คือผมชื่อ P ละกันนะครับ ตอนนี้ก็อายุ25ปีละ เมือ่สักเดือนเมษาก่อนช่วงสาทจีน(หรือเปล่า) ผมได้เข้ากรุ๊ปๆนึง ก็เป็นกลุ่มที่เค้าแชทคุยกันเรื่องทั่วไปนี่ละครับ แต่ตาผมเนี่ยดันไปสะดุดกับรูปโปรไฟล์พี่คนนึงเลยแอดไปส่วนตัว แล้วผมก็คุยหลังไมค์กับเค้านี่ละครับ คือก่อนจะกล้าแอดนี่ก็คุยในกลุป จนพอที่จะกล้าแอดไปเนอะ เค้าเป็นคนคุยได้สนุกและกวนตีน ดูเป็นผู้ใหญ่ดีอะครับ ช่วงนั้นผมเพิ่งออกจากงานด้วยเลยว่างงานและเล่นแต่ไลน์มันทั้งวัน เค้าก็เหมือนจะว่างงานด้วย ผมก็ชอบไปคุยกับเค้านะคับในช่วงดึกๆเพราะเค้านอนโครตดึกเลย
แต่ดูเหมือนเค้ากับลังเฮิทๆในตอนนั้นเพราะในกรุ๊ปเค้าก็ดูมาปรึกษาเรื่องรักตลอดเลย เค้าคงเหงาๆด้วยเค้าเลยเล่นพูดหยอดกับคนในกรุ๊ปไปเรื่อย แต่อาจเพราะเค้าเฟรนลี่ด้วยมั้งคับ คนในนั้นนี่ชอบเค้าเยอะเลย ผมก็เป็นรายนึงแหละที่แอบๆปลื้มเค้า555 เวลาคุยแต่ก่อน คำที่เค้าพิมพ์นี่มันชวนมโนมากๆ แถมเค้ายังจำได้อีกว่าเราชอบกินอะไร ชอบดูหนังก็คงแนวเดียวกันมั้ง เรียนก็๋คล้ายๆกัน หลังๆกรุ๊ปมันก็ร้างไป เค้าก็สมหวังในความรักกับคนที่เค้าเคยปรึกษาด้วยแหละ
ผมเลยไม่กล้าทักเค้าอีก555 แล้วผมก็ได้งานประจำเลยพยายามคิดในใจว่าหาอะไรทำเยอะๆดีกว่าจะได้ลืมๆเค้า ผมเลยไปทำงานเสริมอีก คราวนี้แหละยุ่งทั้งวัน แต่ผมก็เอาเรื่องพี่เค้าออกจากหัวไม่ได้อะ คืออยากทัก
สุดท้าย...ผมเลยทักคุยนู่นนี่นั้นอะครับ เค้าก็ตอบแบบสั้นๆไม่เหมือนวันแรกที่เคยคุย เพราะเค้ายุ่งๆและมีแฟนแล้วด้วยแหละ แต่ผมก็โครตดีใจเลยที่เค้าตอบ แม้บางทีมันจะคือคำตอบที่ว่า ใช่ กับ 555 หลังๆผมได้แค่คำตอบนี้แหละ แต่แค่นี้ก็ได้อย่างน้อยก็ได้เป็นเพื่อนที่ดีคนนนึง แต่ไม่รู้ทำไมผมชอบเค้าก็ไม่รู้ ตัวจริงก็ยังไม่เคยเห็น เสียงก๋ไม่เคยได้ยิน ยังไงผมคงได้แค่เก็บเอาไว้แหละ ต้องพยายามคิดแค่คนรู้จักพอ ไอเราก็ไม่ได้หน้าตาหรือฐานะดีเลย โครตต่างกับพี่เค้าที่ดี+++ แฟนเค้าก็โครตหล่อและฐานะดี
ผมโครตอยากร้องไห้เลยยยบางทีมันก็ยากนะ ที่จะบอกว่าเราควรมีความสุขที่เห็นคนที่เราชอบมีความสุข มันเหมือนความรักเลือกไม่ได้เลยอะ จริงละมั้งที่เค้าบอกถ้าเค้าไม่ชอบเรา ต่อให้เรารักเค้าแทบตายเค้าก็ไม่มองอะ เรื่องผมมันก็ประมาณนี้แหละครับ แต่ผมแอบเอาคาแรคเตอร์ตัวเค้าไปใส่ในตัวการ์ตูนของผมนะคือช่วงนั้นคงปลื้มเค้ามากๆ ที่พิมพ์มาผมแค่อยากระบาย นะครับ มันอึดอัดถ้าเก็บไว้คนเดียว555 พูดบ่อยๆเพือ่นนี่รำคาญละ ว่าผมมโน จะพยายามไม่คิดเกินเพื่อนครับ^^ พี่...เป็นคนแรกเลยที่ทำผมคิดเยอะได้ขนาดนี้
