคาแพงกว่าเจ้าแรกนิดหน่อย
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาค่ะ เพราะเราจะซื้อ ไม่ต่อราคงราคาอะไรอีกเช่นเคย
ตกลงเรื่องนัดรับอะไรเรียบร้อย ยังมีแก่ใจคิดอีกด้วยว่าตอนเค้าเอามาส่งจะเลี้ยงกาแฟสักแก้วตอบแทน
เหมือนเดิมค่ะ นัดรับของกันจุดกึ่งกลางบ้านเรากับพ่อค้า
ตกลงกันดิบดีเลยค่ะ กี่โมงๆ ตรงไหน อะไรยังไง
เราก็นอนอย่างสบายใจค่ะ รุ่งขึ้นตื่นมา นัดกัน 10 โมง
9 โมงครึ่งเราโทรไปคอนเฟิร์มค่ะ ว่านี่เรากำลังจะออกไปแล้วนะคะ
แต่คุณพ่อค้าคนนี้ออกลายเร็วค่ะ รอบแรกโทรติด กดตัดสาย และปอดเครื่องไปเลยในที่สุด
เราก็เลยยังไม่ต้องไปรอค่ะ แต่เรายังให้โอกาสอยู่ บ่ายๆเราลองโทรไปอีกครั้งค่ะ ก็ยังคงปิดเครื่อง
เราเลยส่งข้อความไปค่ะ ว่า "ไม่โกรธนะคะที่ผิดนัด คิดว่าพี่คงมีเหตุผลและเราเข้าใจค่ะ และจะดีใจมากถ้าพี่จะติดต่อกลับมา ถ้ายังอยากขายให้เราอยู่"
แต่ก็เงียบค่ะ เลยได้แต่ทำใจว่าเค้าคงไม่อยากขายให้เราจริงๆ หรืออาจมีคนอื่นให้ราคาดีกว่า
-------------------------------
แต่ที่ไม่เข้าใจคือทำแบบนี้ทำไมคะ ถ้าไม่อยากขายทำไมไม่ปฏิเสธลูกค้าดีๆ
ก่อนจะประกาศขาย ทำไมไม่ถามตัวเองให้แน่ใจก่อนคะว่าจะขายแน่ๆใช่ไหม ทำไมทำตัวเหมือนสับสนในชีวิตค่ะ
นึกจะขายก็ขาย นึกจะไม่ขายก็ไม่แคร์ลูกค้าเลย
เราอยากเป็นลูกค้าที่ดีนะคะ เวลาซื้อของใคร ไม่เคยเรื่องมาก ไม่ต่อราคา นัดรับที่ไหนไม่เคยเกี่ยง
แต่มาเจอแบบนี้ก็ไม่เข้าใจอะค่ะ ไม่รู้ว่าทำไม ทำอะไรผิด
ถ้าคุณบอกเหตุผลเราตรงๆ ยังไม่รู้สึกแย่เท่านี้เลย
ขอให้กิจการเฮงๆซวยๆแล้วกันนะคะ บาย :<