ความรักส่งท้ายของชีวิต ม.6 ของผมทำไมเป็นแบบนี้ ทำตัวเองหรือโดนกระทำ ? ลองอ่านกันดูครับ

เรื่องมันมีอยู่ว่างี้ครับ คือผมก็เป็นคนโสดครับ หน้าตา ถ้าเทียบกับเพื่อนในแก้งก็ไม่ได้ดีอะไรเลยครับ มีอย่างหนึ่งที่อาจจะถือว่าดีหน่อยคือมาดนักดนตรีเพราะผมเป็นนักดนตรี ขึ้นมาอยู่ มอปลาย ก็ไม่ค่อยมีใครเข้ามาคุยกับผมหรอกครับ ไอ้ผมก็นิสัยขี้อาย แบบขี้อายมากๆครับ ก็ไม่ค่อยกล้าทักใครก่อน วันหนึ่งก็มีเพื่อน ผญ คนหนึ่งที่เรียนอยู่ห้องเดียวกันเนี่ยแหละครับ เขาก็ทักผมแบบ ปกติ ก็แบบถามงาน ถามการบ้าน ไรเงี่ยครับผมก็ไม่ได้คิดไร แต่ก็รู้ว่าเธอเป็นคน เฟรนลี่กับทุกคนครับ เฟรนลี่แบบ เฟรนลี่เกิ้น และหลังจากนั้นบางทีผมก็ทักเขา บางครั้งเขาก็ทักผมสลับกันชวนคุยโน้นนี่นั่นกันไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดไรกับเธอ จนวันหนึ่งเธอก็บอกกับผมว่า "เรามามีสรรพนามดีๆ เรียกแทนตัวเองกันไหม" ผมก็ตอบตกลงไป ตอนนั้นก็ยังไม่ได้อะไรมากครับ (สรรพนามที่ใช้ขอสงวนไว้หละกัน) ผ่านมา มอ5 เราก็คุยกันเกือบทุกวัน (อยากจะบอกว่าทั้งหมดที่คุยคือคุยใน facebook นะครับ ในชีวิตจริงก็เจอกันทุกวันแต่ก็ไม่ได้คุยกันเยอะเท่าในเฟสครับ แต่ก็คุยกันบ้าง) แต่ยังไงไม่รุ้ครับอยู่ดีๆผมก็เริ่มรู้สึกชอบเธอขึ้นมาได้ไงก็ไม่รู้ แล้วผมก็คุยกับเธอไปเรื่อยๆครับ จนถึงมอ 6 ขึ้นมามอ 6 บางทีแบบเธอชวนผมไปดูหนังเงี่ย เธอชวนผมไปเดินซื้อของเป็นเพื่อนเงี่ย จังหวะนี้แหละครับ ผมเลยชอบเธอขึ้นมาแบบเต็มๆเลย แต่ผมก็ได้แค่ปฏิเสธไม่ไปกับเธอ เพราะกลัวว่า พอเพื่อนๆรู้แล้ว เพื่อนแม้งจะล้อ แล้วชอบพูดเสียงดังว่า "เฮ้ย เมิงชอบอีนี่หรอหวะ 55555" เพราะผมกลัวจะไม่ได้คุยกับเธออีก ทำให้ผมต้องปฏิเสธ เธอไปเรื่อยๆ แต่ก็มีบางโอกาสที่แบบผมทำเป็นเนียนพอเธอไปแบบ เนียนขับรถพาไปซื้อขนม ไปจองร้านกินข้าวให้กับเพื่อนๆในห้องเงี่ย ผมก็เนียนชวนเธอไป แล้วเธอก็นั่งมอไซต์ไปกับผม ก็มีซัก 5-6 ครั้ง  พอผ่านมาซัก มอ6 เทอม2 ผมก็คิดในใจว่าผมต้องทำไรซักอย่างหละ แต่ด้วยความขี้อายทำให้ผมทำอะไรไม่ได้เหมือนเช่นเคย