ระหว่างรักกับผูกพันธ์ ?

เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าเนอะ
คือเรามีแฟนอยู่แล้วคบกันมาก 3 ปีละ ตลอดเวลาที่คบมาเนี่ยความสุขก็มีมากน่ะแต่ทุกข์เนี่ยเยอะกว่า ด้วยเหตุเพราะว่าแฟนเราเป็นคนเจ้าชู้มากก ตั้งแต่คบกันมากเค้าก็มีคนอื่นตลอด คือแบบใครใครก็พูดกับเราอะว่าเราทนไปได้ยังใง บางครั้งเค้าก็แค่แบบคุยเฟสคุยไลน์คุยบีท้อกกันใรงี้ มีหนักกว่านั้นหน่อยก็ไปรับไปกินนู้นกินนี้ไปดูหนังไปดื่มกัน และที่หนักสุดๆ แล้วเราก็ทนไม่ได้จนเกือบจะเลิกกันก็คือ ช่วงนั้นเราเองต้องไป ตจว กับครอบครัวประมาน 10 วัน จนวันสุดท้ายเรากำลังกลับมาหาเค้า ผลปรากฎก็คือ .. เค้าพาคนอื่นมานอนที่บ้าน ในห้องที่เราอยู่ เค้าก็มีอะไรกันด้วย คือ ณ ตอนนั้นน่ะ บอกเลยเจ็บมาก คือพูดไรไม่ออกเลยจริงๆ คือได้แต่ร้องๆๆ อย่างเดียวบอกคำเดียวคือมันจุกมาก (แต่บอกก่อนน่ะก่อนหน้านี้ก็ใม่ค่อยต่างจากเหตการณ์แบบนี้เท่าไหร่หรอก แบบที่ว่าที่เราให้นอนอยู่ที่บ้านบอกว่าจะไปหาเพื่อนแต่กลับไปนอนอยู่กับคนอื่นก็มีน่ะ) คือก็อยากรู้น่ะว่าเอ้อ ทำได้ยังใงวะ ทำกันขนาดมีหัวใจบ้างมั้ยว้ะ ตั้งใจทุกครั้งว่ายังใงก็จะเลิก จะเลิกให้ได้ แต่สุดท้ายแล้วก็ทำใม่ได้สักที จนถึงตอนนี้เราก็ยังคบกัน เพราะเวลาคิดที่ภาพที่เรามีความสุขกัน ถึงภาพตอนที่เราผ่านอะไรหลายๆ อย่างมาด้วยกัน ก็ตัดใจเลิกไม่ได้สักที แต่เราบอกก่อนเราเแงก็ใม่ใช่ ผญ ดีมากหรอกน่ะ เดี่ยวดูเข้าข้างตัวเองไปอีก เราเองก็แอบมีน่ะ แอบมีกิ้กทำแบบเค้าเหมือนกัน แต่ใม่บ่อย แบบเค้าเรามีบ้างแค่แบบประชดใรงี้ ช่วงปีกว่าๆ ที่เราคบกันอะเรายังพอได้อยู่ด้วยกันอยู่บ้างน่ะ แต่พอมา ปีหลังๆ นี่เราก็ต้องไปทำงานไม่ได้อยู่กับเค้า (คราวนี้ถูกใจเค้าเลย) ส่วนเราเองก็แบบปลงแล้วอะน่ะ ก็ใม่อยากใส่ใจใรมาก เราใม่ค่อยได้คุยกันเลย นานๆครั้งกว่าจะคุยกัน บางทีก็ 4-5 วันจะได้คัยกันที ด้วยความที่เค้าเย็นชามาก ใม่เคยสนใจเราเลย จนบางครั้งเราเองยังแอบคิด ว่านี่เค้ารักเราจริงป่าวว้ะ คือถ้าไม่มีเรื่องปัญหาเดือดร้อนคือแบบใม่เคยโทรใม่เคยติดต่อเรามาเลย แต่พอมีเรื่องก็จะโทมาขอความช่วยเหลือเราตลอด จนเรารู้สึกว่าโง่มาก ไม่มีค่าเลย (แต่เค้าก็มีมุมดีๆ อยู่บ้างน่ะถึงมันจะน้อยนิด)
