ดีไม่ดีสำคัญผิดคิดว่าเราได้เราถึงอย่างครูบาอาจารย์

“ชาวบ้านเขาไม่เห็นต้องปฏิบัติอย่างคนรู้มากอย่างแกเลย”

สมัยนี้ สื่อหรือช่องทางการเรียนรู้มันมายเสียเหลือเกิน
การเสพสื่อธรรมะโดยเจ้าตัวขาดการปฏิบัติหรือเจริญสติสัมปชัญญะไปพร้อม ๆ กัน จึงทำให้สัญญาหรือความจดความจำมันมาก
ส่วนผลการปฏิบัติที่ประจักษ์ใจเจ้าของมันยังมีน้อยกว่ามาก ดีไม่ดีสำคัญผิดคิดว่าเราได้เราถึงอย่างครูบาอาจารย์
(เข้าใจเอาว่าฟังแล้ว เข้าใจแล้ว แปลว่าเป็นปัญญาหรือสมบัติของเราแล้วทั้ง ๆ ที่ยังเป็นแค่สมบัติตัวหนังสือ
ส่วนกิเลสก็เป็นกิเลสตัวหนังสือ ไม่ได้น่ากลัวอะไรเลย ทุกข์ก็ทุกข์ตามตัวหนังสือไม่ได้รู้สึกสังเวชใจและอยากจะหนีทุกข์จริง ๆ)
ผลคือ เป็นชาล้นถ้วยปิดกั้นไม่รับความรู้หรือการตักเตือนจากผู้ใด นั่นก็เพราะความสำคัญผิดคิดว่าสัญญาเป็นปัญญา


.....ด้วยเหตุนี้ เวลาไปปฏิบัติกับหลวงปู่ ท่านจึงให้วางตำราไว้ก่อน ทำตัวเป็นภาชนะว่างเปล่าพร้อมรับธรรมคำสอนจากท่าน
แล้วศึกษาจากสนามรบจริง คือ กายใจเราเองโดยพิจารณาและสังเกตสภาวะของจริง มิใช่ตัวหนังสือที่จำมา


----------------------------
หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ
http://luangpordu.com/?cid=453342&f_action=forum_viewtopic&forum_id=41281&topic_id=60709