แต่แล้ว เหมือนฟ้าเล่นตลกกับผม วันเกิดผมเว่ย ผมก็เก็บตัวเงียบๆ เฉยๆ ไม่ได้พูดไรมาก เพื่อนในห้องก็ไม่น่าจะมีใครรู้เว่ย จนกะลังกลับบ้านครับ เธอทักเฟสผมมาครับ แล้วพิมคำว่า "วันนี้วันอะไรหว่า ??? เราไม่ลืมหรอกนะ" จังหวะแรกที่ผมเปิดเฟสไปแล้วเห็นประโยคนี้ นึกในใจ เหยดดดดดดดดดเข้ ตอนนี้หละครับฟินสาสสสส แล้วเธอก็ส่งรูปเค้กมา โอ้ยยย ใจผมไปหละ คืนนั้นนี่นอนหลับฝันดีที่สุดในรอบปีเลยก็ว่าได้ครับ แต่หลังจากนั้น เวลาผมไปบ้านเพื่อนๆ(พวกเพื่อนชายในแก้ง) เพื่อนเปิดเฟสเล่นคอม ทำไมเธอคุยกะทุกคนเลยหวะแบบไปบ้านใครมองไปก็จะมีแชทเธอทุกคน ทีนี้ผมย้อนกลับมาคิด เห้ย หรือว่าเขาจะคุยดีกะทุกคนหวะ ตอนนั้นผมนี่ใจแป้วแล้วครับ เฮ้ออออ เค้าคงไม่ชอบเราหรอกหวะ ตอนนั้นแบบกะถอดใจหละ แต่นึกในใจ เฮ้ยๆไหนๆก็ไหนๆหละ ถ้าสำเร็จ เนี่ยแหละ แฟนคนแรกของกรู ลองดูซักตั้งก็ได้หวะ และแล้วต่อมาหลังจากนั้นซักพัก เธอชวนผมไปเที่ยวงานวันเด็ก แถวบ้าน กับผม 2 คน ผมก็ตัดสินใจ ไปก็ไปหวะเพื่อนรู้ก็รู้หวะ ให้แม้งล้อก็ล้อไป ถ้าเขาไม่ชอบเราจริงๆ ถือว่าพยายามแล้ว แล้ววันนั้นผมก็ขับรถพาเธอไป วันนั้นเราไปเที่ยวกันแบบ ฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งมาก มีแบบ เดินเล่น มีแกล้งกัน นั่งกินข้าวกัน แบบเธอฟินหรือป่าวไม่รู้เว่ย แต่ผมฟิน ๆ จากนั้นเราก็แยกย้าย พอถึงวันมา รร ปรากฏว่า เห้ยแม้งไม่มีใครสงสัยเลยเว่ยคือ มีคนรู้ว่าไอ้สองคนนี่ไปเที่ยวกัน แต่ก็คิดว่า แม้งก็เพื่อนกันไปเที่ยวกัน ก็ไม่มีใครแซวอะไร ผมก็ โอ้ววววว รอดไป 1 ด่านและหลังจากวันนั้น ผมก็เริ่มส่งข้อความไปกวนติง เธอทุกคืนเลย เธอก็เล่นกะผมนะส่งกันไปส่งกันมา จนวันหนึ่งครับ ผมขอเธอว่า โทรไปหาได้ไหม อยู้ที่ รร ไม่ค่อยได้คุยกันเยอะเท่านี้เลย เธอก็ส่งข้อความกลับมาหาผม ทำอีโมแลบลิ้นแล้วก็พิมว่า ก็โทรมาซิจ๊ะ ผมนี่รีบบิดมอไซต์ไปเซเว่นเลยครับ พี่ 12call 300 ด้วยความที่ไม่เคยโทรหาใครนานๆเลยซื้อเยอะๆตุนไว้ก่อน วันนั้นผมก็จัดซะ คุยตั้งกะ 4 ทุ่ม ยั้นเที่ยงคืน