เราคบกันกับแฟนมาสักพักใหญ่ๆคุยกันทุกวันคุยโทรศัพท์ถึงเช้าเกือบทุกวัน เราติดกันมาก แต่ไม่เคยไปไหนด้วยกันเลย เจอตัวจริงก็ไม่เคยทักทายกัน... และด้วยความที่เราเป็นแฟนกันและสนิทกันมากๆเราจึงพูดกันไม่เพราะสักเท่าไหร่ ชนิดที่ว่าทุกคู่ยอมแพ้กับคำหยาบๆที่เราพูดกันเลยค่ะ เชื่อไหมค่ะว่ายิ่งคุยเรายิ่งรู้สึกรักเขามากแต่ในใจแล้วอยากจะห้ามใจตัวเองจะตายค่ะเพราะพี่เขาขี้เหร่สุดๆ ซึ่งเราค่อนข้างหน้าตาพอดูได้ เราสองคนไม่มีส่วนไหนเหมาะสมเลยถ้าเดินด้วยกันนะแม่ลูกชัดๆ เราเองชอบคนยากนะแต่ก่อนถ้าเราชอบใครเพื่อนจะรู้เลยว่าคนนั้นต้องหล่อมากแน่ๆเพราะเราเป็นคนไม่ค่อยชอบชมใครถ้าไม่หล่อขั้นเทพจริงๆ จนเพื่อนพูดว่า"กูอยากจะเห็นแฟนจริงจริ้งงง!!!รีบมีหน่อยสิ หน้าตาก็ดีหาแฟนไม่ได้สักที!!เลือกอยู่นั่นแหละแม่คนสวยยย!!)555^^ ..เราก็คบกันเป็นแฟนโดยที่ไม่มีใครรู้ มีแต่ฝั่งเพื่อนของแฟนรู้ เราก็ไม่กล้าบอกเพื่อนค่ะกลัวเสียฟอร์มที่สุดท้ายคนที่บอกว่าคนโน้นคนนี้ไม่หล่อกลับมาได้คนขี้เหร่มาเป็นแฟน แต่สุดท้ายก็ต้องบอกค่ะเพราะเพื่อนอยู่ข้างเราเสมอ บอกครั้งแรกเพื่อนตกใจช้อคมากค่ะแต่สุดท้ายเขาก็เข้าใจนะคะว่าเราคุยเราคบกันก็เพราะนิสัยใจคอไม่ใช่หน้าตา โชคดีมากค่ะที่เพื่อนเข้าใจ จากนั้นก็คบกันมาเรื่อยๆกับแฟนคนนี้เรารักเขามากแต่ไม่เคยอยากให้ใครรับรู้ค่ะเพราะอายที่มีแฟนขี้เหร่ ตลอดเวลาที่คบกันเขาก็เริ่มไม่ค่อยอยากคุยโทรศัพท์กับเรานอนเร็วขึ้น แต่เขาก็ยังบอกรักเราตลอดนะเขายังรักเราเหมือนเดิม คราวนี้เราก็เริ่มมีนอกใจเขาบ้างในใจลึกๆคืออยากให้เขาหึง เพราะนับวันเขายิ่งทำตัวนิ่งมากๆ เราก็มีใหม่เรื่อยๆเขาก็จับได้ตลอด เขาก็ออกอาการหึงหวง ร้องไห้บ้าง คิดกับเรามาก แต่เราดันสนุกมีความสุขที่เขาหึง ก็ทำต่อไปค่ะโดยไม่คิดถึงความรู้สึกเขาเลย คิดแค่อยากให้เขาหึง มันเป็นความคิดที่ตื้นมากๆอย่าคิดทำเชียวค่ะ ต่อมาวันนึงเราคุยกันกับแฟนซึ่งเขาขอร้องเราทั้งร้องไห้นั่นนี่ไม่อยากเสียเราไปให้คนอื่น น่าสงสารมาก เราก็เลยตกลงกับเขาว่าต่อไปนี้จะมีแค่เขาเพียงคนเดียว แฟนบอกถ้าอยากสัญญามาที่บ้านนะพรุ่งนี้เดี๋ยวไปรับ เราก็โอเค(จะบอกว่านั่นคือการเจอกันครั้งแรกแบบไปด้วยกันเลยค่ะ)..วันต่อมาแฟนก็มารับเราไปบ้านเขาค่ะ พอถึงบ้านเราก็นั่งอยู่หน้าทีวี ทำตัวไม่ถูกไม่เคยเข้าบ้านผู้ชาย เขาก็ชวนเข้าไปคุยในห้องนอนค่ะ เราก็บอกว่าคุยตรงนี้ก็ได้ เขาก็มาจับแขนเราเข้าไปในห้องพร้อมล็อคเลยค่ะ แน่นอนเลยค่ะเขาขอมีอะไรกับเรา ส่วนเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ ในใจคิดว่ายังไงก็ได้เพราะเขาก็คือแฟนเราไม่ใช่คนอื่นที่ไหน แต่ลึกๆก็คือนี่เราจะโดนเปิดsingแล้วชิมิ!!!