จนประมานก่อนหน้านี้ 1 เดือนเราก็ลองเปิดใจคุยกับคนคนนึง (คือก่อนหน้านี้ก็มีคุยน่ะแต่รู้สึกว่าคนนี้เราจริงจังส่วนเค้าเองก็จริงจัง) เราคุยกับเค้ามาเดือนกว่าละ ในขณะที่เราก็ยังไม่ได้บอกเลิกกับแฟนน่ะ แต่เราไม่เคยได้คุยกันเลยใง เค้าเองใม่ค่อยสนใจเราอยู่แล้วด้วยจึงทำให้เค้าไม่รู้เราคุยกับคนนี้ทุกวันเลยน่ะ และเค้าก็ดีกับเรามากดีมากจริงๆ ก่อนหน้านี้เรารู้จักกับเค้ามานานละ ประมานปีนึงได้ เค้าเคยจีบเรา แต่ก็ใม่ได้จิงจังกันใง เลยมาๆ หายๆ แต่พอตอนนี้เราเองก็เหงาเค้าเองก็ไม่มีใครเราเลยเริ่มมาคัยกันแบบจริงจัง เค้าตรงตามสเป้กเราทุกอย่าง เค้าดีกับเรามากจิงๆ เวลาคุยใม่เคยเครียดเลย สนุก มีความวุขมากเวลาคุยกับเค้า และตอนนี้เค้าก็คิดจิงจังกับเรามาก มาถึงจุดนี้ เราบอกเลยเราเองก็รักเค้าไปแล้ว เพราะด้วยความน่ารักของเค้า ใจนึงเราก็อยากจะตัดให้ขาดจากแฟนเราน่ะ เพราะเค้าเจ้าชู้มาก เราเองก็เหนื่อยแล้ว แต่พอคิดอีกทีคือเวลา 3 ปีที่ผ่านมาไอความสุขอ้ะมันก็มีอยู่ใม่ใช่ว่าเค้าใม่ดีไรเลย เรารู้สึกว่าาเราใม่ต้องมาเรียนรู้ไรกันอีกละ คือรู้ๆ กันหมดละ คือมีแต่เดินหน้าทำอนาคตให้เป็นจริงกันแค่นั้น (อีกอย่างที่บ้านเค้าดีกับเรามากด้วย) แต่สำหรับคนที่เรายังคุยอยู่ตอนนี้ คือบอกเลยเค้าหน้าตาดีมากก ซึ้งเราเองหน้าตาธรรมดา บางทีเราก็อาย ใม่มั่นมจในตัวเองว่าเราจะเข้ากันหรอ คือคนที่เข้ามาในชีวิตเค้าคือดีกว่าเราเยอะมาก จนเรารู้สึกแปลกๆ เรากลัวว่าเค้าอาจจะรับในบางเรื่องของเราไม่ได้ก็ได้ กลัวว่าเค้าจะอายเพื่อนที่ทีแฟนหน้าตาธรรมดาๆ เราเองเลยยังใม่อยากตัดใจขาดจากแฟนเก่ามารักกับเค้า แต่ตอนนี้เราก็รู้สึกผิดน่ะ ถามว่ารักอีกป่าวบอกเลยว่าน้อยมาก มันยังเหลืออยู่แค่ความผูกพันแค่นั้นเอง มันทำให้เราตัดสินใจยากจิงๆ บางทีก็อยากลองเรียนรู้กับคนนี้ดูนะ เพราะชอบทุกอย่างในตัวเค้ามากตั้งแต่มีแฟนมาบอกเลยใม่เคยเจอกันดีแบบนี้มาก่อน แต่ใจนึงก็ใม่อยากเสียแฟนไปเพราะกว่าเราจะมาถึงจุดนี้เราเองก็ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมาก กว่าจะรับทุกอย่างกันได้ ทำอะไรทุเลสๆ ได้แบบใม่อาย ถ้าจะคบกับคนที่คุยยุตอนนี้อย่างจริงจัง ก็กลัวว่าเค้าจะรับทุกอย่างทีาราเป้นได้เหมือนแฟนเรารึป่าววว 😔😔
เอาใงต่อดี ถ้าจะเลือกที่จะคบกับแฟนต่อไปควรจะบอกคนที่คุยอยู่ตอนนี้ว่าใงดี ควรจะทำตัวยังใงดี ?