วันนี้วันศุกร์กำลังสบายใจตามประสาคนทำงานกินเงินเดือนที่จะได้พักในวันเสาร์และวันอาทิตย์ พอลงไปทานข้าวเที่ยงได้ยินโต๊ะข้างๆเค้าคุยกันอย่างเมามันเรื่องเกี่ยวกับการเอาเงินภาษีไปช่วยชาวนาในโครงการรับจำนำข้าว ฟังแล้วเหนื่อยใจจริงๆ ในความเข้าใจแบบเข้าข้างตัวเองว่าเป็นผู้เสียภาษี แล้วเสียหายทำไมต้องเอาเงินไปช่วยชาวนาด้วย ผมอยากตะโกนบอกพวกเค้าดังๆแต่ไม่กล้ากลัวโดนตืบ ว่าชาวนาเค้าก็เสียภาษีเหมือนกัน แต่เป็นภาษีทางอ้อมนั่นก็คือ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ซึ่งภาษีมูลค่าเพิ่มนั้นเป็นภาษีที่เก็บได้มาก ซึ่งอาจจะมากกว่าภาษีอื่นๆอีก เพราะเป็นภาษีที่เก็บจากผู้บริโภคคนสุดท้ายทุกคนถ้วนหน้าไม่ว่าคุณหรือผม เพราะฉะนั้นเงินที่นำไปใช้กับชาวนาก็เงินของพวกเค้าด้วยเหมือนกัน พวกเราเองอยู่ใน กทม นะก็ถลุงเงินภาษีกันไปเท่าไหร่ละ ถนนหนทางต่างๆรถไฟฟ้า ทั้งบนดินใต้ดิน มอเตอร์เว สนามบิน สะพานลอย โครงการไร้ฝุ่น ระบบไฟฟ้า น้ำประปา อื่นๆอีกมากมาย ชาวนาละครับเสียภาษีเหมือนกันวันนี้มีอะไรให้เค้าบ้างครับ หยุดพูดกันเถอะครับว่าเป็นเงินช่วยชาวนา หยุดพูดเถอะครับว่าเป็นเงินช่วยชาวสวนยาง หยุดพูดเถอะครับว่าโครงการนั้นโครงการนี้ช่วยเหลือคนจน เพราะทั้งหมดมันเป็นหน้าที่ของ รัฐ ที่จะต้องทำให้กับประชาชนเพราะเป็นเงินภาษีไปจากประชาชนทุกคน
เบื่อ................และเบื่อ