เรื่องนี้ผมเขียนขึ้นจากประสบการณ์ความรักขอผมเองครับโดยให้ชื่อว่า "ความรักของเพศที่3"

คนโดยทั่วอาจจะคิดว่า ความรักของคนเเบบผมนั่นไม่มีจริงเเต่มันไม่ใช่เรยครับ จะเล่าง่ายๆก็เเล้วกันนะครับ ผมอยู่กับเเฟนมา4ปี เรารักกันมาก พ่อเเม่เราทั้งสองคนรู้จักกันยอมรับในสิ่งที่พวกเราเป็นได้ เเต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ทุกวันนี้ เราทั้งสองคนเลิกกันเเล้ว เเต่เลิกกันด้วยดีสาเหตุเป็นเพราะว่า เราทั้งสองปรับตัวเข้าหากันไม่ได้ มีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจกัน เราทั้งสองคนตัดสินใจเลิกกัน โดยตกลงกันว่า ถ้าเราปรับตัวเข้าหากันได้เมื่อไหร่ หรือเรารู้สึกว่าเราขาดกันไม่ได้เมื่อไหร่ค่อยกับมาทำความเข้าใจกัน เเต่ที่ผมอยากจะถามเพื่อนๆ ก็คือ "เคยไหม ที่เรารู้สึกว่ารักใครไปเเล้ว ถ้าเราไม่ได้รักเขาเราก็จะไม่รักใคร หรือเรียกอีกอย่างว่า เราไม่เคยยอมเปิดใจให้ใครเรย ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ ผมรักเค้ามาก ลืมเค้าไม่ได้จริงๆ " ปัจจุบัน ผมอยู่ตัวคนเดียวมาตลอดเกือบปีเเล้วครับ ผมควรจะเปิดโอกาสให้คนอื่นดีมั้ย มันฝังลึกอยู่ในใจจริงๆ