แล้วก็คุยๆไปแบบนี้เรื่อยๆ จนวันหนึ่งเธอบอกผมว่า อยากกิน ชอกโกแลต แล้วผมก็บอกเธอไปว่าผมก็อยากกินเหมือนกัน เช้ามาผมก็ไปซื้อ ชอกโกแลต ก้อน 3 ก้อน ใส่กระเป๋าไป หลังเข้าแถว ก่อนเข้าห้อง ผมก็เดินไปกับกลุ่มเพื่อนเพิ่อเข้าห้องเรียน อยู่ดีๆ เธอวิ่งเอากล่องชอกโกแลตกล่องเบ้อเริ่ม มาตีหัวผม แล้วก็วางบนมือ แล้วเธอก็ยิ้มวิ่งเข้าห้องเรียนไปเลย ทีนี้แก้งเพื่อนชายผมเห็นจังๆเลย ทุกคนก็ เฮ้ยยยยยย เมิงยังไงเนี่ย มีให้ชอกโกแลต เห้ยยัง 2 คนนี่ยังไงกัน มีไรเล่ามาเลย แล้วผมก็เล่าทุกอย่างให้เพื่อนในแก้งฟัง ซึ่งตลอดมา 2 ปี ไม่มีใครสงสัยเรื่องผมกับเธอเลย ทุกคนฟังด้วยความตกตะลึง ตึ่งโป๊ะ 5555 แล้วผมก็ให้ ชอกโกแลต เธอ ทีนี้เพื่อนๆ ในห้อง รู้หมดเลยครับ ความแตกแบบใหญ่โต ด้วยความที่ผมเป็นคนขี้อาย ผมเลยเอาหน้าซุกเพื่อนในแก้ง ยิ้มหน้าบานไม่หุบ ส่วนเธอก็ยืนยิ้ม เพื่อนในห้องก็แซวกันทั้งห้อง วันนั้นเหมืนกับว่า เป็นวันของเรา 2 คนเลยก็ว่าได้ เพราะทุกคนในสายชั้น รู้เรื่องของเราหมด เดินไปทางไหนก็มีแต่คนแบบ แหน่ๆๆๆ คู้นี้ อะไรประมาณนั้น หลังจากนั้น เราก็คุยกันได้ที่ รร แบบเปิด มากขึ้น จะได้ไม่ต้องไปคุยแค่ในเฟส แต่ด้วยความที่ผมก็ติดขี้อาย ก็คุยเยอะขึ้นนะ ที่ รร แต่ก็ไม่ได้คุยเยอะเหมือนคู้อื่นๆเขา กลับไปบ้านก็โทรคุยกัน มีงอนก็ง้อกันเหมือนคนเป็นแฟนกันเลย แต่ตอนนี้ยังไม่ได้เป็นแฟนกันนะ เพราะผมยังไม่ได้ขอเธอ จนกระทั่งวันสุดท้ายของการเรียน ก็เป็นงานอำลา ผมเลยจัดดอกไม้ช่อเบ้อเริ่มเลยไอ้กับเธอ ผมกะว่าจะขอเธอเป็นแฟน แต่ก็คิดในใจไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวค่อยหาบรยากาศที่ดีๆกว่านี้ค่อยขอ จังหวะที่ผมให้ดอกไม้เธอ เธอนี่กระโจนกอดผมเลย ผมก็ ผช อบอุ่นครับลูบหัวลูบหลัง (เชดดดแม่ ไม่เคยคิดว่าจะมีโมเมนแบบนี้ในชีวิต) และนั้นก็เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของผม เราโลกสวยกันมาเยอะแล้ว เข้ามาเข้าสู่โลกความเป็นจริงกันรุ่งหรือล่วง ยังไง อะไร เดี๋ยวมาพิมต่อนะครับ รอติดตามกัน >>>>>>>>