แชร์เรื่องราวเลวร้ายที่ผ่านมา

คบกับแฟนมา8 ปี ตั้งแต่สมัยเรียน คิดถึงอนาคต วาดฝันไว้มากมาย พอวันนึง พังลง เพราะความไม่รู้จักพอ ไม่ยับยั้งชั่งใจของผู้ชาย  เค้ามีคนอื่น เราจับได้หลายต่อหลายครั้ง แต่ก็เลือกที่จะให้อภัย เราทนทุกข์ทรมาน นอนร้องไห้ ไม่เป็นอันทำงาน ไม่เป็นอันนอน คิดมาก  เพื่อหวังว่าวันนึงเค้าจะคิดได้ และช่วยกันสร้างอนาคตด้วยกัน แต่สุดท้าย เหมือนเราพยาามอยู่ฝ่ายเดียว เมื่อความรักถึงจุดอิ่มตัว เราเหนื่อยที่ต้องวิ่งไล่ตาม รั้งเค้าไว้  เราจึงตัดสินใจเดินออกมา ขนของ ย้ายออกมาอยู่คนเดียว แรกๆ เค้าก็มาง้ออ้อนวอน ขอให้กลับไป ส่งไลน์มาถาม ไถ่  บอกคิดถึง พร่ำเพ้อ ทั้งๆที่เราเริ่มจะตัดใจ และทำใจที่จะอยู่คนเียวได้แล้ว  เค้าพยายามขอร้อง ให้คนรอบข้างที่สนิทกับเรา มาคุยกับเรา ขอร้องให้เรากลับไป และให้สัญญากับพี่ๆ เพื่อนๆที่ช่วยคุยกับเรา ว่าจะเริ่มใหม่ จะทำให้ดีที่สุด และหยุดทุกอย่า ขอให้เราใจอ่อนกลับไป เราออกมาอยู่คนเดียวได้ 3เดือน  แต่เวลา และความตื้อของเขา บวกกับเสียงคนรอบข้างที่เขาเห็นเรากับแฟนไม่มีความสุข บอกให้เรากลับไปหากัน เราก็เริ่มใจอ่อน  และคิดว่าจะกลับไป  พอวันนึง เค้าหายไป2วัน ไม่ไลน์ ไม่โทร เงียบไปเลย เพราะพรุ่งนี้เช้า เค้าต้องไปราชการบนดอย ขึ้นรถตอนตี 2  เราก็เอะใจ เลยลองขับรถไปบ้านของรุ่นพี่ ซึ่งใกล้ๆกับบ้านของเขา  บ้านเขาปิดเงียบ ดับไฟ ไม่มีคนอยู่ เราอยู่ดักรอจนถึงเที่ยงคืน เค้าก็ไม่มา  พอวันรุ่งขึ้น เราเห็น Facebook  ของ ผู้หญิงคนนึง โพสรูปการสนทนาในไลน์ รูปโปรไฟล์ในไลน์ทางด้านซ้าย เป็น ของ ผช ที่เราคบมา8ปี  บอกรัก บอกคิดถึง  บอกเป็นห่วง ผญ คนนั้น เรียกกันว่า อ้วน  ที่รัก และ ก็บรรยายภาพนั้นว่า "พออยู่ด้วยกันก็ทะเลาะกัน แกล้งกันตลอด พอจากกันก็คิดถึง เมื่อไหร่เราจะได้เจอกัน??"   เราอ่านแล้วหน้าชาเลย อึ้ง  และจะบอกว่า ผญ คนนี้ คือคนที่เราจับได้มา2 ครั้ง และปฏิเสธทั้ง2ครั้ง แต่ความจริงคือ ใช่ มันชู้กัน เค้ามาแอดเพื่อนในเฟสเราและรู้สถานการณ์ทุกอย่างของเรา เลวได้ใจ เล่าแล้วโมโห 5555++  เราชัดเจนเลย วินาทีนั้น เราเสียใจ คิดว่าชีวิตน่าจะดีขึ้น ทำไมจะต้องมาง้อเรา มาทำดี อยากให้เรากลับไปด้วย ในเมื่อก็ได้คบกันอย่างสมใจแล้ว  แต่เราต้องมาเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า  พี่ๆเพื่อนๆที่เคยมาคุยให้กลับไป เค้าก็มาบอกเราว่า ขอโทษ ที่ทำให้กลับมาเสียใจอีก น้องน่าจะเดินไปให้ไกล ไม่น่าเรียกน้องกลับมาเจ็บอีกเลย  เราก็บอกไม่เป็นไร ยิ้มทั้งน้ำตา  ทั้งเจ็บ ทั้งแค้นอยู่หลายวัน อยู่กับตัวเอง กอดตัวเอง ได้กำลังใจดีๆจากเพื่อน พี่ๆ และที่สำคัญเลย พ่อกับแม่ ที่ไม่เคยทิ้งเราไปไหน ทำให้เราคิดว่า เราแค่เสียคนที่เรารักไป แต่คนที่รักเรายังมีอีกมากมาย ตถ้าวันนี้ยังมีลมหายใจ  วินาทีต่อไปของเราก็คือโอกาส  กลับมารักตัวเอง ทำเพื่อตัวเอง ตอนนี้เราสบายใจมาก ที่ปล่อยความทุกข์ และจบปัญหาเรื่องแย่ๆที่มันค้างคามานาน ให้หมดไปซะที  ผ่านมา1เดือน เราอาจจะยังไม่ลืม แต่เราก็เข้มแข็งและเด็ดขาดขึ้นมากเลย  เรื่องราวที่ผ่านมา เป็นภูมิคุ้มกันที่ดีให้กับชีวิตเราเลย  

ถ้าเลือกได้ ขอเลือกที่จะไม่รู้จักกันตั้งแต่แก
เพราะเค้าคือสิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิตเรา  พลาดที่ตัดสินใจร่วมชีวิตด้วย
แต่คิดในทางบวก คือ มันก็สอนให้เรารู้จักจิตใจของคน  ทั้งดี และ เลว ปะปนกันไป
ขออย่าได้พบ อย่าได้เจอ กันอีกเลย
ถึงเวลานี้ เราเลิกคิดเรื่อง แฟนไปเลย
เวิ่น เว้อ เพ้อเจ้อ มากไป เสียเวลา
เอาเวลาไปหาเงิน ทำสวย ออกกำลังกาย ฟิตเนส ศัลยกรรม
พัฒนาเบ้าหน้าดีกว่า พี่เชื่อ สิ่งดีๆในโลกนี้ มีอยู่เพียบ
แค่เราเปิดโอกาส และเราต้องทำเพื่อตัวเอง )
บอกตัวเองทุกวัน สู้ๆๆๆๆ  ยิ้มๆๆๆๆ

นี่ก็เป็นเรื่องเล่า ที่เกิดขึ้นจริง และเอามาแชร์ ให้เพื่อนๆ พันทิป ได้อ่านกันนะคะ
ขอบคุณพื้นที่เล็กๆ ที่ให้ได้แบ่งปันนะคะ
แต้งกิ้วววว