เลิกกันทั้งๆที่ยังรักกัน คำว่ารักคงยังไม่พอ...

กระทู้สนทนา
สวัสดีค่ะ เราพึ่งตั้งกระทู้มาครั้งแรก เราอายุ21ปี กำลังเรียนอยู่ปี4 ย้อนไปประมาณเดือนพฤษภาคมของปีนี้ เราทำงานพาร์ทไทม์ช่วงปิดเทอม ซึ่งเป็นร้านอาหารที่มีชื่อเสียงระดับหนึ่งในภูเก็ต เป็นร้านอาหารกึ่งบาร์ที่ปิดประมาณตี1 มีทั้งลูดค้าชาวต่างชาติ และคนไทย ซึ่งในช่วงนั้นเราก็มีแฟนอยู่แล้ว แต่มีปัญหาระหองระแหงกันอยู่ คบกันมาได้เกือบปี ในทุกๆวันที่เราทำงานที่ร้านนี้ จะมีลูกค้าผู้ชายที่แซวและจีบเป็นปกติ เพราะเราเป็นเด็กเสิร์ฟที่มีความยิ้มแย้ม เป็นกันเอง ลูกค้ามักจะชมว่าเรายิ้มเก่ง ถ้าลูกค้าชวนคุย เราก็คุยด้วยอย่างเป็นมิตร เพราะไม่มีอะไรเสียหาย และทำให้ได้ทิปเยอะด้วย
       และวันหนึ่งขณะที่เราทำงานตามปกติ ก็มีลูกค้าผู้ชายกลุ่มหนึ่งเข้ามา4-5คน เป็นคนญี่ปุ่น เราก็เข้าไปต้อนรับตามปกติ และบริการอย่างเต็มที่ด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้ม แต่เราก็สะดุดตากับลูกค้าญี่ปุ่นคนหนึ่งในกลุ่มนี้ เค้าเป็นคนดูดีมาก เหมือนมีอะไรดึงดูดให้สนใจ เราแอบปลื้มในใจนิดนึง และเราได้ไปพูดกับเพื่อนร่วมงานว่า หล่อมาก แต่เราสังเกตเห็นว่าเค้ามองมาที่เราหลายครั้งในระหว่างที่เราคอยเติมเบียร์ให้ แต่เราคิดว่าคงมองเฉยๆเป็นปกติ สักพักพวกเค้ากินข้าวกันเสร็จก็กลับโรงแรมไป ซึ่งโรงแรมอยู่ใกล้ร้านอาหารที่เราทำงานแค่นิดเดียว ผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมง เค้าคนนั้นที่เราแอบปลื้ม เข้ามาในร้านอีกครั้งและมาเพียงคนเดียว เราเอาเมนูไปให้เค้า เค้าบอกว่าให้เราช่วยแนะนำคอกเทลอะไรก็ได้ให้เค้าหน่อย ตอนนั้นเรารู้สึกใจสั่นตอนอยู่ใกล้เค้า และมือมันสั่นๆแปลกๆ เรานึกอะไรไม่ออกเราบอกไปว่า กามิกาเซ่ok?อ้อเราลืมบอกไปว่าเค้าพูดไทยไม่ได้เลย แต่เพื่อนๆเค้าพอพูดได้ เค้าก็บอกโอเค เอากามิกาเซ่ เราก็เอามาเสิร์ฟตามปกติ เค้ามองเราแบบอมยิ้ม หน้าแดงๆ เหมือนคิดอะไรอยู่  พอตอนเราไปเช็คบิลเค้ายื่นทิปให้เรา300 เราก็ขอบคุณเค้า แล้วตอนนั้นเอง เค้าเริ่มชวนเราคุย เค้าถามว่าร้านปิดกี่โมง เราก็คิดว่าเค้าคงอยากรู้เผื่อวันหลังจะมาอีก แล้วเค้าก็ถามว่าเรากลับบ้านตอนไหน เราก็เริ่มแปลกใจ แต่ก็บอกไปว่าประมาณตี1.30 เค้าชวนเราไปหาที่ดื่มต่อ เค้าจะรอ แต่ในตอนนั้นเหมือนเราตอบตกลงไปโดยไม่ทันคิดไรด้วยซ้ำ ปรากฏว่าเค้านั่งรอจริงๆ นั่งรอจนร้านปิด เราเลยไปถามเค้าว่าพาเพื่อนไปด้วยได้ไหม เพราะเรายังไม่ค่อยไว้ใจ เค้าก็บอกว่าไม่มีปัญหา วันนั้นเราไม่ได้เิอารถมา เพราะแฟนมาส่ง เราเลยเดินไปผับกับเค้าเพราะมันอยู่ไม่ไกล และเพื่อนขับรถนำไปก่อน เพราะถ้าซ้อน3 มันแปลกๆ
       เมื่อไปถึงผับ เราก็เข้าไปดื่มไปแดนซ์ตามปกติ เค้าจับมือเราเต้น คอยกันคนให้เราเมื่อมีคนจะมาชนเรา ชวนเราคุย โน่น นี่ นั่น โดยใช้วิธีการเขียนใส่กระดาษ(เค้าพกกระดาษกับดินสอมาด้วย) เรามีความสุขมากตอนนั้น เรารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก อยุ่กันจนผับปิด เราก็เดินไปส่งเค้าที่โรงแรม เค้าโบกมือลาเรา และเราให้เพื่อนขับรถมาส่งที่หอ ในตอนนั้นเราก็คิดว่าทุกอย่างคงจบแค่นี้ แค่เค้าคงอยากมีเพื่อนไปเที่ยวด้วยเฉยๆ
       วันต่อมาเรามาทำงานตามปกติ มองไปที่โรงแรมด้วยสายตาแบบมีความหวังว่าเค้าจะมาอีกครั้ง เจออีกสักครั้งก็ยังดี สักพี่ที่เป็นบาร์เทรนเดอร์ เอาจดหมายมาให้เรา บอกว่ามีคนเขียนให้เรา เอามาเสียบไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ตอนนั้นเราคิดว่าต้องใช่เค้าแน่ๆ เรารีบเปิดอ่าน เนื้อหาในจดหมายบอกว่า "ขอบคุณสำหรับเมื่อคืน ผมมีความสุขมาก ไม่รู้คุณมีความสุขรึเปล่า ผมชอบรอยยิ้มของคุณ มันทำให้ผมมีความสุข คุณน่ารักมาก ผมอยากเจอคุณอีก แต่ผมต้องเดินทางไปที่อื่นแล้ว กรุณาติดต่อกลับมาที่อีเมล์นี้........."
ตอนนั้นเราหัวใจพองตัว รู้สึกดีรีบเก็บจดหมายใส่กระเป๋า รอเวลาเลิกงานเพื่อไปคุยเมล์กับเค้า
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่