แอบหวั่นๆ ....เขาบอกว่า"ที่เขาขอมันจะได้เป็นสัญญาว่าเธอเป็นของเขา..ได้ไหม?" เราตอบกลับว่า"แล้วแต่นะ" หลังจากนั้นเราก็ต่างเปิดsingให้กันและกันครั้งแรกในใจมันร้อนรนบอกไม่ถูกต่างคนก็ต่างไม่เคย ...หลังจากนั้นเหตุการณ์มันยิ่งซับซ้อนเข้าไปอีกค่ะเพราะเขาก็ทำอาการนิ่งใส่เราเช่นเคยค่ะ แต่เขาก็โทรหาตลอดนะ บอกรักโน้นนี่นั่น แต่เขากลายเป็นคนไม่ชอบคุยโทรศัพท์นาน ชอบคุยต่อหน้ามากกว่า แต่เราชอบคุยโทรศัพท์มากๆ จุดนี้ที่เราไม่เข้ากันเชื่อไหมค่ะว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นทำลายเราสองคนจนพัง ในเมื่อไม่อยากคุยกับเรา(คิดเองเออเองค่ะ)เราก็นอกใจให้หึงอีกเช่นเคย เรียกได้ว่าตลอดเวลาที่คบกันกับแฟนไม่เคยมีเขาคนเดียวเลย ทำแม้กระทั่งไปนอนกับเพื่อนผู้ชาย เพื่อทำให้แฟนหึง แฟนเราก็หึงจริงๆนะคะร้องไห้กับเราบ่อยมากๆและเราก็ยังคิดว่ามันคือเรื่องสนุกอยู่ เราก็ทำเขาเจ็บมาเรื่อยๆทั้งที่ในใจก็รักเขาคนเดียวแหละ จนกระทั่งเราคบกันได้ปีกว่า เรานอกใจแฟนไปคบกับคนนึงกลายเป็นว่าเราตกหลุมรักเขาคนใหม่คนนั้นขึ้นจริงๆ ถึงขั้นบอกเลิกแฟนตัวเองเพื่อมาคบกับคนใหม่ แฟนเราก็ยอมเลิกค่ะเพราะเขาเป็นคนตรงๆมีอะไรขอแค่บอก สุดท้ายเราก็เลิกกัน แต่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยังมีเยื่อใยอยู่เรื่อยๆค่ะ ไม่ใช่ที่เราเลิกเพราะเราเลิกรักนะ ในใจก็ยังรักนั่นแหละ แต่ทำไงละช่วงนั้นหลงคนใหม่เอามากๆ ก็คบกับคนใหม่มาตลอดค่ะแต่ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรหรอกเพราะรุ่นเดียวกันคบกันเหมือนเพื่อนเลยอะแบบใสๆไรงี้ แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอดนะ เราก็เลิกกับคนใหม่เพราะเขาจับได้ที่เรายังติดต่อกับแฟนเก่าอยู่ หลังจากนั้นก็โสดสิค่ะ เราก็เลยกลับมาขอแฟนเก่าเราคืนดีแต่ได้คำตอบมาว่า "ไม่ ไปแล้วไปเลยบอกว่าอย่ากลับมา พี่มีแฟนใหม่แล้ว" เราถึงกับน้ำตาไหลพรากเลยค่ะ หัวใจมันแหลกสลาย ทำไมมันเจ็บปวดอะไรแบบนี้ เราก็โมโหมากๆ ก็ถามเซ้าซี้เขาว่าคนนั้นคือใคร เขาก็ยอมบอกนะ พูดกับเราธรรมดามากไม่มีเยื่อใยเลย พูดเสร็จ "แค่นี้นะ แล้วอย่ามายุ่งกับพี่และแฟนพี่นะ เราเลิกกันแล้วก็ต่างคนต่างอยู่ เธอเป็นคนบอกเลิกพี่เองนะ อย่ามายุ่งกับพี่เลยไปดูแลแฟนเธอเถอะนะ" เราร้องไห้ฟูมฟายจนจะบ้าตาย เจ็บปวดที่สุดในโลก เพราะเราไม่เคยคิดว่าเขาจะมีใครใหม่หรอกเพราะคงไม่มีใครเอา แต่เราลืมคิดไปว่าขนาดเรายังหลงเสน่ห์เขา แล้วคนอื่นล้ะ?!? เห็นเขาไปไหนมาไหนด้วยกัน ขับรถผ่านเราบ้าง ซึ่งต่างจากตอนคบกับเราที่มัวแต่อายคนอื่นไม่กล้าให้แฟนตัวเองเข้าใกล้ แต่เขาไปไหนด้วยกันบ่อยมาก เราแทบจะกระอักเลือดตาย ทรมานที่สุด ร้องไห้จนจะเป็นสายเลือด และด้วยความที่เราเป็นคนไม่ยอมคน เอาง่ายๆนะคะตอนนี้เริ่มหวงก้าง อยากได้แฟนตัวเองคืน ก็ทำทุกอย่างให้เขาเลิกกัน เรากับแฟนใหม่เขาถึงขั้นมีเรื่องตบตีกันเลยค่ะ เกลียดเข้าไส้เลย สุดท้ายเขาก็เลิกกัน เราดีใจมากๆเรารีบโทรหาเขาขอคืนดีด่วนเลย แต่..คำตอบที่ได้คือ.."บอกว่าอย่ามายุ่ง เธอทำให้พี่เลิกกับแฟนไม่พอเธอต้องการอะไรอีก แล้วอย่าฝันนะว่าพี่จะกลับไปหาเธอ..ไม่มีทางหรอก จบ. ชีวิตใครชีวิตมัน" ใจสลายอีกครั้งค่ะ คิดแต่ว่าแฟนคนเดิมคนดีเราหายไปไหน คนที่ยอมเราทุกอย่าง คนที่ไม่เคยโกรธเรา คนที่ทำให้เรายิ้มหายไปไหน

(เศร้าเนอะแต่จะบอกว่าในเรื่องตลอดเวลาแม้จะทะเลาะเลิกยุ่งไล่กันก็ตามแต่เราก็ยังไปมาหาสู่กันตลอดค่ะเพื่อความต้องการของเขาเราก็ยอมค่ะ ตอนนั้นคิดว่าได้แค่ตัวก็ได้) เจ็บนะคะเราก็พยายามง้อเขาพักใหญ่ พอผ่านไป3เดือนเขาก็มีแฟนใหม่อีกค่ะ ซึ่งคนนี้เขารักกันมากรักกันแบบจริงจัง เราเจ็บกว่าคนที่แล้วอีก เห็นเขายืนจับมือกัน. และเราเป็นคนแบบนี้ก็ไม่ยอมสิคะ ขวางได้ทุกอย่างค่ะตามติดตลอดเหมือนนางร้ายในละครประมานนั้น ช่วงตอนนั้นเหมือนคนบ้าจริงๆค่ะไม่เป็นอันทำอะไร คิดอยู่เรื่องเดียวจนจะเป็นบ้า ยิ่งเห็นเขารักกันมากเท่าไหร่เรายิ่งเจ็บมากเท่านั้น เราก็โทรหาเขาตลอดนะ บางทีโทรไปก็แฟนเขารับมั่งมีด่ามีปะทะกันมั่งเพราะเราชอบหาเรื่องเขา จนวันนึงเขาพูดดีกับเราพูดช้าๆเบาๆเป็นน้ำเสียงจริงจังมากๆ ปกติจะด่าๆแบบรุนแรงแต่ก็เรื่องปกตินะ แต่วันนี้พูดซอฟจนผิดปกติ บอกว่า"เธอ..เมื่อไหรจะเลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตพี่สักที เธอจะทำให้พี่เลิกกับแฟนเป็นคนที่สองให้ได้เลยใช่มั้ย บอกเลยว่าไม่มีทาง ถึงพี่เลิกกับแฟน พี่ก็ไม่มีทางกลับไปหาเธออยู่ดี ตัดใจซะ อย่าทำให้พี่กลายเป็นคนใจดำกว่านี้เลย" เราก็ได้แต่ร้องไห้ฟูมฟายพูดอะไรไม่ออกเพราะตลอดเวลาเราได้แค่ตัวแต่หัวใจเรากลับไม่เคยได้ แต่เราก็ไม่ยอมแพ้นะสุดท้ายเราก็ทำให้เขาเลิกกันจนได้ และเรื่องราวมันก็แย่ไปเรื่อยค่ะเขาเลิกกับแฟนใหม่คนที่สองแต่เขาก็ไม่ได้มีใครคบแบบจริงจังอีก มีแต่คุยไปเรื่อยๆทั้งๆที่ไม่เคยเป็นก็เป็น ส่วนเราก็เจ็บมาตลอด พยายามง้อตลอดแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เราจนคิดว่าเขาคงไม่เหลืออะไรให้เราแล้ว แต่ตลอดเวลาเราแอบหวังนะว่าเขามีใจให้เราอยู่เพราะเราไปมาหาสู่กันอยู่ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือ เขาเลิกติดต่อให้เราไปหาค่ะ ปกติไปหากันอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง(คำว่าไปหาตลอดของเราอาจจะคิดว่าสถานการณ์คงเหมือนเป็นแฟนกันแรกๆนอนหยอกล้อกันแต่ไม่ใช่เลยค่ะ ถึงห้องเสร็จกิจหันหลังใส่เสื้อผ้าแยกย้ายค่ะ เป็นแบบนี้มาตลอด) จากนั้นเขาก็หายไปเลยติดต่อไม่ได้อ้อนวอนฝากคนโน้นคนนี้บอกให้มาหาเราเขาก็ไม่ยอมมาค่ะจน5เดือนแล้วเราก็ยังรอยังส่งข้อความหาเขาทุกวัน แม้รู้ดีว่าไม่มีประโยชน์อะไร พอเวลาผ่านไป5เดือนมีคืนนึงเขาโทรหาเราค่ะว่ามาหาหน่อยนะเดี๋ยวไปรับ คือตอนนั้นดีใจมากๆรีบอาบน้ำแต่งตัวเลยค่ะโดยไม่คิดอะไรว่าเขาให้ไปหาเพราะอะไร คืนนั้นรู้สึกมีความสุขมากเลยค่ะถึงเขาจะเย็นชากับเราก็ตาม เราก็กลับมาเป็นไปมาหาสู่กันเหมือนเดิมค่ะ เขาบอกว่า"ให้ได้แค่ตัว เวลาอยากจะโทรหาเอง ทนได้ก็ทน ทนไม่ได้ก็หนี" แต่เราก็ยอมค่ะ ยอมโง่ยอมทุกอย่างจริงๆจากที่เป็นคนไม่แคร์ใครกลับต้องยอมถึงขนาดนี้ จากนั้นก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆตลอดเวลา เราก็ต่างมีแฟนใหม่บ้างแต่เราเลิกไประรานเขาแล้วละคะเพราะเขาไม่ได้คบกับใครจริงจังอีกเลย มีแต่เราที่มีแฟนใหม่เรื่อยๆเขาก็ไม่ได้ใส่ใจหรอกค่ะ อยู่แบบนี้จนสามปีเข้าปีที่สี่คือปีนี้อยู่ดีๆเขาก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้นพูดดีด้วยไปหากันเริ่มมีหยอกล้อนอนกอดหอมแก้มเหมือนวันแรกที่เราเคยคบกันมุ้งมิ้งมีความสุขมากเลยค่ะ จนวันนึงเขามาบอกเราว่าเขายังรักเราอยู่ แต่ยังไม่อยากกลับไปคบด้วย...
**คิดว่าเขายังรักเราจริงรึป่าวค่ะ รักแต่ไม่อยากคบ?? ...เฮ้ออ...**
#กรรมตามสนองจริงๆค่ะเราเชื่อมากๆใครมีคนรักก็ดูแลรักษาให้ดีถ้าเริ่มต้นดีทุกอย่างจะดีเองค่ะ#
[18+] มองความรักผิดๆ เลยได้รับกรรมเป็นเจ็บๆ!!
**คิดว่าเขายังรักเราจริงรึป่าวค่ะ รักแต่ไม่อยากคบ?? ...เฮ้ออ...**
#กรรมตามสนองจริงๆค่ะเราเชื่อมากๆใครมีคนรักก็ดูแลรักษาให้ดีถ้าเริ่มต้นดีทุกอย่างจะดีเองค่ะ#