(Y) ขอระบายหน่อยนะครับ ช่วงนี้ปวดหัวในความคิด
แต่ดูเหมือนเค้ากับลังเฮิทๆในตอนนั้นเพราะในกรุ๊ปเค้าก็ดูมาปรึกษาเรื่องรักตลอดเลย เค้าคงเหงาๆด้วยเค้าเลยเล่นพูดหยอดกับคนในกรุ๊ปไปเรื่อย แต่อาจเพราะเค้าเฟรนลี่ด้วยมั้งคับ คนในนั้นนี่ชอบเค้าเยอะเลย ผมก็เป็นรายนึงแหละที่แอบๆปลื้มเค้า555 เวลาคุยแต่ก่อน คำที่เค้าพิมพ์นี่มันชวนมโนมากๆ แถมเค้ายังจำได้อีกว่าเราชอบกินอะไร ชอบดูหนังก็คงแนวเดียวกันมั้ง เรียนก็๋คล้ายๆกัน หลังๆกรุ๊ปมันก็ร้างไป เค้าก็สมหวังในความรักกับคนที่เค้าเคยปรึกษาด้วยแหละ
ผมเลยไม่กล้าทักเค้าอีก555 แล้วผมก็ได้งานประจำเลยพยายามคิดในใจว่าหาอะไรทำเยอะๆดีกว่าจะได้ลืมๆเค้า ผมเลยไปทำงานเสริมอีก คราวนี้แหละยุ่งทั้งวัน แต่ผมก็เอาเรื่องพี่เค้าออกจากหัวไม่ได้อะ คืออยากทัก
สุดท้าย...ผมเลยทักคุยนู่นนี่นั้นอะครับ เค้าก็ตอบแบบสั้นๆไม่เหมือนวันแรกที่เคยคุย เพราะเค้ายุ่งๆและมีแฟนแล้วด้วยแหละ แต่ผมก็โครตดีใจเลยที่เค้าตอบ แม้บางทีมันจะคือคำตอบที่ว่า ใช่ กับ 555 หลังๆผมได้แค่คำตอบนี้แหละ แต่แค่นี้ก็ได้อย่างน้อยก็ได้เป็นเพื่อนที่ดีคนนนึง แต่ไม่รู้ทำไมผมชอบเค้าก็ไม่รู้ ตัวจริงก็ยังไม่เคยเห็น เสียงก๋ไม่เคยได้ยิน ยังไงผมคงได้แค่เก็บเอาไว้แหละ ต้องพยายามคิดแค่คนรู้จักพอ ไอเราก็ไม่ได้หน้าตาหรือฐานะดีเลย โครตต่างกับพี่เค้าที่ดี+++ แฟนเค้าก็โครตหล่อและฐานะดี
ผมโครตอยากร้องไห้เลยยยบางทีมันก็ยากนะ ที่จะบอกว่าเราควรมีความสุขที่เห็นคนที่เราชอบมีความสุข มันเหมือนความรักเลือกไม่ได้เลยอะ จริงละมั้งที่เค้าบอกถ้าเค้าไม่ชอบเรา ต่อให้เรารักเค้าแทบตายเค้าก็ไม่มองอะ เรื่องผมมันก็ประมาณนี้แหละครับ แต่ผมแอบเอาคาแรคเตอร์ตัวเค้าไปใส่ในตัวการ์ตูนของผมนะคือช่วงนั้นคงปลื้มเค้ามากๆ ที่พิมพ์มาผมแค่อยากระบาย นะครับ มันอึดอัดถ้าเก็บไว้คนเดียว555 พูดบ่อยๆเพือ่นนี่รำคาญละ ว่าผมมโน จะพยายามไม่คิดเกินเพื่อนครับ^^ พี่...เป็นคนแรกเลยที่ทำผมคิดเยอะได้ขนาดนี้